ଯାଵନ୍ ନ କ୍ଵଚିଦ୍ ଏଵାଭ୍ରଂ ପଶ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଆଶାସୁ କେଵଲମ୍ । ତରନ୍ତି ତରଲାସ୍ଫାଲମ୍ ଉଲ୍ମୁକାଶନିଵୃଷ୍ଟଯଃ
ମୁଁ ଚାରିପଟେ କେଉଁଠି ଏକଟି ମେଘ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ, ଏହି ସମୟରେ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିଶିଖା ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଲ୍କାମାଳା ତୀବ୍ର ବେଗରେ ବର୍ଷିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ତେନ ଜ୍ଵଲନତାପେନ ବହୁଯୋଜନକୋଟିଷୁ । ପଦାର୍ଥା ଭସ୍ମତାଂ ଯାନ୍ତି ଦୂରେ ଦିକ୍ଷୁ ଦଶସ୍ଵ୍ ଅପି
ସେଇ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତାପରେ, ଅନେକ କୋଟି ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦଶଦିଗରେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖାକ ହୋଇଯାଉଥିଲେ।
ଅନନ୍ତରଂ କ୍ଷଣାଦ୍ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦୂରେ ଽହମ୍ ଅନୁଭୂତଵାନ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵତଶ୍ ଶୀତଲଂ ଵାତମ୍ ଅଧସ୍ତାଦ୍ ଵାନଲୋପମମ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ଦୂର ଆକାଶରେ ଉପରକୁ ଏକ ଶିତଳ ପବନ ଓ ତଳେ ଅଗ୍ନି ପରି ତାପ ଅନୁଭବ କଲି।
ଏତାଵତି ନଭୋମାର୍ଗେ ଦୂରେ କଲ୍ପାମ୍ବୁଦାସ୍ ସ୍ଥିତାଃ । ଯସ୍ ତେଷାମ୍ ଅଗ୍ନିତାପାନାଂ ଵିଷଯୋ ନ ଚ ମଦ୍ଦୃଶାମ୍
ସେଇ ଦୂର ଆକାଶପଥରେ ଅନେକ କଳ୍ପର ମେଘ ଥିଲେ, ଯାହାର ତୀବ୍ର ତାପ ଆମ ପରି ଲୋକଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ।
ଅଥ ଵାରୁଣଦିଗ୍ଭାଗାଦ୍ ଆଯଯୌ କଲ୍ପମାରୁତଃ । ଯସ୍ମିଂସ୍ ତୃଣଵଦ୍ ଉହ୍ଯନ୍ତେ ଵିନ୍ଧ୍ଯମେରୁହିମାଦ୍ରଯଃ
ତାପରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଏକ ବିଶାଳ ବାତାସ ଆସିଲା, ଯାହାରେ ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମେରୁ ଓ ହିମାଳୟ ପର୍ବତମାନେ ଘାସ ଶଳିକା ପରି ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ତେନ ଜ୍ଵାଲାଚଲାḫ ପ୍ରାନ୍ତଡୀନାଙ୍ଗାରଵିହଙ୍ଗମାଃ । ଲୋଲୋଲ୍ମୁକଵନାକ୍ରାନ୍ତା ଜଗ୍ମୁର୍ ଅଗ୍ନିଦିଶଂ ଦ୍ରୁତମ୍
ସେଇ ପବନରେ ଅଗ୍ନିର ପାହାଡ଼, ଅଙ୍ଗାରର ଝୁଣ୍ଡ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅଗ୍ନିର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରସଦୃଶାକାରାସ୍ ତେରୁର୍ ଅଙ୍ଗାରଵାରିଦାଃ । ଭ୍ରେମୁର୍ ଭସ୍ମଭରାଭ୍ରାଣି ପ୍ରୋତାଙ୍ଗାରରଜାଂସି ଖେ
ସଂଧ୍ୟାବେଳିର ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅଙ୍ଗାରର ମେଘ ଝରିପଡ଼ୁଥିଲେ; ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଭସ୍ମରେ ଭରିଥିବା ମେଘଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରେ ଘୂରୁଥିଲେ, ଅଙ୍ଗାରର ଧୂଳି ଚାଲିଯାଉଥିଲା।
ସ ଜ୍ଵାଲାଚଲସଙ୍ଘାତୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽନଲଦିଶଂ ଵ୍ରଜନ୍ । ହେମାଦ୍ରୀଣାଂ ସପକ୍ଷାଣାମ୍ ଅନୀକଂ ଦ୍ରଵତାମ୍ ଇଵ
ଏହି ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳୁଥିବା ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦଳ ଅଗ୍ନିର ଦିଗକୁ ଆଗେଇଯାଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଏହା ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେ, ସୁନାର ଡେଣ୍ଡ ଥିବା ପାହାଡ଼ମାନେ ଗଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ଧରାଦ୍ରିମଣ୍ଡଲାଭୋଗେ ଽସୋମ୍ଯାଙ୍ଗାରଭରାତ୍ମନି । ଜ୍ଵାଲାଚଲଘନେ ଯାତେ ଭାତି ତେଜସି ଭାସ୍ଵତାମ୍
ଅଙ୍ଗାରରେ ଭରିଥିବା ଏହି ଜ୍ୱାଳାପାହାଡ଼ମାନେ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପାହାଡ଼ମାଳା ଉପରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ଅର୍ଣଵେଷ୍ଵ୍ ଅନଲାର୍ଣସ୍ସୁ କ୍ଵଥନୋତ୍ଫାଲଵାରିଷୁ । ଵନେଷ୍ଵ୍ ଅସ୍ମୃତପର୍ଣେଷୁ ଦୀପ୍ତାଗ୍ନିତରୁଵାରିଷୁ
ସମୁଦ୍ରମାନେ, ଅଗ୍ନିରେ ଜଳୁଥିବା ତରଙ୍ଗମାନେ, ଫୁଟୁଥିବା ଓ ଉଫା ଆସୁଥିବା ପାଣିରେ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୁଖିଯାଇଥିବା ପତ୍ର ଓ ଜଳୁଥିବା ଗଛମାନଙ୍କ ପାଖରେ — ସ everywhere everywhere ପାଣି ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକସ୍ଥନାଥେଷୁ ଲୋକପାଲପୁରେଷ୍ଵ୍ ଅଧଃ । ସାଙ୍ଗନାବାଲଵୃଦ୍ଧେଷୁ ଦଗ୍ଧେଷୁ ନିପତତ୍ସୁ ଖାତ୍
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଥିବା ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ସହର, ସେଠାରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ପିଲାମାନେ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସହିତ, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଗଲା ଓ ତଳକୁ ଢଳିଗଲା,
କଲ୍ପାନ୍ତାନଲପଦ୍ମିନ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୋଗ୍ରସରୋଵରେ । ଜ୍ଵାଲାପଲ୍ଲଵଶାଲିନ୍ଯାସ୍ ସବୀଜାଯାସ୍ ସହୋଲ୍ମୁକୈଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଏକ ଭୟଙ୍କର ହ୍ରଦ ଭଳି, ଯାହା କଳ୍ପାନ୍ତର ଅଗ୍ନିର ପଦ୍ମ ଭଳି ଜ୍ୱାଳାର ଅଙ୍କୁର ଓ ଉଠିଥିବା ଡଣ୍ଡ ସହିତ ମାନେ ଅନେକ ବୀଜ ଧାରଣ କରିଥିଲା,
ଅନଲାତ୍ମସୁ ମୂଲେଷୁ ନାଗେଷୁ ଚ ନଗେଷୁ ଚ । ଆପାତାଲଂ ନିମଗ୍ନେଷୁ ମହତ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗାରକର୍ଦମେ
ଅଗ୍ନିର ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ ଯେଉଁ ମୂଳମାନେ, ପାହାଡ଼ ଓ ସାପମାନେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଅଙ୍ଗାରର କାଦଳିରେ ତଳପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଡୁବିଯାଇଥିଲେ,
ଉଷ୍ଟ୍ରସୈନ୍ଯମ୍ ଇଵାଲକ୍ଷ୍ଯଗତିର୍ ମନ୍ନିକଟଂ ନଭଃ । ଆଯଯାଵ୍ ଅଞ୍ଜନଶ୍ଯାମẖ କଲ୍ପାମ୍ବୁଦଗଣẖ କ୍ଷଣମ୍
ତାହା ପରେ, ଉଷ୍ଟ୍ରମାନେ ଯେପରି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଚାଳରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ସେପରି କଳି ଅଞ୍ଜନ ଭଳି କଳା ମେଘମାଳା କିଛି ଖ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆକାଶକୁ ଦ୍ରୁତ ଆସିଗଲା,
ସ୍ଥିରକଲ୍ପାନଲଜ୍ଵାଲାତୁଲ୍ଯଵିଦ୍ଯୁନ୍ମଯାଚଲଃ । ଏକକୋଣକଵିଶ୍ରାନ୍ତସପ୍ତାମ୍ବୁଧିପଯୋଭରଃ
ଏକ ଶିଳାପର୍ବତ, ଯେଉଁଥିରେ କଳ୍ପାନ୍ତର ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ପରି ଦୃଢ଼ତା ଅଛି, ମେଘରେ ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକୁଛି, ଏହା ଏକ କୋଣାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛି, ସାତଟି ସାଗରର ଜଳ ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ଧରିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି।
ଭିତ୍ତିଭାସୁରନୀହାରଭାରନିର୍ଭରଦିକ୍ତଟଃ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁଡ୍ଯନିବିଡମଣ୍ଡଲାସ୍ଫୋଟପଣ୍ଡିତଃ
ଏହି ପର୍ବତର ଢାଳ ଘନ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁହୁଡ଼ିରେ ଭରିଯାଇଛି, ଏହାର ପରିଧି ଏମିତି ଭାବେ ଘେରାଯାଇଛି ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦେଵାଳ, ଏହା ଆପଣେ ଆପଣେ ଫାଟି ଯିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
କଲ୍ପାନ୍ତେ କ୍ଷୁଭିତୋ ଽମ୍ଭୋଧିର୍ ଵର୍ତୁଲାଵର୍ତଵୃତ୍ତିମାନ୍ । ତଡିଜ୍ଜଲେଚରସ୍ ସ୍ଫାରନିର୍ହ୍ରାଦẖ ଖମ୍ ଇଵାଗତଃ
କଳ୍ପାନ୍ତରେ, ସାଗର ବିକ୍ଷୁଭ୍ଧ ହୋଇ, ଗୋଲାକାର ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ଆକାର ନେଇଥିଲା, ତାଳି ତାଳି ତରଙ୍ଗ ଓ ବିଦ୍ୟୁତର ଗର୍ଜନରେ, ଆକାଶକୁ ଉଠିଯିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମୃତୋ ଦଗ୍ଧୋ ନିଶାନାଥଲୋକୋ ଦ୍ଵିଗୁଣଶୀତଲଃ । ଅନ୍ଯମ୍ ଆକାରମ୍ ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ପରଲୋକମ୍ ଇଵାଗତଃ
ରାତିରେ ଏହି ଜଗତ ମୃତ ଓ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ଦୁଇଗୁଣ ଶୀତଳ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ହିମସମ୍ଭାରରୂପେଣ ହିମାଚଲମ୍ ଇଵାଖିଲମ୍ । ଜାଡ୍ଯସ୍ତମ୍ଭିତନିଶ୍ଶେଷଜଲକାଷ୍ଠାଚଲଂ ଦଧତ୍
ହିମର ଭାରରେ ସମଗ୍ର ପାହାଡ଼ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାଣି ଓ କାଠ ଶୀତରେ ଜମିଯାଇଥିଲା।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଵିସ୍ଫୋଟକଠିନାସ୍ଫାଟିତାମ୍ବରମ୍ । ପ୍ରାକ୍ କୃତ୍ଵୋଦ୍ଭଟତୁଷ୍କାରଂ କଷ୍ଟା ଵୃଷ୍ଟିḫ ପପାତ ହ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭଙ୍ଗି ଆକାଶ ଫାଟିଯିବା ପରେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓଳା ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାର ଟୁକୁଡ଼ା ଟୁକୁଡ଼ା ସବୁଠାରେ ଛିଟିଗଲା।
ଅଗ୍ନିଦାହଵନାକାଶଵିଦ୍ଯୁଦୁନ୍ମେଷଭୀଷଣା । ଚଟଦ୍ଗୁଡଗୁଡାସ୍ଫୋଟସ୍ଫୁଟଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଲା
ଆକାଶରେ ଭୟଙ୍କର ବିଜୁଳି ଚମକୁଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିର ଦହନ ପରି ଆଲୋକ ହେଉଥିଲା, ଓ ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦୁଇଁ ଭାଗ ହେଉଥିଲା।
ପୃଷତୋତ୍କରଶୀତ୍କାରଶତକ୍ଷ୍ଵେଡାକ୍ଷଯାରଵା । ଶୀତଶୀକରନୀହାରଭିତ୍ତିବନ୍ଧମଯାମ୍ବରା
ଅଗଣିତ ପାଣି ବୁନ୍ଦର ଶୀତକାର ଶବ୍ଦ, ଅନ୍ତହୀନ ପବନର ଗର୍ଜନ ଓ ଆକାଶ ଠାରୁ ଶୀତ ତୁଷାର ଓ କୁହୁଡ଼ିରେ ଆବୃତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ରୋଦୋମଣ୍ଡପଵୈଡୂର୍ଯସ୍ତମ୍ଭସମ୍ଭାରଭାସୁରୈଃ । ଧାରାସାରୈର୍ ଧରାଧୈର୍ଯଶୈଲଶାତନଶାଲିନୀ
ଗୋଲା ମଣ୍ଡପ ଭିତରେ ରତ୍ନ ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ପାଣିର ଧାରା ଏମିତି ଝରୁଥିଲା, ଯାହା ଭୂମିର ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଥିଲା।
ଧରାଚଟଚଟାସ୍ଫୋଟସ୍ଫୁଟଦଙ୍ଗାରପତ୍ତନା । ଗର୍ଜନୋର୍ଜିତସମ୍ପାତପତଲ୍ଲୋକାନ୍ତରାକୁଲା
ଭୂମି ଉପରେ ଚଟାଚଟି ଓ ଗରଜିବା ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା, ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଯାଇଥିବା ସହର ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ତୀବ୍ର ବର୍ଷାର ଝଟକାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ସା ବଭୂଵାଥ ସାଙ୍ଗାରଜଗଦ୍ଗେହଵିଲାସିନୀ । କୃତପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଗମା ବାଷ୍ପଶ୍ରିଯାଜ୍ଵଲନଯା ଭୁଵଃ
ସେତେବେଳେ ସେ ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଘରର ମାଲିକା ଭଳି ହେଇ, ଅଶ୍ରୁର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଭୂମିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଲା।
ଜ୍ଵାଲାଲଵୋଲ୍ଲଲନଡମ୍ବରମ୍ ଅମ୍ବରଂ ତଦ୍ ଵ୍ଯୂଢସ୍ଥଲାବ୍ଜଦଲଜାଲମ୍ ଇଵାଲମ୍ ଆସୀତ୍ । ଧାରା ଭ୍ରମଦ୍ଭ୍ରମରପଙ୍କ୍ତିନିଭାସ୍ ତଦାସଂସ୍ ତତ୍ର ସ୍ଫୁରଚ୍ଛିଶିରଶୀକରପକ୍ଷିପୁଞ୍ଜାଃ
ଆକାଶରେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା, ଏହା ଚଉଡ଼ା ହୋଇଥିବା ପଦ୍ମପତ୍ରର ଜାଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପାଣିର ଧାରା ଘୂରୁଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀର ଶାରି ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା, ଏବଂ ଶୀତଳ ତୁଷାର ଗୁଛ ଏଠାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚମକୁଥିଲା।
ଉଦ୍ଯଦ୍ବୃହଚ୍ଚଟଚଟାରଵପୂରିତାଶୋ ଭୀମୋ ଽଭଵତ୍ ସ ସଲିଲାନଲସନ୍ନିପାତଃ । ଦୁର୍ଵାରଵୈରିଵିଷମୋ ମହତାଂ ବଲାନାଂ ସଙ୍ଗ୍ରାମ ଉଗ୍ର ଇଵ ହେତିହତୋଗ୍ରହେତିଃ
ପାଣି ଓ ଅଗ୍ନିର ଭୟଙ୍କର ଝଟକାରେ, ଦିଗବଳକୁ ବିଜୁଳିର କଡାକଡି ଧ୍ୱନି ଭରିଦେଲା। ଏହା ଏମିତି ଭୟାନକ ଥିଲା, ଯେପରି ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାକୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଦ୍ୱନି ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଘାତକ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଟକ୍କର ଦେଉଛନ୍ତି।
ଅଥାଵନିପଯସ୍ତେଜḫପଵନାନାଂ ଯୁଗକ୍ଷଯେ । ଜାତେ ପରମସଙ୍କ୍ଷୋଭେ ବଭୂଵାସ୍ମିଞ୍ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍
ତାପରେ, ଯୁଗର ଶେଷରେ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କଳନ ହେଲା, ଏବଂ ତିନି ଜଗତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହିଲିଗଲା।
ତାପିଞ୍ଛଵିପିନୋଡ୍ଡୀତିନିଭଭସ୍ମାଭ୍ରଭାସୁରମ୍ । ମହାର୍ଣଵମହାଵର୍ତଵୃତ୍ତିଧୂମଵିଵର୍ତନମ୍
ତାମାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଉଡ଼ିଯିବା ପରି, ରାଖ ଓ ମେଘର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲା। ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର ଭୟଙ୍କର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ଧୂଆଁର ଦଳ ଉଠୁଥିଲା।
ଲୀନଜ୍ଵାଲାଲଵୋଲ୍ଲାସହେଲାଟିମିଟିମାରଟି । ସ୍କନ୍ନବାଷ୍ପାଭ୍ରସମ୍ଭାରପୂର୍ଣଲୋକାନ୍ତରାନ୍ତରମ୍
ଲୁଚିଥିବା ଅଗ୍ନିର ତୀବ୍ର ଆଲୋକ ଓ ଝିଙ୍କାରେ, ଏହି ଜଗତ୍ମଧ୍ୟର ଖାଲି ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ଭରିଯାଇଥିଲା। ଏହା ସହିତ, ତିବ୍ର ବାଷ୍ପ ଓ ମେଘର ଦଳ ଏଠାରେ ପୂରିଥିଲା।