ଇତି ସର୍ଵପଦାର୍ଥାନାମ୍ ଅଭିନ୍ନଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ । କଲ୍ଲୋଲଶୀକରୋର୍ମୀଣାମ୍ ଅବ୍ଧାଵ୍ ଇଵ ପଯୋଭରଃ
ଏପରି, ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥରେ ଅଂଶଭାଗରେ ଅବିଭକ୍ତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଏକ ସାଗରରେ ଜଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଯେପରି, ତାହା ତରଙ୍ଗ, ଫେନ, ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଟୁଟ ଅଛି ।
ନାନାତୈଷା ତ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯୈଷା ସତ୍ଯେନାନେନ ଚୈଵ ହି । କଲ୍ପିତା ଚିତ୍ସ୍ଵଭାଵେନ ଵେତାଲଶ୍ ଶିଶୁନା ଯଥା
ଏହି ବିଭିନ୍ନତା ମିଥ୍ୟା; ଏହା ଚେତନା ଦ୍ୱାରା କଳ୍ପିତ, ଯେପରି ଏକ ଶିଶୁ ଭୂତକୁ କଳ୍ପନା କରେ, ଏହା ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଛି ।
ସର୍ଵତ୍ର ସଂସ୍ଥିତିମତା ଵିଗତାମଯେନ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ମଯେଦମ୍ ଅଖିଲଂ ଵିଵିଧୈର୍ ଵିଲାସୈଃ । ଚିଦ୍ରୂପିଣୈଵ କଲିତାକଲିତାତ୍ମନେତି ସର୍ଵୋପଶାନ୍ତମତିର୍ ଆସ୍ସ୍ଵ ସୁଖଂ ମହାତ୍ମନ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଦେହୀନ, ଚେତନାର ସ୍ୱଭାବରେ ଅଛି; ଏହି ସମସ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଖେଳ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ବ୍ୟାପ୍ତି ଅଛି, ଚିତ୍ରୂପ ଆତ୍ମା ଭାବିତ କିମ୍ବା ଅଭାବିତ ହେଉ, ଏହି ଜଗତ ମୋରେ ଅଟୁଟ। ଏହିପରି, ମହାତ୍ମା, ଶାନ୍ତ ମନରେ ସୁଖରେ ବସ ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତଵତ୍ଯ୍ ଅଥ ମୁନୌ ଦିଵସୋ ଜଗାମ ସାଯନ୍ତନାଯ ଵିଧଯେ ଽସ୍ତମ୍ ଇନୋ ଜଗାମ । ସ୍ନାତୁଂ ସଭା କୃତନମସ୍କରଣା ଜଗାମ ଶ୍ଯାମାକ୍ଷଯେ ରଵିକରୈଶ୍ ଚ ସହାଜଗାମ
ଏପରି ମୁନି କହିଲାପରେ, ଦିନ ସାଂଜ ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚିଗଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ ହେଲା; ସଭା ନମସ୍କାର କରି, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲା, ଶ୍ୟାମା ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦୂର ହେଉଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ସହିତ ଯାଇଲେ ।
ଯଥାସ୍ମାକଂ ମୁନେ ସ୍ଵପ୍ନପୁରପତ୍ତନମଣ୍ଡଲମ୍ । ତଥୈଵ ପଦ୍ମଜାଦୀନାଂ ଯଦି ଦେହପରିଗ୍ରହଃ
ମୁନି, ଯେପରି ଆମର ସ୍ଵପ୍ନରେ ଏକ ସହର ଓ ତାହାର ଚାରିପାଖ ଦେଖାଯାଏ, ସେହିପରି ପଦ୍ମଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କର ଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦେଖାଯାଏ।
ତଥୈଵେଦଂ ଚ ସଞ୍ଜାତଂ ଯଦି ସର୍ଵମ୍ ଅସନ୍ମଯମ୍ । ତଦ୍ ଅସ୍ମାକଂ ଦୃଢତରଃ ପ୍ରତ୍ଯଯଃ କଥମ୍ ଉତ୍ଥିତଃ
ଏହିପରି, ଯଦି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଅସତ୍ୟ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତେବେ ଆମର ଏତେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ କିପରି ଆସିଗଲା?
ଅସ୍ମତ୍ସର୍ଗଵଦ୍ ଆଭାତି ପୂର୍ଵସର୍ଗପ୍ରଜାପତିଃ । ସ୍ଵଜୀଵପ୍ରତିଭାସାତ୍ମା ଵିଦ୍ଯତେ ନ ତୁ ଵାସ୍ତଵଃ
ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଜାପତି ଆମ ସୃଷ୍ଟି ପରି ଦେଖାଯାଏ; ସେ ନିଜ ଜୀବର ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭଳି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଏହା ପ୍ରକୃତ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵଗତ୍ଵାଚ୍ ଚିତେସ୍ ସର୍ଵଂ ଜୀଵସ୍ ସର୍ଵତ୍ର ସଂସୃତିଃ । ସା ଚାସତ୍ଯା ଦର୍ଶନୋତ୍ଥା ସମ୍ଯଗ୍ଦର୍ଶନନାଶିନୀ
ଚେତନା ସମସ୍ତ ଠାରେ ଥିବାରୁ, ଜୀବ ଓ ସଂସାର ସ everywhere ରେ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ଏହା ଦେଖିବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅସତ୍ୟ, ଏବଂ ସଠିକ୍ ବୁଝିବାରେ ଏହା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ସ୍ଵପ୍ନାଭଃ ପ୍ରତିଭାସୋ ଽସ୍ଯ ଯ ଏଷ ସ୍ଵଯମ୍ ଉତ୍ଥିତଃ । ଅହନ୍ତାପ୍ରତ୍ଯଯୈକାତ୍ମା ସ ଏଵାତିଦୃଢସ୍ ସ୍ଥିତଃ
ସ୍ଵପ୍ନ ପରି ଏହି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟ, ନିଜେ ଉପଜିଛି, ଏହା 'ମୁଁ' ଭାବନାର ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱଭାବ ଭାବରେ ବହୁତ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରହିଛି।
ସ୍ଵପ୍ନେ କ୍ଷଣଵିନାଶିତ୍ଵଂ ଯଥା ପୁଂସା ନ ଦୃଶ୍ଯତେ । ସର୍ଗସ୍ଵପ୍ନେ ତଥୈଵୈତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣାପି ନ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ସ୍ଵପ୍ନରେ ମନୁଷ୍ୟ କ୍ଷଣିକ ନଶ୍ଟ ହେବାକୁ ଦେଖିପାରେନି, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ଵପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରେନି।
ସ୍ଵପ୍ନୋ ଽଗ୍ରପୁରୁଷସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରତିଭାସଶ୍ ଚ ଯୋ ଭଵେତ୍ । ରାମାସ୍ମଦାଦିସର୍ଗାତ୍ମା ଭଵେତ୍ ତାଦୃଶ ଏଵ ସଃ
ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷଙ୍କର ସ୍ଵପ୍ନ କିମ୍ବା ଦୃଶ୍ୟ, ରାମ, ମୁଁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ସୃଷ୍ଟି ପରି ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅଟୁଟ।
ଯତ୍ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାଜ୍ ଜାତଂ ତତ୍ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାତ୍ମକମ୍ । ଭଵତୀତ୍ଯ୍ ଅନୁଭୂତଂ ହି ଯଦ୍ ବୀଜଂ ତତ୍ ଫଲଂ ଯଥା
ସ୍ଵପ୍ନ ପୁରୁଷରୁ ଯାହା ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଗୁଡିକ ସ୍ଵପ୍ନ ପୁରୁଷର ସ୍ଵଭାବରେ ଅଛି; ଯେପରି ବିଜ ଯେମିତି ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଅନୁଭବ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଅସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ତଦ୍ ଵିଦ୍ଧି ଯଦ୍ ଅସତ୍ଯେନ ସାଧ୍ଯତେ । ଅସତ୍ଯ୍ ଅର୍ଥେ ସମର୍ଥେ ଽପି ନ ଯୁକ୍ତଂ ଭାଵବନ୍ଧନମ୍
ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯାହା କିଛି ସାଧିତ ହୁଏ, ସେହି ମଧ୍ୟ ଅସତ୍ୟ ଅଟେ । ଅସତ୍ୟ ବସ୍ତୁ କିଏଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଖାଯିବି, ତଥାପି ତାହାପରେ ଆସକ୍ତି ରଖିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ ।
ଅସତ୍ଯ୍ ଅର୍ଥେ ସମର୍ଥେ ଽପି ସତ୍ତା ଭାଵନସମ୍ଭଵା । ଯତସ୍ ତେନ ପରିତ୍ଯାଜ୍ଯମ୍ ଅସଦ୍ଭାଵନଭାଵନମ୍
ଅସତ୍ୟ ବସ୍ତୁ କିଏଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଖାଯିବି, ତାହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ କେବଳ କଳ୍ପନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହି ଦ୍ୱାରା ଅସତ୍ୟ ଭାବନାକୁ ଚାଲାଇବା ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ ।
ଦୃଢପ୍ରତ୍ଯଯିନସ୍ ସ୍ଵପ୍ନପୁରୁଷାଦ୍ ଯତ୍ ସମୁତ୍ଥିତମ୍ । ଭଵତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନି ସର୍ଗାଦି ଦୃଢପ୍ରତ୍ଯଯମ୍ ଏଵ ତତ୍
ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ମନୁଷ୍ୟରୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ନିଜ ମନରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଭଳି ଅଟେ ।
ନିମେଷମାତ୍ରମ୍ ଏଵାଯଂ ସର୍ଗସ୍ଵପ୍ନସ୍ ସ୍ଫୁରନ୍ ସ୍ଥିତଃ । ତସ୍ମିନ୍ ନିମେଷ ଏଵାସ୍ମତ୍କଲ୍ପତା ପରିକଲ୍ପିତା
ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱପ୍ନ କେବଳ ଏକ ଚକୁ ଝପଟିବା ମାତ୍ର ଅଟେ । ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମର ସମସ୍ତ କାଳପରିଚୟ କଳ୍ପନା କରାଯାଇଛି ।
ସୁଦୀର୍ଘସ୍ଵପ୍ନଷଣ୍ଡୋ ଽଯଂ ଯଥୋଦେତି ପ୍ରଜାପତେଃ । ସର୍ଗାଦ୍ଯାସ୍ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯେକମ୍ ଉଦିତାସ୍ ତଥା
ଯେପରି ଏହି ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱପ୍ନର ଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ଆଦି ଏକେକ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵସ୍ଯୈଵ ଭାଵେନ ସର୍ଗସ୍ଵପ୍ନପରମ୍ପରାଃ । ସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଅମ୍ଭୋ ଦ୍ରଵତ୍ଵେନ ଯଥାଵର୍ତଵିଵର୍ତନୈଃ
ଚେତନାର ସ୍ୱଭାବରୁ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱପ୍ନମୟ ଶୃଙ୍ଖଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଯେପରି ପାଣିର ତରଳତା ତାହାର ତରଙ୍ଗ ଚଳନରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ଯଦା ସ୍ଵପ୍ନାତ୍ମିକୈଵେଯଂ ସର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ ନ ଵାସ୍ତଵୀ । ଇଦଂ ସମ୍ଭଵତୀଦଂ ନୋ ଵେତ୍ଯ୍ ଅତଃ ପ୍ରଲଯଂ ଗତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଭୂଷା ସ୍ୱପ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଅସତ୍ୟ, ସେତେବେଳେ 'ଏହି ହେଉଛି' କିମ୍ବା 'ଏହି ନୁହେଁ' ବୋଲି ଭାବନା ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଯଦ୍ ଯଥା ଯାଦୃଶଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ତତ୍ ତାଦୃଗ୍ ଵିଦ୍ଯତେ ତଥା । ନ ହି ପର୍ଯନୁଯୁଜ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ଵପ୍ନଵିଭ୍ରମନୀତଯଃ
ଯାହା ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଅଛି; କାରଣ ସ୍ୱପ୍ନର ଭ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ଯୁକ୍ତିରେ ଧରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ତଦ୍ ଅସ୍ତି ଜଗତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯନ୍ ନ ସମ୍ଭଵତି ଭ୍ରମେ । ଵିଚିତ୍ରାସ୍ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଵସ୍ତୁଦୃଷ୍ଟଯଃ
ଏହି ସଂସାରରେ ଭ୍ରମ ଭିତରେ ଯେଉଁ କିଛି ଘଟେନାହିଁ, ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ । ତିନି ଲୋକରେ ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ।
ଜଲମଧ୍ଯେ ଜ୍ଵଲତ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଯଥାବ୍ଧୌ ଵଡଵାନଲଃ । ନଗରାଣ୍ଯ୍ ଅମ୍ବରେ ସନ୍ତି ଯଥା ଵୈମାନିକାଶ୍ରଯାଃ
ଯେପରି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଜଳେଇଥାଏ, ସମୁଦ୍ର ତଳେ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ରହିଥାଏ, ଏହିପରି ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟ ନଗର ରହିଛି, ଯାହା ବିମାନ ଉପରେ ଭିତି କରି ଅଛି ।
ଶିଲାସ୍ଵ୍ ଅବ୍ଜାନି ଜାଯନ୍ତେ ହେମାଦ୍ରାଵ୍ ଇଵ ପାଦପାଃ । ଏକାଗେ ସର୍ଵପୁଷ୍ପାଣି ସନ୍ତି କଲ୍ପତରୌ ଯଥା
ପାହାଡ଼ ପଥର ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମ ଫୁଟେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ଉପରେ ଗଛ ବଢ଼େ, ଏବଂ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଉପରେ ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ପ ଏକସାଥିରେ ରହିଥାଏ ।
ଶିଲାଃ ଫଲନ୍ତି ଫଲଵଦ୍ ଯଥା ରତ୍ନଗୁଲୁଚ୍ଛକାଃ । ଶିଲାନ୍ତଃ ପ୍ରାଣିନସ୍ ସନ୍ତି ଭେକା ଇଵ ଶିଲାନ୍ତରେ
ପଥର ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛ । ପଥର ଗୁଛ ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ପଥର ଭିତରେ ଜୀବ ରହିଥାଏ, ଯେପରି ପଥର ଭିତରେ ବାଙ୍କ ରହିଥାଏ ।
ଦୃଷଦୋ ଵାରି ନିର୍ଯାତି ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତୋପଲାଦ୍ ଇଵ । ନିମେଷେଣ ଘଟୋ ଯାତି ପଟତାଂ ଶାପଵାନ୍ ଇଵ
ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ମଣିରୁ ଜଳ ବହିଯାଏ, ସେପରି ପଥରରୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ବାହାରେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ଘଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ଯେପରି ବୁନକାର ମଧ୍ୟରୁ କାହାରୋ ଶାପ ଲାଗିଥିଲା।
ସ୍ଵାସତ୍ତାମ୍ ଅପି ବୁଧ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ଵପ୍ନେ ସ୍ଵମରଣଂ ଯଥା । ଅଧୋଗାମି ଜଲଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଡୀଯତେ ଽଭ୍ରଗତଂ ଯଥା
ସ୍ୱପ୍ନରେ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲା ବୋଲି ମନେ ହୁଏ, ଯେପରି ତଳକୁ ବହୁଥିବା ଜଳ ମେଘ ପରି ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ।
ଵିତାନମ୍ ଇଵ ଖେ ଵାରି ତିଷ୍ଠତି ସ୍ଵର୍ନଦୀ ଯଥା । ଉଡ୍ଡୀଯନ୍ତେ ଶିଲାସ୍ ସ୍ଥୂଲାଃ ପକ୍ଷଵନ୍ତୋ ଽଦ୍ରଯୋ ଯଥା
ଜଳ ଆକାଶରେ ଛତା ପରି ଖେଳିଥାଏ, ଯେପରି ସୁନା ନଦୀ ତାହାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ବଡ଼ ବଡ଼ ପଥର ଉଡ଼ିଯାଉଛି, ଯେପରି ପାହାଡ଼କୁ ପଖା ଲାଗିଥାଏ।
ଶିଲାତଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସର୍ଵଂ ନନୁ ଚିନ୍ତାମଣେର୍ ଇଵ । ଚିନ୍ତିତାନି ଫଲନ୍ତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ଦେଵୋଦ୍ଯାନାନ୍ତରେଷ୍ଵ୍ ଇଵ
ପଥରରୁ ସବୁକିଛି ମିଳିଯାଏ, ଯେପରି ଚିନ୍ତାମଣିରୁ ମିଳେ। ଯାହା ଭାବିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ଯେପରି ଶୀଘ୍ର ଫଳ ଦିଏ।
ତାନ୍ଯ୍ ଏଵ ନ ଫଲନ୍ତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ମୋକ୍ଷାଦୀନୀଵ ରାଘଵ । ଅଚେତନୋ ଽପି କୁରୁତେ କର୍ମ ଯନ୍ତ୍ରପୁମାନ୍ ଇଵ
ହେ ରାଘବ, ସେଇ ସବୁ କଥା ତୁରନ୍ତ ଫଳ ଦେଉନାହିଁ, ମୁକ୍ତି ଓ ଏହାଦି ଯେପରି, ଜଡ ପଦାର୍ଥ ମଧ୍ୟ କିଛି କାମ କରେ, ଯେପରି ଏକ ଯନ୍ତ୍ରରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକ।
ଏଵମାଦିସ୍ ତଥାନ୍ଯଶ୍ ଚ ଵିଚିତ୍ରାରମ୍ଭଵିଭ୍ରମଃ । ଦୃଷ୍ଟଶ୍ ଶମ୍ବରଗନ୍ଧର୍ଵଵିଲାସୈର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସମ୍ଭଵଃ
ଏହିପରି ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆରମ୍ଭ ଦେଖାଯାଏ; ଶମ୍ବର ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେପରି ଖେଳ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଚମତ୍କାର ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।