ସ୍ଵପ୍ନେଷୁ ଖଶରୀରାଣାଂ ଵର୍ଣାẖ କଚଟତାଦଯଃ । କଦାଚନାପି ନୋଦ୍ଯନ୍ତି ଶଵାନାମ୍ ଇଵ କେଚନ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଲି ଆକାଶ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ 'କ', 'ଛ', 'ଟ' ଓ ଏପରି ଧ୍ୱନି କେବେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏନାହିଁ; ମୃତଦେହ ପାଖରେ ଯେପରି।
ଵର୍ଣୋଚ୍ଚାରୋ ଽଭଵିଷ୍ଯଚ୍ ଚେତ୍ ପ୍ରକଟାର୍ଥସ୍ ତତẖ କ୍ଵଚିତ୍ । ସ୍ଵପ୍ନେଷ୍ଵ୍ ଅନ୍ଵଭଵିଷ୍ଯତ୍ ତଂ ଵିନିଦ୍ରḫ ପାର୍ଶ୍ଵଗୋ ଜନଃ
ଯଦି ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ପଷ୍ଟ ଅର୍ଥ କେବେ କେବେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥାନ୍ତା, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ଜାଗିଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱପ୍ନଦର୍ଶୀ ପାଖରେ ଥାଏ।
ତସ୍ମାନ୍ ନ କିଞ୍ଚିତ୍ ସ୍ଵପ୍ନେଷୁ ତତ୍ ସତ୍ଯଂ ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଏଵ ସା । ଚିନ୍ମାତ୍ରାକାଶକଚନଂ ତଥା ତତ୍ ଖେ ସ୍ଵଭାଵଜମ୍
ସେହିପରି, ସ୍ୱପ୍ନରେ କିଛିଯିଏ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେ ସବୁ ମାତ୍ର ଭ୍ରମ। ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଆକାଶରେ ଏକ ଅଲୋକିକ ଆଭା, ଯାହା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯଥେନ୍ଦୁକାର୍ଷ୍ଣ୍ଯଖତରୁଶିଲାଗେଯାଦିତାଂ ଗତଃ । ଇଵାଭାତି ଚିଦାକାଶସ୍ ତଥା ଯରଲଵାଦିତାଂ
ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରର କଳା ଦିନରେ ଆକାଶ କଳା ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ଗଛର ଛାୟା କିମ୍ବା ପାଥରର ରଙ୍ଗ ଆକାଶ ଉପରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ସେହିପରି ଚେତନାର ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ତଚ୍ ଚିଦାକାଶକଚନଂ ଯନ୍ ନାମ ସ୍ଵପ୍ନଵେଦନମ୍ । ଆକାଶମ୍ ଏଵ ନଭସẖ କଚନଂ ଵିଦ୍ଧି ନେତରତ୍
ଯାହାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଅନୁଭୂତି ବୋଲାଯାଏ, ସେଟି ଚେତନାର ଆକାଶରେ ଏକ ଆଭା ମାତ୍ର। ଏହାକୁ ଆକାଶ ବୋଲି ଜାଣ, ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନସ୍ ତଥୈଵେଦଂ ଜାଗ୍ରଦ୍ ଅଗ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍ । ଆକାଶମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅନାକାଶଂ ଯଥୈଵେଦଂ ତଥୈଵ ତତ୍
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନ, ସେହିପରି ଏହି ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆଗରେ ଦେଖୁଛ। ଯେପରି ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭ୍ରମ, ସେହିପରି ଏହା ମଧ୍ୟ ସେଇପରି।
ତଥା କଚତି ତଚ୍ ଚାରୁ ଚେତନଂ ଚତୁରଂ ତଦା । ଯଥା ସ୍ଥିତଂ ତଦ୍ ଏଵେଦଂ ସତ୍ଯଂ ସ୍ଥିରମ୍ ଇଵ ସ୍ଫୁରତ୍
ସେ ଚେତନା ଯେପରି ଅପୂର୍ବ ଭାବରେ ଏବଂ ଚତୁର ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଏହି ଜଗତ୍ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଦେଖାଯାଏ—ଏହା ଯେପରି ଅଛି, ସେହିପରି ଦିଶେ, ଏକଦମ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଚମକେ।
ଭଗଵନ୍ ସ୍ଵପ୍ନ ଏଵେଦଂ କଥଂ ଜାଗ୍ରଦ୍ ଅଵସ୍ଥିତମ୍ । ଅସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ସତ୍ଯତ୍ଵମ୍ ଇଵ ଯାତଂ କଥଂ ଵଦ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଏହା କେବଳ ସ୍ୱପ୍ନ, ତେବେ ଏହା କିପରି ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି? ଅସତ୍ୟ କିପରି ସତ୍ୟ ପରି ଲାଗୁଛି? ଦୟାକରି ଏହା ବୁଝାଇଦିଅ।
ଶୃଣୁ ସ୍ଵପ୍ନମଯାନ୍ଯ୍ ଏଵ କଥଂ ସନ୍ତି ଜଗନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ନାନ୍ଯାନି ନ ଚ ସତ୍ଯାନି ନ ସ୍ଥିରାଣି ସ୍ଥିତାନି ଚ
ଶୁଣ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଛି; ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ଏହା ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏହା ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅନୁଭୂତାନି ବୀଜାନି ବୀଜରାଶାଵ୍ ଇଵାମ୍ବରେ । ଅନ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାନି ତାନ୍ଯ୍ ଏଵ ସମାନି ନ ସମାନି ଚ
ଅନୁଭୂତିଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରେ ଥିବା ବିଆ ଡାହାର ମତୋ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଲଗା ମଧ୍ୟ, ଏକା ମଧ୍ୟ, ସମାନ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସମାନ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରତ୍ଯେକମ୍ ଅନ୍ତର୍ ଅନ୍ଯାନି ତଥୈଵାଭ୍ଯୁଦିତାନି ଚ । ପରସ୍ପରମ୍ ଅଦୃଷ୍ଟାନି ବହୂନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କ ଭିତରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଜିନିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ତାନି ସର୍ଵାଣି ନ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ କିଞ୍ଚନ । ଜଡାନୀଵୈକରାଶୀନି ବୀଜାନୀଵ ଲଗନ୍ତ୍ଯ୍ ଅପି
ଏହି ସବୁ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ କିଛିମଧ୍ୟ ଦେଖିନଥାନ୍ତି, ଯେପରି ଜଡ଼ ଢେର ବା ଏକାଠି ପଡ଼ିଥିବା ମଣିଆ ମାନେ ଏକାଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ ଜାଣିନଥାନ୍ତି।
ଵ୍ଯୋମାତ୍ମକତ୍ଵାଲ୍ ଲଗନଂ ନ ଵିଦନ୍ତି ପରସ୍ପରମ୍ । ଅପି ଚେତନରୂପାଣି ସୁପ୍ତାନୀଵ ନିରନ୍ତରମ୍
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଆକାଶ ପରି ଥିବାରୁ, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଣେ ଜଣେ ସୁତିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ରହନ୍ତି।
ସୁପ୍ତାସ୍ ସ୍ଵପ୍ନଜଗଜ୍ଜାଲସ୍ଵାଚାରଵ୍ଯଵହାରିଣଃ । ଅସୁରା ନିହତା ଦେଵୈସ୍ ତେ ସ୍ଵପ୍ନଜଗତି ସ୍ଥିତାଃ
ସୁତିଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରେ ନିଜ ନିଜ କାମ କରନ୍ତି ଓ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦାନବମାନେକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରେ ରହିଯାନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନାନ୍ ନ ଗତା ମୁକ୍ତିଂ ନାଜାଡ୍ଯାଜ୍ ଜଡତାମ୍ ଇତାଃ । ନ ଦେହଵନ୍ତẖ କିଂ ସନ୍ତୁ ଵିନା ସ୍ଵପ୍ନଜଗତ୍ସ୍ଥିତେଃ
ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ମୂଢ଼ତା ନଥିବାରୁ ସେମାନେ ଜଡ଼ ହେବାକୁ ମଧ୍ୟ ପାରିନାହାନ୍ତି; ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରେ ରହିବା ଛଡ଼ା, ସେମାନେ କିପରି ଦେହ ଧାରଣ କରିପାରିବେ?
ସୁପ୍ତାସ୍ ସ୍ଵପ୍ନଜଗଜ୍ଜାଲସ୍ଵାଚାରଵ୍ଯଵହାରିଣଃ । ପୁରୁଷା ନିହତାḫ ପୁଂଭିସ୍ ତେ ତଥୈଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଯେମିତି ଘୁମରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକେ ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ଏବଂ କାମ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।
ଏଵଂ ଯେ ନିହତା ରାମ କିଂ ତେ କୁର୍ଵନ୍ତୁ କଥ୍ଯତାମ୍ । ଅଜ୍ଞତ୍ଵାନ୍ ନ ଗତା ମୁକ୍ତିଂ ଚେତନାନ୍ ନ ଦୃଷତ୍ସ୍ଥିତାଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ, ରାମ, ଯେଉଁମାନେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି ସେମାନେ କଣ କରିପାରିବେ? କୁହ। ଅଜ୍ଞାନରୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସଚେତନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ନାହାନ୍ତି।
ସାଦ୍ରିଦ୍ଯୂର୍ଵୀଜନଂ ଦୃଶ୍ଯମ୍ ଇଦଂ ସର୍ଵଂ ଯଥାସ୍ଥିତମ୍ । ଚିରାଯାନୁଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ଯଥେମେ ଵଯମ୍ ଆଦୃତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟମାନ ବିଶ୍ୱ, ପାହାଡ଼, ମାଟି ଓ ଲୋକମାନେ, ଯେପରି ଅଛି ସେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ, କାରଣ ଆମେ ଏହାକୁ ଆସକ୍ତି ସହିତ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ।
ତେଷାଂ କଲ୍ପଜଗତ୍ସଂସ୍ଥା ଯଥାସ୍ମାକଂ ତଥୈଵ ତାଃ । ଅସ୍ମାକଂ ଜାଗତୀ ସଂସ୍ଥା ଯଥା ତେଷାଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କର କଳ୍ପନାରେ ଯେମିତି ବିଶ୍ୱର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, ସେହିପରି ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଆମେ ଯେମିତି ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ଯେ ତେଷାଂ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାସ୍ ତ ଏଵେମେ ଵଯଂ ସ୍ଥିତାଃ । ଯେ ଚ ତେ ରାମ ସଂସାରାସ୍ ତେଭ୍ଯ ଏକମ୍ ଇମଂ ଵିଦୁଃ
ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନେ ଆମେ ଏଠାରେ ଅଛୁ; ଏବଂ ହେ ରାମ, ସେମାନଙ୍କ ସଂସାରମାନେ ଏହି ସଂସାରକୁ ଏକ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
ତେ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାସ୍ ତେଷାଂ ସତ୍ଯା ଏଵାନୁଭୂତିତଃ । ଆତ୍ମନୋ ଽପି ପରସ୍ଯାପି ସର୍ଵଗତ୍ଵାଚ୍ ଚିଦାତ୍ମନଃ
ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଅନୁଭବରେ ସତ୍ୟ; ନିଜ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, କାରଣ ଚେତନା ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ଯଥା ତେ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାସ୍ ସତ୍ଯମ୍ ଆତ୍ମନ୍ଯ୍ ଅଥାପରେ । ତଵାପି ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାସ୍ ସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ତଥୈଵ ତେ
ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଲୋକମାନେ ନିଜ ମନରେ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ମନରେ ସତ୍ୟ, ସେହିପରି ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ।
ସ୍ଵସ୍ଵପ୍ନପୁରପୌରା ଯେ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟାସ୍ ତଥୈଵ ତେ । ସ୍ଥିତାସ୍ ତତ୍ର ତଥାଦ୍ଯାପି ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵାତ୍ମକଂ ଯତଃ
ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନ ନଗରରେ ଯେଉଁ ନାଗରିକମାନେକୁ ଦେଖିଥିଲ, ସେମାନେ ସେଠି ଏଉଁ ଭଳି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମୂଳ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା।
ପ୍ରବୋଧେ ଽପି ହି ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ଵପ୍ନଭାଵା ଯଥାସ୍ଥିତି । ତଯା ସ୍ଥିତ୍ଯାନୁଭୂଯନ୍ତେ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମତଯାଥଵା
ଜାଗି ଉଠିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱପ୍ନର ଅବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ସେମାନେ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେହିପରି ରହିଯାନ୍ତି; ସେଇ ରହିବା ଦ୍ୱାରା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କେବେ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପରେ, କେବେ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ସର୍ଵାତ୍ମ ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦାସ୍ତି ତଥା ପରେ । ଯଥା ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଆକାଶଂ ନ କ୍ଵଚିନ୍ ନ ଚ ହନ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ କିଛି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସବୁଠାରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଅଛି; ଯେପରି ଆକାଶ କିଛି ନୁହେଁ, କେଉଁଠି ନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ନିରନ୍ତେ ପରମାକାଶେ ନିରନ୍ତେ ଵେଦନୋଦଯେ । ନିରନ୍ତେ ଚିତ୍ତସଙ୍ଘାତେ ନିରନ୍ତୋ ଜଗତାଂ ଗଣଃ
ସୀମାନ୍ତହୀନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ, ସୀମାନ୍ତହୀନ ଅନୁଭୂତିର ଉଦୟରେ, ସୀମାନ୍ତହୀନ ଚିତ୍ତର ସମୂହରେ, ବିଶ୍ୱମାନଙ୍କର ସମୂହ ମଧ୍ୟ ସୀମାନ୍ତହୀନ।
ପ୍ରତ୍ଯ୍ ଆକାଶକଲାକୋଶଂ ପ୍ରତି ସଂସାରମଣ୍ଡଲମ୍ । ପ୍ରତି ଲୋକାନ୍ତରାଗାରଂ ପ୍ରତି ଦ୍ଵୀପଂ ଗିରିଂ ପ୍ରତି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକାଶର ପରତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସାର ମଣ୍ଡଳ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟ ଲୋକର ଘର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱୀପ ଓ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ,
ପ୍ରତି ମଣ୍ଡଲଵିସ୍ତାରଂ ପ୍ରତି ଗ୍ରାମଂ ପୁରଂ ପ୍ରତି । ପ୍ରତି ଜନ୍ତୁଂ ପ୍ରତି ଗୃହଂ ପ୍ରତି ଵର୍ଷଂ ଯୁଗଂ ପ୍ରତି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳର ବିସ୍ତାର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମ ଓ ସହର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶ ଓ ଯୁଗ ପାଇଁ,
ଯାଵନ୍ତୋ ଯେ ମୃତାẖ କେଚିଜ୍ ଜୀଵା ମୋକ୍ଷଵିଵର୍ଜିତାଃ । ସ୍ଥିତାସ୍ ତେ ତତ୍ର ତାଵନ୍ତସ୍ ସଂସାରାḫ ପୃଥଗ୍ ଅକ୍ଷଯାଃ
ଯେତେ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ ମୁକ୍ତି ବିନା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ରହିଯାନ୍ତି; ଏମିତି ଅନେକ ଅଲଗା ଓ ଅନନ୍ତ ସଂସାର ଚକ୍ର ଅଛି।
ତେଷାମ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜନାସ୍ ସନ୍ତି ଜନଂ ପ୍ରତି ପୁନର୍ ଜନାଃ । ପୁନର୍ ଜନଂ ପ୍ରତି ଜଗଜ୍ ଜଗତ୍ ପ୍ରତି ପୁନର୍ ଜନାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୋକ ଭିତରେ ଆଉ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଲୋକ ଭିତରେ ଆଉ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି; ଜଗତ ଭିତରେ ଆଉ ଜଗତ, ଏବଂ ପୁଣି ଜଗତ ଭିତରେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି।