ଘନଶାତ୍କୃତବାଷ୍ପାଭ୍ରୈẖ କଲ୍ପାଭ୍ରୈର୍ ଅପି ମେଦୁରୈଃ । ଅନ୍ଧୀକୃତାର୍କଜାଲାଂଶୁତମୋନିବିଡମନ୍ଥରମ୍
ଘନ ବାଷ୍ପରୁ ତିଆରି ମେଘ ଓ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଘନ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘ ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଆକାଶ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରରେ ଭରିଯାଏ।
ଵିଶୀର୍ଣଵସୁଧାପୀଠଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡୈର୍ ଗଲତ୍ତଟୈଃ । ଉହ୍ଯମାନୈର୍ ଲୁଠଚ୍ଛୈଲପତ୍ତନୈସ୍ ସଙ୍କଟାର୍ଣଵମ୍
ଭୂମିର ଭାଗ ଭାଗ ଭାଙ୍ଗିଯାଇ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି ଏବଂ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରମାନେ ଭସିଯାଇ ଲୁଟୁଚୁଆ କରୁଛନ୍ତି, ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟରେ ସମୁଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅପାରଗମ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ଊର୍ମ୍ଯଦ୍ର୍ଯୁନ୍ନଯନଚ୍ଛିନ୍ନଘନୈର୍ ଘର୍ଘରମାରୁତୈଃ । ସମୁଦ୍ରଘୋଷୈର୍ ଗମ୍ଭୀରନିର୍ଘାତୈର୍ ଭଗ୍ନଦିକ୍ତଟମ୍
ଗଭୀର ବାୟୁ ଝଞ୍ଜା ଘନ ମେଘକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ, ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ତୀବ୍ର ଗଜ୍ଜନରେ ଦିଗ୍ବାରିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁଡ୍ଯକ୍ରୋଡାଗ୍ରକୁଟ୍ଟକୈẖ କଟୁଟାଙ୍କୃତୈଃ । କଲ୍ପାଭ୍ରଵିକଟାସ୍ଫୋଟୈର୍ ଘଟ୍ଟିତୈକାର୍ଣଵାରଟି
ସୃଷ୍ଟିର ଅଣ୍ଡର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଝଟକା ଦେଉଥିଲା, ଏବଂ ସଂହାରର ଭୟଙ୍କର ମେଘ ଫାଟି ଏକମାତ୍ର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ପାତ କରୁଥିଲା।
ସ୍ଵର୍ଗପାତାଲଭୂଲୋକଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡୈର୍ ଵିମିଶ୍ରିତୈଃ । ଯଥାସ୍ଵଭାଵଂ ତିଷ୍ଠଦ୍ଭିର୍ ମରୁଦ୍ଭୁଗ୍ନୈର୍ ଵୃତାମ୍ବରମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ, ପାତାଳ ଏବଂ ଭୂଲୋକର ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ମିଶିଯାଇଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଗୁଣରେ ଅଟୁଟ ଥିଲା, ଆକାଶକୁ ମୁଡ଼ିଦେଇଥିଲା ବାଙ୍କା ଓ ମୁଡ଼ିଆ ବାୟୁ।
ମୃତାର୍ଧମୃତଦଗ୍ଧାର୍ଧଦଗ୍ଧାଙ୍ଗୈର୍ ଦେଵଦାନଵୈଃ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦର୍ଶନାଦ୍ ଵାତଵେଲ୍ଲିତୈର୍ ଭ୍ରମିତାଯୁଧମ୍
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଅର୍ଧ ମୃତ, ଅର୍ଧ ଦଗ୍ଧ, କେହି ଅଙ୍ଗ ଜଳିଗଲା, କେହି ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଘୂରୁଥିଲା, ବାୟୁରେ ଉଡ଼ିଉଡ଼ି, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ।
କଲ୍ପାନ୍ତପଵନୋଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତୈର୍ ଲୋକାନ୍ତରଜରତ୍ତୃଣୈଃ । ଆରବ୍ଧାର୍ଜୁନଵାତାଖ୍ଯସ୍ତମ୍ଭମ୍ ଉଦ୍ଧୂମଭସ୍ମଭିଃ
ଯୁଗାନ୍ତର ଝଡ଼ରେ ଅନ୍ୟ ଲୋକର ଶୁଷ୍କ ଘାସ ଉଡ଼ିଉଡ଼ି ଆସୁଛି, ଆର୍ଜୁନ ନାମକ ବାତାସ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଧୂଆଁ ଓ ଛାରର ଦୀର୍ଘ ସ୍ତମ୍ଭ ଉଠିଛି।
ଉହ୍ଯମାନଶିଲାଜାଲପ୍ରହାରଵିଲୁଠତ୍ତଟୈଃ । ପତଲ୍ଲୋକାନ୍ତରୈସ୍ ତାରଟୁଷ୍କାରକଟୁଟାଙ୍କୃତମ୍
ପାହାଡ଼ ଓ ପଥର ଉଠାଯାଉଛି, ସେମାନେ ତଟକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଛନ୍ତି, ତାରାମାନେ ଚିତ୍ରିଅଛନ୍ତି, ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ଏବଂ କଠିନ ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି।
ଵାତୋଦ୍ଵ୍ଯୂଢଗିରିଵ୍ରାତଗୁହାଭାଙ୍କାରଭାସୁରମ୍ । ପତଦ୍ଭିର୍ ଵିହିତାଵର୍ତଂ ଲୋକପାଲପୁରୀପୁରୈଃ
ବାତାସରେ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାମାନେ ଏକଠା ହୋଇ ଭୟ ଜଗାଉଛନ୍ତି, ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ସହର ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ୁଛି, ଏହାରେ ଚକ୍ରାକାର ଧାରା ତିଆରି ହେଉଛି।
କୃତକର୍କଶନିର୍ହ୍ରାଦୈର୍ ଅସୁରୈର୍ ଇଵ ମାରୁତୈଃ । ଉହ୍ଯମାନଵନଵ୍ଯୂହପ୍ରୋତଵାତାଯନୈର୍ ଵୃତମ୍
ବାୟୁ ଦେଉତାମାନେ ଦାନବମାନେ ପରି କଠିନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ଉଠାଯାଉଛି, ଗଛମାନେ ଉଖଳିଯାଉଛନ୍ତି ଓ ବାୟୁପଥ ଅଟକିଯାଉଛି।
ପୁରମଣ୍ଡଲଦୈତ୍ଯାଗ୍ନିସୁରନାଗଵିଵସ୍ଵତାମ୍ । ନିକୁରୁମ୍ବଂ ଦଧଦ୍ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ମଷକାନାମ୍ ଇଵୋଚ୍ଚଯମ୍
ଆକାଶରେ ନଗର, ଦାନବ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତା, ସର୍ପ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭିତରେ ଯେପରି ମଶାମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଭାରୀ ଝୁଣ୍ଡ ଧରିଛି।
ନଶ୍ଯନ୍ ନଗଵରାଭୋଗଭାଗୈର୍ ଭଗ୍ନସୁରାଲଯୈଃ । ଆଵର୍ତଘର୍ଘରାରାଵୈର୍ ଜଲମ୍ ଊର୍ଧ୍ଵମ୍ ଅଧୋ ଽନଲମ୍
ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଯିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୃହ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେବା, ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିର ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ, ପାଣି ଉପରକୁ ଉଠିଯାଏ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ତଳକୁ ଯାଏ।
କୁର୍ଵଜ୍ ଜଲାଦ୍ରିନିଷ୍ପେଷୈର୍ ଦିକ୍ପାଲପୁରକୁଟ୍ଟନମ୍ । ନିପତଦ୍ଦେଵଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵପତ୍ତନମ୍
ପାଣି ଓ ପାହାଡ଼ର ଚେପାଘାତରେ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କର ସହର ପ୍ରাচୀର ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ଦେବତା, ଦାନବ, ମହାନ୍ତ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ସହର ଭୂମିକୁ ଢଳିପଡ଼େ।
କୁଟ୍ଟନଂ ପର୍ଵତାଦୀନାଂ ପ୍ରଶାନ୍ତାଙ୍ଗାରରୂପିଣାମ୍ । ଵାତୈẖ କୁର୍ଵତ୍ ପଦାର୍ଥାନାମ୍ ଆସାରଂ ରଜସାମ୍ ଇଵ
ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ଭଳି ଦେହ ଥିବା ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ଚେପାଘାତ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି, ଯାହାରେ ଧୂଳିରେ ଝଡ଼ ହେଉଥିବା ପରି ଅଣୁକଣା ବର୍ଷା ପଡ଼େ।
ପୁରାଣ୍ଯ୍ ଅମରଦୈତ୍ଯାନାଂ ଭ୍ରମଦ୍ଭିତ୍ତୀନି ଶାତଯତ୍ । ରତ୍ନୈẖ ଖନଖନାଯନ୍ତି ପଯାଂସୀଵ ପଯସ୍ଵତାମ୍
ପୁରୁଣା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଦେଵାଳି ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି, ରତ୍ନମାନେ ଏମିତି ଟକିଏ ଲାଗୁଛି, ଯେପରି ଧନୀମାନେ ଜଳ ଭିତରେ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ହୋଇଯାନ୍ତି ।
ପୂର୍ଣାମ୍ବରଂ ପରିପତଲ୍ଲୋକସପ୍ତକମନ୍ଦିରୈଃ । ଚକ୍ରାଵୃତ୍ତ୍ଯା ଭ୍ରମଦ୍ରୂପୈର୍ ଅପରୈସ୍ ସାଗରୈର୍ ଇଵ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶଟି ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସାତଟି ଲୋକର ମହଲଗୁଡ଼ିକ ଗଡ଼ିଯିଏ ପଡ଼ୁଛି, ଚକ୍ରକାର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ଘୂରୁଛି, ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ପରି ।
ହେମସ୍ଫଟିକଵୈଡୂର୍ଯସସାରମଣିମନ୍ଦିରୈଃ । ଦିଵḫ ପତଦ୍ଭିର୍ ଆକୀର୍ଣମ୍ ଉଦ୍ଯଜ୍ଝଣଝଣସ୍ଵନୈଃ
ସୁନା, ସ୍ଫଟିକ, ବୈଡୂର୍ୟ ଓ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ମହଲଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରୁ ଝରିପଡ଼ୁଛି, ଏହା ସହିତ ଉଠୁଥିବା ଝଣଝଣା ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଭରିଯାଇଛି ।
ଉତ୍ପେତୁର୍ ଧୂମଭସ୍ମାବ୍ଦାḫ ପେତୁର୍ ଧାରାପୁରୋତ୍କରାଃ । ଉନ୍ମମଜ୍ଜୁସ୍ ତରଙ୍ଗୌଘା ମମଜ୍ଜୁର୍ ଭୂତଲାଦ୍ରଯଃ
ଧୂଆଁ ଓ ଖାକର ମେଘ ଉଠିଆସିଲା, ଜଳର ଧାରା ଝରିପଡ଼ିଲା, ତରଙ୍ଗର ଦଳ ଉପରକୁ ଉଠିଲା, ଭୂମିରୁ ପାହାଡ଼ ଉଭୟାସିଲେ ।
ଆଵର୍ତଘର୍ଘରାରାଵା ମିଥୋଵିଦଲନୋଦ୍ଯତାଃ । ଜୁଘୂର୍ଣୁର୍ ଅର୍ଣଵାẖ କୀର୍ଣାḫ ପର୍ଣଵତ୍ପ୍ରୌଢପର୍ଵତାଃ
ସମୁଦ୍ରମାନେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ତରଙ୍ଗର ଗର୍ଜନରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠି, ପରସ୍ପରକୁ ଚକ୍କର ମାରି ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ସେମାନେ ଏମିତି ଉଠିଉଠି ହେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ପତ୍ର ଭଳି ଚାଲିଯାଉଥିଲେ।
କ୍ରନ୍ଦଚ୍ଛିଷ୍ଟାମରଗଣଂ ଦଲତ୍ସଜ୍ଜୀଵଭୂତକମ୍ । ଭ୍ରମତ୍କେତୁଶତୋତ୍ପାତଂ ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷମ୍ ଅଭଵଜ୍ ଜଗତ୍
ଦେବମାନେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଧ୍ୱନି, ଜୀବମାନେ ଭଙ୍ଗିଯିବା ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଶତଶଃ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଚ୍ଛତାରା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ମୃତାର୍ଧମୃତଯା ଭୂତସନ୍ତତ୍ଯାନିଲଲୋଲଯା । ଅଭୂନ୍ ନୀରନ୍ଧ୍ରମ୍ ଆକାଶଂ ଜୀର୍ଣପର୍ଣସଵର୍ଣଯା
ଅର୍ଧମୃତ ଓ ଅର୍ଧଜୀବି ପ୍ରାଣୀମାନେ ବାୟୁରେ ଘୁରୁଥିବା ଦେଖି, ଆକାଶ ଏମିତି ଭରିଯାଇଥିଲା ଯେ, କୌଣସି ଖାଲି ସ୍ଥାନ ରହିନଥିଲା, ଏହା ପୁରୁଣା ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଜଗଦ୍ ଆସୀତ୍ ପତଚ୍ଛୃଙ୍ଗସ୍ଥୂଲଧାରୌଘନିର୍ଭରମ୍ । ଭ୍ରଶ୍ଯଦ୍ବୃହଦ୍ଗିରିପୁରଵ୍ରାତପୂର୍ଣସରିଚ୍ଛତମ୍
ପତନଶୀଳ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ଝରିପଡ଼ୁଥିବା ଜଳଧାରାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଢାକିଯାଇଥିଲା। ବଡ଼ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ନଗରମାନେ ଭାଙ୍ଗିଯିବାରୁ ଶତଶଃ ନଦୀ ତାହାର ଅବଶିଷ୍ଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଶାମ୍ଯଚ୍ଛମଶମାଶବ୍ଦଶତସଙ୍ଗିହୁତାଶନମ୍ । ଚଲାବ୍ଧିଵଲନାଦୋଲାଲୋଲଶୈଲସରିତ୍ତଟମ୍
ଶାନ୍ତ ଓ ଅଶାନ୍ତ ନାଶର ଅନେକ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲା, ଏହି ସମୟରେ ଚଞ୍ଚଳ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ଓ ନଦୀ ପାର ଉପ୍ରେ ଉପ୍ରେ ହଲୁଚିଲା।
ତୃଣରାଶିସରିନ୍ନ୍ଯାଯମିଶ୍ରଦ୍ଵୀପାର୍ଣଵୋତ୍କରମ୍ । ଅତ୍ଯନ୍ତଦୂରଦିଗ୍ଵ୍ଯୋମକ୍ଷଣଜ୍ଵାଲାମହାଵନମ୍
ଘାସ ଓ ନଦୀର ଭଳି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ର ଏକାଠି ହୋଇ ଥିଲା, ଏବଂ ଦିଗ ଓ ଆକାଶର ସବୁଠାରୁ ଦୂରରେ ଏକ ବଡ଼ ଅଗ୍ନିର ଜଙ୍ଗଲ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚମକି ଉଠିଲା।
ଵର୍ଷଶାମ୍ଯଦ୍ଧୁତାଶୋତ୍ଥଭସ୍ମାମୋଦପତତ୍ସୁରମ୍ । ଭୂତପୂର୍ଵଜଗଦ୍ଭୂତଂ ପରିଵିସ୍ମୃତସର୍ଗକମ୍
ବର୍ଷାରେ ନିର୍ବାପିତ ଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମର ସୁଗନ୍ଧ ଲଗି ଦେବତାମାନେ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା ସେଇ ସୃଷ୍ଟି, ନିଜ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମନେ ରଖିନଥିବା ପରି ହୋଇଗଲା।
ନିରର୍ଗଲୋଲ୍ଲସନ୍ନାଦଂ ସାର୍ଗଲୋପଶମକ୍ରମମ୍ । ସର୍ଗଲୋଭୋଲ୍ଲସଚ୍ଛେଷଂ ଵର୍ଗଲୋକଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଅବିରତ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯାହା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲା; ଏହା ପରେ ଦେଖାଗଲା କେବଳ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରତି ଅନ୍ତିମ ଆକାଂକ୍ଷା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଅନାରତଵିପର୍ଯାସକାରିମାରୁତନିର୍ଧୁତମ୍ । ବୀଜରାଶିମ୍ ଇଵାଜସ୍ରଂ ପୂଯମାନଂ ପୁନḫ ପୁନଃ
ଅବିରତ ଭ୍ରମ ହେବା ହাওରେ ଯେପରି ଧାନ୍ୟର ଢେର ବାରମ୍ବାର ଚିଁଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ଏହି ମନ ମଧ୍ୟ ବାରେବାରି ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଏ ।
ଉଲ୍ମୁକାନ୍ଯୋଽନ୍ଯନିଷ୍ପେଷଵହ୍ନି ଚୂର୍ଣସୁଵର୍ଣଜୈଃ । ରଜୋଭିର୍ ଵିଵୃତୈର୍ ହେମକୁଟ୍ଟିମାକାଶକୋଟରମ୍
ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା, ଦୁଇଟି ପଥର ଘସିଲେ ଉଠୁଥିବା ଚିଙ୍ଗାରି, କିମ୍ବା ସୁନା ଚୁର୍ଣ୍ଣର ଧୂଳି ପରି, ସୁନାର ମହଳର ଆକାଶ ତଳ ଏହି ଧୂଳିକଣାରେ ଭରିଯାଏ ।
ଭୂମଣ୍ଡଲବୃହତ୍ଖଣ୍ଡୈର୍ ଭ୍ରଷ୍ଟୈସ୍ ସଦ୍ଵୀପସାଗରୈଃ । ପୂର୍ଣସପ୍ତମପାତାଲଂ ଲୁଠତ୍ପାତାଲମଣ୍ଡଲୈଃ
ପୃଥିବୀର ବଡ଼ ବଡ଼ ଖଣ୍ଡ, ଦ୍ୱୀପ ଓ ସାଗର ସହିତ ଛିଣ୍ଡାଯାଇ ଛିଟିଯାଇଛି, ସାତଟି ପାତାଳ ତାଙ୍କର ଗୋଲାକରେ ଘୂରୁଛି ।
ଆସପ୍ତମସୁତାଲାନ୍ତମ୍ ଆମହୀତଲପର୍ଵତମ୍ । ଆଵ୍ଯୋମୈକାର୍ଣଵୀଭୂତଂ ପୂର୍ଣଂ ପ୍ରଲଯଵାଯୁଭିଃ
ସପ୍ତମ ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୃଥିବୀର ପାହାଡ଼ ସହିତ, ଆକାଶ ଏକ ମହାସାଗରରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି, ସବୁଠାରେ ପ୍ରଳୟର ବାତାସ ପୂରି ରହିଛି ।