ସର୍ଵଭୂତପରିତ୍ଯକ୍ତସ୍ ତସ୍ମିନ୍ କାଲେ ଖମୂର୍ତିମାନ୍ । କ୍ଷୋଭମ୍ ଏତ୍ଯ କ୍ଷଣଂ କ୍ଷୀଣḫ ପରମାଂ ଶାନ୍ତିମ୍ ଏଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଛାଡି, ସେ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଆକାଶର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥାଏ, ସେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅସ୍ଥିରତା ଅନୁଭବ କରି, ପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ।
ଯେ ଗୁଣା ଯେ ତ୍ରଯẖ କାଲାଶ୍ ଚିତ୍ତାହଙ୍କାରବୁଦ୍ଧଯଃ । ପ୍ରଣଵସ୍ଯ ଚ ଯେ ଵର୍ଣା ଯେ ଚ ଵେଦାସ୍ ତଥା ତ୍ରଯଃ
ଯେଉଁ ଗୁଣ, ତିନି କାଳ, ମନ, ଅହଂକାର, ବୁଦ୍ଧି, ଓଁକାରର ଅକ୍ଷର, ଏବଂ ତିନିଟି ବେଦ—
ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ତସ୍ଯ ତେ ନେତ୍ରସନ୍ନିଵେଶେନ ସଂସ୍ଥିତାଃ । ତ୍ରିଶୂଲଂ ତେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଗୃହୀତଂ କରକୋଟରେ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ବିନ୍ୟାସରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି। ଏହି ଦ୍ୱାରା, ତିନି ଲୋକ ତାଙ୍କର ହାତର ଗହ୍ବରରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଧରି ରଖାଯାଇଛି।
ଯସ୍ମାତ୍ ତଦ୍ଵ୍ଯତିରେକେଣ ସର୍ଵଭୂତଗଣେଷ୍ଵ୍ ଅପି । ଅନ୍ଯନ୍ ନ ଵିଦ୍ଯତେ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଦେହାତ୍ମୈଵ ତତସ୍ ସ୍ଥିତଃ
ଏହିଠାରୁ ଅଲଗା କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିପରି, କେବଳ ଦେହୀ ଆତ୍ମା ରହିଯାଏ।
ସର୍ଗସତ୍ତୋପଲମ୍ଭାତ୍ମା ସ୍ଵଭାଵୋ ଽସ୍ଯ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ । ଈରିତଶ୍ ଶିଵରୂପେଣ ଚିନ୍ମାତ୍ରାକାଶରୂପିଣା
ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଏହାର ସ୍ୱଭାବ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ। ଏହି କଥାକୁ ଶିବଙ୍କ ରୂପରେ, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ଓ ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପ, ଘୋଷିତ କରାଯାଇଛି।
ତେନୈଵ ଚ ନିଗୀର୍ଣସ୍ ସନ୍ ପରମାଂ ଶାନ୍ତିମ୍ ଏଷ୍ଯତି । ନିର୍ମଲାକାଶରୂପାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ଇତ୍ଯ୍ ଏଷ ଈଶ୍ଵରଃ
ସେହି ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ନିର୍ମଳ ଓ ଆକାଶ ସମାନ; ଏହି ହେଉଛନ୍ତି କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଭୁ।
କୃତ୍ଵାକଲ୍ପଂ ଜଗତ୍ ସର୍ଵଂ ତତ୍ ପୀତ୍ଵୈକାର୍ଣଵଂ ତଦା । ସମ୍ପ୍ରଯାତି ପରାଂ ଶାନ୍ତିମ୍ ଅଭୂଯସ୍ସନ୍ନିଵୃତ୍ତଯେ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ କାଳରେ ପରିଣତ କରି, ପରେ ଏହାକୁ ଏକ ମହାସାଗରରେ ଏକତ୍ର କରି, ସେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଶୂନ୍ୟତା ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତିକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅନନ୍ତରଂ ମଯା ଦୃଷ୍ଟସ୍ ତତ୍ରାସୌ ଯାଵଦ୍ ଉଦ୍ଯମାତ୍ । ପ୍ରଵୃତ୍ତḫ ପ୍ରାଣଵେଗେନ ତମ୍ ଆକ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମହାର୍ଣଵମ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ପ୍ରାଣର ତୀବ୍ର ଗତିରେ ସେଇ ମହାସାଗରକୁ ଆକର୍ଷିବାକୁ ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ମୁଖଂ ସ୍ଫାରଂ ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲାନ୍ତରମ୍ । ପ୍ରାଣକୃଷ୍ଟୋ ମହାମ୍ଭୋଧିର୍ ଵାଡଵାଗ୍ନିମ୍ ଇଵାଵିଶତ୍
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଣ ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିଲା, ଏକ ବିଶାଳ ମୁଖ, ଭିତରେ ଅଗ୍ନିର ମାଳା ପରି ଜ୍ୱାଳା ଭରିଥିବା, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ଗୁପ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ପ୍ରବେଶ କଲା।
ସ ଏଵ ଵାଡଵୋ ଭୂତ୍ଵା ଵହ୍ନିର୍ ଆକଲ୍ପମ୍ ଅର୍ଣଵେ । ଅହଙ୍କାରḫ ପିବତ୍ଯ୍ ଅମ୍ବୁ ରୁଦ୍ରସ୍ ସର୍ଵଂ ତୁ ତତ୍ ତଦା
ସେଇ ଅଗ୍ନି, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ଅଗ୍ନି ହୋଇ, ଏକ ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରୁଦ୍ର ଅର୍ଥାତ୍ ଅହଂକାର, ସମସ୍ତ ପାଣିକୁ ପିଇ ଦେଲା।
ପାତାଲମ୍ ଇଵ ପାନୀଯଂ ସର୍ପୋ ବିଲମ୍ ଇଵ କ୍ଷଣାତ୍ । ଚଣ୍ଡଵାଯୁର୍ ଇଵାକାଶମ୍ ଅଵିଶତ୍ ତନ୍ମୁଖଂ ଜଵାତ୍
ଏହା, ଯେପରି ଜଳ ପାତାଳକୁ, ସାପ ତାର ଗୁହାକୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ, କିମ୍ବା ତୀବ୍ର ପବନ ଆକାଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେପରି ତାହା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସେଇ ମୁଖକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ସମୁଦେତ୍ଯାପିବଦ୍ ରୁଦ୍ରସ୍ ସ ମୁହୂର୍ତେନ ତତ୍ପଯଃ । କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗୋ ଽର୍କ ଇଵ ଧ୍ଵାନ୍ତଂ ସତ୍ସମ୍ପର୍କ ଇଵାଗୁଣମ୍
ରୁଦ୍ର, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେଇ ପାଣିକୁ ଉଠି ପିଇ ଦେଲେ, ଯେପରି କଳା କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଗିଳି ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ସତ୍ସଙ୍ଗରେ ଗୁଣ ଅପରାଧକୁ ଶୋଷି ନେଉଛି।
ଆବ୍ରହ୍ମଲୋକପାତାଲଂ ଶାନ୍ତଂ ଶୂନ୍ଯମ୍ ଅଥାଭଵତ୍ । ରଜୋଧୂମାନିଲାମ୍ଭୋଦଭୂତମୁକ୍ତଂ ସମଂ ନଭଃ
ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁଠି ଶାନ୍ତି ଓ ଶୂନ୍ୟତା ବ୍ୟାପିଗଲା; ଆକାଶ ସମତଳ ହେଇଗଲା, ଧୂଳି, ଧୂଆଁ, ପବନ, ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା।
କେଵଲଂ ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚତ୍ଵାରୋ ଵ୍ଯୋମନିର୍ମଲାଃ । ଇମେ ପଦାର୍ଥା ନିସ୍ସ୍ପନ୍ଦାଶ୍ ଶୃଣୁ ତାନ୍ ରଘୁନନ୍ଦନ
ସେଠାରେ କେବଳ ଚାରିଟି ଶୁଧ୍ଧ ଆକାଶୀୟ ଆକୃତି ଦେଖାଯାଉଛି; ଏହି ପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ଜୀବ ଓ ଅଚଳ। ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଏକସ୍ ତାଵଦ୍ ଅସୌ ମଧ୍ଯେ ରୁଦ୍ରẖ କୃଷ୍ଣାମ୍ବରାକୃତିଃ । ନିରାଧାରସ୍ ସ୍ଥିତୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ନିସ୍ସ୍ପନ୍ଦୋ ଽମ୍ଭୋଧିବିମ୍ବଵତ୍
ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଛନ୍ତି—ଏହେଁ ହେଲେ ରୁଦ୍ର, ବର୍ଷା ମେଘ ପରି କଳା ଆକୃତିରେ, କୌଣସି ଆଧାର ଛଡ଼ା ଆକାଶରେ ଅଚଳ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ, ଜଣେ ଦର୍ପଣରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପରି।
ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽଵସ୍ଥିତୋ ଦୂରେ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାକାଶତଲୋପମଃ । ଭାଗୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସଦନସ୍ଯାଧḫ ପାତାଲସପ୍ତକାତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ତଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଛି; ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୃହର ଏକ ଅଂଶ, ସାତଟି ପାତାଳ ତଳରେ ଥିବା।
ପାତାଲଭୂତଲଦିଵାଂ ସଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଦିଵୌକସାମ୍ । ଵ୍ଯାପ୍ତିḫ ପାର୍ଥିଵଭାଗେନ ପଙ୍କମାତ୍ରାତ୍ମନା ମନାକ୍
ପାତାଳ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତ, ପାହାଡ଼ ଓ ଆକାଶର ବାସିନ୍ଦାମାନେ—ଏହି ସବୁକୁ ମାଟିର ଗୁଣ, ଏକ ଛୋଟ ମାଟିର ଦଳିଆରେ ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ଏହି ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ତୃତୀଯୋ ଽତ୍ର ପଦାର୍ଥୋ ଽଭୂଦ୍ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଭାଗଭୂଃ । ଦୃଷ୍ଟିକ୍ଷଯାତ୍ ସ ଦୂରତ୍ଵାଲ୍ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ଗଗନାସିତଃ
ଏଠାରେ ତୃତୀୟ ତତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି ଉପର ଅଞ୍ଚଳ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉପର ଭାଗ। ଦୃଷ୍ଟିର ସୀମା ଓ ଦୂରତା ଦ୍ୱାରା, ଏହା ଆମକୁ ଆକାଶର କଳା ଶୂନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଦୂରଵିଶ୍ଲିଷ୍ଟଯୋର୍ ମଧ୍ଯଂ ଯତ୍ ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଖଣ୍ଡଯୋଃ । ତଦ୍ ଆକାଶମ୍ ଅନାଦ୍ଯନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିର୍ମଲମ୍ ଆତତମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦୁଇ ଦୂର ଭାଗ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ସେଠି ହେଉଛି ଆକାଶ—ଏହା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ବ୍ରହ୍ମ।
ଚତୁର୍ଥୋ ଽସୌ ପଦାର୍ଥସ୍ ତୁ ତଦା ସଂଲକ୍ଷିତୋ ମଯା । ଚତୁଷ୍ଟଯାଦ୍ ଋତେ ନାନ୍ଯଦ୍ ଏତସ୍ମାଦ୍ ଏଵ କିଞ୍ଚନ
ଚତୁର୍ଥ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ସେତିବେଳେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲି; ଏହି ଚାରିଟି ଛଡ଼ା ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ବହିẖ କିଂ ଵିଦ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରହ୍ମସଦ୍ମକଵାଟତଃ । କାସ୍ ତତ୍ରାଵରଣା ବ୍ରୂହି କିଯତ୍ଯସ୍ ସଂସ୍ଥିତାẖ କଥମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗୃହର ବାହାରେ କଣ ଅଛି? ସେଠାରେ କେଉଁଠି କେଉଁ ଆବରଣ ଅଛି? କେତେଟି ଅଛି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକି କିପରି ରହିଛି, ମୋତେ କୁହ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଖଣ୍ଡଯୋḫ ପାରେ ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ଜଲମ୍ । ସନ୍ଧ୍ଯାକାଶମ୍ ଅନନ୍ତଂ ତଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାତତଂ ସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୀମା ପାରେ, ତାହାଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ବଡ଼ ଜଳର ପରତ ଅଛି, ଏବଂ ଅସୀମ ସଂଧ୍ୟା ଆକାଶ ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ଦୁଇଟି ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ତତସ୍ ତଥୈଵ ଜ୍ଵାଲାତ୍ମ ତେଜୋ ଦଶଗୁଣଂ ସ୍ଥିତମ୍ । ତତସ୍ ତଥୈଵ ପଵନḫ ପାଵନୋ ନିର୍ମଲସ୍ ସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ସେଇପରି ଦଶଗୁଣ ବଡ଼ ଜ୍ୱାଳାମୟ ତେଜର ପରତ ଅଛି; ତାପରେ, ସେଇପରି ଶୁଦ୍ଧ ପବନ ରହିଛି, ଯାହା ସବୁକିଛି ପବିତ୍ର କରେ।
ତତସ୍ ତଥୈଵ ଵିମଲଂ ନଭୋ ଦଶଗୁଣଂ ସ୍ଥିତମ୍ । ତତḫ ପରମମ୍ ଅତ୍ଯଚ୍ଛଂ ବ୍ରହ୍ମାକାଶମ୍ ଅନନ୍ତକମ୍
ତାପରେ, ସେଇପରି ଦଶଗୁଣ ବଡ଼ ନିର୍ମଳ ଆକାଶ ଅଛି; ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସଫା ଏବଂ ଅସୀମ ବ୍ରହ୍ମାକାଶ ଅଛି।
ଅନ୍ଯତ୍ରାନ୍ଯତ୍ର ତସ୍ଯାଥ ଦୃଷ୍ଟଯୋ ଽନ୍ଯାସ୍ ତଥୈଵ ଖେ । କଚନ୍ତ୍ଯ୍ ଅସଙ୍ଖ୍ଯା ଦୂରସ୍ଥା ମିଥୋଽଦୃଷ୍ଟାତ୍ମସୃଷ୍ଟଯଃ
ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ, ଏହାର ଦୃଶ୍ୟମାନ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରେ ଏଭଳି ଅନେକ ଅଛି; ଏହାମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତିଏକ ନିଜ ନିଜ ଆତ୍ମାର ରଚନା, ଏମିତି ଏକାଏକି ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଊର୍ଧ୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଖଣ୍ଡସ୍ଯ ତସ୍ଯାଧସ୍ତାନ୍ ମୁନୀଶ୍ଵର । ତଜ୍ ଜଲାଦି ମହାକାରଂ କ୍ଵ କଥଂ କେନ ଧାର୍ଯତେ
ଉପରକୁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ ଅଂଶ ଅଛି, ତଳକୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଡ଼ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ଅଛି—ସେଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠି, କିପରି, କିଏ ଧାରଣ କରିଛି?
ସ ପାର୍ଥିଵḫ ପଦାର୍ଥାନାଂ ସ୍ଥିତẖ କଡ୍ଢକରତ୍ନଵତ୍ । ଭାଗାସ୍ ତମ୍ ଏଵ ଧାଵନ୍ତି ତେ ସୁତା ମାତରଂ ଯଥା
ସେ ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଣିର ଭଳି ଅଟୁଟ ଅଛି; ଏହାର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଏହାକୁ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଯେପରି ଛୁଆଁମାନେ ନିଜ ମାଆଁପାଖକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
ଅତୋ ଯଦ୍ ଏଵ ନେଦୀଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଖ୍ଯଂ ମହୀଵପୁଃ । ତତ୍ ପଦାର୍ଥାḫ ପ୍ରଧାଵନ୍ତି ତୃଷିତାସ୍ ସଲିଲଂ ଯଥା
ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାମକ ବଡ଼ ଆକାରର ନିକଟରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ଅଛି, ସେଉଁଠି ବସ୍ତୁମାନେ ତିବ୍ର ଆଗ୍ରହରେ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଯେପରି ତରିଛିମାନେ ପାଣି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
ଅଵଲମ୍ବ୍ଯ ତଦ୍ ଏଵାତସ୍ ସଂସ୍ଥିତାସ୍ ତେ ଜଲାଦଯଃ । ନ ସ୍ଥିତିଂ ପ୍ରଵିମୁଞ୍ଚନ୍ତି ସ୍ଵାଂ ଯଥାଵଯଵା ଇଵ
ସେଇ ଆଧାର ଉପରେ ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ଅଟୁଟ ରହିଛି; ସେମାନେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରିକି ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଅଂଶ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଖଣ୍ଡେ ତେ ତିଷ୍ଠତẖ କଥମ୍ ଉଚ୍ଯତାମ୍ । କିମାକୃତୀ ଧୃତେ କେନ କଥଂ ଵା ପରିନଶ୍ଯତଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ ଅଂଶରେ ସେଇ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ କିପରି ରହିଛି, ସେମାନଙ୍କର ଆକୃତି କଣ, କେଉଁଠି ଏହା ଧରି ରଖାଯାଇଛି, ଏବଂ କିପରି ଏହା ନଶ୍ୱର ହୁଏ—ଏହା ମୋତେ କହ।