ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନପୁରଂ ଜନ୍ତୋଶ୍ ଚିନ୍ମାତ୍ରପ୍ରଵିଜୃମ୍ଭିତମ୍ । ତଥୈଵ ସର୍ଗସ୍ ସର୍ଗାଦୌ ଶୁଦ୍ଧଚିନ୍ମାତ୍ରଜୃମ୍ଭିତଃ
ଯେପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ଏକ ସହର କେବଳ ତାଙ୍କର ଚେତନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵଚ୍ଛେ ଚିତ୍ପରମାକାଶେ ଚିଦାକାଶୋ ଯ ଆସ୍ଥିତଃ । ସ୍ଵଭାଵ ଏଵ ସର୍ଗୋ ଽସାଵ୍ ଇତି ତେନୈଵ ଭାଵିତଃ
ସ୍ୱଚ୍ଛ ଚେତନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚେତନାର ଆକାଶ ବିଦ୍ୟମାନ, ସେଠି ଏହି ସୃଷ୍ଟି ତାହାର ସ୍ୱଭାବ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ।
ଭାଵ୍ଯଭାଵକଭାଵାଦିଭୂମୀନାଂ ଭଵନଂ ଭୃଶମ୍ । ସର୍ଵଂ ଚିନ୍ନଭ ଏଵାଚ୍ଛମ୍ ଆତ୍ମନାତ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଭାବିତ, ଭାବନା କରୁଥିବା ଏବଂ ଭାବନାର ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚେତନାର ଆକାଶରେ, ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ଭିତରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।
ଏଵଂ ସ୍ଥିତେ କୁତସ୍ ସର୍ଗẖ କୁତୋ ଽଵିଦ୍ଯା କ୍ଵ ଚାଜ୍ଞତା । ବ୍ରହ୍ମ ଶାନ୍ତଂ ଘନଂ ସର୍ଵଂ କ୍ଵାହଙ୍କାରାଦଯସ୍ ସ୍ଥିତାଃ
ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ସୃଷ୍ଟି କେଉଁଠୁ? ଅଜ୍ଞାନ କେଉଁଠୁ? ଅବିଦ୍ୟା କେଉଁଠି? ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ, ଦୃଢ଼ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଛନ୍ତି—ତେବେ ଆହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାସ୍ତବରେ କେଉଁଠି ରହିପାରିବେ?
ଅହମ୍ଭାଵସ୍ଯ ସଂଶାନ୍ତିର୍ ଏଷାସୌ କଥିତା ତଵ । ଅହମ୍ଭାଵḫ ପରିଜ୍ଞାତḫ ପିଶାଚ ଇଵ ଶାମ୍ଯତି
ଏହି ହେଉଛି 'ମୁଁ' ବୋଧର ଶାନ୍ତି, ଯାହା ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଏହି 'ମୁଁ' ବୋଧକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଭୂତ ପରି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ମଯା ତ୍ଵ୍ ଏଵମ୍ ଅହମ୍ଭାଵḫ ପରିଜ୍ଞାତୋ ଯଦାଖିଲଃ । ତଦା ମେ ଵିଦ୍ଯମାନୋ ଽପି ନିଷ୍ଫଲଶ୍ ଶରଦଭ୍ରଵତ୍
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଏହି 'ମୁଁ' ବୋଧକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବୁଝିପାରିଛି, ସେତେବେଳେ ଏହା ଦେଖାଦେଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ, ଶରତ୍କାଳର ମେଘ ପରି।
ଚିତ୍ରାଗ୍ନିଦାହୋ ଵିଜ୍ଞାତୋ ଯଥା ଦାହ୍ଯେଷୁ ନିଷ୍ଫଲଃ । ତଥାହମ୍ଭାଵସର୍ଗାଦି ଜ୍ଞାତଂ ଵିଫଲତାମ୍ ଇଯାତ୍
ଯେପରି କଳ୍ପିତ ଅଗ୍ନିର ଦାହ ଜଳିବା ଉପକରଣରେ କୌଣସି କାମ ନାହିଁ, ସେପରି 'ମୁଁ' ବୋଧ ଓ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଯଦି ବୁଝାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯାଏ।
ଇତି ମେ ଽହଙ୍କୃତେସ୍ ତ୍ଯାଗେ ରାଗେ ଚ ସମତା ଯଦି । ତଦା ଵ୍ଯୋମ୍ନ ଇଵ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ସର୍ଗେ ଽସର୍ଗେ ଚ ମେ ସ୍ଥିତିଃ
ଏଭଳି, ଯଦି ମୋର ମନରେ ଅହଂକାର ଓ ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡିଦେବା ପରେ ସମତା ରହିଥାଏ, ତେବେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉ କି ନ ହେଉ, ମୋର ଅବସ୍ଥା ଆକାଶ ଭିତରେ ଆକାଶ ପରି ହୋଇଯାଏ।
ଅହମ୍ଭାଵସ୍ଯ ନୈଵାହଂ ନାହମ୍ଭାଵୋ ମମେତି ଚ । ତେନ ଵିଦ୍ଧି ଚିଦାକାଶମ୍ ଏଵେଦମ୍ ଇତି ନିର୍ଘନମ୍
ମୁଁ 'ମୁଁ' ଭାବରେ ନୁହେଁ, ନ 'ମୁଁ ନୁହେଁ' ଭାବକୁ ମୋର ବୋଲି ମନେ କରେ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଜାଣ, ସମସ୍ତ ଭେଦରୁ ମୁକ୍ତ, ଏହା କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଆକାଶ।
ଯଥା ମମ ତଥାନ୍ଯେଷାମ୍ ଇତି ବୋଧଵତାମ୍ ଇହ । ଅଗ୍ନିତ୍ଵମ୍ ଇଵ ଚିତ୍ରାଗ୍ନେର୍ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅହମ୍ବୋଧଵିଭ୍ରମଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜାଗୃତ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ବୁଝନ୍ତି—ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି; ଯେପରି ଚିତ୍ରର ଅଗ୍ନିରେ ଅଗ୍ନିତ୍ୱ ନାହିଁ, ସେପରି 'ମୁଁ' ଭାବରେ ଭ୍ରମ ନାହିଁ।
ନାହମ୍ ଅସ୍ମି ନ ଚାନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ସର୍ଵଂ ଵାସ୍ତୀତିନିଶ୍ଚଯଃ । ପ୍ରକୃତଵ୍ଯଵହାରସ୍ ତ୍ଵଂ ଶିଲାମୌନମଯୋ ଭଵ
ମୁଁ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି—ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ହେଉଛି ପ୍ରକୃତିର ସ୍ୱାଭାବିକ ଚଳାଚଳ। ତୁମେ ପଥରର ନିରବତା ପରି ହେଉ।
ଆକାଶକୋଶଵିଶଦାକୃତିର୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠ ନିର୍ଦେହଵଚ୍ ଚିରମ୍ ଅପହ୍ନୁତସର୍ଵଭାଵଃ । ଅଦ୍ଯାଦିତଶ୍ ଚ କିଲ ଚିନ୍ମଯମ୍ ଏଵ ସର୍ଵଂ ନୋ ଦୃଶ୍ଯମ୍ ଅସ୍ତି ଶିଵମ୍ ଏଵମ୍ ଅଶେଷମ୍ ଇତ୍ଥମ୍
ଆକାଶର ଭାଣ୍ଡ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକୃତି ଧରି, ଦେହବିହୀନ ପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଭାବକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଆରମ୍ଭରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କିଛି ଚେତନାମୟ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ—ଏହିପରି ସମସ୍ତ କିଛି ଶିବମୟ।
ଅହୋ ନୁ ଵିତତୋଦାରା ଵିପୁଲା ଵିମଲାଚଲା । ଭଵତା ଭଗଵନ୍ ଭୂତ୍ଯୈ ଭୂଯୋ ଦୃଷ୍ଟିର୍ ଉଦାହୃତା
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯେଉଁ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପୁନିଥରେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଖୋଲିଦେଲେ, ସେହି ଦୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତୃତ, ଉଦାର, ଏବଂ ନିର୍ମଳ ପର୍ବତ ସମାନ ଅଟୁଟ୍। ଏହା ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି।
ସର୍ଵଥା ସର୍ଵଦା ସାର୍ଵଂ ସର୍ଵଂ ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦମ୍ । ସଦ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵ ସ୍ଥିତଂ ସତ୍ଯଂ ସମଂ ସମନୁଭୂତିତଃ
ସବୁବେଳେ, ସବୁଠାରେ, ସବୁପରିସ୍ଥିତିରେ, ସବୁଠି ସବୁକିଛି ଅଛି, ସବୁକିଛି ଦେଉଛି। ଏକମାତ୍ର 'ସତ୍ୟ' ବୋଲି ଯାହା ଅଛି, ସେହିଟି ଏକା ସମାନ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ଅଯମ୍ ଅସ୍ତି ମମ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସଂଶଯସ୍ ତଂ ନିଵାରଯ । କିମ୍ ଇଦଂ ଭଗଵନ୍ ନାମ ପାଷାଣାଖ୍ଯାନମ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ମୋର ଏକ ସନ୍ଦେହ ଅଛି—ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହି 'ପାଥର ଉଦାହରଣ' ବୋଲି କହାଯାଉଥିବା କଥାଟି କ'ଣ?
ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦା ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ତୀତି ପ୍ରତିପାଦନେ । ପାଷାଣାଖ୍ଯାନଦୃଷ୍ଟାନ୍ତୋ ମଯାଯଂ ତଵ କଥ୍ଯତେ
ସବୁଠି, ସବୁବେଳେ, ସବୁକିଛି ଅଛି—ଏହି ଉପଦେଶକୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି 'ପାଥର ଉଦାହରଣ' କୁହୁଛି।
ନୀରନ୍ଧ୍ରୈକଘନାଙ୍ଗସ୍ଯ ପାଷାଣସ୍ଯାପି କୋଟରେ । ସନ୍ତି ସର୍ଗସହସ୍ରାଣି କଥଯେତି ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯତେ
ଏକଦମ ଘନ ଏବଂ ଅଭେଦ୍ୟ ପାଥରର ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅସଂଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଅଛି; ଏହି କଥା କହାଯାଇଛି ଏବଂ ଦେଖାଯାଇଛି।
ଭୂତାକାଶେ ମହତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ସ୍ଵଂ ଶୂନ୍ଯତ୍ଵମ୍ ଅନୁଜ୍ଝତି । ସନ୍ତି ସର୍ଗସହସ୍ରାଣି କଥଯେତି ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯତେ
ଏହି ବିଶାଳ ପଞ୍ଚଭୂତର ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ନିଜ ଶୂନ୍ୟତା ରହିଛି; ଏଠି ମଧ୍ୟ ଅସଂଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଅଛି, ଏହି କଥା କହାଯାଇଛି ଏବଂ ଦେଖାଯାଇଛି।
କୁଡ୍ଯାଦୌ ସନ୍ତି ସର୍ଗୌଘା ଇତି ଚେତ୍ କଥ୍ଯତେ ମୁନେ । ତତ୍ ଖେ ଵିଭାନ୍ତି ସର୍ଗୌଘା ଇତି କିଂ ନ ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯତେ
ଯଦି କେହି କହନ୍ତି, 'ଦେଵାଲି ବା ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିର ଦଳ ଅଛି', ହେ ମୁନି, ତେବେ ଆକାଶରେ ସୃଷ୍ଟିର ଦଳ କାହିଁକି ପ୍ରକଟ ହୁଏନି?
ଏତତ୍ ତେ ଵର୍ଣିତଂ ରାମ ମୁଖ୍ଯମ୍ ଏଵ ମଯାଖିଲମ୍ । ଯୋ ଽଯମ୍ ଆଲକ୍ଷ୍ଯତେ ସର୍ଗସ୍ ସର୍ଗ ଏଵ ଖମ୍ ଆସ୍ଥିତମ୍
ହେ ରାମ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ପ୍ରମୁଖ ଭାବରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି; ଯେଉଁ ସୃଷ୍ଟି ଦେଖାଯାଉଛି, ସେହି ସୃଷ୍ଟି ଆକାଶରେ ଥିବା ସୃଷ୍ଟି ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅଛି।
ଆଦାଵ୍ ଏଵ ହି ନୋତ୍ପନ୍ନମ୍ ଅଦ୍ଯାପି ଚ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଦୃଶ୍ଯଂ ଯଚ୍ ଚାଵଭାତୀଦଂ ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ଥିତମ୍
ଆରମ୍ଭରେ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇନଥିଲା, ଏବେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅଛିନାହିଁ। ଯାହା ଦେଖାଯାଉଛି, ସେଇ ସବୁ ବ୍ରହ୍ମ, ବ୍ରହ୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ନାସ୍ତି ଭୂର୍ ଅଣୁମାତ୍ରାପି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରା ନ ଯା । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ପୃଥିବୀର ଏକ ଅଣୁ ମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ବିନା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେ ନିର୍ମାଣ ମିଳେନାହିଁ। ଏହା ସବୁ ବ୍ରହ୍ମର ଆକାଶ ମାତ୍ର।
ଵାରିଣୋ ନାଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରୋ ନ ଯଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ସର୍ଗାସ୍ ତେ ସନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ଜଳର ଏକ ଅଣୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ବିନା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିର୍ମାଣ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ। ଏହା ସବୁ ବ୍ରହ୍ମର ଆକାଶ ମାତ୍ର।
ନ ତେଜସୋ ଽଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରୋ ନ ଯଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ଅଗ୍ନିର ଏକ ଅଣୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ବିନା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେ ନିର୍ମାଣ ମିଳେନାହିଁ। ଏହା ସବୁ ବ୍ରହ୍ମର ଆକାଶ ମାତ୍ର।
ନ ଵାଯୋର୍ ଅଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରୋ ନ ଯଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ସର୍ଗାସ୍ ତେ ସନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଫଳରେ ଯେଉଁ ବାୟୁର ଏକ ଅଣୁମାତ୍ର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନଥାଏ, ଏମିତି କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସେହି ସୃଷ୍ଟିମାନ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମର ଅପାର ଶୂନ୍ୟତା।
ଖଂ ନାଣୁମାତ୍ରମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରଂ ନ ଯତ୍ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଫଳରେ ଏମିତି କୌଣସି ଅତି ଛୋଟ ଖାଲି ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସେହି ସୃଷ୍ଟିମାନ୍ୟ ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମର ଅପାର ଶୂନ୍ୟତା।
ନ ସା ମହାଭୂତତାସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରା ନ ଯା । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତେ
ସୃଷ୍ଟିର ଫଳରେ ଏମିତି କୌଣସି ପଞ୍ଚମହାଭୂତର ଅବସ୍ଥା ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସେହି ସୃଷ୍ଟିମାନ୍ୟ ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମର ଅପାର ଶୂନ୍ୟତା।
ପ୍ରାଣ୍ଯଙ୍ଗୋ ନାଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରୋ ନ ଯଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ସର୍ଗାସ୍ ତେ ସନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଫଳରେ ଜୀବର ଅଙ୍ଗର ଏକ ଅଣୁମାତ୍ର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ସୃଷ୍ଟିମାନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମର ଅପାର ଶୂନ୍ୟତା।
ଶୈଲାନାଂ ନାଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସ ସର୍ଗୈର୍ ଯୋ ନ ନିର୍ଘନଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି କଣସି ଅଣୁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଯାହା ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଘନ ହୋଇନଥାଏ; ଏବଂ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ସୃଷ୍ଟି ମିଳିନଥାଏ — ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅପାର ତତ୍ତ୍ୱ ମାତ୍ର।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ନାଣୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ସର୍ଗୈର୍ ନିର୍ଵିଵରୋ ନ ଯଃ । ନ ଚ କ୍ଵଚନ ସର୍ଗାସ୍ ତେ ସନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଖମ୍ ଏଵ ତତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି କଣସି ଅଣୁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଯାହା ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଖାଲି ଅଞ୍ଚଳ ହୋଇନଥାଏ; ଏବଂ ସେହି ସୃଷ୍ଟିମାନେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତିନାହିଁ — ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅପାର ତତ୍ତ୍ୱ ମାତ୍ର।