ପ୍ରଲୁଣ୍ଠିତଵନଵ୍ଯୂହଲୂନକାନନିତାମ୍ବରାଃ । ସପକ୍ଷପର୍ଵତାକାରତରଙ୍ଗାପୂରିତାମ୍ବରାଃ
ବନ ଉଜାଡ଼ ହୋଇଯାଇଛି, ଗଛମାନଙ୍କର ପତ୍ର ଛିଣିଯାଇଛି; ଆକାଶ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି, ପାଖା ଥିବା ପାହାଡ଼ ଭଳି ତରଙ୍ଗମାନେ ତାହାକୁ ଢାକି ରହିଛନ୍ତି।
ମହାରଵମରୁଦ୍ଭିନ୍ନକଲୋଲାଚଲଚାଲିତାଃ । ଚଞ୍ଚତ୍ତୀରଗିରିଵ୍ରାତପତତ୍ତଟରଟଜ୍ଜଲାଃ
ବଡ଼ ହାଡ଼ ହେଉଥିବା ପବନର ଗର୍ଜନରେ ପାହାଡ଼ମାନେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ହଲୁଚିଯାଉଛନ୍ତି; ଜଳ ତଟ ଓ ପାହାଡ଼ର ଢାଳି ଉପରେ ଲାଗି ଉଛଳିଉଛି।
ଉଲ୍ଲଲଦ୍ଵିପୁଲାଵର୍ତପ୍ରୋତ୍କ୍ଷିପ୍ତମକରୋତ୍କରାଃ । ନିମଜ୍ଜନ୍ନିସ୍ତଲାଵର୍ତନିଗୀର୍ଣଗିରିକନ୍ଦରାଃ
ବଡ଼ ଉତ୍ତାଳ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ମାଛମାନେ ଉଠିଯାଉଛନ୍ତି, ଏହି ଜଳର ତୀବ୍ର ଚଞ୍ଚଳତାରେ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାମାନେ ଗିଳିଯାଉଛି, କେବେ ତଳକୁ ଡୁବିଯାଉଛି, କେବେ ଉପରକୁ ଆସୁଛି।
ଦରୀଦଲନସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଦୃଷଦ୍ଦଶନଦନ୍ତୁରାଃ । ଶୃଙ୍ଗଲମ୍ବିଦରୀପ୍ରୋତମଗ୍ନଵୀଚିଜଲେଭକାଃ । ଵ୍ଯାଲୋଲଵଲନାକ୍ରାନ୍ତଵିଟପିପ୍ରୋତକଚ୍ଛପାଃ
ପାହାଡ଼ର ଫାଟରେ ପଥରର ଦାନ୍ତ ଭଳି ତୀବ୍ର ତରଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଉଛି; ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଲଟକୁଥିବା ଗୁହାରେ ଜଳହସ୍ତୀମାନେ ଡୁବିଯାଉଛନ୍ତି; ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଭାସୁଥିବା ଶାଖାରେ କଛୁଆମାନେ ଚିପି ରହିଛନ୍ତି।
ଯମେନ୍ଦ୍ରଵସୁଧାଵାହୈର୍ ଉତ୍କର୍ଣୈର୍ ଭଯଵିହ୍ଵଲୈଃ । ଶ୍ରୂଯମାଣପତଚ୍ଛୈଲତଟୀକଟକଟାରଵାଃ
ଯମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଭୂମିର ନଦୀମାନେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ଉଠିଯାଉଛି; ଏଠାରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପାହାଡ଼ ଓ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ତଟର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି।
ମତ୍ସ୍ଯପୁଚ୍ଛଚ୍ଛଟାଚ୍ଛିନ୍ନମଗ୍ନୋନ୍ମଗ୍ନଦ୍ରୁତାଦ୍ରଯଃ । ନୀଲାଲୂନଵନଵ୍ଯୂହଶେଵାଲାଶାରଵାରଯଃ
ମାଛର ପୁଛର ଚମକରେ ପାହାଡ଼ମାନେ ତ୍ୱରିତ ଡୁବିଉଠୁଛନ୍ତି ଓ ଉପରକୁ ଆସୁଛନ୍ତି; ଜଳ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଏଠାରେ ଛିଟିଯାଇଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ହରିତ ଶେବାଳି ଭରି ରହିଛି।
ପ୍ରଜ୍ଵଲଦ୍ଵଡଵାଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲାଚଲମିଲଜ୍ଜଲାଃ । ସ୍ଵରସେନ ଵିଭୋର୍ ନାଶେ ଵିଶନ୍ତୀଵ ମହାନଲମ୍
ପୋଡ଼ୁଥିବା ବଡ଼ ଅଗ୍ନିର ସହିତ ମିଶିଥିବା ପାଣି, ନିଜ ଗୁଣରେ ବିନାଶ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମିଲଚ୍ଛିଖରିମାତଙ୍ଗଜଲମାତଙ୍ଗଯୋଧିନଃ । ନୃତ୍ଯନ୍ତୀଵ ତରଙ୍ଗୌଘୈର୍ ଜଲାଵଲନଵେଧିନଃ
ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ତେଜିତ ପାଣି, ତରଙ୍ଗରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଉଥିଲା।
ଜଲାଚଲାଚଲାନ୍ଯୋଽନ୍ଯସଙ୍ଘଟ୍ଟାସ୍ଫୋଟପଣ୍ଡିତାଃ । ଵହଦ୍ଗିରିଵନଵ୍ରାତପ୍ରାଣିମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତାଃ
ଚଳନଶୀଳ ପାଣି ଓ ଅଚଳ ପାହାଡ଼, ପରସ୍ପର ଧକ୍କାରେ ଦକ୍ଷ, ଜଳପ୍ରବାହରେ ଭସିଥିବା ଜୀବମାନେ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ପାହାଡ଼ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ କରୁଥିଲେ।
ଉଡ୍ଡାମରରଵେଭେନ୍ଦ୍ରଭେରୀରସନଭାସୁରୈଃ । ଆସୁରୈର୍ ଇଵ ପାତାଲାẖ କଲ୍ଲୋଲୈର୍ ଅଲମ୍ ଆକୁଲାଃ
ଗର୍ଜନ କ୍ଳାଉଡ଼, ବଜ୍ର ଓ ଢୋଲର ଉତ୍ତେଜିତ ଶବ୍ଦରେ, ତରଙ୍ଗମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ପରି ପାତାଳକୁ ଉଲ୍ଲାସ ଓ ଅସ୍ଥିରତାରେ ପୂରିଦେଉଥିଲେ।
ଅଥୋଦପତଦ୍ ଉନ୍ନାସଦିଙ୍ନାଗଵଦନଧ୍ଵନିଃ । ପାତାଲତଲତାଲ୍ଵନ୍ତର୍ଵିସ୍ଫୋଟାମୋଟନୋଦ୍ଭଟଃ
ତାପରେ ଭୂମିର ଗଭୀର ତଳୁ ଉଠିଲା ଏକ ଭୟାନକ ଶବ୍ଦ, ଯେଉଁଥିରେ ଉଚ୍ଚ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ନାଗମାନେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗିଲା, ସେଇ ଧ୍ୱନି ପାତାଳ ତଳର ଖାଲି ଗହ୍ୱରରୁ ଗୁଞ୍ଜି ଆସୁଥିଲା।
ଚଞ୍ଚଲାଚଲକୀଲୋର୍ଵୀ ଚଚାଲ ଜଲଚାଲିତା । ଲୋଲଶେଵାଲଵଲ୍ଲୀଵ ଵ୍ଯାଲୋଲାମ୍ଭୋଧିଲଙ୍ଘିତା
ପାହାଡ଼ ଓ ଜଳର ଚଞ୍ଚଳତାରେ ପୃଥିବୀ ଅତି ଭୟଭୀତ ହୋଇ କମ୍ପିଗଲା, ଯେପରି ଗଭୀର ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗରେ ଏକ ଲଚକା ଲତା ଦୋଳିଉଠେ।
ଅଥ ଦୁର୍ଵାରନିର୍ଘୋଷନିର୍ଘାତାଡମ୍ବରାନ୍ଵିତା । ପୁସ୍ଫୋଟେଵ ପତନ୍ତୀଵ ଦ୍ଯୌର୍ ଦିଶାମ୍ ଅମରାରଵୈଃ
ତାପରେ ଅସହ୍ୟ ଗଞ୍ଜନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ସହିତ ଆକାଶ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବା ପରି ଲାଗିଲା, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା।
ଆଵର୍ତଵଲନାକାରାẖ କେତଵḫ ପେତୁର୍ ଅମ୍ବରାତ୍ । ହେମରତ୍ନମହୀମୁକ୍ତାସ୍ ସିନ୍ଦୂରଭୁଜଗା ଇଵ
ଘୂର୍ଣ୍ଣିଲା ତରଙ୍ଗ ଆକୃତିର ପତାକାମାନେ ଆକାଶରୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ସୁନା ଓ ମଣିମୁକ୍ତାରେ ଭରିଥିବା, ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେପରି ଧଳିଆ ନାଗମାନେ ଭୂମିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି।
କକୁବ୍ଭ୍ଯୋ ନଭସୋ ଭୂମେର୍ ଉଦଗୁର୍ ଦଗ୍ଧଦିକ୍ତଟାଃ । ଵଲଜ୍ଜ୍ଵାଲାଜଟାଟୋପା ଵିଵିଧୋତ୍ପାତପଙ୍କ୍ତଯଃ
ଆକାଶ ଓ ଭୂମିର ଦିଗଦିଗରୁ ଜଳିଯାଇଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାତାସ ବହିଲା; ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୁର୍ଘଟନାର ଶାରି ଦେଖାଦେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ୱାଳାର ଗୁଛା ଗୁଛା ଅଗ୍ନି ଲାହାଣି ଚଞ୍ଚଳ ହେଉଥିଲା।
ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦୀନ୍ଯ୍ ଅମରାଦୀନି ବ୍ରହ୍ମୋନ୍ମୁକ୍ତାନି ସର୍ଵତଃ । ଦ୍ଵିଵିଧାନି ମହାଭୂତାନ୍ଯ୍ ଅଲଂ ସଙ୍କ୍ଷୋଭମ୍ ଆଯଯୁଃ
ଭୂମି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକ, ସବୁଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଠାରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ; ବଡ଼ ବଡ଼ ତତ୍ତ୍ୱ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୂପ ନେଇ, ଭୟଙ୍କର ଅଶାନ୍ତି ଆଣିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କାନିଲଶକ୍ରାଗ୍ନିଲୋକା ହଲହଲାକୁଲାଃ । ପରିପାତପରା ଆସନ୍ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଗତେଶ୍ଵରାଃ
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପବନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ଲୋକ ଭୟଭୀତ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା; ସେମାନଙ୍କର ଶାସକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇ, କେବଳ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ।
କମ୍ପୈẖ କଟକଟାରାଵୈḫ ପତତ୍ପାଦପପଙ୍କ୍ତଯଃ । ଭୂମେର୍ ଅନ୍ଵଭଵନ୍ ଭୂରିଦୋଲାନ୍ଦୋଲନମ୍ ଅଦ୍ରଯଃ
ଭୟର କମ୍ପନ ଓ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଗଛମାନେ ଅନୁସାରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ; ପାହାଡ଼ମାନେ ଭୂମିରେ ବଡ଼ ଝୁଲାଣି ଭଳି ଭାରି ଦୋଳାୟମାନ ହେଉଥିଲେ।
ଭୂକମ୍ପଲୋଲକୈଲାସମେରୁମନ୍ଦରକନ୍ଦରାଃ । ପେତୁẖ କଲ୍ପତରୂନ୍ମୁକ୍ତରତ୍ନସ୍ତବକଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଭୂକମ୍ପରେ କୈଳାସ, ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଗୁହାଗୁଡ଼ିକ ହଲିଗଲା; କଳ୍ପବୃକ୍ଷରୁ ଛୁଟିଥିବା ମଣିମାଳାର ବର୍ଷା ଝରିପଡ଼ିଲା।
ଲୋକାନ୍ତରାଦ୍ରିପୁରଵାରିଧିକାନନାନାମ୍ ଉତ୍ପାତକଲ୍ପପଵନେନ ମିଥୋ ହତାନାମ୍ । କୋଲାହଲୈର୍ ଜଗଦ୍ ଅଭୂତ୍ ପ୍ରଵିକୀର୍ଣଶୀର୍ଣଂ ପୂର୍ଣାର୍ଣଵେ ତ୍ରିପୁରପୂର ଇଵାଭିପାତୀ
ବିପଦର ଝଞ୍ଜାରେ ଲୋକ, ପାହାଡ଼, ସହର, ସମୁଦ୍ର ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟରେ ଟକ୍କର ଖାଇଲେ; ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା, ଏହା ଭାଙ୍ଗି ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା, ଯେପରି ତ୍ରିପୁରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉପଲାଇ ଦେଇଥାଏ।
ଅଥାକୃଷ୍ଟଵତି ପ୍ରାଣାନ୍ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵି ନଭୋଭୁଵଃ । ଵିରାଡାତ୍ମନି ତତ୍ଯାଜ ଵାତସ୍କନ୍ଧସ୍ଥିତିଂ ସ୍ଥିରାମ୍
ତାପରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ଆକର୍ଷିତ ହେବା ସହ, ବିଶ୍ୱର ଦେହରେ ଥିବା ବାୟୁର ଦୃଢ଼ ଆଧାର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଅପସାରିଗଲା।
ତେ ହି ତସ୍ଯ କିଲ ପ୍ରାଣାସ୍ ତେନାକ୍ରାନ୍ତେଷୁ ତେଷ୍ଵ୍ ଅପି । ଋକ୍ଷଚକ୍ରସ୍ଥିତିଂ କୋ ଽନ୍ଯଶ୍ ଚକ୍ରେ ଭୂତୈକଧାରିଣୀମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ଆପଣ ଭିତରକୁ ନେଇଲେ ଏବଂ ସେଇ ଆଧାରଗୁଡ଼ିକ ଦୁର୍ବଳ ହେଲା, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଏ ତାରାମଣ୍ଡଳର ଚକ୍ରକୁ ଚଳାଇପାରିବ ଏବଂ ପଞ୍ଚଭୂତର ଏକତାକୁ ଧାରିପାରିବ?
ଵାତସ୍କନ୍ଧେ ସମାକ୍ରାନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରାଣମାରୁତେ । ଶମଂ ଗନ୍ତୁଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିଂ କ୍ଷୋଭମ୍ ଆଗତେ
ଯେତେବେଳେ ବାୟୁ ଭରା ଆକାଶରେ ବ୍ରହ୍ମର ପ୍ରାଣବାୟୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଶାନ୍ତି ହରାଇ ଅସ୍ଥିରତା ଆସେ, ସେତେବେଳେ ସ୍ଥିରତା ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ଅଶାନ୍ତି ଆସିଥାଏ।
ନିରାଧାରାସ୍ ସଵାତାଗ୍ନିଦେହୋଲ୍ମୁକଵଦ୍ ଆପତନ୍ । ଵ୍ଯୋମ୍ନସ୍ ତାରାସ୍ ତରୋḫ ପୁଷ୍ପନିକରା ଇଵ ଭୂତଲେ
ସେଠାରେ ଆଧାର ନଥିବାବେଳେ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ସେମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରୁ ଚିଙ୍ଗାରି ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ଆକାଶରୁ ତାରା, କିମ୍ବା ଗଛରୁ ଫୁଲ ଝଡ଼ି ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼େ।
କାଲପାକଗଲନ୍ମୂଲା ଜଗତ୍ଷଣ୍ଡଫଲାଦଯଃ । ପ୍ରଶାନ୍ତପଵନାଧାରା ଵିମାନାଵଲଯୋ ଽପତନ୍
ସମୟରେ ମୂଳ ଗଳିଯିବା ସହ ବିଶ୍ୱର ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛର ଫଳମାନେ, ଏବଂ ଦେବମାନେ ବସୁଥିବା ମଣ୍ଡଳମାନେ, ଶାନ୍ତ ବାୟୁ ହେବା ସହିତ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲେ।
ପ୍ରଶମୋନ୍ମୁଖତାଂ ଯାତେ ବ୍ରାହ୍ମେ ସଙ୍କଲ୍ପନେନ୍ଧନେ । ସିଦ୍ଧାନାଂ ଗତଯଶ୍ ଶେମୁର୍ ଇଦ୍ଧାନାମ୍ ଅର୍ଚିଷାମ୍ ଇଵ
ବ୍ରହ୍ମର ଇଚ୍ଛାର ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତି ପାଇବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ସେମାନଙ୍କର ଚଳାଚଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ପ୍ରଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯୋ ଽମ୍ବରେ କଲ୍ପମାରୁତୈସ୍ ତନୁତୂଲଵତ୍ । ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯପଚଯେ ମୂକାସ୍ ସିଦ୍ଧସନ୍ତତଯୋ ଽପତନ୍
ବିଗଡ଼ିଯାଉଥିବା ବାୟୁରେ ପତିତ ହେଉଥିବା ପତିଙ୍ଗା ପାଇଁ ଝୁଲୁଥିବା ପତି ପୋକା ଭଳି, ସେହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶେଷ ହୋଇଯିବାରୁ, ସେମାନେ ନିରବ ଓ ମୌନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ ।
ସକଲ୍ପଦ୍ରୁମଜାଲାନି ସେନ୍ଦ୍ରାଦିନଗରାଣି ଚ । ପେତୁର୍ ଭୂକମ୍ପଲୋଲସ୍ଯ ଶିରାଂସ୍ଯ୍ ଅମରଭୂଭୃତଃ
ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବୃକ୍ଷର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ସହରଗୁଡ଼ିକ, ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେବାରେ ଅମର ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଭୟରେ କାପିଉଠିଲା, ସେମାନେ ଭୂମିକୁ ଝରିପଡ଼ିଲେ ।
ଵକ୍ଷି ସଙ୍କଲ୍ପମାତ୍ରାତ୍ମା ଵିରାଡ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଜଗଦ୍ଵପୁଃ । କିମ୍ ଅଙ୍ଗଂ ତସ୍ଯ ଭୂଲୋକẖ କିଂ ସ୍ଵର୍ଗẖ କିଂ ରସାତଲମ୍
କହ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଯିଏ, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ କେବଳ ଚିନ୍ତା, ସେହି ବିରାଟ୍ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦେହର କେଉଁଠି ପୃଥିବୀ, କେଉଁଠି ସ୍ୱର୍ଗ, ଏବଂ କେଉଁଠି ତଳପାତାଳ ?
କଥମ୍ ଏତାନି ଚାଙ୍ଗାନି ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତସ୍ଯ ସ୍ଥିତାନି ଵା । କଥଂ ଵା ସୋ ଽନ୍ତରେ ତସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ଯୈଵ ଵପୁଷସ୍ ସ୍ଥିତଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଠାରେ ଏହି ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ କିପରି ରହିଛି ? କିମ୍ବା ସେ ନିଜ ଦେହର ଭିତରେ କିପରି ଅବସ୍ଥିତ ?