ସର୍ଵତ୍ର ପଞ୍ଚଭୂତାନି ଯଥାନୁଭଵସୀହ ହି । ତଥେହ ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମ ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଦ୍ଯତେ
ଏଠାରେ ତୁମେ ଯେପରି ଚାରିପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରୁଛ, ସେପରି ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମନ ଓ ଚେତନା ମଧ୍ୟ ସ everywhere ର୍ବତ୍ର ଅଛି ।
ଯତ୍ ସାଲଭଞ୍ଜିକାଵୃନ୍ଦେ ଶୈଲସ୍ତମ୍ଭଗତେ ଽଙ୍ଗକମ୍ । ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯତେ ତତ୍ ତଦ୍ ଏଵାଶ୍ମ ତଥା ଚିତି ଜଗଚ୍ ଚିତଃ
ନୃତ୍ୟ କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଦଳରେ କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ର ଥମ୍ବାରେ ଯେଉଁ ଆକୃତି ଦେଖାଯାଏ, ସେଟି ଆସଲେ ପଥର ଅଟୁ । ଏହିପରି, ଚେତନା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚେତନା ଅଟୁ ।
ଅଵେଦନେ ପରେ ଶୁଦ୍ଧେ ଵେଦନଂ ଯଜ୍ ଜଗନ୍ତି ତତ୍ । ଅକାରଣକମ୍ ଏଵୈତଚ୍ ଛୂନ୍ଯତ୍ଵଂ ନଭସୋ ଯଥା
ଅତି ପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ, ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଅନୁଭୂତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଯେଉଁ ଅନୁଭୂତି ଅଛି, ସେଟି କୌଣସି କାରଣ ବିନା ଅଟୁ, ଏହା ଆକାଶର ଶୂନ୍ୟତା ପରି ।
ଚିଦ୍ଘନେ ଵେଦନଂ ଦୃଶ୍ଯଂ ବନ୍ଧୋ ମୋକ୍ଷସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଵେଦନଂ । ଯଦ୍ ଏଵ ରୁଚିତଂ ତେ ସ୍ଯାତ୍ ତଦ୍ ଏଵାଶୁ ଦୃଢୀକୁରୁ
ଚେତନାର ଏକତାରେ ଅନୁଭୂତି ଓ ଦେଖିବା ନିଜେ ବନ୍ଧନ ଅଟୁ; ମୁକ୍ତି ହେଉଛି ଅନୁଭୂତି ନ ହେବା । ତୁମେ ଯାହାକୁ ଭଲ ପାଉଛ, ସେହି ଜିନିଷକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରି ରଖ ।
ସର୍ଗାସର୍ଗୌ ବନ୍ଧମୋକ୍ଷୌ ଵେଦନାଵେଦନାତ୍ମକୌ । ଅଭିନ୍ନୌ ବୋଧତଶ୍ ଚୈତୌ ଯଥେଚ୍ଛସି ତଥା କୁରୁ
ସୃଷ୍ଟି ଓ ବିନାଶ, ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତି—ଏସବୁ ଅନୁଭୂତି ଓ ଅନନୁଭୂତିର ରୂପ। ଚେତନାରେ ଏମାନେ ଆଲଗା ନୁହେଁ। ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି କର।
ଅସଂଵିତ୍ତ୍ଯୈଵ ଯନ୍ ନାସ୍ତି ତନ୍ନାଶେ କା କଦର୍ଥନା । ତୂଷ୍ଣୀମ୍ଭାଵେନ ଯତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତମ୍ ଏଵାଶୁ ଵିଦ୍ଧି ତତ୍
ଯାହା ଅବବୋଧ ନଥିବାରୁ ନାହିଁ, ତାହାର ନାଶ ନେଇ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା? ନିରବ ରହି ଯାହା ମିଳେ, ସେଠିକି ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ ବୋଲି ଜାଣ।
ଯଦ୍ ଵୈ ଵେଦନମାତ୍ରାତ୍ମ ତଦ୍ ଅଙ୍ଗାଵେଦନକ୍ଷଯମ୍ । ତଦ୍ ଵେଦନାଵେଦନଯୋର୍ ଯଦ୍ ଇଷ୍ଟଂ ତତ୍ ସମାଚର
ଯାହା କେବଳ ଅନୁଭୂତିର ରୂପ, ସେଇ ଅନୁଭୂତି ଶେଷ ହେଲେ, ଅନୁଭୂତି ଓ ଅନନୁଭୂତି ନେଇ ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ସେଇ କର।
ଵୀଚିର୍ ଯଥାମ୍ଭସି ସ୍ପନ୍ଦୋ ଜଗଚ୍ ଚିତ୍ରଂ ତଥା ଚିତୌ । ଏତାଵନ୍ମାତ୍ର ଏଵାତ୍ର ଭେଦୋ ଯଦ୍ ରଘୁନନ୍ଦନ
ଯେପରି ଜଳରେ ତରଙ୍ଗ, ସେପରି ଚେତନାରେ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଚଳନ। ରଘୁନନ୍ଦନ, ଏଠାରେ ଏତିକି ମାତ୍ର ତଫାତ୍ ଅଛି।
ଦେଶକାଲଖରୂପେଷୁ ସତ୍ସୁ ଵୀଚ୍ଯାଦିତାମ୍ଭସି । ଜଗଦାଦୌ ତୁ ଦେଶାଦ୍ଯା ଅସନ୍ତୋ ନିର୍ମିତାଶ୍ ଚିତା
ଦେଶ, କାଳ ଓ କଠିନତା ଥିଲେ, ସେମାନେ ଜଳରେ ତରଙ୍ଗ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଦେଶ ଓ ଏହାର ସହଯୋଗୀମାନେ ଥିଲେ ନାହିଁ—ସେଗୁଡିକୁ ଚେତନା ନିର୍ମାଣ କରିଥାଏ।
ଆଭାସୁରଂ ତ୍ରିଜଗଦ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅଵଭାତି ଭାସ୍ଵତ୍ ସଂଵେଦନଂ ଚଯନମ୍ ଏକଚିତେସ୍ ସ୍ଵରୂପମ୍ । ଵାଚି ସ୍ଥିତଂ ଭଵତି ଚୈତଦ୍ ଉପୋଢଭେଦଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ପ୍ରଶାନ୍ତଵଚନସ୍ ତୁ ଶିଵଃ ପରାତ୍ମା
ତିନି ଜଗତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରକାଶ ଏକ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ; ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶବ୍ଦରେ ବ୍ୟକ୍ତ କଲେ ଏହା ଭିନ୍ନ ଓ ଅଶାନ୍ତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ପରମ ଆତ୍ମା ସଦା ଶାନ୍ତ ଓ ଶବ୍ଦର ପାରେ ଅଛି।
ସଂଵେଦନଂ ସର୍ଗ ଇତୀହ ଶବ୍ଦାଵ୍ ଅର୍ଥେନ ଭିନ୍ନୌ ନ କଦାଚିଦ୍ ଏତୌ । ଵୀଚ୍ଯମ୍ଭସୀ ଦ୍ଵେ ଇତି ନୋଚିତୋକ୍ତିର୍ ଜ୍ଞସ୍ଯାଜ୍ଞତାଯାଂ ତ୍ଵ୍ ଇଦମ୍ ଏଵ ଯୁକ୍ତମ୍
ଏଠାରେ 'ଜ୍ଞାନ' ଓ 'ସୃଷ୍ଟି' ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଅର୍ଥ କେବେ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ; 'ତରଙ୍ଗ ଓ ପାଣି ଦୁଇଟି ଅଲଗା' ବୋଲି କହିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ—ଏହା ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥୋଚିତ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ଜୀଵଟବ୍ରାହ୍ମଣାଦୀନାଂ ହଂସାନ୍ତାନାଂ ମୁନୀଶ୍ଵର । ଭିକ୍ଷୁସ୍ଵପ୍ନଶରୀରାଣାଂ ସମ୍ପନ୍ନଂ କିମ୍ ଅତଃ ପରମ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜୀବ, ବ୍ରହ୍ମା, ହଂସ, ତପସ୍ବୀ, ଭିକ୍ଷୁ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଶରୀର ଆଦିଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରୁ ଅଧିକ କଣ ସାଧିତ ହୁଏ? ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ମିଳେ କି?
ରୁଦ୍ରେଣ ସହ ସମ୍ଭୂଯ ପ୍ରବୁଦ୍ଧାସ୍ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ । ମିଥଶ୍ ଚ ଦୃଷ୍ଟସଂସାରା ରୁଦ୍ରାଂଶାସ୍ ସୁଖିନସ୍ ସ୍ଥିତାଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସଚେତନ ହେଲେ । ପରସ୍ପର ଏହି ସଂସାରକୁ ଦେଖି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶମାନେ ସୁଖରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଲେ ।
ତେନ ରୁଦ୍ରେଣ ତାଂ ମାଯାମ୍ ଅଵଲୋକ୍ଯ ତଥୋଦିତାମ୍ । ସ୍ଵାଂଶାସ୍ ତାମ୍ ଏଵ ସଂସାରସ୍ଥିତିଂ ତେ ପ୍ରେଷିତାଃ ପୁନଃ
ସେଇ ରୁଦ୍ର ଏହି ମାୟାକୁ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ସେପରି ଦେଖି, ନିଜ ଅଂଶମାନେ ପୁନି ସଂସାରରେ ପ୍ରେରଣ କଲେ ।
ଗଚ୍ଛତାଶୁ ନିଜଂ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା କଲତ୍ରକୈଃ । କଞ୍ଚିତ୍ କାଲଂ ସମଂ ଭୋଗାନ୍ ମତ୍ସକାଶମ୍ ଉପୈଷ୍ଯଥ
ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ସେଠାରେ ତୁମ ଜୀବନସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବ ।
ଭଵିଷ୍ଯଥ ମଦଂଶା ମେ ଗଣା ମତ୍ପୁରଭୂଷଣାଃ । ତତୋ ମହାପ୍ରଲଯତୋ ଯାସ୍ଯାମସ୍ ତତ୍ ପଦଂ ସହ
ତୁମେ ମୋର ଅଂଶ, ମୋର ସହାୟ, ମୋ ପୁରୀର ଶୋଭା ହେବ । ତାପରେ, ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ଆମେ ସମେତେ ସେଇ ପଦକୁ ଯିବା ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରସ୍ ତେଷାଂ ସୋ ଽନ୍ତରଧୀଯତ । ଅନ୍ଯସଂସାରସଂସ୍ଥାନାଂ ରୁଦ୍ରାଣାଂ ମଧ୍ଯମ୍ ଆଯଯୌ
ଏଭଳି କହି ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ଥିବା ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟମ ଥିବା ଏକ ଦେଖାଦେଲେ।
ପ୍ରଯଯୁସ୍ ସ୍ଵାସ୍ପଦଂ ତେ ଽପି ଜୀଵଟବ୍ରାହ୍ମଣାଦଯଃ । ସ୍ଵକଲତ୍ରୈସ୍ ସମଂ ଦେହଂ କ୍ଷପଯିତ୍ଵାଥ କାଲତଃ
ସେହି ଜୀବତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଶରୀରକୁ କ୍ରମେ କ୍ଷୟ କରି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଗଲେ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଗଣୋତ୍ତମାଃ । କଦାଚିଦ୍ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ତାରକାକାରଧାରିଣଃ
ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ ହେବେ; କେବେ କେବେ ଆକାଶରେ ତାରା ଆକାରରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଭିକ୍ଷୁସଙ୍କଲ୍ପରୂପାସ୍ ତେ ଜୀଵଟବ୍ରାହ୍ମଣାଦଯଃ । କଥଂ ସତ୍ଯତ୍ଵମ୍ ଆଯାତାସ୍ ସଙ୍କଲ୍ପାର୍ଥେଷ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯତା
ସେହି ଜୀବତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭିକ୍ଷୁ ଭାବନାର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ଭାବନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜିନିଷରେ ଯେଉଁଠି ଅସତ୍ୟତା ଅଛି, ସେଠି ସତ୍ୟତା କିପରି ଆସିଲା?
ସଙ୍କଲ୍ପସତ୍ଯତାସ୍ତୀଶେ ସଙ୍କଲ୍ପାସତ୍ଯତାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଜେ । ଯତ୍ର ଯନ୍ ନାସ୍ତି ତନ୍ ନାସ୍ତି ଯତସ୍ ସର୍ଵାତ୍ମ ତତ୍ ପଦମ୍
ଇଶ୍ୱରଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ସତ୍ୟ, ଅଜନ୍ମାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅସତ୍ୟ। ଯେଉଁଠି କିଛି ନାହିଁ, ସେଠି ତାହା ମିଳେନି; ସମସ୍ତ କିଛି ଆତ୍ମା, ସେହି ହେଉଛି ପରମ ପଦ।
ଯତ୍ ସ୍ଵପ୍ନେ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଚ୍ ଚ ସଙ୍କଲ୍ପୈର୍ ଅଵଲୋକ୍ଯତେ । ତତ୍ ତଥା ଵିଦ୍ଯତେ ତତ୍ର ସର୍ଵକାଲଂ ତଦାତ୍ମକମ୍
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛାରେ ଯାହା ଅନୁଭବ କରାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ସେଠି ସତ୍ୟ ଭାବରେ ସବୁବେଳେ ଅଛି, ତାହାର ନିଜ ଗୁଣରେ।
ତଦ୍ଦେଶକାଲାତ୍ମିକଯା ତଯୈଵାଵସ୍ଥଯାପ୍ଯତେ । ତଦ୍ଦେଶକାଲାତ୍ମିକଯା ଗତ୍ଯା ଦେଶାନ୍ତରଂ ଯଥା
ଏହି ଅବସ୍ଥା, ଯାହା ଦେଶ, କାଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାର ମିଶ୍ରଣ, ତାହାରେ ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଅବସ୍ଥା ହୁଏ; ଏହି ଦେଶ, କାଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାର ଗତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯିବା ହୁଏ।
ଦେଶାଦ୍ ଦେଶାନ୍ତରଂ ଯଦ୍ଵଦ୍ ଯତ୍ନଗତ୍ଯାଦିକଂ ଵିନା । ନ ଲଭ୍ଯତେ ତଥା ସ୍ଵପ୍ନୋ ଵିନା ତତ୍ତାଂ ନ ଲଭ୍ଯତେ
ଏକ ଦେଶରୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଗତି ନାହିଁ ହେଲେ ଯିବାଯାଏନି; ସେପରି, ସ୍ୱପ୍ନର ନିଜ ସତ୍ୟ ନାହିଁ ହେଲେ ସ୍ୱପ୍ନ ମିଳେନି।
ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ତି ଚିତଃ କୋଶେ ଯଦ୍ ଯଥାଲୋକଯତ୍ଯ୍ ଅସୌ । ଚିତ୍ ତତ୍ ତଥା ତଦାପ୍ନୋତି ସର୍ଵାତ୍ମତ୍ଵାଦ୍ ଅଵିକ୍ଷତମ୍
ଚେତନାର ଭଣ୍ଡାରରେ ସବୁକିଛି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ । ଚେତନା ସେହିପରି ସବୁକିଛିକୁ ପାଏ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ଅଖଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ଅଛି ।
ସଙ୍କଲ୍ପସ୍ଵପ୍ନଵସ୍ତ୍ଵ୍ ଅଙ୍ଗ ଯଯା ଚ ଦଶଯାପ୍ଯତେ । ପରମାଭ୍ଯାସଯୋଗାଭ୍ଯାଂ ଵିନା ସେହ ନ ଲଭ୍ଯତେ
ବନ୍ଧୁ, ମନର ଇଚ୍ଛା ଓ ସ୍ଵପ୍ନର ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ସେଇ ଅବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିର କରାଯାଏ । ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଯୋଗ ଛଡ଼ା, ଏଠାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିହେବା ନାହିଁ ।
ଯେଷାଂ ତୁ ଯୋଗଵିଜ୍ଞାନଦୃଷ୍ଟଯଃ ଫଲିତାସ୍ ସ୍ଥିତାଃ । ସର୍ଵଂ ସର୍ଵତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ତ ଏତେ ଶଙ୍କରାଦଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବଳ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଗିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତକୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖନ୍ତି । ଏମାନେ ଶଙ୍କର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭଳି ।
ଇଦମ୍ ଅଗ୍ରଗତଂ ଵସ୍ତୁ ତଥାସଙ୍କଲ୍ପିତଂ ଚ ଯଃ । ପ୍ରାର୍ଥଯତ୍ଯ୍ ଉଭଯଭ୍ରଂଶଂ ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଉଭଯାଶ୍ରଯାତ୍
ଯିଏ ପ୍ରଧାନ ବସ୍ତୁକୁ ଏପରି ଭାବି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ଦୁଇଟିର ହାନିକୁ ପାଏ, କାରଣ ସେ ଦୁଇଟି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
ସର୍ଵଂ ହ୍ଯ୍ ଅଭିମତଂ କାର୍ଯମ୍ ଏକନିଷ୍ଠସ୍ଯ ସିଧ୍ଯତି । ଦକ୍ଷିଣାଂ କକୁଭଂ ଗଚ୍ଛନ୍ କଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍
ଯେଉଁଠି ମନ ଏକାଗ୍ର ରହିଥାଏ, ସେଠି ଚାହିଦା ମୁତାବକ୍କ ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ସେ କେମିତି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ?
ସଙ୍କଲ୍ପାର୍ଥପରୈର୍ ଏଵ ସଙ୍କଲ୍ପାର୍ଥୋ ଽଵଗମ୍ଯତେ । ଅଗ୍ରସ୍ଥାର୍ଥପରୈର୍ ଅଗ୍ରସଂସ୍ଥିତୋ ଽର୍ଥୋ ଽଵଗମ୍ଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସଂକଳ୍ପରେ ଏକାଗ୍ର, ସେମାନେ ସେହି ସଂକଳ୍ପକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର, ସେମାନେ ସେହି ସ୍ଥିତିରେ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି।