ଅଵଯଵାନ୍ ଅଵଯଵୀ ଯଥା ଵେତ୍ତି ନିଜାତ୍ମନି । ଅନନ୍ଯାନ୍ ଆତ୍ମନସ୍ ସର୍ଗାଂସ୍ ତଥୈତାନ୍ ବୁଦ୍ଧଵାନ୍ ଅହମ୍
ଯେପରି ଏକ ଶରୀର ନିଜ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଜାଣେ, ସେପରି ମୁଁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ ବୋଲି ବୁଝିଲି।
ଅଦ୍ଯାପି ତାନ୍ ଅହଂ ଦେହେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଶୈଲେ ଜଲେ ସ୍ଥଲେ । ତଥୈଵ ସର୍ଗାନ୍ ପଶ୍ଯାମି ରାମ ବୋଧୈକତାଂ ଗତଃ
ଏଠାରେ ମୁଁ ଏଖଣି ମଧ୍ୟ ଶରୀର, ଆକାଶ, ପାହାଡ଼, ପାଣି ଓ ଭୂମିରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିଗୁଡ଼ିକୁ ସେଇପରି ଦେଖୁଛି, ରାମ, କାରଣ ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଏକତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି।
ପୁରୋ ଽସ୍ମାକମ୍ ଇଦମ୍ ଯତ୍ ଖଂ ଗୃହସ୍ଯାନ୍ତର୍ ବହିସ୍ ତଥା । ପୂର୍ଣମ୍ ଏତଜ୍ ଜଗଦ୍ଵୃନ୍ଦୈର୍ ଵେତ୍ତି ବୋଧୈକତାଂ ଗତଃ
ଆମେଠାରେ ଯେଉଁ ଆକାଶ ଅଛି, ଯାହା ଘର ଭିତର ଓ ବାହାର ଉଭୟ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗଣ ଭରିଛି। ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନରେ ଏକତାକୁ ପାଇଛି, ସେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ଜାଣେ।
ଯଥାମ୍ଭୋ ରସତାଂ ଵେତ୍ତି ଶୈତ୍ଯଂ ଵେତ୍ତି ଯଥା ହିମମ୍ । ସ୍ପନ୍ଦଂ ଵେତ୍ତି ଯଥା ଵାଯୁସ୍ ତଥୈତଦ୍ ଵେତ୍ତି ଶୁଦ୍ଧଧୀଃ
ଯେପରି ଜଳ ନିଜ ରସକୁ ଜାଣେ, ବରଫ ତାହାର ଶୀତଳତାକୁ ଜାଣେ, ଓ ପବନ ତାହାର ଗତିକୁ ଜାଣେ, ସେପରି ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଏହି କଥାକୁ ଜାଣେ।
ଯୋ ଯୋ ରାମ ଵିଵେକାତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧବୋଧୈକତାଂ ଗତଃ । ସ ସ ଏଵମ୍ମଯୈକାତ୍ମା ଵେତ୍ତି ସ୍ଵାତ୍ମାନମ୍ ଈଦୃଶମ୍
ହେ ରାମ, ଯିଏ ବିବେକରେ ନିଷ୍ଠିତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଏକତାକୁ ପାଇଛି, ସେଉଁଠି ଏଭଳି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣେ।
ଅସ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟୌ ପରିଣତେ ଵେତ୍ତୃଵେଦନଵେଦ୍ଯଧୀଃ । ନ କାଚିଦ୍ ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଭ୍ଯୁଦିତା ଵିଜ୍ଞାନୈକାତ୍ମତା ଯତଃ
ଏହି ଦୃଷ୍ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଜଣାଇବା, ଜଣା, ଓ ଜଣାଯାଉଥିବା ବୁଦ୍ଧି ଉଦୟ ହୁଏନାହିଁ; କାରଣ ଏଠାରେ କେବଳ ଜ୍ଞାନର ଏକତା ଅଛି।
ଦିଵ୍ଯା ଦୃଗ୍ ଅଦ୍ରିସଂସ୍ଥସ୍ଯ ଯଥା ଯୋଜନକୋଟିଗାନ୍ । ଭାଵାନ୍ ଵେତ୍ତି ବହିଶ୍ ଚାନ୍ତର୍ ଏଵଂ ତଦ୍ ବୁଦ୍ଧଵାନ୍ ଅହମ୍
ଯେପରି ଏକ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା ଜଣେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବାହାର ଓ ଭିତର ଦୁହିଁଠାରେ ଅନେକ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିପାରେ, ସେପରି ମୁଁ ଜାଗୃତ ହୋଇ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏଭଳି ଦେଖିପାରିଛି।
ଯଥା ଭୂମଣ୍ଡଲଂ ଭାଵାନ୍ ନିଧିଧାତୁରସାଦିକାନ୍ । ଵେତ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ତନ୍ ମଯା ବୁଦ୍ଧମ୍ ଅନନ୍ଯଦ୍ ଦୃଶ୍ଯମ୍ ଆତ୍ମନଃ
ଯେପରି ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ଥିବା ଧନ, ମଣି, ମୂଲ୍ୟବାନ ଧାତୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣେ, ସେପରି ମୁଁ ବୁଝିଛି ଯେ ଆତ୍ମା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ନ୍ ଅନୁଭଵତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ତ୍ଵଯି ତାମରସେକ୍ଷଣା । ସା କିଂ କୃତଵତୀ ବ୍ରୂହି କାନ୍ତାର୍ଯାପାଠପାଠିନୀ
ହେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍, କମଳନୟନୀ ତୁମରେ ଏଭଳି ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି; ମୋତେ କୁହ, ସେ ପ୍ରିୟା, ଉତ୍ତମ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ୁଥିବା ଜଣେ କଣ କରିଛନ୍ତି?
ତାମ୍ ଏଵାର୍ଯାଂ ପଠନ୍ତୀ ସା ତଥୈଵାନୁନଯାନ୍ଵିତା । ମତ୍ସମୀପେ ନଭୋଦେହା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦେଵୀଵ ସଂସ୍ଥିତା
ସେ ଆର୍ୟା ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ୁଥିଲେ, ଏହି ଭାବରେ ମୋ ସମ୍ନିପେ ଆକାଶ ସଦୃଶ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଦେବୀ ପରି ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ଯଥାହମ୍ ଆକାଶଵପୁସ୍ ତଥୈଵାସୌ ଖରୂପିଣୀ । ତେନ ଦୃଷ୍ଟା ନ ସା ପୂର୍ଵଦେହେନ ଲଲନା ମଯା
ମୁଁ ଯେପରି ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଛି, ସେଉଁପରି ସେ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଖ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଦେହ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ।
ଅହମ୍ ଆକାଶରୂପାତ୍ମା ସା ଖମାତ୍ରଶରୀରିଣୀ । ଜଗଜ୍ଜାଲଂ ଖମାତ୍ରଂ ତଦ୍ ଇତି ତତ୍ର ତଦା ସ୍ଥିତମ୍
ମୁଁ ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପ ଆତ୍ମା, ଏଠାରେ ସେ ମହିଳା କେବଳ ଖ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଏଠାରେ କେବଳ ଖ ମାତ୍ର, ସେଇପରି ସେଉଁଠି ସେ ସମୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା।
ଶରୀରସ୍ଥାନକରଣପ୍ରଯତ୍ନପ୍ରାଣସମ୍ଭଵୈଃ । ଯଦ୍ ଉଦେତି ଵଚୋ ଵର୍ଣୈସ୍ ତତ୍ କୁତସ୍ ତାଦୃଶାକୃତେଃ
ଦେହ, ସ୍ଥାନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଚେଷ୍ଟା ଓ ପ୍ରାଣ ମିଶି ଯେଉଁଠାରୁ କଥା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ଆକାର ଥିବା ଜନ୍ୟ କିପରି ଏମିତି କଥା ହୋଇପାରିବ?
ରୂପାଲୋକମନସ୍କାରାẖ କୁତୋ ଵ୍ଯୋମାତ୍ମନାମ୍ ଇତି । ବ୍ରୂହି ମେ ଭଗଵଂସ୍ ତତ୍ର ତଥାଵୃତ୍ତସ୍ଯ ନିଶ୍ଚଯମ୍
ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ରୂପ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମନର ଭାବନା କିପରି ଥାଇପାରିବ? ଏହି ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଉତ୍ତର ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ଭଗବନ।
ରୂପାଲୋକମନସ୍କାରାଶ୍ ଶବ୍ଦପାଠଵଚାଂସି ଚ । ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ନଭସ୍ଯ୍ ଏଵ ସନ୍ତି ତତ୍ର ତଥାମ୍ବରେ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେପରି ଆକାଶରେ ରୂପ, ଦୃଷ୍ଟି, ମନର ଭାବନା, ଶବ୍ଦ ପାଠ ଓ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଥାଏ, ସେପରି ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ଏହିସବୁ ଅଛି।
ରୂପାଲୋକମନସ୍କାରୈସ୍ ସ୍ଵପ୍ନେ ଚିନ୍ନଭ ଏଵ ତେ । ଯଥୋଦେତି ତଥା ତତ୍ର ତଦ୍ ଦୃଶ୍ଯଂ ଖାତ୍ମକଂ ସ୍ଥିତମ୍
ସ୍ୱପ୍ନରେ ରୂପ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମନର ଭାବନାମାନେ କେବଳ ଚେତନାର ଆକାଶରେ ଅଛନ୍ତି; ଯେପରି ସେଠାରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେପରି ଦୃଶ୍ୟବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ରହିଛି।
ନ କେଵଲଂ ତୁ ତଦ୍ ଦୃଶ୍ଯଂ ଯାଵତ୍ ତ୍ଵଦ୍ଵିଷଯେ ଵଯମ୍ । ଜଗଚ୍ ଚେଦଂ ଖମ୍ ଏଵାଚ୍ଛଂ ଯଥା ତନ୍ ନସ୍ ତଥାଖିଲମ୍
କେବଳ ସେଇ ଦୃଶ୍ୟବସ୍ତୁ ନୁହେଁ, ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଯେପରି ଅନୁଭବ କରୁଛୁ, ସେହିପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ଶୁଦ୍ଧ ଆକାଶ; ଯେପରି ସେଉଠାରେ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟ।
ପରମାର୍ଥମହାଧାତୁର୍ ଵେଦ୍ଯନିର୍ମୁକ୍ତଚିଦ୍ଵପୁଃ । ଏଵଂ ନାମ ସ୍ଵଯଂ ଭାତି ସ୍ଵଭାଵସ୍ଯୈଷ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଯାହାର ଚେତନାସ୍ୱରୂପ ଜ୍ଞାନଗମ୍ୟ ବସ୍ତୁରୁ ମୁକ୍ତ, ସେଇ ପରମ ମହାତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱୟଂ ଆଲୋକିତ; ଏହା ସ୍ୱଭାବର ନିଶ୍ଚିତ ସତ୍ୟ।
ଶରୀରସ୍ଥାନକରଣସତ୍ତାଯାଂ କା ତଵ ପ୍ରମା । ଯଥୈଵ ତେଷାଂ ଦେହାଦି ତଥାସ୍ମାକମ୍ ଇଦଂ ସ୍ଥିତମ୍
ତୁମେ ଶରୀର, ସ୍ଥାନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଦିର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବିଷୟରେ କେତେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛ? ଯେପରି ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଅଛି, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ସବୁ ଅଛି।
ଯଥୈଵ ତତ୍ ତଥୈଵେଦଂ ଯଥୈଵେଦଂ ତଥୈଵ ତତ୍ । ଅସତ୍ ସତ୍ତାମ୍ ଇଵ ଗତଂ ସଚ୍ ଚାସଦ୍ ଇଵ ଚ ସ୍ଥିତମ୍
ଯେପରି ସେହି, ସେପରି ଏହି; ଯେପରି ଏହି, ସେପରି ସେହି। ଅସତ୍ୟ କଥା ଯେପରି ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ସତ୍ୟ କଥା ମଧ୍ୟ କେବେ କେବେ ଅସତ୍ୟ ଭାବରେ ଲାଗେ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ଧରାବ୍ଧ୍ଯଦ୍ରିପ୍ରଜାଵ୍ଯଵହୃତିର୍ ନଭଃ । ତଦାଦ୍ଯ ଚାହଂ ତ୍ଵଂ ସା ଚ ତଦ୍ ଇଦଂ ଚ ତଥା ନଭଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେପରି ଭୂମି, ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ମୁଁ, ତୁମେ, ସେ ଓ ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ପରି ଅଛୁ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ନୃଭିର୍ ଯୁଦ୍ଧକୋଲାହଲଗମାଗମାଃ । ଅସନ୍ତୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅନୁଭୂଯନ୍ତେ ସଂସାରନିକରାସ୍ ତଥା
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେପରି ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧର କୋଳାହଳ, ଆସିବା-ଯିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଯଦିଓ ସେସବୁ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେପରି ସଂସାରର ଅନେକ ଘଟଣା ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ଵକ୍ଷି ଚେତ୍ ସ୍ଵପ୍ନଦୃଶ୍ଯା ଶ୍ରୀẖ କସ୍ମାତ୍ ତଦ୍ ଅସମଞ୍ଜସମ୍ । ଅଵାଚ୍ଯମ୍ ଏତଦ୍ ଧେତୁର୍ ହି ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁଭଵସ୍ଥିତେଃ
ତୁମେ ଯଦି ପଚାର, 'ସ୍ୱପ୍ନ କାହିଁକି ଦେଖାଯାଏ?'—ଏହା ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ। ଏହାର କାରଣ କହିହେବା ଯାଏନାହିଁ; ଅନୁଭୂତି ହେବାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।
କଥମ୍ ଆଲକ୍ଷ୍ଯତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଇତି ପ୍ରଷ୍ଟୁḫ ପ୍ରକଥ୍ଯତେ । ଯଥୈନଂ ପଶ୍ଯସୀତ୍ଯ୍ ଏଵ ହେତୁର୍ ଅତ୍ରାସ୍ତି ନେତରଃ
ତୁମେ ଯଦି ପଚାର, 'ସ୍ୱପ୍ନ କିପରି ଦେଖାଯାଏ?'—ତେବେ ଏହାର ଉତ୍ତର ହେଉଛି: ତୁମେ ଯେପରି ଦେଖୁଛ, ସେଇ ହେଉଛି କାରଣ; ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।
ସ୍ଵପ୍ନଜନ୍ତୁର୍ ଇଵ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଭାତି ପ୍ରଥମସର୍ଗତଃ । ପ୍ରଭୃତ୍ଯ୍ ଏଵ ଵିରାଡାତ୍ମା ଖେ ଖମ୍ ଏଵ ପରାପରେ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଯେପରି ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ବିଶ୍ୱପୁରୁଷ ଆକାଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ—ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ, ସବୁ କିଛି ଆକାଶ ମାତ୍ର।
ସ୍ଵପ୍ନଶବ୍ଦେନ ବୋଧାର୍ଥଂ ତଵ ଵ୍ଯଵହରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ଦୃଶ୍ଯଂ ତ୍ଵ୍ ଇଦଂ ନ ସନ୍ ନାସନ୍ ନ ସ୍ଵପ୍ନୋ ବ୍ରହ୍ମ କେଵଲମ୍
ତୁମେ ବୁଝିପାରିବା ପାଇଁ ମୁଁ 'ସ୍ୱପ୍ନ' ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୃଶ୍ୟଜଗତ୍ ନ ସତ୍ୟ, ନ ଅସତ୍ୟ, ନ ସ୍ୱପ୍ନ—ଏହା କେବଳ ବ୍ରହ୍ମ।
ଅଥ ରାଘଵ ସା କାନ୍ତା ମଯା କାନ୍ତାନୁଷଙ୍ଗିଣୀ । ସଂଵିଦଂ ତନ୍ମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ପୃଷ୍ଟେଦଂ ଦୃଷ୍ଟରୂପିଣୀ
ଏହିପରି, ରାଘବ, ସେ ପ୍ରିୟା ମହିଳା, ଯିଏ ମୋତେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚେତନାକୁ ମୋର ସହିତ ଏକାତ୍ମ କରି, ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ମୋ ପାଖରେ ଆସି, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ।
ଵ୍ଯଵହାରୋ ଯଥୋଦେତି ସ୍ଵପ୍ନେ ସ୍ଵପ୍ନଜନୈସ୍ ସହ । ତଥା ତଦା ତଯା ସାର୍ଧଂ ଵ୍ଯଵହାରୋ ମମୋଦିତଃ
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ସ୍ୱପ୍ନର ଲୋକମାନେ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହୁଏ, ସେଇପରି ସେ ସମୟରେ ମୋର ସେ ପ୍ରିୟା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଆଚରଣ ହେଲା।
ଯଥୈଵ ସ୍ଵପ୍ନସଙ୍କାଶୋ ଵ୍ଯଵହାରẖ ଖମ୍ ଏଵ ସଃ । ତଥୈଵ ତ୍ଵମ୍ ଇମଂ ଵିଦ୍ଧି ମମାତ୍ମାନଂ ଜଗଚ୍ ଚ ଖମ୍
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୂନ୍ୟ ଭଳି, ତେଣୁ ତୁମେ ଏହି କଥା ଜାଣ, ମୋର ଆତ୍ମା ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ସମାନ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ଜଗଦ୍ରୂପଂ ଖମ୍ ଏଵୈଵମ୍ ଇଦଂ ଜଗତ୍ । ଜାଗ୍ରଦାଖ୍ଯୋ ମହାସ୍ଵପ୍ନସ୍ ସର୍ଗାଦୌ ଵିଯଦୁଦ୍ଭଵଃ
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଜଗତ ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ ସେଟି ମାତ୍ର ଶୂନ୍ୟ, ସେଇପରି ଏହି ଜଗତ ଯାହାକୁ ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା କୁହାଯାଏ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି; ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଏହା ଶୂନ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।