ଯଦାନ୍ନପାନଦାନାଦାଵ୍ ଅନାଦରମ୍ ଉପେଯିଵାନ୍ । ତସ୍ଯେଦଂ ପଶ୍ଚିମଂ ଜନ୍ମ ନ ସ କର୍ମସୁ ମଜ୍ଜତି
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ କିମ୍ବା ଦାନ ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରତି ଅସାଧାରଣ ଉଦାସୀନ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ତାଙ୍କର ଶେଷ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ସେ ପୁଣି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜଡିତ ହେଉନାହିଁ।
ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଵେକପଦଵୀମ୍ ଅସି ପାଵନାତ୍ମନ୍ ପୁଣ୍ଯାଂ ପଵିତ୍ରିତଜଗତ୍ତ୍ରିତଯାଂ ଦ୍ଵିତୀଯାମ୍ । ନାଧḫ ପତିଷ୍ଯସି ପୁନର୍ ମନସାମୁନେତି ଜାନାମି ମୈତଦ୍ ଅମଲଂ ପଦମ୍ ଉତ୍ସୃଜ ତ୍ଵମ୍
ହେ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ତୁମେ ବିବେକର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛ; ଏହି ପବିତ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥ ତିନି ଜଗତକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ। ମୁଁ ଜାଣେ, ତୁମେ ପୁଣି ଏହି ମନର ଦୁନିଆରେ ପଡିବେ ନାହିଁ। ଏହି ନିର୍ମଳ ଅବସ୍ଥାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଅବୁଧ୍ଯମାନଶ୍ ଚେତ୍ଯାଦି ଚିଦ୍ରୂପମ୍ ଅପି ଚାନଘ । ଶାନ୍ତଚିଦ୍ଘନ ଏଵାସ୍ସ୍ଵ ନିର୍ମଲାମ୍ବ୍ଵନ୍ତର୍ ଅଂଶୁଵତ୍
ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିବା, ସବୁ କିଛି ଚେତନାର ରୂପ। ହେ ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମା, ଶାନ୍ତ ଚେତନାର ଏକ ଏକାଠି ରହ, ଯେପରି ନିର୍ମଳ ପାଣିର ଭିତରେ ଏକ କିରଣ ରହିଥାଏ।
ଅଚେତନଂ ଚେତନାନ୍ତଶ୍ ଚେତନାଦ୍ ଏଵ ଵିଦ୍ଯତେ । ଵୈସାଦୃଶ୍ଯେ ଽପି ସଦୃଶଂ ପଯୋରାଶାଵ୍ ଇଵାନଲଃ
ଅଚେତନ ଜିନିଷ ଚେତନାର ଭିତରେ ଅଛି, ଏବଂ ଚେତନା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଜଣାଯାଏ। ଦେଖିବାକୁ ଭିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଏକରକମ୍—ଯେପରି ଜଳରାଶି ଭିତରେ ଅଗ୍ନି ରହିଥାଏ।
ସା ଚେତନାଚେତନଯୋର୍ ହେତୁଶ୍ ଚିତ୍ତ୍ଵାତ୍ମନୈଵ ଚିତ୍ । ଵିନାଶୋତ୍ପାଦଯୋର୍ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲଯୋḫ ପଵନୋ ଯଥା
ଚେତନ ଓ ଅଚେତନ ସବୁର କାରଣ ହେଉଛି ସେଇ ଚେତନା; ଯେପରିକି ଆଗୁନିର ଜ୍ୱାଳା ଉଠିବା ଓ ନିଶ୍ୱାସିବାର କାରଣ ହେଉଛି ପବନ।
ନାହମ୍ ଅସ୍ତୀତି ଚିଦ୍ରୂପମ୍ ଇତି ଵିଶ୍ରାନ୍ତିର୍ ଅସ୍ତୁ ତେ । ତତୋ ଯଥା ଯାଦୃଶେନ ଭୂଯତେ ତାଦୃଶୋ ଭଵ
ତୁମେ ଏହି ଭାବନାରେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କର—'ମୁଁ ଏହି ଦେହ ନୁହେଁ, ମୋର ଅଲଗା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ'। ଏହିପରି ଯେପରି ଘଟେ, ସେହିପରି ହେଉ।
ଚିଦ୍ରୂପସ୍ ସର୍ଵଭାଵାନାମ୍ ଅନ୍ତର୍ ବହିର୍ ଅସି ସ୍ଥିତଃ । ପ୍ରସନ୍ନାମ୍ବୁଭରସ୍ଯାନ୍ତର୍ ବହିଶ୍ ଚୈଵ ଯଥାତପଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ; ଯେପରି ନିର୍ମଳ ପାଣିର ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ରହିଥାଏ।
ନାଯମ୍ ଅସ୍ମୀତି ଚିଦ୍ରୂପଂ ଚିତୌ ଚେଲ୍ ଲଗ୍ନମ୍ ଅଙ୍ଗ ତେ । ନ ଚାନ୍ଯଶ୍ ଚେତି ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମରୂପଃ କେନାସି ମୀଯସେ
ହେ ପ୍ରିୟ, ଯଦି 'ମୁଁ ଏହି ନୁହେଁ' ବୋଧ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାରେ ଲୟ ହୁଏ ଏବଂ 'ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ' ବୋଧ ରହେ, ତେବେ ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛ। ଏହି ସ୍ୱରୂପକୁ କିଏ ମାପିପାରିବ?
ସସୁରାସୁରପାତାଲଭୂଵିଷ୍ଟପମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍ । ନାନାଜଵଞ୍ଜଵୀଭାଵକ୍ରିଯାକାଲମ୍ ଇଵାକୁଲମ୍
ଏହା ଦେବତା, ଦାନବ, ପାତାଳ ଓ ପୃଥିବୀର ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଲୋକମାନେ ଭରିଥିବା ପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଚତୁର ଚଳାଚଳ ଓ କାଳର ଖେଳ ଭଳି ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଶାନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ଯଥା ରଙ୍ଗମଯଂ କୁଡ୍ଯେ ଜଗନ୍ ମୌନମ୍ ଇଵ ସ୍ଥିତମ୍ । ତଥା ଚିଚ୍ଚିତ୍ରକଚିତଂ ଖକୁଡ୍ଯେ ଚାତ୍ମସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେପରି ଦେଉଳର ଦିଵାଳରେ ଚିତ୍ର ଶାନ୍ତ ଭାବେ ରହିଥାଏ, ସେପରି ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ଚେତନାର ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଆଲଙ୍କୃତ ଆକାଶସଦୃଶ ଦିଵାଳରେ ନିର୍ବିକାର ରହିଥାଏ।
ତେନୈଵ ଭୂଯତେ ଭୂରି ଯଚ୍ ଚିତୌ କଚିତମ୍ ସ୍ଵତଃ । ଅଚେତନଂ ଚେତନଂ ଵା ଯଥେଚ୍ଛସି ତଥା କୁରୁ
ଚେତନାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଏ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ପ୍ରକାର ଅନୁଭବ ହୁଏ; ସେଠାରେ ଜଡ କିମ୍ବା ଚେତନ ଯେପରି ଦେଖିବାକୁ ଚାହଁ, ସେପରି କର।
ଚିଚ୍ଚମତ୍କୃତଯୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତା ଜଗତ୍ତଯା । ଅର୍କାଂଶୁଵଦ୍ ଅରୋଧିନ୍ଯସ୍ ସ୍ଵେଚ୍ଛାଵିଦିତଵେଦିନାମ୍
ଚେତନାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପଗୁଡିକ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଅବରୋଧ ନ ହୋଇ ଚାଲିଯାଏ, ସେପରି ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଗିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅନାୟାସରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ତିମିରାଵୃତଦୃଷ୍ଟୀନାଂ ଯଥା କେଶୋଣ୍ଡୁକାଦି ଖେ । ସ୍ଫୁରତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଜଗଦ୍ରୂପମ୍ ଅନାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠତାମ୍
ଯେମିତି ଅନ୍ଧାରରେ ଦୃଷ୍ଟି ଆବୃତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆକାଶରେ କେଶ ବା ଗୋଲା ଦେଖିଥାନ୍ତି, ସେହିପରି ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ନୁହଁନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ସଂସାରର ରୂପ ଦେଖାଯାଏ।
ଏତଜ୍ ଜଗତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅହମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅଵବୋଧରୂପମ୍ ଆଭାସମାତ୍ରମ୍ ଉଦିତଂ ଚ ନ ଚୋଦିତଂ ଚ । ଅର୍କାଂଶୁଜାଲରଚନାନଗରାଭମ୍ ଅତ୍ର କୁଡ୍ଯାଦି ସତ୍ଯମ୍ ଇଦମ୍ ଅସ୍ତି ନ ଖେ ଲତେଵ
ଏହି ସଂସାର, 'ତୁମେ', 'ମୁଁ' ଇତ୍ୟାଦି ଭାବମାନେ କେବଳ ଜ୍ଞାନର ଉପସ୍ଥିତି ମାତ୍ର, ଏହା କୌଣସି କାରଣ ବିନା ଉଦିତ ହୁଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣରେ ଗଢ଼ା ଏକ ସହର ଭଳି, ଏଠାରେ ଦିଵାଲ ଆଦି ସତ୍ୟ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଆକାଶରେ ବେଳ ଭଳି ଏହାର କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ।
ଵିଦ୍ଯତେ ଚେତନାଦ୍ ଏଵ ଚେତନେ ଽନ୍ତର୍ ଅଚେତନମ୍ । ଜଲେ ଽଗ୍ନିର୍ ଇଵ ଚିଜ୍ ଜାଡ୍ଯେ ନାତୋ ଭିନ୍ନେ ମନାଗ୍ ଅପି
ଯଦି କେବଳ ଚେତନା ଅଛି, ତେବେ ଚେତନ ମଧ୍ୟରେ ଅଚେତନ ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେଟି ଜଳରେ ଅଗ୍ନି ଭଳି; ଜଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନା କିଛି ଅଲଗା ନୁହଁ, ଏକ ତିନିକି ମାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ।
ତଦ୍ ଵେଦନାଵେଦନଯୋର୍ ଅଭେଦାତ୍ ସ୍ଵସ୍ଥମ୍ ଆସିତମ୍ । ନିର୍ଯନ୍ତ୍ରମ୍ ଏଵ ଚିତ୍ରସ୍ଥଜ୍ଞପ୍ତିଵଦ୍ ଵ୍ଯୋମମଧ୍ଯଵତ୍
ଯେହেতୁ ଜାଣିବା ଓ ନ ଜାଣିବା ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଅବିରତ ରହିଥାଏ, ଯେପରି ଚିତ୍ରକୁ ଦେଖିବା ଅନୁଭୂତି, କିମ୍ବା ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାଧୀନତା।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଅଶେଷଶକ୍ତିତ୍ଵାଦ୍ ଅଵିତ୍ତ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଯତେ ତଥା । ଅକ୍ଷୁବ୍ଧେ ଵିମଲେ ତୋଯେ ଭାଵୀ ଫେନଲଵୋ ଯଥା
ବ୍ରହ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଥିବାଦ୍ୱାରା, ଅଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଯେପରି ଶାନ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ନ୍ନ ପାଣିରେ ଫେନ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ, ସେପରି।
ନ କାରଣଂ ଵିନୋଦେତି ଜଲାତ୍ ଫେନଲଵୋ ଯଥା । ନ କାରଣଂ ଵିନୋଦେତି ସର୍ଗାଦି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ତଥା
ଯେପରି କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି ପାଣିରୁ ଫେନ ହୁଏନାହିଁ, ସେପରି କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି ବ୍ରହ୍ମରୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କିଛି ହୁଏନାହିଁ।
ନ ଚ କାରଣମ୍ ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସର୍ଗୋତ୍ପତ୍ତାଵ୍ ଅକାରଣେ । ନାତସ୍ ସଞ୍ଜାଯତେ କିଞ୍ଚିଜ୍ ଜଗଦାଦି ନ ନଶ୍ଯତି
ଏଠାରେ ସୃଷ୍ଟି ହେବାର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ; ଏହିଠାରୁ, ବିଶ୍ୱ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ, ନ ନଶ୍ୱର ହୁଏ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଂ କାରଣାଭାଵାନ୍ ନ କିଞ୍ଚିଜ୍ ଜାଯତେ ଜଗତ୍ । ମରାଵ୍ ଅମ୍ବ୍ଵ୍ ଇଵ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ଦୃଷ୍ଟମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅଗ୍ରତୋ ଜଗତ୍
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କାରଣ ନଥିବାରୁ, ବିଶ୍ୱ ଭାବେ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ; ଯେପରି ମରୁଭୂମିର ମାୟାଜାଳରେ ପାଣି ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ ଥାଏନାହିଁ, ସେପରି ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ତମ୍ ଅଜଂ ଶାନ୍ତମ୍ ଅତୋ ଽସ୍ତୀଦଂ ନ ସର୍ଗଧୀଃ । କାରଣାଭାଵତସ୍ ତେନ ବ୍ରହ୍ମୈଵେଦମ୍ ଅଖଣ୍ଡିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଅସୀମ, ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଶାନ୍ତ। ଏହିଠାରେ ସୃଷ୍ଟିର କୌଣସି ଧାରଣା ନାହିଁ, କାରଣ କିଛି ନଥିବାରୁ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଅଛି।
ଅତଶ୍ ଶିଲୋଦରାଭୋ ଽସି ଵ୍ଯୋମକୋଶୋପମୋ ଽସି ଚ । ବ୍ରହ୍ମୈକଘନରୂପତ୍ଵାଦ୍ ଅଜୋ ଽନଵଯଵୋ ଽସି ଚ
ତୁମେ ଏକ ପ୍ରସ୍ତର ଭିତର ଖାଲି ଜାଗା ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ଆକାଶର ଅପାର ଶୂନ୍ୟତା ପରି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରୂପ ହେବାରୁ, ତୁମେ ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଅଂଶବିହୀନ।
ଜ୍ଞୋ ଽସି କିଞ୍ଚିନ୍ ନ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଵା ନିଶ୍ଶଙ୍କମ୍ ଅଲମ୍ ଆସ୍ଯତାମ୍ । ଅଚେତନଚିଦାଭାସ ଶାମ୍ଯତାମ୍ ଆତ୍ମନାତ୍ମନି
ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, କିଛି ଅଛି କି ନାହିଁ, ଏହା ନେଇ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଜଡ଼ ଓ ଚେତନାର ଭାସ୍କର୍ୟ ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ଭିତରେ ଶାନ୍ତ ହେଉ।
ନିତ୍ଯାନନ୍ତତଯାଜସ୍ଯ କାରଣଂ ନାସ୍ତି କାର୍ଯକୃତ୍ । ସର୍ଗାଦ୍ଯସମ୍ଭଵେ ତସ୍ମାଦ୍ ଯଦ୍ ଅସ୍ତି ତଦ୍ ଅଜଂ ଶିଵମ୍
ଯିଏ ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଅନନ୍ତ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ ଯାହା କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ସୃଷ୍ଟି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ଥିବାରୁ, ଯାହା ଅଛି, ସେହିଠି ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଶିଭ।
ଅଜୋ ଯେଷାଂ ତୁ ଚିଦ୍ରୂପୋ ନାସ୍ତି ମୌର୍ଖ୍ଯଵିଲାସିନାମ୍ । ସର୍ଵନାଶେ ସମୁତ୍ପନ୍ନେ କିଂ ତେଷାଂ ପ୍ରଵିଚାର୍ଯତେ
ଯେମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ମଗ୍ନ ଓ ଚେତନାର ମୂଳ ଲକ୍ଷଣ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ କିଛି ନଷ୍ଟ ହେଲେ କ'ଣ ଅଧିକ କଥା ରହିଯାଏ?
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ପରଂ ତତ୍ର ତତ୍ର ସନ୍ତି ଜଗନ୍ତି ହି । ଜଗଚ୍ଛବ୍ଦାର୍ଥରୂପେଣ ମୁକ୍ତାନ୍ଯ୍ ଏଵଂଵିଧାନି ଚ
ଯେଉଁଠି ପରମତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି, ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଶ୍ୱ ଅଛି, ଏହି ବିଶ୍ୱ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଭାବରେ ଓ ମୁକ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ବ୍ୟକ୍ତ ହୁଏ।
ତୃଣେ କାଷ୍ଠେ ଜଲେ କୁଡ୍ଯେ ସର୍ଵତ୍ରୈଵ ପରଂ ସ୍ଥିତମ୍ । ସର୍ଵତ୍ରୈଵ ଚ ସର୍ଗୌଘḫ ପରିପ୍ରୋତସ୍ ସ୍ଥିତୋ ମିଥଃ
ତିଣି, କାଠ, ପାଣି, ଦେଵାଳ—ସବୁଠି ପରମତତ୍ତ୍ୱ ବ୍ୟାପିଛି; ଏବଂ ସବୁଠି ସୃଷ୍ଟିର ଅନେକ ଧାରା ଏକାପରେ ଏକ ଗଁଥି ରହିଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣẖ କିଂସ୍ଵଭାଵୋ ଽସାଵ୍ ଇତି ଵକ୍ତୁଂ ନ ଯୁଜ୍ଯତେ । ଅନନ୍ତେ ପରମେ ତତ୍ତ୍ଵେ ସ୍ଵତ୍ଵାସ୍ଵତ୍ଵାତ୍ଯସମ୍ଭଵାତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସ୍ୱଭାବ କ'ଣ—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ, ଅନନ୍ତ ଓ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରେ 'ମୋର' କିମ୍ବା 'ମୋର ନୁହେଁ' ଭାବ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଅଭାଵସଵ୍ଯପେକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭାଵସ୍ଯାସମ୍ଭଵାଦ୍ ଅପି । ପଦଂ ବଧ୍ନନ୍ତି ନାନନ୍ତେ ସ୍ଵଭାଵାଦ୍ ଯା ଦୁରୁକ୍ତଯଃ
ଅସୀମ ଯାହାକୁ ଅସ୍ତି କିମ୍ବା ନାସ୍ତି ସହିତ ମିଳାଇହେବା ନୁହେଁ, ଏହାକୁ କୌଣସି ଦିଗ୍ଗତି ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା କଥାମାନେ, ତାହାର ନିଜ ଗୁଣରୁ ବିକୃତ ହୋଇଯାଏ ।
ଅସ୍ଵତ୍ଵାଭାଵଯୋର୍ ନିତ୍ଯେ ଽନନ୍ତେ ଽତ୍ଯନ୍ତମ୍ ଅସମ୍ଭଵାତ୍ । ସ୍ଵତ୍ଵଭାଵେଷୁ ସିଦ୍ଧେଷୁ ସ୍ଵଭାଵୋକ୍ତିର୍ ନ ତିଷ୍ଠତି
ଅନନ୍ତ ଓ ନିତ୍ୟରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ କିମ୍ବା ଅସ୍ୱାମିତ୍ୱ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ଏହିଥିରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଥିବା ବାପ୍ତରେ କୌଣସି ଉକ୍ତି ଟିକି ରହିପାରେ ନାହିଁ ।