କ୍ଵଚିଦ୍ ଦୁର୍ଗର୍ଜଦମ୍ଭୋଦଂ କ୍ଵଚିନ୍ ମୂକଚଲାମ୍ବୁଦମ୍ । ଵାତାଵକୀର୍ଣଶୁକ୍ଲାଭ୍ରଖଣ୍ଡପୁଷ୍ପୋତ୍କରଂ କ୍ଵଚିତ୍
କେଉଁଠି ଘନ ମେଘ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କରୁଛି, କେଉଁଠି ନିରବ ମେଘ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଭସୁଛି, ଆଉ କିଛି ଠାରେ ପବନ ଧଳା ମେଘର ଖଣ୍ଡକୁ ଫୁଲର ଗୁଛି ପରି ଛିଟିଯାଏ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଅତ୍ଯନ୍ତନିଶ୍ଶୂନ୍ଯମ୍ ଅଵଦାତମ୍ ଅନନ୍ତରମ୍ । ଆନନ୍ଦିମୃଦୁଶାନ୍ତାଚ୍ଛଂ ଜ୍ଞସ୍ଯେଵ ହୃଦଯଂ ତତମ୍
କେଉଁଠି ଆକାଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଲି ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଅଛି, ସହସା ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ନିଗ୍ଧ; ଏହା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀର ହୃଦୟ ପରି ଶାନ୍ତ, ମୃଦୁ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ।
ଶୁକଵାହନଭେକୌଘୈଃ କ୍ଵଚିଦ୍ ଗଲକୃତାରଵମ୍ । ଶୂନ୍ଯତାରାଭିଵଲିତଂ କ୍ଷେତ୍ରମ୍ ଆକାଶଵାସିନାମ୍
କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଶୁକା ଓ ବାଘୁଣାମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ଗଳାରେ ଗଞ୍ଜନ ହେଉଛନ୍ତି; ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶରେ ତାରାମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆକାଶବାସୀମାନେ ବସିଥାନ୍ତି।
ମଯୂରହେମଚୂଡାଦିପକ୍ଷିଭିଃ କ୍ଵଚିଦ୍ ଆଵୃତମ୍ । ଵିଦ୍ଯାଧରୀଣାଂ ଦେଵୀନାଂ ଵାହନୈର୍ ଵିହିତାସ୍ପଦୈଃ
ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ହେଉଛି, ସୁନା ମୁଣ୍ଡିଆ ମୟୂର ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠାରେ ଭରିଛନ୍ତି; ଏହିମାନେ ବିଦ୍ୟାଧରୀ ଦେବୀମାନଙ୍କର ବାହନ ଓ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ହେଇଛି।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଅଭ୍ରାନ୍ତରୋନ୍ନୃତ୍ଯଦ୍ଗୁହମାଯୂରମଣ୍ଡଲମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଅଗ୍ନିଶୁକୈଶ୍ ଶ୍ଯାମଂ ଶାଦ୍ଵଲାନାମ୍ ଇଵ ସ୍ଥଲମ୍
କେଉଁଠି ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ମୟୂରମାନେ ଦଳେଇ ନାଚୁଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟଠି ଅଗ୍ନିରଙ୍ଗ ଶୁକାମାନେ ଦେଖିଲେ ମାଟି ଅନ୍ଧାର ଘାସ ମେଦ ଭଳି ଲାଗୁଛି।
କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରେତେଶମହିଷମହିମ୍ନା ଵାହନାମ୍ବୁଦମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଅଶ୍ଵୈସ୍ ତୃଣଗ୍ରାସଶଙ୍କାଗ୍ରସ୍ତାସିତାମ୍ବୁଦମ୍
କେଉଁଠି ମେଘମାନେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ବଢ଼ିଆ ମହିଷ ବାହନ ହେଇ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟଠି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତାକୁ ଘାସ ଭାବି ଖାଇଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହାରେ କଳା ମେଘ ହରାଯାଉଛି।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଦେଵପୁରଵ୍ଯାପ୍ତଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ଦୈତ୍ଯପୁରାନ୍ଵିତମ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯାପ୍ରାପ୍ଯନଗରଂ ନଗରନ୍ଧ୍ରକରାଲିନମ୍
କେଉଁଠି ଦେବତାମାନଙ୍କର ସହର ଭରି ଥିଲା, କେଉଁଠି ଦାନବମାନଙ୍କର ସହର ଦେଖାଯାଉଥିଲା; କିଛି ସହର ଏକାଅପରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରୁନଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ସହର ଛୋଟ ଗଲି ଓ ରସ୍ତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
କ୍ଵଚିତ୍ କୁଲାଚଲାକାରନୃତ୍ଯଦ୍ଭୈରଵଭାସୁରମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରସୁରସ୍ତ୍ରୀଵୃନ୍ଦବନ୍ଧନମ୍
କେଉଁଠି ପରିବାର ପାହାଡ଼ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଭୈରବ ନୃତ୍ୟର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହରରେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଭିଡ଼ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
କ୍ଵଚିଦ୍ କମ୍ପଦ୍ଗିରିଧ୍ଵସ୍ତଵୃକ୍ଷଲକ୍ଷୋକ୍ଷିତାମ୍ବୁଧିମ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ମାଯାକୃତାକାଶନଲିନୀଜଲଶୀତଲମ୍
କେଉଁଠି କମ୍ପିଥିବା ପାହାଡ଼ରୁ ଗଡ଼ିପଡ଼ିଥିବା ହଜାର ହଜାର ଗଛ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ର ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ମାୟାରେ ତିଆରି ଆକାଶ କମଳର ଜଳରେ ସମୁଦ୍ର ଶିତଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
କ୍ଵଚିତ୍ ସପକ୍ଷଶୈଲେନ୍ଦ୍ରସମନୃତ୍ଯଦ୍ଵିନାଯକମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଘର୍ଘରଵାତାଢ୍ଯପକ୍ଷପ୍ରୋଡ୍ଡୀନପର୍ଵତମ୍
କେଉଁଠି ପାଖ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଡେଙ୍କା ଲଗାଇ ଗଣେଶଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଆଉ କେଉଁଠି ଘର୍ଘରା ହାବାର ଚାପରେ ପାହାଡ଼ ଉଡ଼ିଉଡ଼ି ଯାଉଥିଲା।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଇନ୍ଦୁକରାଵୃଷ୍ଟିଶୀତଲାହ୍ଲାଦିମାରୁତମ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ ତପ୍ତାନଲାଦଗ୍ଧଦ୍ରୁମପର୍ଵତଵାରିଦମ୍
କେଉଁଠି ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣର ବୃଷ୍ଟିରେ ଥଣ୍ଡା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପବନ ବହୁଥିଲା; ଆଉ କେଉଁଠି ତେଜ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳ, ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ଜଳିଯାଉଥିଲେ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଅତ୍ଯନ୍ତସଂଶାନ୍ତଵାତାଦ୍ଯେକାନ୍ତନିର୍ଧ୍ଵନି । କ୍ଵଚିତ୍ ପର୍ଵତତୁଲ୍ଯାଗ୍ନିଶିଖାସଦୃଶତୋଦଯମ୍
କେଉଁଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତି ଥିଲା, ଏକ ହଳକା ପବନ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା; ଆଉ କେଉଁଠି ପ୍ରଭାତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଗମନ ପାହାଡ଼ ସମାନ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରାଵୃଡ୍ଭରୋନ୍ମତ୍ତଘନାଭ୍ରରଵଘର୍ଘରମ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ ସୁରାସୁରଗଣପ୍ରଵୃତ୍ତରଣଦୁର୍ଗମମ୍
କେଉଁଠି ବର୍ଷା ଋତୁର ଭାରି ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଗର୍ଜନ ଦେଖିଲେ ମନେ ହେଉଥିଲା ମେଘ ମତଲା ହୋଇଯାଇଛି; ଆଉ କେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାରୁ ପଥ ଅତି ଦୁର୍ଗମ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଵ୍ଯୋମାବ୍ଜିନୀହଂସୀସ୍ଵରାହୂତାଜଵାହନମ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ମନ୍ଦାକିନୀତୀରନଲିନୀଲୁଣ୍ଠକାନିଲମ୍
କେଉଁଠି ଆକାଶର ପଦ୍ମସରୋବରର ହଂସମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଡାକି ଆଣାଯାଉଥିଲେ; ଆଉ କେଉଁଠି ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର କୂଳରେ ଥିବା ପଦ୍ମମାନେ ପବନରେ ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଶରୀରିଣୀନାଂ ଗଙ୍ଗାଦିସରିତାଂ ସନ୍ନିଧାନତଃ । ପ୍ରୋଡ୍ଡୀନମତ୍ସ୍ଯମକରକୁଲୀରାନ୍ତରକୋଟରମ୍
ଦେହଧାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଗଙ୍ଗା ପରି ନଦୀମାନଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା, ଏଠାରେ ଏମିତି ଗଭୀର ଗୁହା ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମାଛ, ଶାର୍କ ଓ ମଗର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ସେମାନେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ପାତାଲଗାର୍କଜନିତଭୂଚ୍ଛାଯାକାକତୋଦରମ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ କ୍ଵଚିନ୍ ମଣ୍ଡଲେଷୁ ଗ୍ରସ୍ତଚନ୍ଦ୍ରାର୍କମଣ୍ଡଲମ୍
କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ପାତାଳ ଭଳି ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ଅଛି, ଭୂମିର ଛାୟା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ଭଳି, କିମ୍ବା କାଉଁଡ଼ାର ଅନ୍ଧାର ଗୁହା ପରି; ଏବଂ କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗୋଲାକୁ ଅନ୍ଧକାର ଗଳି ଯାଉଛି।
କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ଵର୍ଗାନିଲାଧୂତମାଯାକୁସୁମକାନନମ୍ । ପତତ୍ପୁଷ୍ପହିମାସାରତ୍ରସ୍ତଵୈମାନିକାଙ୍ଗନମ୍
ଅନ୍ୟଏଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ପବନରେ ହଲୁଚିଯାଉଥିବା ମାୟାମୟ ଫୁଲର ବନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଖସୁଥିବା ଫୁଲ ଓ ହିମର ବର୍ଷାରେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଉଡୁମ୍ବରୋଦରମଷକକ୍ରମଭ୍ରମଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯାନ୍ତରଗତଭୂତସଞ୍ଚଯମ୍ । ଵିଲଙ୍ଘ୍ଯ ତଦ୍ ଵରଲଲନେ ଵିମୁଚ୍ଯ ଖଂ ମହୀତଲଂ ପୁନର୍ ଅପି ଗନ୍ତୁମ୍ ଉଦ୍ଯତେ
ଉଡୁମ୍ବର ଗଛର ଗୁହା, ଯେଉଁଠାରେ ମଶା ଓ ପୋକାମାନେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଥିବା ସେଠି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଟିକି ଆକାଶକୁ ଛାଡ଼ି, ପୁଣି ମାଟିକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ନଭସ୍ତଲାଦ୍ ଗିରିଗ୍ରାମଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯୌ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଏଵ ହି । ଜ୍ଞପ୍ତିଚିତ୍ତସ୍ଥିତେ ଭୂମିତଲଂ ଦଦୃଶତୁସ୍ ସ୍ତ୍ରିଯୌ
ଦୁଇଜଣୀ ଜଣେ ନାରୀ ଆକାଶରୁ ଗିରିପାଡ଼ା ଗାଁକୁ ଯିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ମନ ଏକାଗ୍ର ଥିଲା। ସେମାନେ ତଳେ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡନରହୃତ୍ପଦ୍ମଂ ଦିଗଷ୍ଟକଦଲଂ ବୃହତ୍ । ଗିରିକେସରସମ୍ବାଧଂ ସ୍ଵାମୋଦଭରସୁନ୍ଦରମ୍
ସେମାନେ ଏକ ପୁରୁଷର ହୃଦୟର ପଦ୍ମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପରି ବିଶାଳ, ଆଠଟି ପତ୍ର ଦିଗଦିଗନ୍ତରେ ଫେଲାଇଥିଲା, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅନେକ କେଶର ରହିଥିଲା, ଏବଂ ନିଜ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲା।
ସରିତ୍କେସରିକାନାଲମ୍ ଅଵଶ୍ଯାଯାମ୍ବୁବିନ୍ଦୁକମ୍ । ଶର୍ଵରୀଭ୍ରମରୀଭ୍ରାନ୍ତଂ ଭୂତୌଘମଷକାକୁଲମ୍
ସେଠାରେ ନଦୀ ପରି କେଶର, ଡଣ୍ଡା ଏବଂ ତୁଷାରବିନ୍ଦୁ ଥିଲା; ରାତିରେ ମଧୁମକ୍ଖୀମାନେ ଘୁରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଶା ପରି ଭିଡ଼ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଘୁଣଗଣାକୀର୍ଣଂ ସୁରନ୍ଧ୍ରୈସ୍ ସୁଷିରୈର୍ ଵୃତମ୍ । ଉହ୍ଯମାନଂ ପଯଃପୂରୈର୍ ଦିଵସାଲୋକକାନ୍ତିମତ୍
ସେଠାରେ ଭିତର ତାନ୍ତୁମାନେ ଦଳି ରହିଥିଲେ, ଦେବତାମାନେ କରାଯାଇଥିବା ଗୁହାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଢାକି ଥିଲା, ଜଳଧାରା ଦ୍ୱାରା ଭାସୁଥିଲା, ଏବଂ ଦିନର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଗୁଥିଲା।
ରସାର୍ଦ୍ରଂ ଖେ ଭ୍ରମଦ୍ଧଂସଂ ରାତ୍ରିସଙ୍କୋଚଭାଜନମ୍ । ପାତାଲପଙ୍କନିର୍ମଗ୍ନନାଗନାଥମୃଣାଲକମ୍
ରସରେ ଭିଜା, ଆକାଶରେ ହଂସମାନେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ରାତିର ଅନ୍ଧାରକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା, ପାତାଳର କାଦରେ ଡୁବିଥିବା ନାଗମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମାନେ ଯେଉଁ ଶୁକ୍ତିର ମାଳା ପରି ଅଛି, ସେହି ହେଉଛି।
କଦାଚିଦ୍ ଆସ୍ପଦାମ୍ଭୋଧିକମ୍ପକମ୍ପିତଦିଗ୍ଦଲମ୍ । ଅଧୋ ନାଗଗତାନନ୍ତଦୈତ୍ଯଦାନଵକଣ୍ଟକମ୍
କେବେ କେବେ ଏହାର ବିସ୍ତାର ଏମିତି ହୁଏ ଯେ, ସମୁଦ୍ର ଉଁଜାଳି ଉଠେ, ଦିଗମାନେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି; ତଳେ, ଏହା ଅନେକ ନାଗମାନେ ଥିବା ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ୍ଟକ ସମାନ।
ଅସୁରଵ୍ରଣଵଲ୍ଲର୍ଯା ସମ୍ଭୋଗସୁକୁମାରଯା । ଵ୍ଯାପ୍ତଭୂଭୃନ୍ମହାବୀଜହୃଦଯଂ ବୀଜଭୂତଯା
ଏହାର ହୃଦୟ, ମହାବୀଜ, ଅସୁରମାନଙ୍କର ଘାଉ ଭରିଥିବା କୋମଳ ବେଳ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି, ଯାହା ସମ୍ପୃକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ମାନେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ପର୍ବତରେ ସାରା ଛାଡ଼ି ରହିଛି।
ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପ ଇତି ଖ୍ଯାତାଂ ଵିପୁଲାଂ ତତ୍ର କର୍ଣିକାମ୍ । ସରିତ୍କେସରିକାନାଲାଂ ନଗରଗ୍ରାମକେସରାମ୍
ସେଠାରେ, ଯେଉଁ ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ବୋଲି ପରିଚିତ, ଏଠିର କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ନଦୀମାନେ ତାଳିର ରେଶା ପରି, ଏବଂ ସହର ଗ୍ରାମମାନେ ତାଳିର କେଶର ପରି ଅଛନ୍ତି।
କୁଲଶୈଲୋଦ୍ଧୁରୋତ୍ତୁଙ୍ଗବୀଜସପ୍ତକସୁନ୍ଦରୀମ୍ । ମଧ୍ଯସ୍ଥୋଚ୍ଚମହାମେରୁବୀଜାକ୍ରାନ୍ତନଭସ୍ତଲାମ୍
ଉଚ୍ଚ କୁଳ ପର୍ବତର ସାତଟି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏହି ଦେଶର ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ମେରୁ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଶିଖର ଭାବେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି।
ସରଃପ୍ରାଲେଯକଣିକାଵନଜଙ୍ଗଲଯୂଥିକାମ୍ । ସ୍ଵଲେଖାମଣ୍ଡଲାନ୍ତସ୍ସ୍ଥଜନଜାଲାଭ୍ରମଣ୍ଡଲାମ୍
ଏହା ହେଉଛି ହିମବିନ୍ଦୁ, ହ୍ରଦ, ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ; ଏହାର ନିଜ ଆଲୋକର ମଣ୍ଡଳ ଭିତରେ ମେଘମାଳା ପରି ଅନେକ ଲୋକ ବସୁଥାନ୍ତି।
ତାଂ ଯୋଜନଶତାକାରୈଃ ପ୍ରତିରାକାଂ ପ୍ରବୋଧିଭିଃ । ସାଗରୈର୍ ଭ୍ରମରୈର୍ ଵ୍ଯାପ୍ତାଂ ଦିକ୍ଚତୁଷ୍ଟଯଶାଯିଭିଃ
ଶତାଧିକ ଯୋଜନ ଆୟତନର ଏହି ଦେଶଟି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମୁଦ୍ର, ମଧୁମକ୍ଷିର ଝୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଚାରିଟି ଦିଗ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଘେରି ରହିଛି।
ଦିଗ୍ଦଲାଷ୍ଟକଵିଶ୍ରାନ୍ତସସ୍ଵନାମ୍ଭୋଜଷଟ୍ପଦାମ୍ । ଭ୍ରାତୃଭିର୍ ନଵଭିର୍ ଭୂପୈର୍ ନଵଧା ପରିକଲ୍ପିତାମ୍
ଏହି ଦେଶଟି ଆଠଟି ଦିଗର ପଦ୍ମପତ୍ର ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମ ଓ ମଧୁମକ୍ଷିର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣାଯାଏ; ଏହାକୁ ନବଜନ୍ମ ଭାଇ ରାଜାମାନେ ନବଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଛନ୍ତି।