ହ୍ଯୋ ଦିନେ ହି ମଯା ପ୍ରଶ୍ନẖ କୃତ ଆସୀନ୍ ମୁନୀଶ୍ଵର । ଉପଶାନ୍ତିପ୍ରକରଣପ୍ରସରେ ସ ଯଥା କିଲ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗତକାଲି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ଶାନ୍ତି ଅଧ୍ୟାୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ଚାଲିଥିଲା।
ଅନନ୍ତସ୍ଯାତ୍ମତତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ କଲଙ୍କକଲନା କୁତଃ । ଅବ୍ଧେର୍ ଅଗାଧରୂପସ୍ଯ ରଜୋରାଶିẖ କୁତୋ ଭଵେତ୍
ଅସୀମ ଆତ୍ମାର ତତ୍ତ୍ୱରେ କେମିତି କଳଙ୍କ ଭାବିଯାଇପାରିବ? ଅପାର ସମୁଦ୍ରରେ କେମିତି ଧୂଳିର ଏକ ଗୁଚ୍ଛ ହେବା ସମ୍ଭବ?
ତତ୍ରୋକ୍ତଂ ଭଵତା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ମଯ୍ଯ୍ ଅକାଲୈକଚୋଦକେ । ସିଦ୍ଧାନ୍ତକାଲ ଏଵାସ୍ଯ ପ୍ରଶ୍ନସ୍ଯୋତ୍ତରଵାଗ୍ ଇତି
ସେଠାରେ, ଭଗବନ୍, ଆପଣ ମୋତେ କହିଥିଲେ: 'ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ସମୟ ଆସିଲେ, ନିଷ୍କର୍ଷ ସମୟରେ ଦିଆଯିବ।'
ତଦ୍ ଅଦ୍ଯ ଭଗଵଂସ୍ ତଂ ମେ ହୃଦଯାଚ୍ ଛିନ୍ଦ୍ଧି ସଂଶଯମ୍ । ଵାକ୍ଯରଶ୍ମିଭିର୍ ଆଶୀତୈẖ ଖାନ୍ ନିଶୀଵ ଶଶୀ ତମଃ
ଏହିପରି, ଆଜି ମୋ ହୃଦୟର ସଂଶୟକୁ ଦୟାକରି ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ଶବ୍ଦର ଶୀତଳ ରଶ୍ମି ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଥିବାପରି।
ତ୍ଵଦ୍ଵାକ୍ଯାମୃତପାନେନ ସଂଶଯାଂଶାପମୃତ୍ଯଵଃ । ଅଶେଷେଣ ଵିନଷ୍ଟା ମେ ଵର୍ଷଣେନେଵ ପାଂସଵଃ
ତୁମ ଉପଦେଶର ଅମୃତ ଶବ୍ଦ ପିଇ ମୋର ମନର ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଓ ଦୁଃଖ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଝରଣା ପାଣିରେ ଧୂଳି ଧୋଇଯାଏ।
କ୍ଷମାନଵଵଧୂକାନ୍ତଂ ତ୍ଵାଂ ପୃଚ୍ଛାମି ତଥାପ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ନ ରାଜତେ ସ୍ଵଯଂ ଜ୍ଞାତଂ ଜ୍ଞାନଂ ଗୁରୁଗିରଂ ଵିନା
ଧୈର୍ୟ ଧରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି; କାରଣ, ଜଣେ ନିଜେ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ଉପଦେଶ ବିନା ଉଜ୍ୱଳ ହୁଏ ନାହିଁ।
ରାମ ରାଜୀଵପତ୍ତ୍ରାକ୍ଷ ସାଧୁ ସଂସ୍ମୃତଵାନ୍ ଅସି । କେ ନାମ ଵା ସମାରମ୍ଭାḫ ପ୍ରାଜ୍ଞସ୍ଯାଯାନ୍ତି ଵନ୍ଧ୍ଯତାମ୍
ହେ ରାମ, ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନୀ, ତୁମେ ଏହି କଥା ଭଲଭାବରେ ମନେ ପକାଇଛ; ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର କୌଣସି ଉଦ୍ୟମ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ କି?
କ୍ଷମୌଦାର୍ଯଶମପ୍ରାଯୈର୍ ଗୁଣୈର୍ ଯାତୋ ଽସି ପାତ୍ରତାମ୍ । ଶାରଦୈଶ୍ ଶାଲିସୌନ୍ଦର୍ଯୈଶ୍ ଶ୍ରୀମତ୍ତାମ୍ ଇଵ ଭୂତଲମ୍
ଧୈର୍ୟ, ଦାନଶୀଳତା ଓ ଶାନ୍ତି ପରି ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିଛ; ଯେପରି ଶରତ୍କାଳରେ ପକା ଧାନ ଫସଲର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଶୋଭା ପାଏ।
ଭାଜନଂ ତ୍ଵଂ ପଵିତ୍ରାଣାଂ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଵଚସାଂ ସ୍ଥିତଃ । ସୁରକ୍ତକଣ୍ଠଗୀତୀନାଂ ରାଗରକ୍ତମନା ଇଵ
ପବିତ୍ର ସତ୍ୟର ପାତ୍ର ତୁମେ, ସିଦ୍ଧ ତତ୍ତ୍ୱର ଉପଦେଶରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ରହିଛ। ଯେପରି ଗଭୀର ଭାବରେ ଗାଇଥିବା ଗୀତରେ ମନ ଲଗାଇ ରହୁଥିବା ଲୋକ ମଧୁର ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ଏହି ପବିତ୍ର ଉପଦେଶରେ ଲୀନ ହେଇଛ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାତ୍ମଜ୍ଞାନସିଦ୍ଧାନ୍ତଂ ତ୍ଵମ୍ ଅଦ୍ଯାର୍ଧପ୍ରବୁଦ୍ଧଵତ୍ । ନ କ୍ରିଯାଦ୍ଵୈତଦୋଷେଣ ଗଚ୍ଛସ୍ଯ୍ ଉଭଯନଷ୍ଟତାମ୍
ଆଜି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନର ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣି, ତୁମେ ଅଧା ଜାଗ୍ରତ ମନିଷ୍ୟ ପରି ଅଛ। କ୍ରିୟା ଓ ଅଦ୍ୱୈତର ଭୁଲ ବୁଝିବା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଟି ପାଖରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବାରେ ତୁମେ ପଡ଼ୁନାହାଁ।
ଅମହାତ୍ମା ହି ଵେଦାନ୍ତସିଦ୍ଧାନ୍ତାଵଗତାଵ୍ ଇତଃ । ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ସଂଯାତି କର୍ମାଦ୍ଵୈତଵଶାଦ୍ ଅଧଃ
ଯିଏ ମହାତ୍ମା ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ବେଦାନ୍ତର ତତ୍ତ୍ୱ ବୁଝିଲେ ମଧ୍ୟ 'ସବୁ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ' ବୋଲି ଭାବି, କ୍ରିୟା ଓ ଅଦ୍ୱୈତର ଭୁଲ ଦ୍ୱାରା ତଳକୁ ଗଡ଼ିଯାଏ।
କ୍ଷମାଦିଗୁଣପୂତାତ୍ମା ମହାତ୍ମା ତ୍ଵାଦୃଶସ୍ ତୁ ଯଃ । ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ନିର୍ଣୀଯ ସ୍ଵଭାଵାଦ୍ଵୈତମ୍ ଏତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ପରି ମହାତ୍ମା, ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟ କ୍ଷମା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରେ ପବିତ୍ର, ସେମାନେ 'ସବୁ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ' ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରି, ସ୍ୱଭାବତଃ ସତ୍ୟ ଅଦ୍ୱୈତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କର୍ମାଦ୍ଵୈତମ୍ ଅନାଦୃତ୍ଯ ନାଭିଵାଞ୍ଛତି ନୋଜ୍ଝତି । ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵୈକଭାଵିତ୍ଵାତ୍ ସମତାମ୍ ଏତି କେଵଲମ୍
କାର୍ଯ୍ୟର ଅଦ୍ୱୈତତ୍ୱକୁ ଅଗ୍ରହ କରିନଥିବା ଏହି ଜନ, କିଛିକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ, କିଛିକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ ନାହିଁ; ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାର ସତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲୀନ ହୋଇ, ସମତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସର୍ଵେଷାମ୍ ଏଵ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵାସାମ୍ ଅଭିତୋ ଦୃଶାମ୍ । ଶୃଣୁ ରାଘଵ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମ୍ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୈକଦୀପକମ୍
ହେ ରାଘବ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣର ସାର ଯାହା, ଏବଂ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନର ଏକମାତ୍ର ଦୀପ, ସେଇ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଶୁଣ।
ଜନ୍ତୁର୍ ନ ଜାଯତେ ଯେନ ଭାଵିତେନ ମନାଗ୍ ଅପି । ଭଵ୍ଯ ଏଵାଙ୍ଗ ନାଭଵ୍ଯୋ ଭୃଷ୍ଟଂ ବୀଜମ୍ ଇଵୋଷରେ
ହେ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ, କେବଳ ସେଇ ଭବିଷ୍ୟତ ହେବାକୁ ଥାଏ; ଯାହା ନୁହେଁ, ସେ କେବେ ହେବ ନାହିଁ—ଯେପରି ଭୁନା ଚାଷ ମାଟିରେ ଅଂକୁର ହୁଏ ନାହିଁ।
ଇଦଂ ହି କଥଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଚୈର୍ ବୋଧଂ ପରମ୍ ଉପାଗତାଃ । ଵଯଂ ସ୍ଵଯଂ ଚ ଜାନୀମଶ୍ ଶାସ୍ତ୍ରମ୍ ଏଵଂ ଚ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହନ୍ତି; ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜାଣୁଛୁ, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ରହିଛି।
ନ ତତ୍ତ୍ଵାତତ୍ତ୍ଵଯୋର୍ ଭେଦସ୍ ତରଙ୍ଗପଯସୋର୍ ଇଵ । ନ ସତ୍ଯାସତ୍ଯଯୋର୍ ଭେଦୋ ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନାର୍କଯୋର୍ ଇଵ
ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ, ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ଓ ପାଣି ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ଏହିପରି, ଜାଗ୍ରତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ରେ କୌଣସି ତଫାତ ନାହିଁ।
ସତ୍ତାଯାଂ ନ ତୁ ଭେଦୋ ଽସ୍ତି ଭେଦୋ ଯẖ କଲ୍ପିତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଯମ୍ । ଵିକଲ୍ପୋ ନ କ୍ଵଚିତ୍ ସତ୍ଯସ୍ ସତ୍ତାମାତ୍ରମ୍ ଅତୋ ଽଖିଲମ୍
ଅସ୍ତିତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ଏହି ଭିନ୍ନତାଟି ସେମାନଙ୍କର କଳ୍ପନା ମାତ୍ର। କୌଣସିଠିରେ ଏହି ଭେଦବୁଧି ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତେ କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ମାତ୍ର।
ନ ସତ୍ଯାସତ୍ଯଯୋର୍ ଭେଦସ୍ ସତ୍ତାଯାମ୍ ଅଙ୍ଗ ଦୃଶ୍ଯତେ । ସଙ୍କଲ୍ପାନ୍ତରଶୈଲେନ୍ଦ୍ରବାହ୍ଯଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଯୋର୍ ଇଵ
ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ କୌଣସି ତଫାତ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ବନ୍ଧୁ, ଯେପରି କଳ୍ପନାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାହାଡ଼ ଓ ବାହାରର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ସଂଵିନ୍ମାତ୍ରଂ ହି ପୁରୁଷୋ ଦେହୋ ନାମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଅର୍ଥକ୍ରିଯା ତଦର୍ଥା ଚ ସଂଵିଦର୍ଥେନ ପୂର୍ଯତେ
ମଣିଷ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ମାତ୍ର; ଦେହ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତଦ୍ ଏଵ କଲ୍ପିତାକାରମ୍ ଅଗେନ୍ଦ୍ରାଦୀଵ ଦୃଶ୍ଯତେ । ଅସଦ୍ରୂପଶରୀରାର୍ଥମ୍ ଅର୍ଥẖ କ ଇତରୈẖ କ୍ରମୈଃ
ସେଇ ଚେତନା ନିଜେ କଳ୍ପିତ ଆକୃତି ଧରି ଦେଖାଯାଏ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଖିବା ପରି। ଏହି ଅସତ୍ୟ ଦେହର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ପୂରଣ ହୁଏ।
ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଵାନୁଭଵାନନ୍ଦଫଲା ନିଶ୍ଶେଷତẖ କ୍ରିଯାଃ । ସମଗ୍ରାଣାଂ ପଦାର୍ଥାନାମ୍ ଆସଵାଦ୍ଯନୁଭୂତିଵତ୍
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଯେଉଁଠି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ, ସେସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରାପୂରି ଭିତରେ ହୁଏ; ଯେପରି ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥର ରସ ଅନୁଭବ ମଧ୍ୟ ଭିତରେ ହୁଏ।
ଅସ୍ତୀହ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଏଵୈକଂ ନ ଦ୍ଵିତୀଯାସ୍ତି କଲ୍ପନା । ନିର୍ମଲୋ ନିତ୍ଯ ଆତ୍ମାସ୍ତି ଯୋ ନାସ୍ତୀଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଏଠାରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଜିନିଷ ଅଛି, ଦ୍ୱିତୀୟ କିଛି ନାହିଁ, କୌଣସି କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଶୁଦ୍ଧ, ଚିରନ୍ତନ ଆତ୍ମା ମାତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ନ ଅଛି ବୋଲି, ନ ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନୈଵ ତସ୍ଯ ମଲଂ ନାଙ୍କୋ ନ ଵିଚ୍ଛେଦୋ ନ ଵସ୍ତୁତା । ନ ସତ୍ତା ନାପି ଚାସତ୍ତା ତ୍ଵତ୍ତା ମତ୍ତା ନ ଚୈଵ ଚ
ତାହାର କୌଣସି ଦୁଷିତତା ନାହିଁ, କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, ବିଚ୍ଛେଦ ନାହିଁ, ଏହା କୌଣସି ବସ୍ତୁ ନୁହେଁ; ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ, ନ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଅଛି, ଏହା ତୁମର ନୁହେଁ, ମୋର ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା କିଛି ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଆତ୍ମୈଵାସ୍ତୀହ ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ତ୍ଯଜ ରାମେତରାଂ ଧିଯମ୍ । ନିର୍ଦ୍ଵିତ୍ଵୋ ଽଥ ନିରେକତ୍ଵସ୍ ସମୋ ନିତ୍ଯୋଦିତୋ ଭଵ
ଏଠାରେ କେବଳ ଆତ୍ମା ଅଛି, ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ରାମ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାକୁ ଛାଡ଼। ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଓ ଭିନ୍ନତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମଭାବ ଓ ସଦା ଜାଗୃତ ରୁହ।
ତଦ୍ ଏତେ ଭଗଵନ୍ ବ୍ରୂହି ମନୋବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦଯẖ କଥମ୍ । ସଂସ୍ଥିତା ଯୈର୍ ଇହ ପ୍ରୋକ୍ତମ୍ ଇଦଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ତ୍ଵଯା ମଯି
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କହନ୍ତୁ—ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଆଦି କିପରି ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ଏଠି ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି?
ଶାସ୍ତ୍ରସଂଵ୍ଯଵହାରାର୍ଥଂ ଶବ୍ଦରାଶିḫ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ । ମିଥ୍ଯୈଷ ଚିତ୍ତବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦ୍ଯୋ ନ ରାମ ପରମାର୍ଥତଃ
ଶାସ୍ତ୍ରର କଥାବାର୍ତ୍ତା ପାଇଁ କେବଳ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ ଗଠନ କରାଯାଇଛି। ରାମ, ଏହି ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଆଦି ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା ମିଥ୍ୟା।
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । ଚିତ୍ସତ୍ତାମାତ୍ରମ୍ ଏଵୈତତ୍ ପରାକାଶାତ୍ମକଂ ତଥା
ଏହା କେବଳ ଚିତ୍ତର ସତ୍ତା ମାତ୍ର, ଏବଂ ଏହିପରି ଏହା ପରମ ଆକାଶର ସ୍ୱରୂପ।
ଅପ୍ସତ୍ତାମାତ୍ରମ୍ ଏଵୈତଦ୍ ଵୀଚ୍ଯାଵର୍ତାଦିକଂ ଯଥା । ସର୍ଵୋ ଜଗତ୍ପଦାର୍ଥୌଘଶ୍ ଚିଦାକାଶାତ୍ମକସ୍ ତଥା
ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ଓ ଝାଲ ମାତ୍ର ଜଳ ଅଟୁଟ ଅଂଶ, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ସଂସାରର ଜେତେ ଜିନିଷ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଚେତନାର ଆକାଶର ଅଂଶ।
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ପୁରାନୀକଂ ସ୍ପନ୍ଦନେ ଵା ଯଥାନିଲଃ
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏକ ସହର ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ବାୟୁରେ ହଳଚଳ ହୁଏ, ସେପରି...