କେଚିତ୍ ସ୍ଵପ୍ନନରପ୍ରଖ୍ଯାẖ କେଚିତ୍ ପଵନଦେହକାଃ । କେଚିଦ୍ ଭ୍ରମାତ୍ମକା ଏଵ ସର୍ଵେ ବୁଦ୍ଧିମନୋମଯାଃ
କିଛି ସ୍ୱପ୍ନର ଲୋକ ପରି, କିଛି ପବନ ଦେହ ରଖିଛନ୍ତି; କିଛି ଭ୍ରମର ସ୍ୱଭାବର, ତଥାପି ସମସ୍ତେ ଅବିକଳ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନର ତିଆରି।
ଗ୍ରହୀତୁଂ ନୈଵ ଯୁଜ୍ଯନ୍ତେ ଗ୍ରହୀତୁଂ ଶକ୍ନୁଵନ୍ତି ନୋ । ଆକାଶଶୂନ୍ଯଵପୁଷḫ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଆକୃତିମ୍ ଆତ୍ମନଃ
ସେମାନେ ଧରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଧରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; ଆକାଶ ପରି ଖାଲି ଦେହ ରଖି, ସେମାନେ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଶୀତାତପାଦିଵିହିତଂ ସୁଖଂ ଦୁẖଖଂ ଵିଦନ୍ତି ଚ । ପାତୁମ୍ ଅତ୍ତୁମ୍ ଅଵଷ୍ଟବ୍ଧୁମ୍ ଈହନ୍ତେ ଶକ୍ନୁଵନ୍ତି ନୋ
ସେମାନେ ଥଣ୍ଡା, ଗରମ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି; ପିବା, ଖାଇବା ଓ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହି କାମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଇଚ୍ଛାଦ୍ଵେଷଭଯକ୍ରୋଧଲୋଭମୋହସମନ୍ଵିତାଃ । ମନ୍ତ୍ରୌଷଧତପୋଦାନଧୈର୍ଯଧର୍ମଵଶୀକୃତାଃ
ଇଚ୍ଛା, ଘୃଣା, ଭୟ, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ ଓ ମୂଢତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧ, ତପ, ଦାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସତ୍ତ୍ଵାଵଷ୍ଟମ୍ଭଯନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣାରାଧିତେନ ଵା । ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଽପି ଚ ଗୃହ୍ଯନ୍ତେ କଦାଚିତ୍ କେନଚିତ୍ କ୍ଵଚିତ୍
ପ୍ରାଣଶକ୍ତିର ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଉପସନା କରାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ କେବେ କେବେ କାହାରୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡନ୍ତି ଓ କେବେ କେବେ କାହାରୋ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାନ୍ତି।
ଦେଵଯୋନିର୍ ହି ସା ତେନ କେଚିଦ୍ ଦେଵୋପମର୍ଦ୍ଧଯଃ । କେଚିନ୍ ନରସମଶ୍ରୀକାẖ କେଚିନ୍ ନାଗସମର୍ଦ୍ଧଯଃ
ଏହା ଦେବତାର ଜନ୍ମ; କିଛି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ରଖିଥାନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ମାନବଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ରଖିଥାନ୍ତି, ଓ କିଛି ଲୋକ ନାଗଙ୍କର ମହିମା ରଖିଥାନ୍ତି।
ଶ୍ଵସୃଗାଲୋପମାẖ କେଚିଦ୍ ଗ୍ରାମଜଙ୍ଗଲଵାସିନଃ । କୁଲ୍ଯାଵକରରଥ୍ଯାସୁ ଵସନ୍ତି ନିରଯେଷୁ ଚ
କିଛି ଲୋକ କୁକୁର କିମ୍ବା ଶ୍ୟାଳ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରାମ ଓ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିବା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନଦୀ ତଟ, ଗଡ଼ି, ଗଲି ଓ ନରକରେ ମଧ୍ୟ ବସିଥାନ୍ତି।
ଏତଦ୍ ଆସ୍ପଦମ୍ ଏତେଷାମ୍ ଇତ୍ଯାକାରାḫ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ । ପିଶାଚା ଏଵମାଚାରା ଜନ୍ମୈଷାଂ ଶ୍ରୂଯତାମ୍ ଇଦମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ, ଏଭଳି ରୂପରେ ଏହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି; ପିଶାଚମାନଙ୍କର ଏହି ଆଚରଣ। ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଅଚେତ୍ଯଚିନ୍ମଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵଭାଵତଃ । ଯତ୍ ସ୍ଥିତଂ ବୁଦ୍ଧମ୍ ଏଵାନ୍ତଶ୍ ଚେତ୍ଯଂ ସଙ୍କଲ୍ପଯତ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଵ
ବ୍ରହ୍ମା ଅଚେତନ ଓ ଚେତନ ଦୁଇଁ ଭାବରେ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ; ଏହା ଅନ୍ତରେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ବସିଛି, ଯେପରି ତୁମେ ଦେଖିବାକୁ କଳ୍ପନା କରୁଛ, ସେପରି ଏହା ମଧ୍ୟ କଳ୍ପନା କରେ।
ତଜ୍ ଜୀଵଂ ଵିଦ୍ଧି ସ ପ୍ରୌଢସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅହଙ୍କାର ଇତି ସ୍ମୃତଃ । ସୋ ଽହଙ୍କାରସ୍ ସ୍ମୃତḫ ପୁଷ୍ଟୋ ମନ ଇତ୍ଯ୍ ଉଦିତାତ୍ମଭିଃ
ଏହାକୁ ଜୀବ ଭାବରେ ଜାଣ; ଯେତେବେଳେ ଏହା ପ୍ରବଳ ହୁଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ଅହଂକାର ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ। ଅହଂକାର ଯେତେବେଳେ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ମନ ଭାବରେ କହନ୍ତି।
ସ ଏଷ କଥ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ସଙ୍କଲ୍ପାକାଶରୂପଵାନ୍ । ଅସଦ୍ ଏଵାସତୋ ବୀଜଂ ଜଗତୋ ଵିଗତାକୃତି
ଏହିଅଟେ ଯିଏକି ବ୍ରହ୍ମା ଭାବନାର ଆକାଶ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି । ଅସତ୍ ଦିଆଁ ଅସତ୍ ହେଉଛି, ଏହି ସଂସାରର କୌଣସି ଆକୃତି ନାହିଁ ।
ଏଵଂ ମନସ୍ ସ୍ଥିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସଦେହୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅମଲଂ ନଭଃ । ତତ୍ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାକାରସ୍ ସନ୍ନ୍ ଏଵାସଦ୍ଵପୁସ୍ ସଦା
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମା ମନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଆକାଶ ପରି ପବିତ୍ର । ସେ ସ୍ବପ୍ନର ଲୋକ ରୂପ ଧରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦେହ ସଦା ଅସତ୍ ।
ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିମୂର୍ତିରହିତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆତିଵାହିକଦେହଵାନ୍ । ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦଯẖ କିଲ କୁତସ୍ ସଙ୍କଲ୍ପପୁରୁଷସ୍ଯ ଖେ
ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେହ ରୂପ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ଭାବନାର ଲୋକ ପାଇଁ ଆକାଶରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେହ କେଉଁଠୁ ଆସିବ ?
ଭଵନ୍ମନୋ ଯଥାକାଶପୁରଂ ପଶ୍ଯତି କଲ୍ପିତମ୍ । ତଥା ମନୋ ଵିରିଞ୍ଚତ୍ଵଂ ପଶ୍ଯତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନି କଲ୍ପିତମ୍
ମନ ଯେପରି ଆକାଶରେ ଏକ କଳ୍ପିତ ସହର ଦେଖେ, ସେହିପରି ମନ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ହେବାକୁ କଳ୍ପନା କରେ ।
ଯଦ୍ ଵେତ୍ତି କଲ୍ପିତଂ ତତ୍ ସ ପଶ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅନୁଭଵତ୍ଯ୍ ଅପି । ଯୋ ଯାଵନ୍ମାତ୍ରକସ୍ ତତ୍ ସ କସ୍ମାତ୍ କିଲ ନ ପଶ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଭାବନା କରାଯାଇଛି, ସେଉଁଠି ସେ ଦେଖିବା ସହ ଅନୁଭବ କରେ। ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅଛି, ସେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦେଖିପାରେ—ତେଣୁ କାହିଁକି ସେ ଦେଖିବେ ନାହିଁ?
ସ ଯତ୍ ପଶ୍ଯତି ତତ୍ ତାଦୃକ୍ ଶୂନ୍ଯାତ୍ମା ଶୂନ୍ଯମ୍ ଅମ୍ବରେ । ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ଵା ବ୍ରହ୍ମା ତଦ୍ ଇଦଂ ଜଗଦ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ସେ ଯାହା ଦେଖେ, ସେ ଏହି ପରି—ଶୂନ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ, ଆକାଶରେ ଶୂନ୍ୟ; ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଣରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ—ଏହି ଜଗତକୁ ଏହିପରି ଡାକାଯାଏ।
ତଥା ସ ପ୍ରତିଭାସୋ ଽସ୍ଯ ଚିରକାଲୈକଭାଵନାତ୍ । ଘନୀଭୂତସ୍ ସ୍ଥିତḫ ପୁଷ୍ଟସ୍ ସୁଦୀର୍ଘସ୍ଵପ୍ନସୁନ୍ଦରଃ
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏକ ଭାବନାରୁ ଗଢ଼ିଯାଇ, ଏକାଠି ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଏକ ଦୀର୍ଘ ଶୁଭ୍ର ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ଆତିଵାହିକଦେହସ୍ଯ ତସ୍ଯ ତଚ୍ ଚିରଭାଵନାତ୍ । ସର୍ଗାନୁଭଵନଂ ଭୂରି ବ୍ରହ୍ମଣୋ ବ୍ରହ୍ମରୂପ୍ଯ୍ ଅପି
ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହରେ ଦୀର୍ଘ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ରୂପରେ ବ୍ରହ୍ମଣରେ ବହୁତ ସୃଷ୍ଟିର ଅନୁଭବ ହୁଏ।
ଗତଂ ପ୍ରକଟତୋତ୍କର୍ଷାଦ୍ ଆଧିଭୌତିକଦେହତାମ୍ । ତେନୈଵ ସର୍ଗ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତୋ ଭେଦସନ୍ତତିଭାସୁରଃ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦେହ ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଗଢ଼ିତ ରୂପକୁ ପାଇଁଥାଏ, ଏହାକୁ 'ସୃଷ୍ଟି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଭିନ୍ନତାର ଧାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ।
ସ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମମାତ୍ରାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମମାତ୍ରାତ୍ମନୋସ୍ ତଯୋଃ । ଅଜାତଯୋର୍ ଏଵ ସଦା ତଦ୍ ଆତ୍ମଜଗତୋର୍ ଦ୍ଵଯୋଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ରୂପ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜଗତ — ଦୁଇଁଟି ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ରୂପ — ସଦା ଏହିପରି ଅଛନ୍ତି।
ଅଭିନ୍ନଯୋର୍ ଏଵ ଭୃଶଂ ଶୂନ୍ଯତ୍ଵାମ୍ବରଯୋର୍ ଇଵ । ଐକାତ୍ମ୍ଯେନୈଵ ଲସତୋḫ ପଵନସ୍ପନ୍ଦଯୋର୍ ଇଵ
ଯେପରି ଆକାଶ ଏବଂ ଶୂନ୍ୟତା ଏକାଠି ଅଭିନ୍ନ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ଦୁଇଁଟି ଏକତାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ପବନର ତରଙ୍ଗ ଭଳି।
ଵେତ୍ତି ଭୂତମଯତ୍ଵଂ ତନ୍ ମିଥ୍ଯୈଵ ନ ତୁ ଵାସ୍ତଵମ୍ । ତଥା ଯଥା ତ୍ଵଂ ସଙ୍କଲ୍ପପୁରୁଷସ୍ଯ ସତୋ ଽସତଃ
ସେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ଦେହ ଭୂତର ମିଶ୍ରଣ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ମିଥ୍ୟା, ସତ୍ୟ ନୁହେଁ — ତୁମେ ଯେପରି ଭାବନାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛି କି ନାହିଁ, ଏହିପରି ଜାଣିଥାଉ।
ତତଶ୍ ଶରୀରଧାତୂନାଂ ତେନ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିକାẖ କୃତାଃ । ଅଭିଧାḫ ପଞ୍ଚ ଚିତ୍ଷଷ୍ଠା ଜଗଦ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵ ତାସ୍ ସ୍ଥିତାଃ
ସେହିଠାରୁ ଶରୀରର ଉପାଦାନଗୁଡିକ—ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ—ତିଆରି ହେଲା; ଏହାକୁ ପାଞ୍ଚଟି ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଚେତନା ଛଅଟିଏ; ଏହିଗୁଡିକ ଏହି ସଂସାରରେ ଅଛି।
ଯଥା ତ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯ ଏଵାଯଂ ସଙ୍କଲ୍ପସ୍ ସତ୍ଯ ଏଵ ତେ । ତଥାସାଵ୍ ଆତ୍ମସଙ୍କଲ୍ପଂ ସତ୍ଯମ୍ ଏଵାନୁଭୂତଵାନ୍
ଯେପରି ଏହି କଳ୍ପନା ତୁମ ପାଇଁ ଅସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଏହି କଳ୍ପିତ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ସତ୍ୟ, ସେପରି ସେ ନିଜ ମନର କଳ୍ପନାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ।
ସ ସ୍ଵଯଂ ଚିନ୍ମଯାକାଶସ୍ ତତ୍ସଙ୍କଲ୍ପଶ୍ ଚିଦମ୍ବରମ୍ । ଅତସ୍ ସ୍ଵପ୍ନୋ ଜଗତ୍ ସର୍ଵଂ କ୍ଵ ତୌ ନାଶୋଦ୍ଭଵୌ ସ୍ଥିତୌ
ସେ ନିଜେ ଚେତନାର ଆକାଶ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଚେତନାର ଆକାଶ; ଏହିପରି ସମସ୍ତ ସଂସାର ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ; ତେଣୁ ଏଠାରେ ସୃଷ୍ଟି, ନାଶ କିମ୍ବା ଅବସ୍ଥାନ କେଉଁଠି?
ଯଥୈଵ ତନ୍ମନସ୍ ସତ୍ଯଂ ତଦଂଶାସ୍ ସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ତେ । ତଥୈଵ ତତ୍କୃତାଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରରୁଦ୍ରାର୍କେନ୍ଦ୍ରମରୀଚଯଃ
ଯେପରି ତାଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ, ତେପରି ତାହାର ଅଂଶଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ; ସେପରି ତାଙ୍କ ମନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରର କିରଣ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ।
ଏଵଂସ୍ଥିତେ ଜଗଜ୍ଜାଲଂ ତନ୍ ମନୋରାଜ୍ଯମ୍ ଉଚ୍ଯତେ । ତଚ୍ ଚ ଶୂନ୍ଯଂ ନିରାଲମ୍ବମ୍ ଆକାଶମ୍ ଅଘନଂ ଚିତି
ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଯେଉଁ ଜାଲ ଅଛି, ସେହିଟିକୁ ମନର ରାଜ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଲି, କୌଣସି ଆଧାର ନାହିଁ, ଆକାଶ ପରି ଅନ୍ଧାର, ଏହା ହେଉଛି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନପୁରଂ ଵ୍ଯୋମ ସଙ୍କଲ୍ପାଦ୍ରିର୍ ଯଥା ନଭଃ । ତଥା ବ୍ରହ୍ମ ଜଗଚ୍ ଚୈଵ ଖମ୍ ଏଵାଚ୍ଛମ୍ ଅନାକୃତି
ଯେପରି ଜ୍ୱପ୍ନର ଏକ ସହର ଆକାଶ ପରି ହୁଏ, କିମ୍ବା କଳ୍ପନାର ପାହାଡ଼ ଆକାଶ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ନିରାକାର, ଆକାଶ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶୁଭ୍ର ।
ଏଵମ୍ ଆଭାସମାତ୍ରସ୍ଯ କଚତୋ ଽନିଶମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ । ସର୍ଗାଦିମଧ୍ଯାନ୍ତଦୃଶୋ ମୁଧୈଵାତ୍ରୋଦିତାସ୍ ସ୍ଥିତାଃ
ଏହିପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଗତ ପାଇଁ, ସୃଷ୍ଟି, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ଭାବନାଗୁଡ଼ିକୁ ମାନେ ମନେ କହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏହା ଦିନ ରାତି ଏକାକାର ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ।
କିଂ ଚିଦାକାଶକୋଶସ୍ଯ ତଵ ଵା ମମ ଵାନଘ । ଜଗତୋ ଵାପି ଜାଯେତ କିଂ ଵା ନଶ୍ଯତି ମେ ଵଦ
ହେ ନିର୍ମଳ ମନ, ତୁମର କିମ୍ବା ମୋର ଚେତନାର ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବା କି, କିମ୍ବା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯିବା କି? ମୋତେ କୁହ ।