ତତୋ ଽପି ପୁଷ୍କରଦ୍ଵୀପଲେଖଯା ଦ୍ଵିଗୁଣସ୍ଥଯା । ଅନ୍ତେ ସ୍ଵାଦୂଦକାମ୍ଭୋଧିଲେଖଯୈଵମ୍ପ୍ରମାଣଯା
ତାପରେ, ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପର ଦୁଇଗୁଣିଆ ରେଖା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଶେଷରେ ମିଠା ପାଣିର ସମୁଦ୍ରର ସେଇ ମାପର ଏକ ରେଖା ଦ୍ୱାରା।
ସପ୍ତସ୍ଵ୍ ଅର୍ଣଵଲେଖାସୁ ନୈରୃତେ କକୁବନ୍ତରେ । ଜଲେନ୍ଧନଜ୍ଵଲଜ୍ଜ୍ଵାଲଵଡଵାଗ୍ନିକଣାଙ୍କିତାମ୍
ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ରେଖା ମଧ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଏହା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଜଳାନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଫୁଲିକା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା।
ତତୋ ଽପି କୋଟିଦଶକଂ ତପ୍ତକାଞ୍ଚନକାନ୍ତଯା । ଵଲିତାଂ କାନ୍ତିଶାଲିନ୍ଯା ଭୁଵା ଗୀର୍ଵାଣଭୋଗ୍ଯଯା
ତାପିତ ସୁନାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଭାରେ ଦଶ କୋଟି ଗୁଣା ଏକ ବୃହତ୍ ମଣ୍ଡଳ ଥିଲା, ଯାହା ମୋଡା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲା, ଏହା ଦେବତାମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା।
ଅଥ ସପ୍ତାର୍ଣଵଦ୍ଵୀପହେମୋର୍ଵୀଣାଂ ପ୍ରମାଣତଃ । ତତୋ ଦଶଗୁଣେନାଧଃ ପାତାଲତଲଗାମିନା
ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱୀପ ଓ ସୁନା ଭୂମିର ଆକାର ଅନୁଯାୟୀ, ଏହାଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ବଡ଼ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ତଳେ ପାତାଳ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛି।
ନିଖାତଵଲଯେନୋଚ୍ଚୈଶ୍ ଶ୍ଵଭ୍ରସମ୍ଭାରରୂପିଣା । ପାତାଲଗମମାର୍ଗେଣ ଵଲିତାଂ ଭଯଦାତ୍ମନା
ଏହି ବୃହତ୍ ମଣ୍ଡଳ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା, ଗୁହାମାନଙ୍କ ଭଣ୍ଡାର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏହା ପାତାଳକୁ ଯିବା ପଥରେ ମୋଡି ରହିଥିଲା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଧାରଣ କରିଥିଲା।
ଏତସ୍ମାତ୍ ଖଲୁ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣୋଚ୍ଚଯା । ଆଵ୍ଯୋମ ସଚତୁର୍ଦିକ୍କଂ ଶ୍ଵଭ୍ରସମ୍ଭାରଭୀମଯା
ଏହା ସବୁଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଉଚ୍ଚରେ ଆକାଶ ରହିଛି, ଯାହା ଚାରିଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ଏବଂ ଗୁହାମାନଙ୍କ ଭଣ୍ଡାର ସହିତ ଭୟଜନକ ଦେଖାଯାଏ।
ଅର୍ଧେ ମ୍ଲାନତମୋରୂପଲଗ୍ନନୀଲୋତ୍ପଲସ୍ରଜା । ନାନାମାଣିକ୍ଯଶିଖରକଲ୍ହାରକୁମୁଦାବ୍ଜଯା
ଅଧଭାଗରେ ମ୍ଲାନ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ନୀଳ କମଳର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲା, ଯାହା ଭିତରେ ବିଭିନ୍ନ ମାଣିକ୍ୟର ଶିଖର, କୁମୁଦ, କମଳ ଏବଂ ଶାଳୁକ ଫୁଲ ରହିଥିଲା।
ଲୋକାଲୋକାଚଲୋତ୍ତାଲଵିପୁଲାଟ୍ଟାଲମାଲଯା । ଵଲିତାଂ ତ୍ରିଜଗଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଧମ୍ମିଲ୍ଲଵଲନାମ୍ ଇଵ
ଲୋକାଲୋକ ପର୍ବତମାଳାର ବିଶାଳ ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତିନି ଜଗତର ଶ୍ରୀର ଗୁଞ୍ଜିଆ ଚୁଲି ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଏତସ୍ମାଦ୍ ଅଥ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣାତ୍ମନା । ଅଜ୍ଞାତଭୂତସଞ୍ଚାରନାମ୍ନାରଣ୍ଯେନ ପାଲିତାମ୍
ଏହା ସବୁଠାରୁ ପରେ, ଏବଂ ଦଶଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ଅରଣ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ 'ଅଜଣା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଭ୍ରମଣ କ୍ଷେତ୍ର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ଅରଣ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଏତସ୍ମାଦ୍ ଅଥ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣାତ୍ମନା । ନଭସେଵ ଚତୁର୍ଦିକ୍କଂ ଵ୍ଯାପ୍ତାଂ ନିର୍ମଲଵାରିଣା
ଏହା ସବୁଠାରୁ ପରେ, ଏବଂ ଦଶଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଅରଣ୍ୟ ନିର୍ମଳ ପାଣି ଭଳି ଚାରିଦିଗରେ ଆକାଶକୁ ଭରି ଦେଇଛି।
ଏତସ୍ମାଦ୍ ଅଥ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣାତ୍ମନା । ମେର୍ଵାଦିଦ୍ରାଵଣୋତ୍କେନ ଜ୍ଵାଲାଜାଲେନ ମାଲିତାମ୍
ଏହାଠାରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହା ଏମିତି ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ଘେରାଯାଇଛି, ଯାହା ମେରୁ ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଗଳାଇପାରେ।
ଏତସ୍ମାଦ୍ ଅଥ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣାତ୍ମନା । ମେର୍ଵାଦ୍ଯ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅଚଲନୀକଂ ନଯତା ତୃଣପାଂସୁଵତ୍
ଏହାଠାରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହା ମେରୁ ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଚଳ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଘାସ କିମ୍ବା ଧୂଳିପରି ସହଜରେ ଚଳାଇଦେଇପାରେ।
ଵହତାଦ୍ରୀନ୍ଦ୍ରଵିସ୍ଫୋଟକାରିଦାର୍ଵାଗ୍ନିହାରିଣା । ନିଶ୍ଶୂନ୍ଯତ୍ଵାଦ୍ ଅଶବ୍ଦେନ ମରୁତା ପରିତୋ ଵୃତାମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପଟେ ପବନରେ ଘେରାଯାଇଛି, ଯେଉଁ ପବନ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିପାରେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଠାଇନେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ପବନ ଶୂନ୍ୟ ଥିବାରୁ ନିରବ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।
ଏତସ୍ମାଦ୍ ଅଥ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ ତତୋ ଦଶଗୁଣାତ୍ମନା । ପରିତୋ ଵଲିତାଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନା ନିଶ୍ଶୂନ୍ଯେନୈକରୂପିଣା
ଏହାଠାରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହା ସମସ୍ତ ପଟେ ଏକ ରୂପ ଓ ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶରେ ଘେରାଯାଇଛି।
ଅଥ ଯୋଜନଲକ୍ଷାଣାଂ ଶତେନ ଘନରୂପିଣା । ଵ୍ଯାପ୍ତାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଖଣ୍ଡେନ ହୈମେନ ରଵିପର୍ଵଣା
ତାପରେ, ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରୀରେ, ଘନ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରୂପରେ, ସୁର୍ଯ୍ୟର ସୁନା ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିଲା।
ଇତି ଜଲଧିମହାଦ୍ରିଲୋକପାଲ ତ୍ରିଦଶପୁରାମ୍ବରଭୂତଲପ୍ରଣୀତମ୍ । ଜଗଦୁଦରମ୍ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ମାନୁଷୀ ପ୍ରାଗ୍ ଭୁଵି ନିଜମନ୍ଦିରକୋଟରଂ ଦଦର୍ଶ
ଏଭଳି, ସମୁଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼, ଦିଗପାଳମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସହର, ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସଂସାରକୁ ଦେଖି, ସେ ନିଜ ଘରର ଏକ ଘରକୋଠରୀକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଦଦୃଶତୁସ୍ ସଦ୍ମ ସ୍ଵମ୍ ଏଵ ସିଦ୍ଧଯୋଷିତୌ । ଅଦୃଶ୍ଯେ ଏଵ ଲୋକସ୍ଯ ମଣ୍ଡପଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ପଦମ୍
ତାପରେ ସେଇ ଦୁଇ ନାରୀ ନିଜ ଘରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ନୁହେଁ, ଏକ ମଣ୍ଡପ ଭଳି ଥିଲା ଏବଂ ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆସନ ଭଳି ଥିଲା।
ଚିନ୍ତାଵିଧୁରଦାସୀକଂ ବାଷ୍ପକ୍ଲିନ୍ନାଙ୍ଗନାମୁଖମ୍ । ଵିଧ୍ଵସ୍ତପ୍ରାଯରଚନଂ ଶୀର୍ଣପତ୍ତ୍ରାମ୍ବୁଜୋପମମ୍
ସେଠାରେ ଚିନ୍ତିତ ଦାସୀମାନେ, କାନ୍ଦୁଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କର ଅଶ୍ରୁଭିଜା ମୁହଁ, ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ଭଙ୍ଗୁର ହୋଇଯାଇଥିବା ଘର, ଏବଂ ଶୁଖିଯାଇଥିବା ପତ୍ରର ଅମ୍ବୁଜ ଫୁଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ନଷ୍ଟୋତ୍ସଵପୁରପ୍ରାଯମ୍ ଅଗସ୍ତ୍ଯାନ୍ତମ୍ ଇଵାର୍ଣଵମ୍ । ଗ୍ରୀଷ୍ମଦଗ୍ଧମ୍ ଇଵୋଦ୍ଯାନଂ ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଦଗ୍ଧମ୍ ଇଵ ଦ୍ରୁମମ୍
ଏହା ଏମିତି ଥିଲା, ଯେଉଁପରି ଉତ୍ସବ ହରାଇଯାଇଥିବା ଏକ ସହର, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଶେଷ ହୋଇଯିବା ପରେ ମହାସାଗର, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତାପରେ ଜଳିଯିବା ଉଦ୍ୟାନ କିମ୍ବା ବିଜୁଳି ଆଘାତରେ ଜଳିଯିବା ଗଛ।
ଵାତଚ୍ଛିନ୍ନମ୍ ଇଵାମ୍ଭୋଦଂ ହିମଦଗ୍ଧମ୍ ଇଵାମ୍ବୁଜମ୍ । ସ୍ଵଲ୍ପସ୍ନେହଦଶଂ ଦୀପମ୍ ଇଵାଲୋକନଖେଦଦମ୍
ଏହା ଏମିତି ଥିଲା, ଯେଉଁପରି ପବନରେ ଛିଣ୍ଡାଯିଥିବା ମେଘ, ହିମରେ ଦହିଯିଥିବା ପଦ୍ମ, କିମ୍ବା ଅତି କମ ତେଲ ଥିବା ଦୀପ, ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆସନ୍ନମୃତ୍ଯୁତରୁଣାନ୍ତରଵକ୍ତ୍ରକାନ୍ତିସଂଶୀର୍ଣଜୀର୍ଣତରୁପର୍ଣଵନୋପମାନମ୍ । ଵୃଷ୍ଟିଵ୍ଯପାଯପରିଧୂସରଦେଶରୂକ୍ଷଂ ଜାତଂ ଗୃହେଶ୍ଵରଵିଯୋଗହତଂ ଗୃହଂ ତତ୍
ଘରମାଳିକଙ୍କ ବିୟୋଗରେ, ସେଠାରେ ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ହୋଇଯାଇଥିଲା—ମୃତ୍ୟୁ ସନ୍ନିହିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମୁହଁର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଝରିଯିଥିବା ପତ୍ର ଭରିଥିବା ପୁରୁଣା ଜଙ୍ଗଲ, ବର୍ଷା ଶେଷ ହେବା ପରେ ଧୂଳିରେ ଢାକିଯିବା ଏକ ଶୁଷ୍କ ଅଞ୍ଚଳ ପରି।
ଅଥ ସା ନିର୍ମଲଜ୍ଞାନଚିରାଭ୍ଯାସେନ ସୁନ୍ଦରୀ । ସମ୍ପନ୍ନା ସତ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପା ସତ୍ଯକାମା ଚ ଦେଵଵତ୍
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନର ଅଭ୍ୟାସ କରି, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀ ସତ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଓ ସତ୍ୟ ସଂକଳ୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଦେବୀ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଚିନ୍ତଯାମ୍ ଆସ ମାମ୍ ଏତେ ଦେଵୀଂ ଚେମାଂ ସ୍ଵବାନ୍ଧଵାଃ । ପଶ୍ଯନ୍ତୁ ତାଵତ୍ ସାମାନ୍ଯଲଲନାରୂପଧାରିଣୀମ୍
ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୋ ପରିବାରର ଏହି ଲୋକମାନେ ଏବେ ମୋତେ ସାଧାରଣ ଜଣେ ଜିଅ ଭାବେ ଦେଖୁନ୍ତୁ।'
ତତୋ ଗୃହଜନସ୍ ତତ୍ର ସ ଦଦର୍ଶାଙ୍ଗନାଦ୍ଵଯମ୍ । ଲକ୍ଷ୍ମୀଗୌର୍ଯୋର୍ ଯୁଗମ୍ ଇଵ ସମୁଦ୍ଭାସିତମନ୍ଦିରମ୍
ତାପରେ ଘରର ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ସେଇ ଦୁଇଟି ଜିଅଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗୌରୀ ପରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘରରେ ଏକାସାଥି ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆପାଦଂ ଵିଵିଧାମ୍ଲାନମାଲାଵଲନସୁନ୍ଦରମ୍ । ଵସନ୍ତଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୋର୍ ଯୁଗଲମ୍ ଇଵାମୋଦିତକାନନମ୍
ମୁଣ୍ଡୁ ଠାରୁ ପାଉଁଯାଏଁ, ସେଇ ଦୁଇଜଣେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ତରଳ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ବସନ୍ତ ଋତୁର ଦେବୀମାନେ ପରି ଖୁସିରେ ରହୁଥିଲେ।
ସର୍ଵୌଷଧିଵନଗ୍ରାମଂ ପୂରଯତ୍ ତଂ ରସାଯନୈଃ । ଶୀତଲାହ୍ଲାଦସୁଖଦଂ ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ଵଯମ୍ ଇଵୋଦିତମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଗଛର ଗାଁକୁ ମଧୁର ଔଷଧରସରେ ପୂରିଦେଲେ, ଯାହା ଶୀତଳତା, ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖ ଦେଉଥିଲା, ଦୁଇଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ହେବା ପରି।
ଲମ୍ବାଲକଲତାଲୋଲଲୋଚନାଲିଵିଲୋକିତୈଃ । କିରତ୍ କୁଵଲଯୋନ୍ମିଶ୍ରମାଲତୀକୁସୁମୋତ୍କରାନ୍
ଲମ୍ବା ଚୁଲି ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ନୟନର ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେମାନେ ନୀଳ କମଳ ମିଶିତ ମଲତୀ ଫୁଲର ଗୁଛା ଛିଟାଇଲେ।
ଦ୍ରୁତହେମରସାପୂର୍ଣସରିତ୍ସରଣହାରିଣା । ଦେହପ୍ରଭାପ୍ରଭାଵେନ କନକୀକୃତକାନନମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଗଳିଥିବା ସୁନା ଭରା ନଦୀ ପରି ବହି, ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ସୁନାର ଅଟୁଟ ଆଲୋକରେ ମୁଡ଼ିଦେଲେ।
ସହଜାଯା ଵପୁର୍ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଲୀଲାଦୋଲାଵିଲାସିନା । ତରତେଵ ତରଙ୍ଗାଢ୍ଯନିଜଲାଵଣ୍ଯଵାରିଧେଃ
ସ୍ୱାଭାବିକ ଗୌରବ ଓ ଖେଳାଳି ଶୌଭାରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ରୂପ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ପାର ହେଉଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ଵିଲୋଲବାହୁଲତିକାଯୁଗେନାରୁଣପାଣିନା । ପ୍ରକିରଦ୍ ଵା ନଵଂ ହୈମକଲ୍ପଵୃକ୍ଷଲତାଵନମ୍
ଲଚ୍ଚିଳା ବାହୁ ଓ ରକ୍ତିମ ହାତର ଚଳନାରେ, ସେ ନୂତନ ସୁନାର କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଲତା ଅରଣ୍ୟ ଛିଟାଇଦେଉଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।