ଵିଶେଷେଣ ମହାବୁଦ୍ଧେ ସଂସାରୋତ୍ତରଣେ ନୃଣାମ୍ । ସର୍ଵତ୍ରୋପକରୋତୀହ ସାଧୁସ୍ ସାଧୁସମାଗମଃ
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ନିଜେ ନିଜେ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଯେଉଁଠି ମିଳିଥାଏ, ସେଠି ସବୁବେଳେ ଉପକାରି ହୁଏ।
ସାଧୁସଙ୍ଗତରୋର୍ ଜାତଂ ଵିଵେକକୁସୁମଂ ଶୁଭମ୍ । ରକ୍ଷନ୍ତି ଯେ ମହାତ୍ମାନୋ ଭାଜନଂ ତେ ଫଲଶ୍ରିଯଃ
ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଗଛରେ ଯେଉଁ ଶୁଭ ବିବେକର ଫୁଲ ଫୁଟେ, ଯେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାମାନେ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାର ଫଳର ଧନର ଉପଯୋଗୀ ପାତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଶୂନ୍ଯମ୍ ଆକୀର୍ଣତାମ୍ ଏତି ମୃତିର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଉତ୍ସଵାଯତେ । ଆପତ୍ ସମ୍ପଦ୍ ଇଵାଭାତି ଵିଦ୍ଵଜ୍ଜନସମାଗମେ
ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଶୂନ୍ୟତା ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ପରିଣତି ହୁଏ, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସବ ପରି ଲାଗେ, ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ହିମମ୍ ଆପତ୍ସରୋଜିନ୍ଯା ମୋହନୀହାରମାରୁତଃ । ଜଯତ୍ଯ୍ ଏକୋ ଜଗତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ସାଧୁସ୍ ସାଧୁସମାଗମଃ
ଏହି ଜଗତରେ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ହିମ, ମୋହର ଧୂସର ପବନ, ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜିତିପାରେ, ସେଠି ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଏକାକି ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ପରଂ ଵିଵର୍ଧନଂ ବୁଦ୍ଧେର୍ ଅଜ୍ଞାନତରୁଶାତନମ୍ । ସମୁତ୍ସରଣମ୍ ଆଧୀନାଂ ଵିଦ୍ଧି ସାଧୁସମାଗମମ୍
ସଜନମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସର୍ବାଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଅଜ୍ଞାନର ଗଛକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ—ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵିଵେକଃ ପରମୋ ଦୀପୋ ଜାଯତେ ସାଧୁସଙ୍ଗମାତ୍ । ମନୋହରୋଜ୍ଜ୍ଵଲୋ ନୂନମ୍ ଅଶୋକାଦ୍ ଇଵ ଗୁଚ୍ଛକମ୍
ସଜନମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିଲେ ଉତ୍ତମ ବିବେକର ଦୀପ ଜଳିଉଠେ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆକର୍ଷକ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯେପରି ଦୁଃଖହୀନ ଗଛର ଫୁଲମାଳା।
ନିରପାଯାଂ ନିରାବାଧାଂ ନିର୍ଵୃତିଂ ନିତ୍ଯପୀଵରୀମ୍ । ଅନୁତ୍ତମାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ସାଧୁସଙ୍ଗଵିଭୂତଯଃ
ସଜନମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନର ଶକ୍ତି ଏମିତି ଏକ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା କୌଣସି ଆପଦାରୁ ମୁକ୍ତ, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନାହିଁ, ସଦା ପ୍ରଚୁର ଓ ଅତିଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅପି କଷ୍ଟତରାଂ ପ୍ରାପ୍ତୈର୍ ଦଶାଂ ଵିଵଶତାଂ ଗତୈଃ । ମନାଗ୍ ଅପି ନ ସନ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯା ମାନଵୈସ୍ ସାଧୁସଙ୍ଗତିଃ
ମାନବମାନେ ଯେତେ ଦୁଃଖ ଓ ଅସହାୟତାରେ ପଡ଼ିଥିବେ ମଧ୍ୟ, ସଜନମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନକୁ କେବେ ଅଳ୍ପମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଧୁସଙ୍ଗତଯୋ ଲୋକେ ସନ୍ମାର୍ଗଶୁଭଦୀପିକାଃ । ହାର୍ଦାନ୍ଧକାରହାରିଣ୍ଯୋ ଭାସୋ ଜ୍ଞାନଵିଵସ୍ଵତଃ
ଏହି ସଂସାରରେ ସଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ହେଉଛି ନିର୍ମଳ ମାର୍ଗରେ ଆଶା ଦେଉଥିବା ଦୀପ। ଏହା ହୃଦୟର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ, ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକରେ ଚମକେ।
ଯସ୍ ସ୍ନାତଶ୍ ଶୀତସିତଯା ସାଧୁସଙ୍ଗତିଗଙ୍ଗଯା । କିଂ ତସ୍ଯ ଦାନୈଃ କିଂ ତୀର୍ଥୈଃ କିଂ ତପୋଭିଃ କିମ୍ ଅଧ୍ଵରୈଃ
ଯିଏ ସଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗର ଶୀତଳ ଓ ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିଛି, ସେଠାରେ ଦାନ, ତୀର୍ଥ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞର କଣ ଆବଶ୍ୟକତା?
ନୀରାଗାଶ୍ ଛିନ୍ନସନ୍ଦେହା ଗଲିତଗ୍ରନ୍ଥଯୋ ଽନଘ । ସାଧଵୋ ଯଦି ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ କିଂ ତପସ୍ତୀର୍ଥସଙ୍ଗ୍ରହୈଃ
ଯଦି ଏମିତି ସଜନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସନ୍ଦେହ ଛିନ୍ନ, ହୃଦୟର ଗଠନ୍ତି ଖୋଲିଯାଇଛି, ଓ ନିର୍ମଳ, ତେବେ ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ସଂଗ୍ରହ କଣ ଦରକାର?
ଵିଶ୍ରାନ୍ତମନସୋ ଵନ୍ଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପରେଣ ହି । ଦରିଦ୍ରେଣେଵ ମଣଯଃ ପ୍ରେକ୍ଷଣୀଯା ହି ସାଧଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍କାର ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରୟାସରେ ଖୋଜିବା ଉଚିତ। ଦରିଦ୍ରମାନେ ଯେପରି ମଣିକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେପରି ସଜନମାନେ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସତ୍ସମାଗମସୌନ୍ଦର୍ଯଶାଲିନୀ ଧୀମତାଂ ମତିଃ । କମଲେଵାପ୍ସରୋଵୃନ୍ଦେ ସର୍ଵଦୈଵ ଵିରାଜତେ
ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ମନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗତିର ଶୌଭନ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ସଦା ଏମିତି ମନେ ପଡ଼େ ଯେପରି ଅପସରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ କମଳ ଫୁଲ ଖିଲିଥାଏ।
ତେନାମଲଵିଲାସସ୍ଯ ପଦସ୍ଯାଗ୍ରାଵଚୂଲତା । ପ୍ରଥିତା ଯେନ ଭଵ୍ଯେନ ନ ତ୍ଯକ୍ତା ସାଧୁସଙ୍ଗତିଃ
ଯିଏ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦର ସ୍ଥିତିକୁ ପାଇଛି, ସେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗକୁ ଛାଡ଼ନାହାନ୍ତି।
ଵିଚ୍ଛିନ୍ନଗ୍ରନ୍ଥଯସ୍ ତଜ୍ଜ୍ଞାସ୍ ସାଧଵସ୍ ସର୍ଵସମ୍ମତାଃ । ସର୍ଵୋପାଯେନ ସଂସେଵ୍ଯାସ୍ ତେ ହ୍ଯ୍ ଉପାଯା ଭଵାମ୍ବୁଧୌ
ଯେଉଁ ସାଧୁମାନେ ଅଜ୍ଞାନର ଗଠିକୁ ଛିନ୍ଦିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେମାନେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଉପାୟ।
ତ ଏତେ ନରକାଗ୍ନୀନାଂ ସଂଶୁଷ୍କେନ୍ଧନତାଂ ଗତାଃ । ଯୈର୍ ଦୃଷ୍ଟା ହେଲଯା ସନ୍ତୋ ନରକାନଲଵାରିଦାଃ
ଯେମାନେ ସାଧୁମାନେ ଉପରେ ଅବହେଳା ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଶୁଖିଆ କାଠ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଯେଉଁ ସାଧୁମାନେ ତ, ସେମାନେ ନରକ ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିବା ବର୍ଷାମେଘ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ମରଣଂ ଦୁଃଖମ୍ ଇତ୍ଯାଦିଵିଷମୋ ଭ୍ରମଃ । ସମ୍ପ୍ରଶାମ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅଶେଷେଣ ସାଧୁସଙ୍ଗମଭେଷଜୈଃ
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ, ଦୁଃଖ ଏବଂ ଏପରି ଅନେକ ଦୁଃଖଦାୟକ ଭ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗର ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶାନ୍ତ କରାଯାଏ।
ସନ୍ତୋଷସ୍ ସାଧୁସଙ୍ଗଶ୍ ଚ ଵିଚାରୋ ଽଥ ଶମସ୍ ତଥା । ଏତ ଏଵ ଭଵାମ୍ଭୋଧାଵ୍ ଉପାଯାସ୍ ତରଣେ ନୃଣାମ୍
ସନ୍ତୋଷ, ସଜ୍ଜନ ସଙ୍ଗ, ଚିନ୍ତନ ଏବଂ ଶାନ୍ତି—ଏହିମାନେ ମାନବମାନେ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରମୁଖ ଉପାୟ।
ସନ୍ତୋଷଃ ପରମୋ ଲାଭସ୍ ସତ୍ସଙ୍ଗଃ ପରମା ଗତିଃ । ଵିଚାରଃ ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ଶମୋ ହି ପରମଂ ସୁଖଂ
ସନ୍ତୋଷ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଲାଭ, ସଜ୍ଜନ ସଙ୍ଗ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଥ, ଚିନ୍ତନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସୁଖ।
ଚତ୍ଵାର ଏତେ ଵିମଲା ଉପାଯା ଭଵଭେଦନେ । ଯୈର୍ ଅଭ୍ଯସ୍ତାସ୍ ତ ଉତ୍ତୀର୍ଣା ମୋହଵାରେର୍ ଭଵାର୍ଣଵାତ୍
ଏହି ଚାରିଟି ଶୁଦ୍ଧ ଉପାୟକୁ ଯେଉଁମାନେ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭ୍ରମ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଏକସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏଵ ଚୈତେଷାମ୍ ଅଭ୍ଯସ୍ତେ ଵିମଲୋଦଯେ । ଚତ୍ଵାରୋ ଽପି କିଲାଭ୍ଯସ୍ତା ଭଵନ୍ତି ସୁଧିଯାଂ ଵର
ଏହି ଚାରିଟି ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଏକଟିକୁ ଭଳିଭାବେ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଜାଗ୍ରତି ଆସେ, ସେଠି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଭିଜ୍ଞ ହେବାକୁ କହନ୍ତି ।
ଏକୋ ଽପ୍ଯ୍ ଏକୋ ଽପି ସର୍ଵେଷାଂ ଏଷାଂ ପ୍ରସଵଭୂର୍ ଇଵ । ସର୍ଵସଂସିଦ୍ଧଯେ ତସ୍ମାଦ୍ ଯତ୍ନେନୈକଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍
ଏହି ଚାରିଟି ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତର ମୂଳ ହେବା ପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକଟିକୁ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ସତ୍ସମାଗମସନ୍ତୋଷଵିଚାରାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଵିଚାରିତମ୍ । ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ଶମେ ସ୍ଵଚ୍ଛେ ଵହନାନୀଵ ସାଗରେ
ସଦ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗ, ସନ୍ତୋଷ, ଚିନ୍ତନ ଏବଂ ଶାନ୍ତି—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଯଦି ଚେତନାରେ ଅଲଗା କରି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ମନରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ନିଜେ ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେପରି ନଦୀ ଜଳ ସାଗରକୁ ବହିଯାଏ ।
ଵିଚାରସନ୍ତୋଷଶମାସ୍ ସତ୍ସମାଗମଶାଲିନି । ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ଶ୍ରିଯୋ ଜନ୍ତୌ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷାଶ୍ରିତେ ଯଥା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମଣିଷ ସଦ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି, ସେଠି ଚିନ୍ତନ, ସନ୍ତୋଷ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ଏମିତି ବିକାଶ ପାଏ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଵିଚାରଶମସତ୍ସଙ୍ଗାସ୍ ସନ୍ତୋଷଵତି ମାନଵେ । ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ପ୍ରପୂର୍ଣେନ୍ଦୌ ସୌନ୍ଦର୍ଯାଦ୍ଯା ଗୁଣା ଇଵ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ମନରେ ସନ୍ତୋଷ ରଖେ, ସେଠାରେ ଚିନ୍ତନ, ଶାନ୍ତି ଓ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଉପଜେ; ଯେପରି ଆକାଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖାଲେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣଗୁଡିକ ଦେଖାଯାଏ।
ସତ୍ସଙ୍ଗସନ୍ତୋଷଶମା ଵିଚାରଵତି ସନ୍ମତୌ । ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରିଵରେ ରାଜନୀଵ ଜଯଶ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଚିନ୍ତନକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ, ସନ୍ତୋଷ ଓ ଶାନ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ବିଜୟ ଓ ଶ୍ରୀ ଆସେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଏକତମଂ ନିତ୍ଯମ୍ ଏତେଷାଂ ରଘୁନନ୍ଦନ । ପୌରୁଷେଣ ମନୋ ଜିତ୍ଵା ଯତ୍ନେନାଭ୍ଯାହରେଦ୍ ଗୁଣମ୍
ତେଣୁ ରଘୁବଂଶୀ, ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କମେ କମେ ଗୋଟିଏକୁ ନିୟମିତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର; ଏହା ପାଇଁ ମନକୁ ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସରେ ଜିତିବା ଦରକାର।
ପରଂ ପୌରୁଷମ୍ ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ଜିତ୍ଵା ଚିତ୍ତମତଙ୍ଗଜମ୍ । ଯାଵଦ୍ ଏକୋ ଗୁଣୋ ନାପ୍ତସ୍ ତାଵନ୍ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଉତ୍ତମା ଗତିଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରୟାସ ନେଇ ମନର ହାତୀକୁ ଜିତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ ମଧ୍ୟ ଲାଭ ହେଉନି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ମିଳେନାହିଁ।
ପୌରୁଷେଣ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦନ୍ତୈର୍ ଦନ୍ତାନ୍ ଵିଚୂର୍ଣଯତ୍ । ଯାଵନ୍ ନାଭିନିଵିଷ୍ଟଂ ତେ ମନୋ ରାମ ଗୁଣାର୍ଜନେ
ଉଦ୍ୟମ ଓ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ, ଦାନ୍ତକୁ ଦାନ୍ତ ସହ ଘସି, ରାମ, ତୁମର ମନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଅर्जନରେ ଲଗି ଯାଉଅଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କର।
ଦେଵୋ ଭଵାଥ ଯକ୍ଷୋ ଵା ପୁରୁଷଃ ପାଦପୋ ଽଥ ଵା । ତାଵତ୍ ତଵ ମହାବାହୋ ନୋପାଯୋ ଽସ୍ତୀହ କଶ୍ଚନ
ତୁମେ ଦେବ, ଯକ୍ଷ, ମଣିଷ କିମ୍ବା ଗଛ ଯେହେଉଁ, ବଳଶାଳୀ ରାମ, ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।