ଅଭୋଗକୃପଣଂ ଶାନ୍ତମ୍ ଊର୍ଜିତଂ ସମତାଂ ଗତମ୍ । ଗମ୍ଭୀରଂ ଚ ପ୍ରସନ୍ନଂ ଚ ଚେତଃ ପଶ୍ଯାମି ତେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତୁମ ମନକୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି — ଏହା ଭୋଗ ଚାହିଁନଥିବା, ଶାନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମତାରେ ଅଟୁଟ, ଗଭୀର ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ।
ତୃଣୀକୃତତ୍ରିଭୁଵନଂ ପୀତାଖିଲଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ । ଅନନ୍ତୋଦ୍ଭାସୁରଂ ସୌମ୍ଯଂ ମନଃ ପଶ୍ଯାମି ତେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତୁମ ମନ ଏମିତି ଯେ, ତିନି ଭୁବନକୁ ତୁଳସି କଠିଆ ପରି ଗଣେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଅନନ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ମୃଦୁ।
ନ କେନଚିନ୍ ମହାଭାଗେ ଵିଭଵାନନ୍ଦଵସ୍ତୁନା । ଚେତସ୍ ତଵ ତୁଲାମ୍ ଏତି ମେରୁକ୍ଷୀରାବ୍ଧିସୁନ୍ଦରମ୍
ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ତୁମ ମନ ମେରୁ ପର୍ବତ, ସାଗର ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ସୁନ୍ଦର; କୌଣସି ଧନ, ସମ୍ପଦ କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ ଏହା ସହିତ ତୁଳନା ହେବେ ନାହିଁ।
ତୈର୍ ଏଵ ବାଲକଦଲୀମୃଣାଲାଙ୍କୁରକୋମଲୈଃ । ଅଙ୍ଗୈସ୍ ସ୍ଥିତିମ୍ ଅନୁଜ୍ଝଦ୍ଭିର୍ ଵୃଦ୍ଧିଂ ଯାତେଵ ଲକ୍ଷ୍ଯସେ
ତୁମ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଶିଶୁ କଦଳୀ, ପଦ୍ମ ଡଣ୍ଡି ଓ କିଶଳୟ ପରି ମୃଦୁ; ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଜା ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରହି, ତୁମେ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଛ।
ତଥା ତେନୈଵ ତେନୈଵ ସନ୍ନିଵେଶେନ ସଂସ୍ଥିତା । ଅନ୍ଯତାମ୍ ଉପଯାତାସି ଲତେଵର୍ତୁଵିପର୍ଯଯେ
ଏଭଳି, ସେଇ ଅବସ୍ଥାରେ ଏକେ ଭଳି ରୂପରେ ତୁମେ ରହିଛ, କିନ୍ତୁ ଋତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ଲତା ଯେପରି ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ଅନ୍ୟ ରୂପକୁ ନେଇଛ।
କିଂ ତ୍ଵଯା ପୀତମ୍ ଅମୃତଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ସାମ୍ରାଜ୍ଯମ୍ ଏଵ ଵା । ଅମୃତ୍ଯଵେ ଵା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ ପ୍ରଯୋଗୋ ଯୋଗଯୁକ୍ତିଭିଃ
ତୁମେ କି ଅମୃତ ପିଇଛ, କିମ୍ବା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଛ? କିମ୍ବା ଯୋଗ ଉପାୟରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିବା ଉପାୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛ?
ରାଜ୍ଯାଚ୍ ଚିନ୍ତାମଣେର୍ ଵାପି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଦ୍ ଵା ତ୍ଵଯାଧିକମ୍ । ଅପ୍ରାପ୍ଯଂ କିମ୍ ଅନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ନୀଲୋତ୍ପଲଵିଲୋଚନେ
ନୀଳ କମଳ ନୟନିନୀ, ରାଜ୍ୟ, ଚିନ୍ତାମଣି କିମ୍ବା ତିନି ଲୋକରୁ ବଡ଼ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଜିନିଷ ତୁମେ ପାଇଛ କି?
ନକିଞ୍ଚିତ୍ କିଞ୍ଚିଦାକାରମ୍ ଇଦଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାହମ୍ ଆଗତା । ନକିଞ୍ଚିତ୍କିଞ୍ଚିଦାକାରଂ ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ଏହି କିଛି ନଥିବା ଯାହା କିଛି ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ଏବଂ ସେଇ କିଛି ନଥିବା ଯାହା କିଛି ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ତାହାରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାବେ ରହିଛି।
ଯତ୍ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଯନ୍ ନକିଞ୍ଚିଚ୍ ଚ ତଜ୍ ଜାନାମି ଯଥାସ୍ଥିତମ୍ । ଯଥୋଦଯଂ ଯଥାନାଶଂ ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ଯେ କିଛି ଅଛି କିମ୍ବା ନାହିଁ, ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅସଲି ଅବସ୍ଥାରେ ଜାଣିଛି; ସେମାନେ କିପରି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ କିପରି ଶେଷ ହୁଏ, ମୁଁ ଏହା ଜାଣିଛି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଭୋଗୈର୍ ଅଭୁକ୍ତୈସ୍ ତୁଷ୍ଯାମି ଭୁକ୍ତୈର୍ ଇଵ ସୁଦୂରଗୈଃ । ନ ହୃଷ୍ଯାମି ନ କୁପ୍ଯାମି ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ଯେ ଭୋଗଗୁଡିକୁ ମୁଁ ଭୋଗ କରିନାହିଁ, ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ଦୂରରୁ ଭୋଗିଥିବା ପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଛି; ମୁଁ ନ ଖୁସି ହୁଏ, ନ ରାଗି ହୁଏ। ଏହି ଭାବରେ, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଏକୈଵାକାଶସଙ୍କାଶେ କେଵଲେ ହୃଦଯେ ରମେ । ନ ରମେ ରାଜଲୀଲାସୁ ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ଏକା ଏବଂ ପରିସ୍କୃତ ହୃଦୟରେ, ଯାହା ଆକାଶ ପରି ନିର୍ମଳ ଏବଂ ନିରାଳା, ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଛି; ରାଜସି ଖେଳାରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିନାହିଁ। ଏହି ଭାବରେ, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଆତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ହି ତିଷ୍ଠାମି ନ ଵନୋଦ୍ଯାନସଦ୍ମସୁ । ନ ଭୋଗୌଘେଷୁ ଶଯ୍ଯାସୁ ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ମୁଁ କେବଳ ଆତ୍ମାରେ ନିଶ୍ଚିତ ରହିଛି; ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲ, ଉଦ୍ୟାନ କିମ୍ବା ରାଜମହଳରେ ନୁହେଁ, ଭୋଗର ଏକାଠି ଏବଂ ଶୟା ଉପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ରହିନାହିଁ। ଏହି ଭାବରେ, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଜଗତାଂ ପ୍ରଭୁର୍ ଏଵାସ୍ମି ନକିଞ୍ଚିନ୍ମାତ୍ରରୂପିଣୀ । ଇତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠାମି ତେନାହଂ ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଲିକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ସ୍ବଭାବ କେବଳ ଶୂନ୍ୟତା। ଏଭଳି ମୁଁ ନିଜେ ନିଜ ମନରେ ବସି ରହିଛି, ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅନ୍ଯୈଵାହମ୍ ଇଯଂ ନାହମ୍ ଅନ୍ଯା ଚେଯଂ ଚ ଵାପ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ମି ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଵା ତେନାହଂ ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ମୁଁ ଏହି ଜଗତରୁ ଅଲଗା, ଏହି ମୁଁ ନୁହେଁ; ତଥାପି ଏହି ମୁଁ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି, କିମ୍ବା ମୁଁ ସମସ୍ତ ହେବି, କିମ୍ବା କିଛି ନୁହେଁ। ଏହିପରି ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଯତ୍ ପଶ୍ଯାମି ନ ପଶ୍ଯାମି ତତ୍ ପଶ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯଦ୍ ଏଵ ଯତ୍ । ଇତି ସମ୍ଯକ୍ ପ୍ରପଶ୍ଯାମି ତେନାହଂ ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ମୁଁ ଯାହା ଦେଖୁଛି, ତାହା ଦେଖୁନାହିଁ; ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୟ କିଛି। ଏଭଳି ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖୁଛି, ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ନ ସୁଖଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେ ନାର୍ଥଂ ନାନର୍ଥଂ ଚେତରାଂ ସ୍ଥିତିମ୍ । ଯଥାପ୍ରପ୍ତେନ ତୁଷ୍ଯାମି ତେନାହଂ ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ମୁଁ ସୁଖ ଚାହେଁନି, ଧନ ଚାହେଁନି, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅବସ୍ଥା ଚାହେଁନି; ଯାହା ମୋ ପାଖରେ ଆସେ, ତାହାରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ତନୁଵିଦ୍ଵେଷରାଗାଭିସ୍ ତଜ୍ଜ୍ଞାଭିଶ୍ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟିଷୁ । ରମେ ସହ ଵଯସ୍ଯାଭିସ୍ ତେନାସ୍ମି ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଥିତା
ଯେଉଁ ସହଯୋଗୀମାନେ ଦେହ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଓ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ, ଏହି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ; ଏହି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ଧନ୍ୟ ଅଟୁରି ରହିଛି।
ପଶ୍ଯାମି ଯନ୍ ନଯନରଶ୍ମିଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈର୍ ଵା ଚିତ୍ତେନ ଚେହ ହି ତଦ୍ ଅଙ୍ଗ ନ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଏଵ । ପଶ୍ଯାମି ତଦ୍ଵିରହିତଂ ତୁ ନକିଞ୍ଚିଦାଭଂ ପଶ୍ଯାମି ସମ୍ଯଗ୍ ଇତି ନାଥ ଚିରୋଦଯାସ୍ମି
ମୁଁ ଏଠାରେ ଯାହାକୁ ଚକ୍ଷୁର କିରଣ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅଥବା ମନ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିଅଛି, ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ ସେଠାରେ କିଛି ନୁହେଁ; ଯାହାକୁ ଦେଖୁଛି, ସେଠାରେ କିଛି ନାହିଁ, ଶୂନ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ; ଏଭଳି ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖିପାରି, ଦୀର୍ଘକାଳ ହେଉଁ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି।
ଏଵମ୍ ଆତ୍ମନି ଵିଶ୍ରାନ୍ତାଂ ଵଦନ୍ତୀଂ ତାଂ ଵରାନନାମ୍ । ଅସମ୍ବଦ୍ଧପ୍ରଲାପାସି ବାଲାସୀତି ଵଦଞ୍ ଶନୈଃ
ଏଭଳି ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବାଳି ଯବ ଏପରି କହିଲା, ସେତିକି ଦୀରେ ଦୀରେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଅସମ୍ବଦ୍ଧ କଥା କହୁଛ, ଶିଶୁ ଭଳି।'
ଭୋଗଲମ୍ପଟଯା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ମୁଗ୍ଧାମ୍ ଆଶଙ୍କ୍ଯ ତାଂ ପ୍ରିଯାମ୍ । ଅବୁଦ୍ଧ୍ଵା ତଦ୍ଗିରାମ୍ ଅର୍ଥଂ ଵିହସ୍ଯୋଵାଚ ଭୂପତିଃ
ଭୋଗରେ ଲାଗିଥିବା ମନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାକୁ ଅବୁଦ୍ଧ ଭାବି, ତାଙ୍କ କଥାର ଅର୍ଥ ବୁଝିନାହିଁ, ରଜା ହସି ଏବଂ କହିଲେ।
ଅସମ୍ବଦ୍ଧପ୍ରଲାପାସି ବାଲାସି ଵରଵର୍ଣିନି । ରମସେ ଵାକ୍ଯଲୀଲାଭୀ ରମସ୍ଵାଵନିପାତ୍ମଜେ
ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଶିଶୁମାନେ ପରି ଅସମ୍ବଦ୍ଧ କଥା କହୁଛ, ଏବଂ କଥାର ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ଭୂମିର ପୁତ୍ର ସହିତ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କର।
କିଞ୍ଚିତ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଯୋ ଗତଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷସଂସ୍ଥିତମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷସଦ୍ରୂପସ୍ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁଠି କିଛି ଛାଡି ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷର ନିଜ ରୂପକୁ ଛାଡିଦେଇଛି, ସେ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହୁଏ?
ଭୋଗୈର୍ ଅଭୁକ୍ତୈସ୍ ତୁଷ୍ଟୋ ଽହମ୍ ଇତି ଭୋଗାଞ୍ ଜହାତି ଯଃ । ରୁଷେଵାଶନପାନାଦ୍ଯାନ୍ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁଠି ଅନୁଭବ ନ କରିଥିବା ଭୋଗରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଭୋଗକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରୁଥିବା ଲୋକ ପରି, ସେ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହୁଏ?
ଵାହନାଶନଶଯ୍ଯାଦି ସର୍ଵଂ ସନ୍ତ୍ଯଜ୍ଯ ଧୀରଧୀଃ । ଯସ୍ ତିଷ୍ଠତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନୈଵୈକସ୍ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁଠି ଦୃଢ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଗାଡି, ଖାଦ୍ୟ, ଶୟ୍ୟା ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଛାଡିଦେଇ, ନିଜେ ଏକା ଅଟୁଟ ରହିଛି, ସେ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହୁଏ?
ସ୍ଵଯଂ ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଏଵାହଂ ଜଗଦୀଶୋ ଽସ୍ମି ଚେତି ଚ । ନିଶ୍ଚଯୋ ଯସ୍ଯ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେସ୍ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଭାବନା କରନ୍ତି, 'ମୁଁ କିଛି ନୁହେଁ, ତଥାପି ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଲିକ,' ଏହିପରି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଲୋକ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହେବେ?
ଆତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵାତ୍ମନୈକାନ୍ତେ ତ୍ଯକ୍ତସର୍ଵସମାଗମଃ । ଯସ୍ ସ୍ଥିତଶ୍ ଶ୍ଵଭ୍ରତରୁଵତ୍ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁ ଜଣେ ସମସ୍ତ ସଂସ୍ପର୍କ ଛାଡି ଏକା ନିଜ ମନରେ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇ ରହନ୍ତି, ଗଡ଼ିଆ ଗହ୍ବର ପରି, ସେ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହେବେ?
ନାହଂ ଦେହୋ ଽନ୍ଯଦ୍ ଏଵାହଂ ନକିଞ୍ଚିତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଏଵ ହି । ଏଵଂ ପ୍ରଲାପୋ ଯସ୍ଯାସ୍ତି ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁ ଜଣେ କହନ୍ତି, 'ମୁଁ ଦେହ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି, ମୁଁ କିଛି ନୁହେଁ, ତଥାପି ସମସ୍ତ କିଛି ମୁଁ,' ଏହିପରି ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହେବେ?
ଯତ୍ ପଶ୍ଯାମି ନ ପଶ୍ଯାମି ତତ୍ ପଶ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯଦ୍ ଏଵ ଯତ୍ । ପ୍ରଲାପ ଇତ୍ଯ୍ ଅସନ୍ ଯସ୍ଯ ସ କଥଂ କିଲ ଶୋଭତେ
ଯେଉଁ ଜଣେ କହନ୍ତି, 'ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ତଥାପି ଦେଖୁନାହିଁ; ମୁଁ ଦେଖୁଛି କିଛି ଅନ୍ୟ,' ଏହିପରି ଅସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ କିପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ ହେବେ?
ତସ୍ମାନ୍ ମୁଗ୍ଧାସି ବାଲାସି ଚପଲାସି ଵିଲାସିନି । ନାନାଲାପଵିଲାସେନ କ୍ରୀଡସି କ୍ରୀଡ ସୁନ୍ଦରି
ତେଣୁ ତୁମେ ନିର୍ମଳ, ଶିଶୁ ସଦୃଶ, ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଖେଳପ୍ରିୟ। ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ କଥା ଓ ମଜାର ଖେଳରେ ଲିନ ହେଉଛ। ଖେଳୁଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ।
ପ୍ରଵିହସ୍ଯାଟ୍ଟହାସେନ ଶିଖିଧ୍ଵଜ ଇତି ପ୍ରିଯାମ୍ । ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ସ୍ନାତୁମ୍ ଉତ୍ଥାଯ ନିର୍ଜଗାମାଙ୍ଗନାଗୃହାତ୍
ବଡ଼ ହସରେ 'ଶିଖିଧ୍ୱଜ' ବୋଲି ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଉଠି, ଜଣାନା ଗୃହରୁ ବାହାରିଗଲେ।