ଅସ୍ଵଭାଵାତ୍ମତା ସର୍ଗସ୍ ସ୍ଵଭାଵୈକାତ୍ମତା ଶିଵଃ । ଭୂଯତାଂ ପରମଵ୍ଯୋମ୍ନା ଶାମ୍ଯତାଂ ମେହ ତାମ୍ଯତାମ୍
ସୃଷ୍ଟିର ନିଜର କୌଣସି ସ୍ୱଭାବ ନାହିଁ ବୋଲି ବୁଝିବା ଯାଉ, ଏହି ସବୁର ଏକତା ହେଉ ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ୱଭାବରେ; ସମସ୍ତ କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶରେ ଲୟ ହେଉ, ଏହି ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ ହେଉ।
ନାତ୍ମାନମ୍ ଅଵଗଚ୍ଛାମି ନ ଦୃଶ୍ଯଂ ନ ଜଗଦ୍ଭ୍ରମମ୍ । ବ୍ରହ୍ମ ଶାନ୍ତଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ବ୍ରହ୍ମୈଵାସ୍ମି ନିରାମଯଃ
ମୁଁ ନ ନିଜକୁ, ନ ଦୃଶ୍ୟକୁ, ନ ଏହି ସଂସାର ମାୟାକୁ ଦେଖୁଛି; ମୁଁ ଶାନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି—ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ।
ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ପଶ୍ଯସି ତ୍ଵତ୍ତ୍ଵଂ ମତ୍ତ୍ଵଶବ୍ଦାର୍ଥଜୃମ୍ଭିତମ୍ । ପଶ୍ଯାମି ଶାନ୍ତମ୍ ଏଵାହଂ କେଵଲଂ ପରମଂ ନଭଃ
ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ନିଜେ ଦେଖୁଛ; 'ତୁମେ' ଓ 'ମୁଁ' ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଭାବେ ଏହି ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି। ମୁଁ ମାତ୍ର ଶାନ୍ତ, ଅପାର ଆକାଶକୁ ଦେଖୁଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଏଵ ପରାକାଶେ ରୂପାଲୋକମନୋମଯାଃ । ଵିଭ୍ରମାସ୍ ତଵ ସଞ୍ଜାତାẖ କଲ୍ପସ୍ପନ୍ଦା ଇଵାନିଲେ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମରେ, ସେଇ ଅପାର ଆକାଶରେ, ତୁମର ରୂପ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମନର ଭ୍ରମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ଏହା କଳ୍ପନାର ହଳଚଳ ପବନରେ ଯେପରି।
ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମା ଵେତ୍ତି ନୋ ସର୍ଗଂ ସର୍ଗାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ଵେତ୍ତି ନୋ । ସୁଷୁପ୍ତୋ ଵେତ୍ତି ନ ସ୍ଵପ୍ନଂ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ଥୋ ନ ସୁଷୁପ୍ତକମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଆତ୍ମା ଥିଲେ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ସୃଷ୍ଟି ଆତ୍ମା ଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଥିବା ଲୋକ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋ ବ୍ରହ୍ମଜଗତୋର୍ ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନଦୃଶୋର୍ ଇଵ । ରୂପଂ ଜାନାତି ଵାରୂପଂ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତḫ ପ୍ରଶାନ୍ତଧୀଃ
ଯେପରି ଜାଗିଥିବା ଲୋକ ଜାଗ୍ରତ ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୁଇଟି ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣିଥାଏ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମାରେ ଜାଗିଥିବା ଶାନ୍ତ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ଜୀବନମୁକ୍ତ ଦେହ ଓ ଦେହବିହୀନ ଦୁଇଟି ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣିଥାଏ।
ଯଥାଭୂତମ୍ ଇଦଂ ସର୍ଵଂ ପରିଜାନାତି ବୋଧଵାନ୍ । ସଂଶାମ୍ଯତି ଚ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଶରଦୀଵ ପଯୋଧରଃ
ଯେ ଜାଗିଛି, ସେ ସବୁକୁ ଯଥାସ୍ଥିତି ଜାଣିଥାଏ; ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଶରତ୍ ଋତୁରେ ମেঘ ଗଳିଯିବା ପରି।
ସ୍ମୃତିସ୍ଥẖ କଲ୍ପନାସ୍ଥୋ ଵା ଯଥାଖ୍ଯାତଶ୍ ଚ ସଙ୍ଗରଃ । ସଦସଦ୍ ଭ୍ରାନ୍ତତାମାତ୍ରଂ ତଥାହନ୍ତ୍ଵଜଗଦ୍ଭ୍ରମଃ
ସ୍ମୃତିରେ, କଳ୍ପନାରେ କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷାରେ ଯେପରି ବିବେକ ଦେଖାଯାଏ, ସତ୍-ଅସତ୍ ର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କେବଳ ଭ୍ରାନ୍ତି; ଏହିପରି 'ମୁଁ' ଓ ଜଗତ ଭ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରାନ୍ତି।
ଆତ୍ମନ୍ଯ୍ ଅପି ନାସ୍ତି ହି ଯା ଦ୍ରଷ୍ଟା ଯସ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ କଶ୍ଚିତ୍ । ନ ଚ ଶୂନ୍ଯଂ ନାଶୂନ୍ଯଂ ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଇଯଂ ଭାସତେ ସେତି
ଆତ୍ମାରେ କୌଣସି ଦେଖୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ପାଇଁ କିଛି ବସ୍ତୁ ଅଛି ନାହିଁ; ଏହା କୌଣସି ଶୂନ୍ୟ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ଅଶୂନ୍ୟ; ଏହି ଦେଖାଯିବା ଭ୍ରମ ମାତ୍ର, ଯାହା ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଲାଗେ।
ଅସ୍ଵଭାଵସ୍ଵଭାଵୋ ଽଯଂ ସର୍ଗୋ ଽହନ୍ତାଦିଵେଦନଃ । ସ୍ଵଭାଵୈକସ୍ଵଭାଵେନ ନିର୍ଵାଣୀକ୍ରିଯତାଂ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ସୃଷ୍ଟି, ଆମ୍ଭେ ଭାବନା ଓ ଏହା ଭଳି ଅନୁଭୂତିଗୁଡ଼ିକର କୌଣସି ସ୍ୱଭାବ ନାହିଁ; ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ନିଜେ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
ଯତ୍ରାଦିତ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ ତତ୍ର ଯଥାଲୋକସ୍ ତଥା ଭଵେତ୍ । ପରଂ ଵିଷଯଵୈରସ୍ଯଂ ଯତ୍ର ତତ୍ର ପ୍ରବୁଦ୍ଧଧୀଃ
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି ଆଲୋକ ଅଛି; ସେଇପରି, ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ପ୍ରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିରକ୍ତି ଅଛି, ସେଠି ଜାଗୃତ ବୁଦ୍ଧି ରହିଥାଏ।
ଅକର୍ତୃକର୍ମକରଣମ୍ ଅଦୃଶ୍ଯଦ୍ରଷ୍ଟୃଦର୍ଶନମ୍ । ଜଗଦ୍ ଅଗ୍ରାହ୍ଯମ୍ ଅସ୍ଫାରମ୍ ଅଭିତ୍ତୌ ଚିତ୍ରମ୍ ଉତ୍ଥିତମ୍
ଏଠାରେ କୌଣସି କର୍ତ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କାରଣ ନାହିଁ; ଦେଖୁଥିବା, ଦେଖାଯିବା ଓ ଦେଖିବା ଅଦୃଶ୍ୟ; ଏହି ସଂସାରକୁ ଧରିପାରିବା ନୁହେଁ, ଏହାର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ, ଏହା ଅଭିନ୍ନ ଆଧାର ଉପରେ ଉଦ୍ଭବିତ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ।
ନ ଚୋତ୍ଥିତଂ କିଞ୍ଚନ ଵା ଶାନ୍ତେ ଶାନ୍ତଂ ତଥା ସ୍ଥିତମ୍ । ଅନାମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ଏଵ ତତ୍
ଶାନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ କିଛି ଉଠି ଆସେ ନାହିଁ, କିଛି ଅଟକି ରହିଥାଏ ନାହିଁ । ଏହା ହେଉଛି ସବୁ ଦୁଃଖରୁ ଦୂର, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ପରବ୍ରହ୍ମ — ଏହି ପରମ ଶାନ୍ତିରେ କେବଳ ଏହି ଏକଟି ଅଛି ।
ଚିଚ୍ଚମତ୍କାରମାତ୍ରାତ୍ମକଲ୍ପନାରଙ୍ଗରଞ୍ଜନାଃ । ସଙ୍ଖ୍ଯାତୁଂ କେନ ଶକ୍ଯନ୍ତେ ଖେ ଜଗଚ୍ଚିତ୍ରପୁତ୍ରିକାଃ
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆକାଶରେ ଅନେକ ଚିତ୍ରପଟ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା କେବଳ ଚେତନାର ଖେଳ, କଳ୍ପନାର ରଙ୍ଗରେ ରଂଗିତ । ଏମିତି ଅନେକ ଚିତ୍ରକଥା କିଏ ଗଣିପାରିବ ?
ରସଭାଵଵିକାରାଢ୍ଯଂ ନୃତ୍ଯନ୍ତ୍ଯୋ ଽଭିନଯୈର୍ ନଵୈଃ । ପରମାଣୁଂ ପ୍ରତି ପ୍ରାଯẖ ଖେ ସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯୋ ଽମ୍ବରାତ୍ମିକାଃ
ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଭାବ ଓ ଭାବନାରେ ଶୋଭିତ, ନୂଆ ନୂଆ ଭଙ୍ଗୀରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା, ଏହି ଆକାଶୀୟ ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଏକ ପରମାଣୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଝଲମଳ କରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ଆକାଶ ।
ସର୍ଵର୍ତୁଶେଖରଧରା ଦିଗ୍ବାହୁଲତିକାକୁଲାଃ । ପାତାଲପାଦଲତିକା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଶିରୋଧରାଃ
ସମସ୍ତ ଋତୁ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଲତାର ଭଳି ହାତ ଭାବେ ଜଡାଯାଇଥିବା, ତଳେ ପାତାଳରେ ମୂଳ ଓ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଏହି ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଲୋଲନଯନାସ୍ ତାରୋତ୍କରତନୂରୁହାଃ । ସପ୍ତଲୋକାଙ୍ଗଲତିକାḫ ପରିତୋ ଽଚ୍ଛାମ୍ବରାମ୍ବରାଃ
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚଞ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟି, ତାଙ୍କ ଦେହରେ ତାରାମାନେ ମାନେ ଉଠି ରହିଛି; ସେମାନେ ସପ୍ତ ଲୋକର ଆଙ୍ଗୁଳି ଭଳି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ୍ର ଆକାଶ ପରି ଅଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଦ୍ଵୀପାମ୍ବୁରାଶିଵଲଯା ଲୋକାଲୋକାଦ୍ରିମେଖଲାଃ । ଭୂତଭାଵଚଲଜ୍ଜୀଵାḫ ପ୍ରଵହତ୍ପ୍ରାଣମାରୁତାଃ
ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି, ଲୋକାଲୋକ ପାହାଡ଼ରେ ମେଖଲା ପିନ୍ଧିଛି; ଏଠି ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଚଳାଚଳ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ପ୍ରାଣବାୟୁରେ ଚଳିତ।
ଵନୋପଵନଵିନ୍ଯାସହାରକେଯୂରଭୂଷିତାଃ । ପୁରାଣଵେଦଵଚନାẖ କ୍ରିଯାଫଲଵିଲୋଚନାଃ
ବନ ଓ ଉଦ୍ୟାନର ଶୃଙ୍ଗାର ଭଳି ଶୋଭିତ, ସେମାନଙ୍କର କଥା ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବେଦର ଉଚ୍ଚାରଣ; କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅଟୁଟ।
ତ୍ରିଜଗତ୍ପୁତ୍ରିକାନୃତ୍ତଂ ଯଦ୍ ଇଦଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ପୁରଃ । ବ୍ରହ୍ମଵାରିଦ୍ରଵତ୍ଵଂ ତତ୍ ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାନିଲଚୋପନମ୍
ତିନି ଲୋକର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଏହି ନୃତ୍ୟ, ଯାହା ଆମେ ଦେଖୁଛୁ, ସେଟିଏ ବ୍ରହ୍ମର ତରଳତା; ଏହାର ଚଳନ ବ୍ରହ୍ମର ବାୟୁର ଖେଳ।
ଅସ୍ଵଭାଵସ୍ଥତୈଵାସ୍ଯ କାରଣଂ କାରଣାତ୍ମକମ୍ । ଅସୁଷୁପ୍ତସ୍ଥତା ସ୍ଵାପେ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ଯେଵାସତୀ ଚ ସା
ସ୍ୱଭାବରେ ଅବିଚଳ ରହିବା ଏହାର ମୂଳ କାରଣ, ଯାହା ସ୍ୱୟଂ କାରଣର ଭାବ ଧାରଣ କରେ। ଘୁମରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ନ ଥିବା, ସେ ଜଣେ ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ଅସତ୍ୟ।
ଅସୁଷୁପ୍ତସ୍ ସୁଷୁପ୍ତସ୍ଥସ୍ ସ୍ଵଭାଵଂ ଭାଵଯନ୍ ଭଵ । ଜାଗ୍ରତ୍ଯ୍ ଅପି ଗତଵ୍ଯଗ୍ରଂ ମାସତ୍ସ୍ଵପ୍ନମ୍ ଇମଂ ଶ୍ରଯ
ହେ ଜୀବ, ତୁମେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଅବସ୍ଥାରେ ଅନିଦ୍ରା ରହି, ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ଚିନ୍ତା କର। ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ତକୁ ଅଚଞ୍ଚଳ ରଖି, ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ସଦୃଶ ଅବସ୍ଥାକୁ ଆଶ୍ରୟ କର।
ଯଜ୍ ଜାଗ୍ରତି ସୁଷୁପ୍ତତ୍ଵଂ ବୋଧାଦ୍ ଅରସମ୍ ଆସନମ୍ । ତଂ ସ୍ଵଭାଵଂ ଵିଦୁସ୍ ତଜ୍ଜ୍ଞା ମୁକ୍ତିସ୍ ତତ୍ପରିଣାମିତା
ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାର ଶାନ୍ତି ରହେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ରସ ନଥାଏ, ସେଇ ସ୍ୱଭାବକୁ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଏହି ଅବସ୍ଥା ମୁକ୍ତିର ରୂପ।
ଅକର୍ତୃକର୍ମକରଣମ୍ ଅଦୃଶ୍ଯଦ୍ରଷ୍ଟୃଦର୍ଶନମ୍ । ଅରୂପାଲୋକମନନଂ ସ୍ଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜଗତ୍ତଯା
ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି କର୍ତ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ସାଧନ ନାହିଁ, ଦେଖିବା, ଦେଖୁଥିବା ବା ଦୃଶ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ରୂପ କିମ୍ବା ଆଲୋକ ବିନା ଚିନ୍ତନ ଅଛି—ସେଠି ବ୍ରହ୍ମ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ରେ ବ୍ୟାପି ଅଛି।
କାନ୍ତେ କାନ୍ତଂ ପ୍ରକଚତି ପୂର୍ଣେ ପୂର୍ଣଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍ । ଦ୍ଵିତ୍ଵୈକ୍ଯରହିତେ ଭାତି ଦ୍ଵିତ୍ଵୈକ୍ଯପରିଵର୍ଜିତମ୍
ପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟା ଆଲୋକିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ଦ୍ୱୟତା ଓ ଏକତା ଦୁହିଁ ନଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ, ଦ୍ୱୟତା ଓ ଏକତା ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ।
ସତି ସତ୍ଯଂ ସ୍ଥିତଂ ଶାନ୍ତଂ ସର୍ଗାତ୍ମାତ୍ମାତ୍ମନି ସ୍ଵଯମ୍ । ଆକାଶକୋଶସଦୃଶଂ ଶିଲାଜଠରସନ୍ନିଭମ୍
ସତ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଶାନ୍ତ ଓ ନିଜେ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା, ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଓ ଆତ୍ମାର ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ଆକାଶର ଖାଲି ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ପାଥର ଭିତର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ସୁରତ୍ନଜଠରାକାରଂ ଘନମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅମ୍ବରୋପମମ୍ । ପ୍ରତିବିମ୍ବମ୍ ଇଵ କ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଅସଚ୍ ଚ ସତ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଭିତର ଭଳି ଘନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଆକାଶ ସମାନ; ପ୍ରତିବିମ୍ବର ଭଳି ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଶାନ୍ତ, ଅସତ୍ ଓ ସତ୍ ଦୁହିଁ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ନଵନିର୍ମାଣଂ ଚେତସୀଵ ସ୍ଥିତଂ ପୁରମ୍ । ବ୍ରହ୍ମବୃଂହିତଭାରୂପମ୍ ଅଭେଦୀକୃତମାନସମ୍
ମନରେ ଥିବା ଏକ ନୂତନ ନଗର ଭଳି ଏହା ସଦା ନବୀନ ଭାବେ ରହିଛି। ଏହାର ଆକୃତି ବ୍ରହ୍ମା ଭଳି ବିସ୍ତୃତ, ଏବଂ ମନ ଏଠାରେ ଏକତାରେ ଲୀନ।
ଯଥା ସଙ୍କଲ୍ପନଗରଂ ସଙ୍କଲ୍ପାନ୍ ନୈଵ ଭିଦ୍ଯତେ । ତଥାଯଂ ଜଗଦାଭାସḫ ପରମାର୍ଥାନ୍ ନ ଭିଦ୍ଯତେ
ଯେପରି କଳ୍ପନାର ନଗର କଳ୍ପନାରେ ଅଲଗା ନୁହେଁ, ସେପରି ଏହି ଦୃଶ୍ୟମାନ ଜଗତ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ।
ହେମପୀଠମ୍ ଇଵାନେକଭଵିଷ୍ଯତ୍ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍ । ଲକ୍ଷ୍ଯମାଣମ୍ ଅପି ସ୍ଥାନଂ ଶାନ୍ତମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ଆସ୍ଥିତମ୍
ଏକ ସୁନା ରାଜସିଂହାସନ ଯେପରି ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟତ ଆକୃତିରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଶାନ୍ତ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନିବାସ ଦେଖାଯାଏ, ତଥାପି ଏହା ସ୍ଥିର ଅଟୁଟ ରହିଛି।