ଵାସନାଂଶଂ ସମାନୀଯ ଧର୍ମାଧର୍ମୈର୍ ନ ଗୃହ୍ଯତେ । ତତୋ ନ ଜାଯତେ ମୁକ୍ତ ଇତି ନୋ ଦର୍ଶନଂ ମୁନେ
ଯେତେବେଳେ ଆଗ୍ରହର ଅଂଶ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଅଧର୍ମ ରେଖି ରଖିପାରେନାହିଁ । ଏହିପରି ମୁକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ— ଏହି ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ନୁହେଁ, ମୁନି ।
ଅତ୍ଯୁଦାରଂ ମହାର୍ଥଂ ଚ ଵକ୍ଷି ତ୍ଵଂ ଵଦତାଂ ଵର । ଅନୁଭୂତିମ୍ ଉପାରୂଢଂ ଗୂଢଂ ଚ ପରମାର୍ଥଵତ୍
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ବହୁତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିବେ—ଏହା ଏକ ଗଭୀର, ଗୁପ୍ତ ଓ ପରମ ସତ୍ୟ ଅନୁଭୂତି ହେବ ।
ତ୍ଵଦ୍ଵାକ୍ଯଵିଭଵେନାଦ୍ଯ ଶ୍ରୁତେନାନେନ ସୁନ୍ଦର । ପୀତେନେଵେନ୍ଦୁନା ରାହୁର୍ ଅନ୍ତର୍ ଯାତୋ ଽସ୍ମି ଶୀତତାମ୍
ଆପଣଙ୍କର ଶବ୍ଦର ଶକ୍ତି ଏବଂ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଉପଦେଶ ଆଜି ଶୁଣିବାରୁ, ମୋର ମନ ଭିତରେ ଏକ ଶୀତଳତା ଆସିଛି; ଯେପରି ରାହୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ପିଇ ଶୀତଳ ହୋଇଯାଏ, ସେହିପରି ମୁଁ ମଧୁର ଶିତଳତା ଅନୁଭବ କରୁଛି।
ତତ୍ ସମାସେନ ତାଂ ତାଵଦ୍ ଆତ୍ମୋତ୍ପତ୍ତିଂ ଵଦାଶୁ ମେ । ତତଶ୍ ଶ୍ରୋଷ୍ଯାମି ଯତ୍ନେନ ଜ୍ଞାନଗର୍ଭାଂ ଗିରଂ ତଵ
ଏହିପରି, ଦୟାକରି ଆପଣ ଏବେ ମୋତେ ଆତ୍ମାର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହନ୍ତୁ; ପରେ, ଆପଣଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶକୁ ମୁଁ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଶୁଣିବି।
ତେନ ପଦ୍ମଜପୁତ୍ରେଣ ମୁନିନା ନାରଦେନ ତତ୍ । କ୍ଵ କୃତଂ ଵୀର୍ଯମ୍ ଆର୍ଯେଣ କଥଯାର୍ଯ ଯଥାସ୍ଥିତମ୍
ପଦ୍ମଜଙ୍କର ପୁତ୍ର ମୁନି ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କେଉଁଠି ସଫଳ ହୋଇଥିଲା? ମହାନ ଜନ, ଦୟାକରି ଯଥାସ୍ଥିତି ଏହାକୁ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ତତୋ ନିବଧ୍ନତା ତେନ ମନୋମତ୍ତମତଙ୍ଗଜମ୍ । ଵିଵେକଵିପୁଲାଲାନେ ଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧିଵରତ୍ରଯା
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନଟି—ଏକ ପାଗଳ ହାତୀ ପରି—ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିର ତିନିଟି ରେନ୍ସ ଏବଂ ବିବେକର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲା।
ତଦ୍ ଵୀର୍ଯଂ କଲ୍ପକାଲାଗ୍ନିଗଲିତେନ୍ଦୁଦ୍ରଵୋପମମ୍ । ରସାନାଂ ପାରତାଦୀନାଂ ଦିଵ୍ଯାନାମ୍ ଅନୁଜଂ ନଵମ୍
ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହା କଳିଯୁଗର ଅଗ୍ନିରେ ଗଳିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରର ତାଜା ରସ ସଦୃଶ, ଦିବ୍ୟ ପାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ରସଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନୂତନ ସନ୍ତାନ ଭଳି ଉପସ୍ଥିତ।
ମୁନିନା ପାର୍ଶ୍ଵଗେ କୁମ୍ଭେ ସ୍ଫାଟିକେ ଵିସରଦ୍ରୁଚୌ । ଅଦ୍ରୁତେ ଵିଦ୍ରୁତାକାରଂ ଚନ୍ଦ୍ରେ ଚନ୍ଦ୍ରମ୍ ଇଵାର୍ପିତମ୍
ମୁନି ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଦେଖିବା କୁମ୍ଭରେ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ କିଛି ଉତ୍ତେଜନା ନଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ରଖିବା ପରି ଚାଳିଥିଲା।
ରତ୍ନଶୈଲୈର୍ ଵୃତଃ କାନ୍ତୈସ୍ ତଲେ ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ଚାଭିତଃ । ଗମ୍ଭୀରକୁକ୍ଷିସ୍ ସୁଦୃଢଶ୍ ଚାଚଲାହନନକ୍ଷମଃ
ସେହି କୁମ୍ଭ ତଳ ଓ ଚାରିପାଖରେ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନ ପାହାଡ଼ରେ ଘିରିଥିଲା, ଗଭୀର ଗୁହା ଥିଲା, ଦୃଢ଼ ଥିଲା ଏବଂ ପାହାଡ଼ର ଘା ମଧ୍ୟ ସହିପାରିଥିଲା।
ସଙ୍କଲ୍ପିତେନ କ୍ଷୀରେଣ ସ କୁମ୍ଭସ୍ ତେନ ପୂରିତଃ । ଅମୃତାପୂରଭିନ୍ନେନ ଵିଧିନେଵାମୃତାର୍ଣଵଃ
ସେହି କୁମ୍ଭ ମନରେ ଭାବିଥିବା ଦୁଧରେ ପୂରିତ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଅମୃତ ଭରିଥିଲା, ଏହା ଅମୃତର ସାଗର ପରି ଚାଳିଥିଲା।
ତତ୍ର ମାସଂ ଗତୋ ଵୃଦ୍ଧିଂ ମୁନିମନ୍ତ୍ରାହୁତିକ୍ରମୈଃ । ଅମୃତାତ୍ମା ଶୁଭୋ ଗର୍ଭ ଇନ୍ଦୋର୍ ଇନ୍ଦୁର୍ ଇଵାନୁଜଃ
ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ଧରି, ମୁନିଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭଟି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । ଏହି ଗର୍ଭଟି ଅମୃତର ସ୍ୱରୂପ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ ପରି ପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ଇନ୍ଦୁଂ ମାସ ଇଵାପୂର୍ଣଂ ମାସେନ ସୁଷୁଵେ ଘଟଃ । ଗର୍ଭଂ କମଲପତ୍ତ୍ରାକ୍ଷଂ ପ୍ରସୂନମ୍ ଇଵ ମାଧଵଃ
ଏକ ମାସରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଏପାରି ନୁହେଁ, ସେପରି ଏହି ପାତ୍ର ଗର୍ଭଟିକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲା । ଗର୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ମାନେ କମଳ ପତ୍ର ପରି ଥିଲେ, ମାଧବ ଫୁଲକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ପରି ।
ପରିପୂର୍ଣସମସ୍ତାଙ୍ଗଃ କୁମ୍ଭାଦ୍ ଗର୍ଭସ୍ ସ ନିର୍ଯଯୌ । ଇନ୍ଦୁସ୍ ସୂକ୍ଷ୍ମାଦ୍ ଇଵାମ୍ଭୋଧେର୍ ଅପରଃ କ୍ଷଯଵର୍ଜିତଃ
ଗର୍ଭର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେ କୁମ୍ଭରୁ ବାହାରିଲା । ଏହା ଏକ ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଏବଂ କ୍ଷୟରେ ନ ପଡ଼ିଥିବା ।
ଦିନୈଃ କତିପଯୈର୍ ଏଵ ଵୃଦ୍ଧିମ୍ ଅଭ୍ଯାଜଗାମ ସଃ । ଅପ୍ରମେଯାଙ୍ଗସୌନ୍ଦର୍ଯଶ୍ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଶଶୀ ଯଥା
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅପରିମିତ ଥିଲା, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ି ଯାଉଥିବା ।
ସର୍ଵସଂସ୍କାରସମ୍ପନ୍ନେ ସ ତସ୍ମିନ୍ ନାରଦୋ ମୁନିଃ । ଭାଣ୍ଡାଦ୍ ଭାଣ୍ଡ ଇଵାଶେଷଂ ଵିଦ୍ଯାଧନମ୍ ଅଯୋଜଯତ୍
ସମସ୍ତ କୁଶଳତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର, ତାହାରେ ନାରଦ ମୁନି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧନ ଏକ ପାତ୍ରରୁ ଅନ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଢେଳାଇବା ପରି ଭରିଦେଲେ।
ଦିନୈଃ କତିପଯୈର୍ ଏଵ ଵିଜ୍ଞାତାଶେଷଵାଙ୍ମଯମ୍ । ଚକାରୈନଂ ମୁନିଵରଃ ପ୍ରତିବିମ୍ବମ୍ ଇଵାତ୍ମନଃ
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାହାକୁ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନୀ କରିଦେଲେ, ନିଜ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପରି।
ତେନାରାଜତ ପୁତ୍ରେଣ ମୁନିନା ମୁନିନାଯକଃ । ରତ୍ନାଦ୍ରୌ ପ୍ରତିବିମ୍ବେନ ସଦ୍ଯୋଦିତ ଇଵୋଡୁରାଟ୍
ସେ ପୁତ୍ର, ରାଜା ନୁହେଁ ମୁନି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁନିମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ରତ୍ନପାହାଡ଼ରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଇ ଆକସ୍ମିକ ଉଦୟ ହେଲେ।
ଅଥୈନଂ ପୁତ୍ରମ୍ ଆଦାଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ନାରଦଃ । ଜଗାମ ତତ୍ର ପିତରଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚାଭ୍ଯଵାଦଯତ୍
ତାପରେ ନାରଦ, ସେ ପୁତ୍ରକୁ ନେଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ନିଜ ପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
କୃତାଭିଵାଦନଂ ବ୍ରହ୍ମା ପୌତ୍ରମ୍ ଆଦାଯ ତଂ ତଦା । ଅଭିଵାଦିତଵେଦାଦିଂ ସ୍ଵଯମ୍ ଅଙ୍କେ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କରିବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୋତାକୁ—ଯିଏ ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ—ସ୍ନେହରେ ନିଜ ଗୋଦିରେ ବସାଇଲେ।
ଅଥାଶୀର୍ଵାଦମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଜ୍ଞାନପାରଗମ୍ । ପୌତ୍ରଂ ତଂ କୁମ୍ଭନାମାନଂ ଚକାର କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ତାପରେ, କମଳରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ପୋତା କୁମ୍ଭକୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ କରିଦେଲେ।
ସାଧୋ ସୋ ଽଯମ୍ ଅହଂ ପୌତ୍ରଃ କୁମ୍ଭୋ ଽହଂ ପଦ୍ମଜନ୍ମନଃ । ପୁତ୍ରୋ ଽହଂ ନାରଦମୁନେଃ କୁମ୍ଭନାମାସ୍ମି କୁମ୍ଭଜଃ
ହେ ସାଧୁ, ମୁଁ ହିଁ ସେ ପୋତା—କୁମ୍ଭ, କମଳରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୋତା, ନାରଦ ମୁନିଙ୍କର ପୁଅ, କୁମ୍ଭ ନାମରେ ପରିଚିତ, କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ।
ନିଵସାମ୍ଯ୍ ଅବ୍ଜଜପୁରେ ପିତ୍ରା ସହ ଯଥାସୁଖମ୍ । ଚତ୍ଵାରସ୍ ସୁହୃଦୋ ଵେଦା ମମ ଲୀଲା ଵିଲାସିନୀ
ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ସହ କମଳରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହରେ ସୁଖରେ ବସୁଛି; ଚାରିଟି ବେଦ ମୋର ନିକଟ ମିତ୍ର, ଆନନ୍ଦରେ ମୋର ଖେଳ।
ମାତୃଷ୍ଵସା ମେ ଗାଯତ୍ରୀ ମାତା ମମ ସରସ୍ଵତୀ । ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମମ ଗୃହଂ ପୌତ୍ରସ୍ ତତ୍ରାସ୍ମି ସୁସ୍ଥିତଃ
ମୋର ମାମି ଗାୟତ୍ରୀ, ମୋର ମା ହେଲେ ସରସ୍ୱତୀ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ମୋର ଘର ଅଛି, ଏଠାରେ ମୁଁ ପୁଅ ପୁଅ ଭାବରେ ସୁସ୍ଥିତ ଅଛି ।
ଯଥାକାମମ୍ ଅଶେଷାଣି ଜଗନ୍ତି ଵିହରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ଲୀଲଯା ପରିପୂର୍ଣତ୍ଵାନ୍ ନ ତୁ କାର୍ଯେଣ କେନଚିତ୍
ମୁଁ ଚାହିଁଲେ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଖେଳି ଘୁଞ୍ଚିବି; ଏହା ସବୁ ମୋର ଆନନ୍ଦ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ, କିଛି କାମ କିମ୍ବା ଦାୟିତ୍ୱରେ ନୁହେଁ ।
ରାଜର୍ଷେ ତେନ ମେ ପାଦୌ ପତତୋ ମେ ନ ଭୂତଲେ । ରଜସ୍ ସ୍ପୃଶତି ନାଙ୍ଗାନି ଗ୍ଲାନିଂ ନାଯାତି ମେ ଵପୁଃ
ରାଜା ଋଷି, ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ପାଦ ଭୂମିକୁ ଛୁଉ ନାହିଁ; ଧୂଳି ମୋର ଶରୀରକୁ ଲାଗେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶରୀର କେବେ ଥକିବେ ନାହିଁ ।
ଅଦ୍ଯାକାଶପଥା ଗଚ୍ଛନ୍ ଦୃଷ୍ଟଵାଂସ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଅହଂ ପୁରଃ । ଇହ ତେନାଗତୋ ଽସ୍ମ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ କଥିତଵାନ୍ ଇତି
ଆଜି ଆକାଶର ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲି; ଏହିପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ସବୁ କଥା କହିଦେଇଛି ।
ଏଷୋ ଽହମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅଖିଲମ୍ ଏଵ ଯଥାନୁଭୂତଂ ତେ ଵର୍ଣିତଂ ନନୁ ମଯା ଵନଵାସତଜ୍ଜ୍ଞ । ସନ୍ତୋ ହ୍ଯ୍ ଅସଙ୍କଥନମ୍ ଆର୍ଯସମାଗମେଷୁ ନିନ୍ଦନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଲଂ ସୁଭଗ ସଂଵ୍ଯଵହାରଦକ୍ଷାଃ
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଭବ କରିଛି, ସେ ସବୁ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, 'ମୁଁ ଏହିପରି' ବୋଲି। କାରଣ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଲୋକମାନେ, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ ନିଜ କଥା ଲୁଚାଇ ରଖିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସଦା ସଠିକ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତଵତ୍ଯ୍ ଅଥ ମୁନୌ ଦିଵସୋ ଜଗାମ ସାଯନ୍ତନାଯ ଵିଧଯେ ଽସ୍ତମ୍ ଇନୋ ଜଗାମ । ସ୍ନାତୁଂ ସଭା କୃତନମସ୍କରଣା ଜଗାମ ଶ୍ଯାମାକ୍ଷଯେ ରଵିକରୈଶ୍ ଚ ସହାଜଗାମ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁନି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସେ ଦିନ ଧୀରେ ଧୀରେ ସଞ୍ଜ୍ୟା ପାଖକୁ ବଢ଼ିଗଲା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ ହେଲା। ସେ ମଣିଷୀ ସଭାରେ ନମସ୍କାର କରି, ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅସ୍ତ ରେ କିରଣ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ସର୍ଗେ ସ୍ଫୁରଦ୍ଭିର୍ ମତ୍ପୁଣ୍ଯୈର୍ ମନ୍ଯେ ସମ୍ପ୍ରେଷିତୋ ଭଵାନ୍ । ଅଲକ୍ଷ୍ଯୈସ୍ ସମ୍ଭୃତୈର୍ ଅଦ୍ରୌ ପ୍ରାଵୃଡ୍ଵାତୈର୍ ଇଵାମ୍ବୁଦଃ
ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ ମୋର ଅଦୃଶ୍ୟ ଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଭାବୁଛି ତୁମକୁ ମୋ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି, ଯେପରି ମଣ୍ଡା ପବନ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବର୍ଷା ମେଘ ଆଣିଦିଏ।
ଅଦ୍ଯ ତିଷ୍ଠାମ୍ଯ୍ ଅହଂ ସାଧୋ ଧନ୍ଯାନାଂ ଧୁରି ଧର୍ମତଃ । ଅମୃତସ୍ଯନ୍ଦଵଚସା ଯତ୍ ତ୍ଵଯାସ୍ମି ସମାଗତଃ
ଆଜି ମୁଁ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ମିଶିଛ, ତୁମର କଥା ଅମୃତ ଭଳି ମଧୁର।