କର୍ମାଣ୍ଯ୍ ଅଦ୍ଯତନାନ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ସଞ୍ଚିତାନି ନ ସନ୍ତି ହି । ନ ପୂର୍ଵାଣ୍ଯ୍ ଏଵ ତେନେହ ନ ସଂସାରଵଶଂ ଗତଃ
ଏହାଙ୍କର ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି କର୍ମ ସଞ୍ଚିତ ନାହିଁ, ପୂର୍ବରୁ କିଛି କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ନାହିଁ; ସେ ସଂସାରର ଆଧିନ ହୋଇନାହାନ୍ତି।
ସହକାରିକାରଣାନାମ୍ ଅଭାଵେ ଯଃ ପ୍ରଜାଯତେ । ନାସୌ ସ୍ଵକାରଣାଦ୍ ଭିନ୍ନୋ ଭଵତୀତ୍ଯ୍ ଅନୁଭୂଯତେ
ଯେତେବେଳେ ସହଯୋଗୀ କାରଣ ନଥିଲେ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ଏହା ନିଜ କାରଣରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ।
ନିର୍ମଲାକାଶକୋଶାତ୍ମା ଦ୍ଵିଜ ଏଷ ସ୍ଵଯମ୍ଭଵଃ । କର୍ତା ନ ପୂର୍ଵଂ ନାପ୍ଯ୍ ଅଦ୍ଯ କଥମ୍ ଆକ୍ରମ୍ଯତେ ଵଦ
ଏହି ଦ୍ୱିଜ ନିଜେ ନିଜରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ନିର୍ମଳ ଆକାଶ ଭଳି; ସେ ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି କର୍ମ କରୁନାହାନ୍ତି—ତେବେ କିପରି ସେ ପ୍ରଭାବିତ ହେବେ, କୁହ।
ଯଦୈଷ କଲନାଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁନାମ୍ନୀଂ କରିଷ୍ଯତି । ତଦୈଵ ରହିତୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସ୍ଵଯମ୍ ଏଵ ମରିଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ ଏହିଅଁ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା 'ମୃତ୍ୟୁ' ବୋଲି ଯାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ତାହାକୁ କଳ୍ପନା କରିବେ, ସେଇ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧି ଛାଡ଼ି ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ।
ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିମାନ୍ ଅହମ୍ ଅଯମ୍ ଇତି ଯସ୍ଯ ସ୍ଵନିଶ୍ଚଯଃ । ସ ପାର୍ଥିଵୋ ଭଵତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ଗ୍ରହୀତୁଂ ସ ଚ ଶକ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କହେ, 'ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ', ସେ ଶୀଘ୍ର ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱ ସହ ଏକତା ପାଇଯାଏ, ଏବଂ ଏହିପରି ଲୋକକୁ ଧରିବା ସମ୍ଭବ।
ଏଷ ତ୍ଵ୍ ଅପାର୍ଥିଵାକାରଶ୍ ଶୁଦ୍ଧଵିଜ୍ଞାନରୂପଵାନ୍ । ଦୃଢରଜ୍ଜ୍ଵେଵ ଗଗନଂ ଗ୍ରହୀତୁଂ ନୈଵ ଯୁଜ୍ଯତେ
କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକ ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱର ନୁହେଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ରୂପରେ ଅଛି; ଯେପରି ଦୃଢ଼ ରସି ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ଧରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେପରି ଏହି ଲୋକକୁ ଧରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଭଗଵଞ୍ ଜାଯତେ ଶୂନ୍ଯଃ କଥଂ ନାମ ଵଦେତି ମେ । ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦଯଃ କଥଂ ସନ୍ତି ନ ସନ୍ତି ଵଦ ଵା କଥମ୍
ଭଗବନ୍, ଶୂନ୍ୟ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ଏହାକୁ କିପରି ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ? ଆପଣ କହନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ଅଛି କି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେଗୁଡ଼ିକ କିପରି ଅଛି କିମ୍ବା ନାହିଁ?
ନ କଦାଚନ ଜାତୋ ଽସୌ ନ ଚ ନାସ୍ତି କଦାଚନ । ଦ୍ଵିଜଃ କେଵଲଵିଜ୍ଞାନଭାମାତ୍ରଂ ତତ୍ ତଥା ସ୍ଥିତମ୍
ସେ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ନାହିଁ ହୋଇନାହିଁ; ଏହା କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି।
ମହାପ୍ରଲଯସମ୍ପତ୍ତୌ ନ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଅଵଶିଷ୍ଯତେ । ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତେ ଶାନ୍ତମ୍ ଅଜରମ୍ ଅନନ୍ତାତ୍ମୈଵ କେଵଲମ୍
ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନଥାଏ; ଏକମାତ୍ର ଶାନ୍ତ, ଅବିନଶୀ, ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା ନିଜେ ଅଛି।
ଚେତ୍ଯନିର୍ମୁକ୍ତଚିନ୍ମାତ୍ରମ୍ ଅଣୂନାମ୍ ଅଣୁ ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ । ତଥା ତଦ୍ ଅଣୁ ଯେନାସ୍ଯ ନିକଟେ ଽଦ୍ରିନିଭଂ ନଭଃ
ଏହାକୁ ଜଣା, ଏହା ଜଗତର ଜିନିଷରୁ ମୁକ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ। ଯେପରି ଆକାଶ ପାହାଡ଼ ଭଳି ନିକଟରୁ ଦେଖାଯାଏ, ସେହିପରି ଏହାର ସୂକ୍ଷ୍ମତା।
ସ ଚିନ୍ମାତ୍ରସ୍ଵଭାଵତ୍ଵାଦ୍ ଦେହୋ ଽହମ୍ ଇତି ଚେତସି । କାକତାଲୀଯଵଦ୍ ଭାତମ୍ ଆକାରଂ ତେନ ପଶ୍ଯତି
ଏହାର ସ୍ୱଭାବ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ହେବାରୁ, ମନରେ 'ମୁଁ ଦେହ' ଭାବ ଆସିଲେ, ଏହା ଆକାର ନେଇ ଦେଖାଯାଏ; ଯେପରି କଉଁ ଖଜୁରି ଗଛରେ ବସିଲେ ଅନାପେକ୍ଷିତ ଭାବରେ କିଛି ଦେଖାଯାଏ।
ସ ଏଷ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ସର୍ଗାଦାଵ୍ ଅମ୍ବରୋଦରେ । ସ୍ଵଯଂ ଭାତସ୍ ସ୍ଵଯମ୍ଭୂତ୍ଵଂ ଗତୋ ଭାତ୍ଯ୍ ଅଜରାମରଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ଆକାଶର ଗଭୀରରେ, ନିଜେ ଆଲୋକିତ ହୋଇ, ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଅବିନଶୀ ଓ ଅମର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ନାସ୍ଯ ଦେହୋ ନ କର୍ମାଣି ନ କର୍ତୃତ୍ଵଂ ନ ଵାସନା । ଏଷ ଶୁଦ୍ଧଚିଦାକାଶୋ ଵିଜ୍ଞାନଘନମ୍ ଆତତମ୍
ତାଙ୍କର ଶରୀର ନାହିଁ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କାରଣତ୍ୱ ନାହିଁ, ଲୁଚିଥିବା ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ ପ୍ରକୃତ ପବିତ୍ର ଚେତନାର ଆକାଶ, ଜ୍ଞାନର ଏକ ଘନ ରୂପରେ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି।
ପ୍ରାକ୍ତନଂ ଵାସନାଜାଲଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଅସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । କେଵଲଂ ଵ୍ଯୋମରୂପସ୍ଯ ଭାରୂପସ୍ଯେଵ ତେଜସଃ
ତାଙ୍କର ଗତକାଳର କୌଣସି ଲୁଚିଥିବା ଇଚ୍ଛାର ଜାଳ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ କେବଳ ଆକାଶର ନିଜର ଭଳି, ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ ଜ୍ୟୋତିର ଭାର ନାହିଁ।
କେଵଲଂ ଵେଦନାମାତ୍ରାଦ୍ ଏଵମ୍ ଏଷୋ ଽଵଲୋକ୍ଯତେ । ଵେଦନାମାତ୍ରସଂଶାନ୍ତାଵ୍ ଈଦୃଶୋ ଽପି ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେ କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଅନୁଭୂତି ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଅନୁଭୂତି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏପରି ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଯଥା ଚିଦାକାଶସ୍ ତଥା ତତ୍ପ୍ରତିପତ୍ତଯଃ । କୁତଃ କିଲାତ୍ର ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦେଃ କୀଦୃଶସ୍ ସମ୍ଭଵଃ କଥମ୍
ଏହିପରି ଚେତନାର ଆକାଶ ଯେପରି ଅଛି, ତାହାର ଅନୁଭୂତି ମଧ୍ୟ ସେପରି; ତେଣୁ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା କିପରି ସମ୍ଭବ, କେମିତି ହେବ?
ଏତଦାକ୍ରମଣେ ମୃତ୍ଯୋ ତସ୍ମାନ୍ ମା ଯତ୍ନଵାନ୍ ଭଵ । ଗ୍ରହୀତୁଂ ଯୁଜ୍ଯତେ ଵ୍ଯୋମ ନ କଦାଚନ କେନଚିତ୍
ଏହିକୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାରେ, ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ଚେଷ୍ଟା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; କାରଣ ଆକାଶକୁ କେହି କେବେ ଧରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵ କଥିତୋ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତ୍ଵଯା ମେ ପ୍ରପିତାମହଃ । ସ୍ଵଯମ୍ଭୂର୍ ଅଜ ଏକାତ୍ମା ଵିଜ୍ଞାନାତ୍ମେତି ମେ ମତିଃ
ବ୍ରହ୍ମାନ୍, ମୋ ପ୍ରପିତାମହ ମୋତେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମ ଉପଦେଶ କରିଛନ୍ତି; ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ଅଜନ୍ମା, ଏକାତ୍ମା, ଚେତନାର ଆତ୍ମା—ଏହି ମୋର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ।
ଏଵମ୍ ଏତନ୍ ମଯା ରାମ ବ୍ରହ୍ମୈଷ କଥିତସ୍ ତଵ । ଵିଵାଦମ୍ ଅକରୋନ୍ ମୃତ୍ଯୁର୍ ଯମେନୈତତ୍କୃତେ ପୁରା
ଏଭଳି ରାମ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ କହିଛି; ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଉପରେ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଯମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ହୋଇଥିଲା।
ମନ୍ଵନ୍ତରେ ସର୍ଵଭକ୍ଷୋ ଯଦା ମୃତ୍ଯୁର୍ ହରନ୍ ପ୍ରଜାଃ । ବଲମ୍ ଏତ୍ଯ୍ ଅବ୍ଜଜାକ୍ରାନ୍ତାଵ୍ ଆରମ୍ଭମ୍ ଅକରୋତ୍ ସ୍ଵଯମ୍
ଏକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ମୃତ୍ୟୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ପ୍ରଜାମାନେ ଉଠାଇ ନେଉଥିଲେ; ତାହାପରେ ସେ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ପଦ୍ମଜ ଦେଶରେ ନିଜ ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଦ୍ ଏଵଂ ଧର୍ମରାଜେନ ଯମେନାଶ୍ଵ୍ ଅନୁଶାସିତଃ । ଯଦ୍ ଏଵ କ୍ରିଯତେ ନିତ୍ଯଂ ରତିସ୍ ତତ୍ରୈଵ ଜାଯତେ
ଏଭଳି ଧର୍ମରାଜ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହେବା ପରେ, ଯାହାକୁ ନିତ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମା କିଲ ପରାକାଶଵପୁର୍ ଆକ୍ରମ୍ଯତେ କଥମ୍ । ମନୋମାତ୍ରମ୍ ଅସଙ୍କଲ୍ପଃ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିରହିତାକୃତିଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରୂପ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶ, ସେ କିପରି ଦେହଧାରଣ କରନ୍ତି? ସେ କେବଳ ମନ, ସେଠି କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱର ରୂପ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମଚମତ୍କାରଃ କିଲାକାଶାନୁଭୂତିମାନ୍ । ସ ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମୈଵ ନୋ ତସ୍ଯ କାରଣତ୍ଵଂ ନ କାର୍ଯତା
ଯିଏ ଚେତନା ଆକାଶର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଆକାଶର ସ୍ଵରୂପ ଅନୁଭୂତି କରନ୍ତି, ସେ ଚେତନା ଆକାଶ ହିଁ। ସେଠି କୌଣସି କାରଣ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ।
ଆକାଶସ୍ଫୁରଦାକାରସ୍ ସଙ୍କଲ୍ପପୁରୁଷୋ ଯଥା । ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିରହିତୋ ଭାତି ସ୍ଵଯମ୍ଭୂର୍ ଭାସତେ ତଥା
ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚିନ୍ତାର ମନୁଷ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ସ୍ଵୟଂଭୂ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ବିନା ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ନ ଦୃଶ୍ଯମ୍ ଅସ୍ତି ନୋ ଦ୍ରଷ୍ଟା ପରମାତ୍ମନି କେଵଲେ । ସ୍ଵଯଂ ଚିତ୍ତ୍ଵାତ୍ ତଥାପ୍ଯ୍ ଏଷ ସ୍ଵଯମ୍ଭୂର୍ ଇତି ଭାସତେ
ଶୁଦ୍ଧ ପରମାତ୍ମାରେ ନ ଦେଖିବା ଅଛି, ନ ଦେଖୁଥିବା ଅଛି; ତଥାପି ଏହା ନିଜ ଚେତନାର ସ୍ୱଭାବରୁ, ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ସଙ୍କଲ୍ପମାତ୍ରମ୍ ଏଵୈତନ୍ ମନୋ ବ୍ରହ୍ମେତି କଥ୍ଯତେ । ସଙ୍କଲ୍ପାକାଶପୁରୁଷୋ ନାସ୍ଯ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦି ଵିଦ୍ଯତେ
ଏହି ମନ କେବଳ କଳ୍ପନା ମାତ୍ର; ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ। କଳ୍ପନାର ଆକାଶର ଜଣେ ପୁରୁଷର କୌଣସି ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ।
ଯଥା ଚିତ୍ରକୃଦନ୍ତସ୍ସ୍ଥା ନିର୍ଦେହା ଭାତି ପୁତ୍ରିକା । ତଥୈଵ ଭାସତେ ବ୍ରହ୍ମା ଚିଦାକାଶାଚ୍ଛରଞ୍ଜନମ୍
ଯେପରି ଚିତ୍ରକରଙ୍କ ତୂଳିର ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ପୁତୁଳି ଦେହହୀନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଚେତନାର ଆକାଶରେ ବ୍ରହ୍ମା ରଙ୍ଗ ଲାଗିଥିବା ଭଳି ଚମକେ।
ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମ କେଵଲମ୍ ଅନନ୍ତମ୍ ଅନାଦିମଧ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ଭାତି ନିଜଚିତ୍ତଵଶାତ୍ ସ୍ଵଯମ୍ଭୂଃ । ଆକାରଵାନ୍ ଇଵ ରସାଦ୍ ଇହ ଵସ୍ତୁତସ୍ ତୁ ଵନ୍ଧ୍ଯାତନୂଜ ଇଵ ନାସ୍ତି ତୁ ତସ୍ଯ ଦେହଃ
ଏହି ଚେତନାର ଆକାଶ କେବଳ ଅନନ୍ତ, ଆରମ୍ଭ ଓ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ନିଜ ମନର ଶକ୍ତିରେ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ, ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା ଭଳି ଚମକେ। ଏଠାରେ ଆକାର ଥିବା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ତାହାର କୌଣସି ଦେହ ନାହିଁ, ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁର ଭଳି।
ଏଵମ୍ ଏତନ୍ ମନଶ୍ ଶୁଦ୍ଧଂ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିରହିତଂ ନଭଃ । ମୁନେ ବ୍ରହ୍ମେତି କଥିତଂ ସତ୍ଯଂ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଦିଵର୍ଜିତମ୍
ଏହିପରି, ମୁନି, ମନ ଶୁଦ୍ଧ ଅଟୁଟ ଓ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡି ନିର୍ମଳ ଆକାଶ ପରି ଅଛି; ଏହି ମନକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବି ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ।
ତଦ୍ ଅତ୍ର ପ୍ରାକ୍ତନୀ ନାମ ସ୍ମୃତିଃ କସ୍ମାନ୍ ନ କାରଣମ୍ । ଯଥା ମମ ତଥାନ୍ଯସ୍ଯ ଭୂତାନାଂ ଚେତି ମେ ଵଦ
ତେବେ, ପୂର୍ବ ଜୀବନର ସ୍ମୃତି କାହିଁକି ଏଠାରେ କାରଣ ହେଉନାହିଁ? ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କି? ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହ।