ପର୍ଯନ୍ତସ୍ଥିତକୁମ୍ଭାଣ୍ଡରକ୍ଷୋଗୁହ୍ଯକମଣ୍ଡଲମ୍ । ଵାତସ୍କନ୍ଧମହାଵେଗଵହଦ୍ଵୈମାନିକଵ୍ରଜମ୍
ସୀମାନ୍ତରେ କୁମ୍ଭାଣ୍ଡ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ଚକ୍ର ବସିଛି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଦେବମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଵହଦ୍ଵିମାନଝାଙ୍କାରମୁଷ୍ଟିଗ୍ରାହ୍ଯଘନଧ୍ଵନି । ଗ୍ରହର୍କ୍ଷଗଣସଞ୍ଚାରସଞ୍ଚଲଦ୍ଵାତଯନ୍ତ୍ରକମ୍
ଉଡୁଥିବା ବିମାନମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଏଠାରେ ଗଞ୍ଜିଉଛି, ଏବଂ ମୁଠିରେ ଧରିପାରିବା ଭଳି ଗୁରୁତର ଧ୍ୱନି ହେଉଛି; ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନଙ୍କର ଚଳାଚଳ ଏହି ସଂଯନ୍ତ୍ରକୁ ଚଞ୍ଚଳ କରୁଛି।
ନିକଟାତପଦଗ୍ଧାଲ୍ପସିଦ୍ଧିସିଦ୍ଧୋଜ୍ଝିତାସ୍ପଦମ୍ । ଅର୍କାଶ୍ଵମୁଖଵାତାସ୍ତଦଗ୍ଧମୁଗ୍ଧଵିମାନକମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଅଳ୍ପ ସିଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକମାନେ ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଶ୍ୱର ମୁଖରୁ ବାହାରୁଥିବା ପବନରେ ଏଠାର ନିର୍ମଳ ବିମାନମାନେ ଜଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ଲୋକପାଲାପ୍ସରୋଵୃନ୍ଦସଞ୍ଚାରାଚାରଚଞ୍ଚଲମ୍ । ଦେଵାନ୍ତଃପୁରିକାଦଗ୍ଧଧୂପଧୂମାମ୍ବୁଦାଵୃତମ୍
ଲୋକପାଳ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଗୋଷ୍ଠୀ ଯାଏଁ ଚଳାଚଳ କରୁଛନ୍ତି, ଏହି ସ୍ଥାନ ଅଶାନ୍ତ ରହିଛି; ଦେବୀମାନଙ୍କର ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଜଳିଥିବା ଧୂପର ଧୂଆଁ ମେଘରେ ଏହା ଆବୃତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଵିହଗାହୃତଦେଵସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵାଙ୍ଗଵିଭ୍ରଷ୍ଟଭୂଷଣମ୍ । ସାମାନ୍ଯସିଦ୍ଧାସହ୍ଯୋଗ୍ରତେଜଃପୁଞ୍ଜତମୋବଲମ୍
ସେଠାରେ ଦେବୀମାନେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଗହଣାଗୁଡିକୁ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଗହଣାଗୁଡିକ ଏଠାଠି ସ୍ଚାତ୍ରା ହୋଇ ପଡିଥିଲା । ସେଠାର ଆଲୋକ ମ୍ଲାନ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସାଧାରଣ ସିଦ୍ଧିମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠିର ଶକ୍ତି ଅଧିକ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ବଲଵତ୍ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘଟ୍ଟଗମାଗମଵିଘଟ୍ଟିତୈଃ । ଘନୈସ୍ ସାଂଶୁକପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥହିମଵନ୍ମେରୁମନ୍ଦରମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଜୋରଦାର ଭାବେ ଆସିଯିବା ଓ ଯିବାରେ, ହିମାଳୟ, ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ରେଶମ ଧାଡ଼ି ନିକଟର ଘନ ମେଘମାନେ ଛିତିଆଯିଯାଇଥିଲେ ।
କାକୋଲୂକୈସ୍ ସଗୃଧ୍ରୌଘୈଃ ପୁଞ୍ଜୀଭୂତୈଶ୍ ଚଲୈର୍ ଵୃତମ୍ । ନୃତ୍ଯଦ୍ଭିର୍ ଡାକିନୀଵାହୈସ୍ ତରଙ୍ଗୈର୍ ଇଵ ଵାରିଧିମ୍
ସେଠି ଅସ୍ଥିର କାଉ, ଉଲୁ ଓ ଗୃଧ୍ରମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଏକଠି ହୋଇ, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ଡାକିନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଳରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତରଙ୍ଗ ଭଳି ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ ।
ପ୍ରନୃତ୍ଯଦ୍ଯୋଗିନୀସଙ୍ଘୈଶ୍ ଶ୍ଵକାକୋଷ୍ଟ୍ରଖରାନନୈଃ । ନିରର୍ଥଂ ଯୋଜନଶତଂ ଗତ୍ଵାଗଚ୍ଛଦ୍ଭିର୍ ଆଵୃତମ୍
କୁକୁର, କାଉ, ଉଠ, ଓ ଗଧା ମୁହଁ ଥିବା ଯୋଗିନୀମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଉଲ୍ଲାସରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ କୌଣସି ଅର୍ଥ ଛାଡ଼ି, ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ଯାଉଥିଲେ ଓ ଆସୁଥିଲେ ।
ଲୋକପାଲପୁରୋଦ୍ଵାନ୍ତଧୂପଧୂମାଭ୍ରମନ୍ଦିରମ୍ । ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵମିଥୁନପ୍ରାରବ୍ଧସୁରତୋତ୍ସଵମ୍
ଏହା ଥିଲା ଏକ ମେଘମାଳିକା, ଯାହାର ଭିତରେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଉଠୁଥିବା ଧୂପର ଧୂଆଁ ଭରି ରହିଥିଲା। ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଜୁଗଳେ ମିଶି ଉତ୍ସବର ଆନନ୍ଦ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଗୀତଶ୍ରଵୋନ୍ମତ୍ତଖଦିରାକ୍ରାନ୍ତମାର୍ଗଗମ୍ । ଅନାରତଵହଦ୍ଧିଷ୍ଣ୍ଯଲକ୍ଷଲକ୍ଷିତପକ୍ଷିକମ୍
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗୀତର ସ୍ରବଣରେ ମତ୍ତ ଥିବା ଖଦିର ଗଛମାନେ ଏହି ପଥକୁ ଆବର୍ଜିତ କରିଥିଲେ। ଏଠି ସବୁବେଳେ ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ନିଜ ଘଉଁରେ ବସି ରହୁଥିଲେ।
ଵାତସ୍କନ୍ଧନିଖାତାନ୍ତଵହତ୍ତ୍ରିପଥଗାଜଲମ୍ । ଆଶ୍ଚର୍ଯାଲୋକନଵ୍ଯଗ୍ରସଞ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଦଶାର୍ଭକମ୍
ବାତାସର କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ି ରହିଥିବା ନଦୀର ଜାଲ ଏଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଦେବଶିଶୁମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଏଠି ଘୁରୁଥିଲେ।
ସନ୍ଦେହସଞ୍ଚରଦ୍ଵଜ୍ରଚକ୍ରଶୂଲାସିଶକ୍ତିମତ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ନିର୍ଭିତ୍ତିସଦନଗାଯତ୍ତୁମ୍ବୁରୁନାରଦମ୍
କେବେ କେବେ ବଜ୍ର, ଚକ୍ର, ଶୂଳ, ତଳୱାର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ। କେବେ କେବେ ଘରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ମେଘମାର୍ଗମହାମେଘମହାରମ୍ଭାକୁଲଂ କ୍ଵଚିତ୍ । ଚିତ୍ରନ୍ଯସ୍ତସମାକାରମୂକକଲ୍ପାନ୍ତଵାରିଦମ୍
କେଉଁଠିଏଠି, ମେଘର ପଥରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ମେଘମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ ଥିଲେ, ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେଉଁଠି ଶେଷକାଳର ବଡ଼ ବଡ଼ ପାଣି ଜମା ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଅତି ଶାନ୍ତ ଓ ନିରବ ଥିଲେ, ଯେପରି ମୁକ ଲୋକମାନେ।
ଉତ୍ପକ୍ଷକଜ୍ଜଲାଦ୍ରୀନ୍ଦ୍ରସୁନ୍ଦରାମ୍ଭୋଧରଂ କ୍ଵଚିତ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ କନକନିଷ୍ଷ୍ଯନ୍ଦକାନ୍ତତାପାଦଵାରିଦମ୍
ଅନ୍ୟଏଠି, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପାଖିପରି କଳା ମେଘ ଦେଖାଯାଉଥିଲା; କେଉଁଠିଏଠି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଝରି ପଡ଼ୁଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ମେଘ ଚମକୁଥିଲା।
କ୍ଵଚିଚ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାଭତାପାଢ୍ଯଵୃଷ୍ଟମୂକାମ୍ବୁଦାଂଶୁକମ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ନିଷ୍ପଵନାମ୍ଭୋଧିସଂଶାନ୍ତଂ ଶୂନ୍ଯତାଜଲମ୍
କେଉଁଠିଏଠି, ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ଶୀତଳ ଆଲୋକରେ ମେଘ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ହଳୁକ ଆଲୋକ ବର୍ଷା କରୁଥିଲା; ଅନ୍ୟଏଠି, ବାତାସ ନଥିବାରୁ ମେଘମାଳା ଶାନ୍ତ ଓ ଶୂନ୍ୟତାର ଜାଲ ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଵାତନଦୀପ୍ରୌଢଵିମାନତୃଣପଲ୍ଲଵମ୍ । କ୍ଵଚିଚ୍ ଚଲଦଲିଵ୍ରାତପୃଷ୍ଠତ୍ଵକ୍କାନ୍ତିନିର୍ମଲମ୍
କେଉଁଠିଏଠି, ପବନ ତଳୁଥିବା ତରସାର ଘାସପତ୍ର ତରୁନ୍ତା ଓ ହରିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା; କେଉଁଠିଏଠି, ଚଳିତ ପତ୍ରମାଳାର ଚମକରେ ମେଘର ପୃଷ୍ଠ ଏତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପରିସ୍କାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କ୍ଵଚିନ୍ ମେରୁଦରୀକଲ୍ପଵାତଧୂଲିଵିଧୂସରମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଵିମାନଗୀର୍ଵାଣପ୍ରଭାଭିଶ୍ ଚିତ୍ରିତାଙ୍ଗନମ୍
କେଉଁଠି ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଉପତ୍ୟକା ଭଳି ବାୟୁର ଧୁଳିରେ ଆଛନ୍ନ ଥିଲା; ଆଉ କେଉଁଠି ଦେବମାନ୍ୟ ମହଳର ଆଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନାରୀମାନଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଆକାଶ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
କ୍ଵଚିନ୍ ନିରମ୍ବରୋନ୍ମତ୍ତମାତୃମଣ୍ଡଲମାଲିତମ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ନିତ୍ଯରଵକ୍ଷୀଵକ୍ଷୁବ୍ଧଯୋଗୀଶ୍ଵରୀଗଣମ୍
କେଉଁଠି ଆକାଶ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା, ମାତୃମଣ୍ଡଳର ଉନ୍ମାଦ ନୃତ୍ୟରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା; ଆଉ କେଉଁଠି ସଦା ଗଞ୍ଜନ କରୁଥିବା, ଅଶାନ୍ତ ମହାଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଭରିଥିଲା।
କ୍ଵଚିଚ୍ ଛାନ୍ତସମାଧିସ୍ଥଵିଶ୍ରାନ୍ତମୁନିମଣ୍ଡଲମ୍ । ସମଂ ଦୂରାସ୍ତସଂରମ୍ଭଂ ସାଧୁଚିତ୍ତମନୋହରମ୍
କେଉଁଠି ଶାନ୍ତ ସମାଧିରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳ ଥିଲା; ସେଠି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତେଜନାରୁ ଦୂର, ଭଲ ମନିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ଗାଯତ୍କିନ୍ନରଗନ୍ଧର୍ଵସୁରସ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଲଂ କ୍ଵଚିତ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ତବ୍ଧପୁରାକୀର୍ଣଂ ଵହତ୍ସୁରଵରଂ କ୍ଵଚିତ୍
କେଉଁଠି କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦେବତାନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ; ଆଉ କେଉଁଠି ଦୃଢ଼ ସହରରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ଚାଲିଫିରୁଥିଲେ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ରୁଦ୍ଧପୁରାପୂରଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ବଦ୍ଧମହାପୁରମ୍ । କ୍ଵଚିନ୍ ମାଯାକୃତପୁରଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ଆଗାମିପତ୍ତନମ୍
କେଉଁଠି ରହିଛି ଅଟକାଯାଇଥିବା ପୁର ଦ୍ୱାର, କେଉଁଠି ବଡ଼ ପୁର ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଛି; କେଉଁଠି ମାୟାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପୁର ଅଛି, ଆଉ କେଉଁଠି ଆସନ୍ତାକାଲି ହେବାକୁ ଥିବା ନୂଆ ସହର ଅଛି।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଭ୍ରମଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରସରଃ କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ତବ୍ଧପଯସ୍ସରଃ । କ୍ଵଚିତ୍ ସରତ୍ସିଦ୍ଧଗଣଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ଇନ୍ଦୁକୃତୋଦଯମ୍
କେଉଁଠି ଚନ୍ଦ୍ରମା ଘୁରୁଥିବା ହ୍ରଦ ଅଛି, କେଉଁଠି ଶାନ୍ତ ପାଣିର ହ୍ରଦ ଅଛି; କେଉଁଠି ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି, ଆଉ କେଉଁଠି ଚନ୍ଦ୍ରମା ନୂଆ ଉଠିଛି।
କ୍ଵଚିତ୍ ସୂର୍ଯୋଦଯମଯଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ରାତ୍ରିତମୋମଯମ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ ସନ୍ଧ୍ଯାଂଶୁକପିଶଂ କ୍ଵଚିନ୍ ନୀହାରଧୂସରମ୍
କେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି, କେଉଁଠି ରାତିର ଅନ୍ଧକାର; କେଉଁଠି ସନ୍ଧ୍ୟାର ରଙ୍ଗ ଲାଗିଛି, ଆଉ କେଉଁଠି କୁହୁଡ଼ିର ଧୂସରତା ଅଛି।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଵିମାନଧଵଲଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ଵର୍ଷତ୍ପଯୋଧରମ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ଥଲମ୍ ଇଵାକାଶମ୍ ଏଵ ଵିଶ୍ରାନ୍ତଲୋକପମ୍
କେଉଁଠି ଆକାଶ ଦେବମନ୍ଦିରର ଧଳା ଆଲୋକରେ ଭରିଯାଇଛି, କେଉଁଠି ମେଘ ଝରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ; କେଉଁଠି ଆକାଶ ମାନେ ଭୂମି ପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ହେଉଛି।
ଊର୍ଧ୍ଵାଧୋଗମନଵ୍ଯଗ୍ରସୁରାସୁରଗଣଂ କ୍ଵଚିତ୍ । ପୂର୍ଵାପରୋତ୍ତରାଯାମ୍ଯଦିକ୍ସଞ୍ଚାରାକୁଲଂ କ୍ଵଚିତ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଉଛନ୍ତି; ଆଉ କେଉଁଠି ସେମାନେ ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚଞ୍ଚଳ ଭାବରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ଅପି ଯୋଜନଲକ୍ଷାଣି କ୍ଵଚିଦ୍ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପଧୂପକମ୍ । ଅଵିନାଶତମଃପୂର୍ଣଦୃଷ୍ଟଵଦ୍ ଵ୍ଯୋମଵତ୍ କ୍ଵଚିତ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଶତଶଃ ଯୋଜନ ଦୂର ଯିବା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର, ଧୂଆଁରେ ଢାକିଯାଇଛି; ଆଉ କେଉଁଠି ତାହା ଆକାଶ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଅବିନାଶୀ ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଅଵିନାଶିବୃହତ୍ତେଜଃ କ୍ଵଚିଦ୍ ଅର୍କାନଲୋପମମ୍ । ହିମାନୀଜଠରାଶୀତଂ କ୍ଵଚିଚ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାଦିସଦ୍ମସୁ
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଅବିନାଶୀ ବିଶାଳ ତେଜ ରହିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ପରି; ଆଉ କେଉଁଠି ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଗଭୀର ଶୀତଳତା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ତାରାମଣ୍ଡଳର ଗୃହମାନେ ଭିତରେ ଅନୁଭବ ହୁଏ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ବୃହତ୍ପୁରୋନ୍ନୃତ୍ଯତ୍କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଲତାଵନମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ଦୈତ୍ଯହତୋତ୍ତୁଙ୍ଗପ୍ରପତଦ୍ଦେଵପତ୍ତନମ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ବଡ଼ ସହର ଉପରେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଓ ଲତା ଉଲ୍ଲାସରେ ନାଚୁଛି; ଆଉ କେଉଁଠି ଦାନବମାନେ ହାରିଗଲାପରେ ଦେବତାମାନେର ସହର ଆକାଶରୁ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଛି।
ଵୈମାନିକନିପାତେନ ଵହ୍ନିଲେଖାଙ୍କିତଂ କ୍ଵଚିତ୍ । କ୍ଵଚିତ୍ କେତୁଶତୋତ୍ପାତମିଥସ୍ସଙ୍ଘଟ୍ଟଘଟ୍ଟିତମ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଦେବମାନଙ୍କ ଯାନ ଅବତରଣ କରିବାରୁ ଆକାଶରେ ଅଗ୍ନିର ରେଖା ଦେଖାଯାଏ; ଆଉ କିଛି ଠାରେ ଶତଶତ ଧୂମକେତୁ ଟକ୍କର ଖାଇ ଆକାଶକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଦିଏ।
କ୍ଵଚିଚ୍ ଛୁଭଗ୍ରହଗଣପ୍ରଗୃହୀତାଦ୍ଯମଙ୍ଗଲମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ରାତ୍ରିତମୋଵ୍ଯାପ୍ତଂ କ୍ଵଚିଦ୍ ଦିଵସଭାସୁରମ୍
କେଉଁଠି ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଆକାଶକୁ ଆବର୍ଜିତ କରିଥାନ୍ତି, କେଉଁଠି ଆକାଶ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଛି, ଆଉ କେଉଁଠି ଦିନର ଆଲୋକରେ ଆକାଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଯାଏ।