ସ ଚେତ୍ ତଵ ମଖେ ଵିଘ୍ନଂ କରୋତି କିଲ ଦୁର୍ମତିଃ । ତତ୍ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ନ ଶକ୍ତାସ୍ ସ୍ମୋ ଵଯଂ ତସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ
ଯଦି ସେ ଦୁଷ୍ଟମନା ତୁମର ଯଜ୍ଞରେ ବାଧା ଦେଇଥାଏ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବୁନାହିଁ।
କାଲେ କାଲେ ପୃଥଗ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭୂରିଵୀର୍ଯଵିଭୂତଯଃ । ଭୂତେଷ୍ଵ୍ ଅଭ୍ଯୁଦଯଂ ଯାନ୍ତି ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ଚ କାଲତଃ
ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସମୟ ପରେ ସେମାନେ ଅପସାରି ଯାଆନ୍ତି।
ଅଦ୍ଯାସ୍ମିଂସ୍ ତେ ଵଯଂ କାଲେ ରାଵଣାଦିଷୁ ଶତ୍ରୁଷୁ । ନ ସମର୍ଥାଃ ପୁରସ୍ ସ୍ଥାତୁଂ ନିଯତେର୍ ଏଷ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହି ସମୟରେ, ରାବଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଆମେ ସାମ୍ନା କରିପାରିବୁନାହିଁ; ଏହା ଭାଗ୍ୟର ନିର୍ଣ୍ଣୟ।
ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରସାଦଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ କୁରୁ ତ୍ଵଂ ମମ ପୁତ୍ରକେ । ମମ ଚୈଵାଲ୍ପଭାଗ୍ଯସ୍ଯ ଭଵାନ୍ ହ୍ଯ୍ ଅସମଦୈଵତମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ମୋ ପୁଅ ଓ ମୋତେ କୃପା କର; କାରଣ ମୁଁ ଅଳ୍ପ ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ତୁମେ ହିଁ ଆମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷପ୍ଲଵଗପନ୍ନଗାଃ । ନ ଶକ୍ତା ରାଵଣଂ ଯୋଦ୍ଧୁଂ କିଂ ପୁନଃ ପୁରୁଷା ଯୁଧି
ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ବନର, ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ରାବଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିନାହାନ୍ତି—ତେବେ ମାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କଣ କରିପାରିବେ?
ମହାଵୀର୍ଯଵତାଂ ଵୀର୍ଯମ୍ ଆଦତ୍ତେ ସ ସୁଧାଭୁଜାମ୍ । ତେନ ସାର୍ଧଂ ନ ଶକ୍ତାସ୍ ସ୍ମସ୍ ସଂଯୁଗେ ତସ୍ଯ ଵା ଵରୈଃ
ସେ ବଡ଼ ଶୂରମାନେ ଓ ଅମୃତ ପିଇଥିବାମାନେଙ୍କର ଶକ୍ତି ନେଇନେଇଥାଏ; ଏହିକାରଣରୁ, ଆମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିପାରିବୁନାହିଁ।
ଅଯମ୍ ଅନ୍ଯତମଃ କାଲଃ ପେଲଵୀକୃତସଜ୍ଜନଃ । ରାଘଵୋ ଽପି ଗତୋ ଦୈନ୍ଯଂ ଯତ୍ର ଵାର୍ଦ୍ଧକଜର୍ଜରଃ
ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ ସମୟ, ଯେଉଁଥିରେ ଭଲ ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏଠି ରାଘବ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ଅଥ ଵା ଲଵଣଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯଜ୍ଞଘ୍ନଂ ତଂ ମଧୋସ୍ ସୁତମ୍ । କଥଯ ତ୍ଵଂ ସୁରପ୍ରଖ୍ଯ କ୍ଵେଵ ମୋକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ରକମ୍
ନହେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମଧୁଙ୍କର ପୁଅ, ଯଜ୍ଞ ନାଶ କରୁଥିବା ଲବଣ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ କେଉଁଠି ଛାଡ଼ିବି?
ଅଥ ନେଚ୍ଛସି ଚେଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତଦ୍ ଵିଧେଯୋ ଽହମ୍ ଏଵ ତେ । ଅନ୍ଯଥା ତୁ ନ ପଶ୍ଯାମି ଶାଶ୍ଵତଂ ଜଯମ୍ ଆତ୍ମନଃ
ଯଦି ଆପଣ ଏହା ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତେବେ ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରିବି; ନାହିଁଲେ, ମୋ ପାଇଁ କେବେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଜୟ ଦେଖିପାରୁନି।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ମୃଦୁଵଚନଂ ଭଯାକୁଲୋ ଽସାଵ୍ ଆଲୋଲେ ମୁନିମତସଂଶଯେ ନିମଗ୍ନଃ । ନାଜ୍ଞାସୀତ୍ କଣମ୍ ଅପି ନିଶ୍ଚଯଂ ମହାତ୍ମା ପ୍ରୋଦ୍ଵୀଚାଵ୍ ଇଵ ଜଲଧୌ ସମୁହ୍ଯମାନଃ
ଏଭଳି କଥା କହି, ସେ ଭୟରେ ଭରିଯାଇ, ମୁନିମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେହରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲେ; ସେ ଏକ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଆସିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏକ ମହାତ୍ମା ଯେପରି ତରଙ୍ଗିତ ସମୁଦ୍ରରେ ଉଠାପଡ଼ା ହେଉଛନ୍ତି।
ତଚ୍ ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସ୍ନେହପର୍ଯାକୁଲାକ୍ଷରମ୍ । ସମନ୍ଯୁଃ କୌଶିକୋ ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହୀପତିମ୍
ସେ ଜଣଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ଭାବନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, କୌଶିକ ଋଷି କ୍ରୋଧରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
କରିଷ୍ଯାମୀତି ସଂଶ୍ରୁତ୍ଯ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ହାତୁମ୍ ଇଚ୍ଛସି । ସତ୍ତ୍ଵଵାନ୍ କେସରୀ ଭୂତ୍ଵା ମୃଗତାମ୍ ଅଭିଵାଞ୍ଛସି
‘ମୁଁ କରିବି’ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ଏବେ ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛ; ସାହସରେ ସିଂହ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏବେ ମୃଗ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ରାଘଵାନାମ୍ ଅଯୁକ୍ତୋ ଽଯଂ କୁଲସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିପର୍ଯଯଃ । ନ କଦାଚନ ଜାଯନ୍ତେ ଶୀତାଂଶୌ କୃଷ୍ଣରଶ୍ମଯଃ
ରାଘବଙ୍କ ପରିବାର ପାଇଁ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଶୀତଳ ଚାନ୍ଦ୍ରମାରୁ କେବେ ମଧ୍ୟ କଳା କିରଣ ବିକିରଣ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ନ କ୍ଷମୋ ରାଜନ୍ ଗମିଷ୍ଯାମି ଯଥାଗତଃ । ହୀନପ୍ରତିଜ୍ଞଃ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ସୁଖୀ ଭଵ ସବାନ୍ଧଵଃ
ଯଦି ଆପଣ ସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି, ରାଜା, ମୁଁ ଯେପରି ଆସିଥିଲି, ସେପରି ଚାଲିଯିବି; କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଅବତାର, ଆପଣ ଏହି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସହିତ ନିଜ ପରିବାର ସହ ଖୁସିରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ତସ୍ମିନ୍ କୋପପରୀତେ ଽଥ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରେ ମହାତ୍ମନି । ଚଚାଲ ଵସୁଧା କୃତ୍ସ୍ନା ସୁରାଶ୍ ଚ ଭଯମ୍ ଆଵିଶନ୍
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ମହାତ୍ମା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଠିଲା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଧାଭିଭୂତଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଜଗନ୍ମିତ୍ରଂ ମହାମୁନିମ୍ । ଧୃତିମାନ୍ ସୁଵ୍ରତୋ ଧୀମାନ୍ ଵସିଷ୍ଠୋ ଵାକ୍ଯମ୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ଜଗତର ବନ୍ଧୁ, ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ଅବିଭୂତ ଦେଖି, ଧୃତିଶୀଳ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ—
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ କୁଲେ ଜାତସ୍ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଧର୍ମ ଇଵାପରଃ । ଭଵାନ୍ ଦଶରଥଶ୍ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଗୁଣଭୂଷିତଃ
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଆପଣ ମନେ ଧର୍ମର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅବତାର ଭଳି; ଦଶରଥ, ତିନି ଜଗତରେ ଆପଣ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଏବଂ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ।
ନୀତିମାନ୍ ସୁଵ୍ରତୋ ଭୂତ୍ଵା ନ ଧର୍ମଂ ହାତୁମ୍ ଅର୍ହସି । ମୁନେସ୍ ତ୍ରିଭୁଵନେଶସ୍ଯ ଵଚନଂ କର୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି
ନୀତିଶୀଳ ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ଥାଇ, ଆପଣ ଧର୍ମକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତିନି ଲୋକର ନାଥ ମୁନିଙ୍କ କଥା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଧର୍ମେଣ ଯଶସା ଯୁତଃ । ସ୍ଵଧର୍ମଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ନ ଧର୍ମଂ ହାତୁମ୍ ଅର୍ହସି
ତୁମେ ତିନୋଟି ଲୋକରେ ନାମୀ, ଧର୍ମ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତେଣୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପାଳନ କର; ଧର୍ମକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କରିଷ୍ଯାମୀତି ସଂଶ୍ରୁତ୍ଯ ତତ୍ ତେ ରାଜନ୍ନ୍ ଅକୁର୍ଵତଃ । ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତଃ ପତେଦ୍ ଧର୍ମସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ରାମଂ ଵିସର୍ଜଯ
ତୁମେ ରାଜା, 'ମୁଁ ଏହା କରିବି' ବୋଲି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ, ଯଦି ସେଥିରେ ତୁମେ କ୍ରିୟାନ୍ବିତ ହେଉନାହିଁ, ତେବେ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ହରାଇଯିବ; ଏହିକାରଣରୁ ରାମଙ୍କୁ ପଠା।
ଗୁପ୍ତଂ ପୁରୁଷସିଂହେନ ଜ୍ଵଲନେନାମୃତଂ ଯଥା । କୃତାସ୍ତ୍ରମ୍ ଅକୃତାସ୍ତ୍ରଂ ଵା ନୈନଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ରାକ୍ଷସାଃ
ମନୁଷ୍ୟସିଂହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଅମୃତ ଅଗ୍ନିରେ ରକ୍ଷିତ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ର ଥାଉ କି ନ ଥାଉ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଵଂଶଜାତୋ ଽପି ସ୍ଵଯଂ ଦଶରଥୋ ଽପି ସନ୍ । ନ ପାଲଯସି ଚେଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ କୋ ଽପରଃ ପାଲଯିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଯଦି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦଶରଥ ହେଉଛ, ତଥାପି ଯଦି ନିଜ କଥା ପାଳନ କରୁନାହାଁ, ତେବେ ଅନ୍ୟ କିଏ ପାଳନ କରିପାରିବ?
ଯୁଷ୍ମଦାଦିପ୍ରଣୀତେନ ଵ୍ଯଵହାରେଣ ଜନ୍ତଵଃ । ମର୍ଯାଦାଂ ନ ଵିମୁଞ୍ଚନ୍ତି ତାଂ ନ ହାତୁମ୍ ଇହାର୍ହସି
ତୁମେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ତୁମେ ଏଠାରେ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏଷ ଵିଗ୍ରହଵାନ୍ ଧର୍ମ ଏଷ ଵୀର୍ଯଵତାଂ ଵରଃ । ଏଷ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଧିକୋ ଲୋକେ ତପସାଂ ଚ ପରାଯଣଃ
ଏହିଏ ଦର୍ଶମାନ ଧର୍ମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହିଏ ଜଗତରେ ବୁଦ୍ଧିରେ ସର୍ବୋପରି, ତପସ୍ୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଏଷୋ ଽସ୍ତ୍ରଂ ଵିଵିଧଂ ଵେତ୍ତି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ । ନୈତଦ୍ ଅନ୍ଯଃ ପୁମାନ୍ ଵେତ୍ତି ନ ଚ ଵେତ୍ସ୍ଯତି କଶ୍ଚନ
ଏହିଜଣ ତିନି ଜଗତରେ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ କେହି ଅନ୍ୟ ମଣିଷ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ କେହି ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ଚ ଦେଵର୍ଷଯଃ କେଚିନ୍ ନାମରା ନ ଚ ରାକ୍ଷସାଃ । ନ ନାଗଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵା ଅନେନ ସଦୃଶା ନୃପ
ହେ ରାଜା, କେହି ଦେବ ଋଷି, କେହି ଅମର, କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାଙ୍କ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି।
ଅସ୍ତ୍ରମ୍ ଅସ୍ମୈ ଭୃଶାଶ୍ଵେନ ପରୈଃ ପରମଦୁର୍ଜଯମ୍ । କୌଶିକାଯ ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଯଦା ରାଜ୍ଯଂ ସମନ୍ଵଶାତ୍
ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ଜିତିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଭୃଶାଶ୍ୱ ପୂର୍ବେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବାବେଳେ ଏହାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତେ ହି ପୁତ୍ରାଃ ଭୃଶାଶ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିସୁତୋପମାଃ । ଏନମ୍ ଅନ୍ଵଚରନ୍ ଵୀରା ଦୀପ୍ତିମନ୍ତୋ ମହୌଜସଃ
ଭୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପରି, ଏହିଠାରେ ଏହାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ—ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଓ ବିପୁଳ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଥିଲେ।
ଜଯା ଚ ସୁପ୍ରଭା ଚୈଵ ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯୌ ସୁମଧ୍ଯମେ । ତଯୋସ୍ ତୁ ଯାନ୍ଯ୍ ଅପତ୍ଯାନି ଶତଂ ପରମଦୁର୍ଜଯମ୍
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା, ଜୟା ଓ ସୁପ୍ରଭା, ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ଯେଉଁ ସନ୍ତାନ, ସେମାନେ ଶତମାନେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ଜିତିପାରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ।
ପଞ୍ଚାଶତସ୍ ସୁତାଞ୍ ଜଜ୍ଞେ ଜଯା ଲବ୍ଧଵରା ପୁରା । ଵଧାଯାସୁରସୈନ୍ଯାନାଂ ତେ ଽକ୍ଷଯାଃ କାମରୂପିଣଃ
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଦେଇଥିବା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଫଳରେ ଜୟା ପଞ୍ଚାଶିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଅସୁର ସେନାମାନଙ୍କର ବିନାଶ।