କ୍ଷଣେନ ଚେତସି ଯଥା ଭାତୋ ଲୋକକ୍ଷଯୋଦଯୌ । ଖାତ୍ମା ଜଗତ୍ ତଥୈଵେଦଂ ସବାହ୍ଯାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ନଭଃ
ଯେପରି ମନରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜଗତର ଉଦୟ ଓ ନାଶ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଏହି ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଶ୍ୱ ଆକାଶର ମୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଚିରନ୍ତନମନୋରାଜ୍ଯମାତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ କିଲ ସତ୍ଯତା । କଥମ୍ ଆଲୋକିତେ ଽପି ସ୍ଯାତ୍ ସତ୍ଯଂ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ଵିଭ୍ରମେ
ଏହି ଜଗତ ଏକ ପୁରାତନ ମନର ରାଜ୍ୟ ମାତ୍ର; ଏଠି ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ସତ୍ୟ ଥିବ? ଭ୍ରମରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ନାହିଁ।
ଭ୍ରମେଣାଲୋକିତସ୍ ସତ୍ଯମ୍ ଆଲୋକେନ ଵିଲୀଯତେ । ଦୃଶ୍ଯମାନମ୍ ଅପି କ୍ଷାମଂ ଶରଦୀଵାଭ୍ରମ୍ ଅମ୍ବରେ
ଭ୍ରମରେ ଦେଖିଲେ ସତ୍ୟ ଦେଖିବା ସମୟରେ ହିଁ ହରାଇଯାଏ; ଦେଖିବାକୁ ଯାହା ମିଳେ ତାହା ଅତି କମ୍ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଶରତ୍ ଋତୁର ଆକାଶରେ ଥିବା ମେଘପଟି ଭଳି।
ଚିତ୍ତଚିତ୍ରକୃତଶ୍ ଚିତ୍ତେ ସଂସ୍ଥିତାଶ୍ ଚିତ୍ରପୁତ୍ରିକାଃ । ଭିତ୍ତ୍ଯଭାଵାଦ୍ ଅନାଧାରା ବହିସ୍ ତ୍ରିଭୁଵନାଦିକାଃ
ମନରେ ମନ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ଚିତ୍ରପୁତ୍ରୀମାନେ ମନ ଭିତରେ ରହିଥାନ୍ତି; ଦିଵାଳ ନଥିବାରୁ ସେମାନେ ଆଧାରହୀନ, ବାହାରରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ନିରାଧାର।
ନୈତାସ୍ ସନ୍ତି ନ ଚାସି ତ୍ଵଂ କିଂ କେନ ପରିରୁଧ୍ଯତେ । ରୋଧ୍ଯରୋଧକସମ୍ମୋହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଖଵିମଲୋ ଭଵ
ଏହି ସବୁ କିଛି ନାହିଁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଛନ୍ତି ନାହିଁ—ତେଣୁ କିଏ କିଏକୁ ବାନ୍ଧିଛି? ବାନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତିର ଭ୍ରମକୁ ଛାଡ଼ି, ଆକାଶ ଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତିର୍ ଏଵ କା ଵ୍ଯୋମ୍ନଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତିଶ୍ ଚୈଵ ଖାତ୍ମିକା । ଅତଃ କାଲକ୍ରିଯାକୁଡ୍ଯକଲାଦି ଵିମଲଂ ନଭଃ
ଆକାଶ ପାଇଁ କେଉଁ କ୍ରିୟା ଅଛି? ଆକାଶର ସ୍ୱଭାବ ହିଁ କ୍ରିୟାହୀନ; ଏହିପରି, ସମୟ, କ୍ରିୟା, ଦିଵାଳ ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆକାଶକୁ ଅସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେନାହିଁ, ଆକାଶ ସଦା ଶୁଦ୍ଧ।
ଚିତ୍ତସଂସ୍ଥଂ ଯଥା ଚିତ୍ରଂ ସଦ୍ରୂପମ୍ ଅପି ଖାତ୍ମକମ୍ । ଵ୍ଯୋମ୍ନଶ୍ ଶୂନ୍ଯତମଂ ଵିଦ୍ଧି ତଥେଦମ୍ ଅଖିଲଂ ଜଗତ୍
ମନରେ ଥିବା ଚିତ୍ରଟି ଯେପରି ଏକାଉଁ ସତ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହା ଖାଲି ଆକାଶର ସ୍ୱଭାବର; ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଆକାଶର ଶୂନ୍ୟତାର ଅଟୁଟ ଅଂଶ ଭାବିବାକୁ ଚାହିଁ।
ଚିତ୍ତଭିତ୍ତୌ କୃତଂ ଚିତ୍ରଂ ଯଚ୍ ଚିଚ୍ଚିତ୍ରକରେଣ ତତ୍ । ସର୍ଵଂ ଶୂନ୍ଯତଯା ଵ୍ଯୋମ୍ନୋ ମନାଗ୍ ଅପି ନ ଭିଦ୍ଯତେ
ମନର ପଟରେ ଚେତନାର ଚିତ୍ରକର ଯେଉଁ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଥାଏ, ତାହା ଶୂନ୍ୟତାରେ ଆକାଶ ସହ କିଛି ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ।
ଯଥା ପ୍ରକଚତଶ୍ ଚିତ୍ତେ ଜଗନ୍ନିର୍ମାଣସଙ୍କ୍ଷଯୌ । କ୍ଷଣେନୈଵ ତଥୈଵେମୌ ବହିସ୍ସ୍ଥାଵ୍ ଇତି ଵିଦ୍ଧି ହେ
ମନରେ ଯେପରି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି ଓ ନାଶ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଘଟିଯାଏ, ସେହିପରି ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାଗୁଡିକ ଏକାଉଁ ଶୀଘ୍ର ଘଟେ, ଏହି କଥା ଜାଣିବା।
ଆଦ୍ଯକ୍ଷଣମନୋରାଜ୍ଯେ ନାନାଭୁଵନନାମନି । କ୍ଷଣଭାଵିନି ମୋହେନ କଲ୍ପତା ପରିକଲ୍ପିତା
ମନର ଆଦି କ୍ଷଣରେ ଅନେକ ଜଗତର ନାମ ଉପଜିଯାଏ; କ୍ଷଣିକ ଭାବର ମୋହ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡିକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ଧାରଣା କରାଯାଏ।
ଅସଦ୍ ଏଵ ମନୋରାଜ୍ଯଂ କର୍ତୁଂ ଶକ୍ତଂ ଯଥା ମନଃ । କ୍ଷଣସ୍ଯ କଲ୍ପୀକରଣେ ତଥୈଵ ବଲଵନ୍ ମନଃ
ମନ ଯେପରି ଅସଲ ଭାବନାର ଏକ ରାଜ୍ୟ ତିଆରି କରିପାରେ, ସେପରି ମନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଦୀର୍ଘ ଯୁଗ ଭଳି କରିଦେବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ।
କ୍ଷଣଂ କଲ୍ପୀକରୋତ୍ଯ୍ ଏତତ୍ ତଥାଲ୍ପଂ କୁରୁତେ ବହୁ । ଅସତ୍ ସତ୍ କୁରୁତେ କ୍ଷିପ୍ରମ୍ ଇତୀଯଂ ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଉତ୍ଥିତା
ଏହି ମନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଦୀର୍ଘ ଯୁଗ କରିଦେଇ, ଅଳ୍ପକୁ ବହୁତ କରିଦେଇ, ଅସଲକୁ ତୁରନ୍ତ ସତ୍ୟ ଭଳି ଦେଖାଇଦେଇ — ଏହିପରି ଭ୍ରମ ଉପଜେ ।
କ୍ଷଣମ୍ ଆଦିମନୋରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରତିଭାତଂ ସ୍ଵଭାଵତଃ । ଯଦ୍ ଵିଚିତ୍ରାତ୍ମ ତଦ୍ ଇଦଂ ଜଗଜ୍ଜାଲମ୍ ଇତି ସ୍ଥିତମ୍
ମନର ଆଦି ଭାବନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ; ଯାହା ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଛି, ଏହି ଜଗତର ଜାଲ ଭଳି ଅଟୁଟ ଅଛି ।
ସର୍ଗୋ ନିର୍ଵାଣନିଷ୍ଠତ୍ଵାନ୍ ନିମେଷମ୍ ଅଯମ୍ ଉତ୍ଥିତଃ । ପ୍ରତିଭାମାତ୍ରତୋ ଽତ୍ରୈଵ କଲ୍ପିତା ଵଜ୍ରସାରତା
ସୃଷ୍ଟି ମୁକ୍ତିର ଆଧାରରେ ଏକ ଚକ୍ଷୁପଲକରେ ଉପଜେ; ଏଠାରେ ମନର ଭାବନାକୁ ହୀରା ଭଳି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ ।
ଚିତ୍ତଚିତ୍ରକୃତଶ୍ ଚିତ୍ସ୍ଥଂ ଜଗଚ୍ଚିତ୍ରଂ କଚତ୍ ସ୍ଥିତମ୍ । ଅକୁଡ୍ଯମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅରଙ୍ଗାଢ୍ଯମ୍ ଇଦଂ ସ୍ଫାରମ୍ ଇଵାଗ୍ରତଃ
ମନର ଚିତ୍ରକଳାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ବିଶ୍ୱ, ଚେତନାରେ ବସିଛି । ଏହା ଏଠାରେ ଏକ ବିଶାଳ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଯଦିଓ ଏହା ଏକ ହଲ୍ ନୁହେଁ ।
ଅହୋ ନୁ ଚିତ୍ରଂ ନିର୍ଭିତ୍ତି ଚିତ୍ରମ୍ ଉଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ ଉତ୍ଥିତମ୍ । ସୁରଞ୍ଜନଂ ଜଗଦ୍ ଇତି ସ୍ଥିତଂ ଦୃଷ୍ଟିଵିଲୋଭନମ୍
ବାହାରେ କିପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଏହି ଦିଵାଳ ନଥିବା ଚିତ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି । ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଏହା ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ।
ନାନାତମୋମଷୀଲେଖଂ ନାନାତେଜୋଽଂଶରଞ୍ଜନମ୍ । ନାନାକଲଙ୍କାଵଯଵଂ ନାନାରାଗାନୁରଞ୍ଜିତମ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅନେକ ଛାୟା ଓ ଆଲୋକର ରେଖାରେ ସଜିତ, ଅନେକ ଚମକର କିରଣରେ ରଙ୍ଗିତ, ବିଭିନ୍ନ ନିର୍ମଳ ଅଂଶରେ ଗଠିତ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଛି ।
ନାନାଦୃଷ୍ଟିଵିଲାସାଢ୍ଯଂ ନାନାନୁଭଵଲୋଚନମ୍ । ନାନାଭ୍ରକୋଗ୍ରରଚନଂ ନାନାକାରାଗ୍ରପଶ୍ଚିମମ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ ଭରିଆ, ଅନେକ ଭାବରେ ଅନୁଭବ ହୋଇଥାଏ, ଅନେକ ଘନ ମେଘରେ ତିଆରି, ଅନେକ ଆକୃତିର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ରହିଛି ।
ଵ୍ଯୋମନୀଲସରଃଫୁଲ୍ଲତାରାଚନ୍ଦ୍ରାର୍କପଙ୍କଜମ୍ । ଵିଚିତ୍ରରଚନୋଦ୍ଯୁକ୍ତମେଘାଲୀପତ୍ତ୍ରମଞ୍ଜରି
ଆକାଶ ଏକ ଜଳାଶୟ, ଯାହାରେ ତାରା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଭଳି; ମେଘମାନେ ତାହାର ପାତ୍ର ଓ ମଞ୍ଜରୀ ଭଳି ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ଵକୋଷ୍ଠକାଭିଲିଖିତସୁରାସୁରନୃପୁତ୍ରିକମ୍ । ପରମାଲୋକମକ୍କୋଲଧଵଲାକାଶକୁଡ୍ଯକମ୍
ତାହାର ନିଜ ଘରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମଣିଷ ଝିଅମାନେ ଚିତ୍ରିତ; ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଆଲୋକମୟ ଆକାଶ ଦେଉଳ ଭିତିରେ ଘେରା।
ଆକାଶ ଏଵ ରଚିତା ପ୍ରତିଭୈକରଙ୍ଗା ମୁଗ୍ଧା ଜଗତ୍ତ୍ରଯମନୋହରପୁତ୍ରିକେଯମ୍ । ଚିନ୍ମାତ୍ରଵକ୍ତ୍ରପରିରଞ୍ଜିତସର୍ଵଲୋକା ଲୀଲାକୁଲା ଚପଲଚିତ୍ତକଚିତ୍ରକର୍ତ୍ରା
ଏହି ମନୋହର ପୁତୁଳି, ତିନି ଲୋକକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, କେବଳ ଆକାଶରେ କଳ୍ପନାର ଖେଳରେ ତିଆରି; ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ମୁହଁରେ ରଂଗିତ, ସେ ଖେଳରେ ଭରିଆ, ଚଞ୍ଚଳ ମନର ରଚନା।
ହେମାଚଲାଙ୍ଗଲତିକା ଘନକେଶପାଶା ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଲୋଚନଵିଚାଲନଦୃଷ୍ଟଲୋକା । ଧର୍ମାର୍ଥକାମତ୍ରିକଯନ୍ତ୍ରିତଶାସ୍ତ୍ରଵସ୍ତ୍ରା ପାତାଲତାଲଚରଣୋନ୍ନତଭୂନିତମ୍ବା
ସେ ହେଉଛି ମେରୁ ପର୍ବତର ଲତା, ଘନ ମେଘ ତାଙ୍କର କେଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ନୟନ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜଗତ ଚଳିଥାଏ; ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ତାଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରର ବସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ପାତାଳର ମୂଳ ତାଙ୍କର ଭୂମିକୁ ଉଠାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରରୁଦ୍ରହରିବାହୁଚତୁଷ୍ଟଯୋଗ୍ରା ସତ୍ଯାନୃତୋନ୍ନତକୁଚା କକୁବଙ୍ଗଯଷ୍ଟିଃ । ଅବ୍ଧ୍ଯନ୍ତ୍ରଵେଷ୍ଟିତମହୀତଲପଦ୍ମପୀଠପତ୍ତ୍ରୀକୃତାଚଲମହାଭୁଵନୋଦରୀ ଚ
ସେ ଏହି ବିଶାଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗଭୀର ପେଟ, ଯେଉଁଥିରେ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ମନେ ପଦ୍ମର ପତ୍ର ଭଳି ପୃଥିବୀର ଆସନକୁ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହି ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର ଓ ହରିଙ୍କର ଶକ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଅଂତଡ଼ି ଏକଟି ସତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟଟି ଅସତ୍ୟରେ ଉତ୍ତଳ। ତାଙ୍କର ଦେହ ଦିଗ୍ବାସ୍ତୁର ଧାରା।
ରାତ୍ର୍ଯନ୍ଧକାରଚପଲଭ୍ରୁରହସ୍ସ୍ମିତୋଚ୍ଚୈସ୍ ତାରାକରାଲପୁଲକା ଗ୍ରହଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିଃ । ଚଞ୍ଚଚ୍ଚତୁର୍ଦଶଵିଧାକୁଲଭୂତଜାତରୋମା ଧ୍ଵନତ୍ପ୍ରଲଯଵାରିଦକମ୍ବୁପୂଗା
ତାଙ୍କର ଭୂରୁ ହେଉଛି ରାତିର ଅନ୍ଧାର ଓ ଚଞ୍ଚଳତା, ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ହସ ହେଉଛି ତାରାମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ, ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ହେଉଛି ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀ। ତାଙ୍କର ଦେହର ରୋମ ହେଉଛି ଚଞ୍ଚଳ ଚୌଦ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଜୀବମାନଙ୍କର ଭିଡ଼, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ପ୍ରଳୟର ଜଳର ଗୁଞ୍ଜନ।
ଜୀଵାନ୍ଵିତା ଗଗନ ଏଵ କୃତା ଵିଚିତ୍ରା ଵ୍ଯୋମାତ୍ମିକାଚିରଵିଲକ୍ଷଣଚିତ୍ରକର୍ତ୍ରା । ଚିତ୍ତେନ ଚିତ୍ରପରିକର୍ମଵିଦା ତ୍ରିଲୋକୀ ନାନାଵିଲାସଵଲିତା ଵରପୁତ୍ରିକେତି
ଜୀବରେ ଭରିତ, ସେ ଆକାଶରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସ୍ବଭାବ ହେଉଛି ଆକାଶ, ତାଙ୍କର ଅନନ୍ୟ ଆକୃତି ସଦା ଭିନ୍ନ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି। ତିନି ଲୋକ ଚିତ୍ତର କୌଶଳରେ ଶୋଭିତ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଖେଳରେ ଭରିତ ଅଦ୍ଭୁତ ପୁତୁଳି।
ଇଦଂ ଵିଦ୍ଧି ମହାଶ୍ଚର୍ଯମ୍ ଅର୍ଜୁନେହ ହି ଯତ୍ କିଲ । ପୂର୍ଵଂ ସଞ୍ଜାଯତେ ଚିତ୍ରଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଭିତ୍ତିର୍ ଉଦେତି ହି
ଅର୍ଜୁନ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥାକୁ ଜାଣ: ପ୍ରଥମେ ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଏ, ପରେ ଦିଵାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଅଭିତ୍ତାଵ୍ ଉତ୍ଥିତେ ଚିତ୍ରେ ଦୃଶ୍ଯତେ ଭିତ୍ତିର୍ ଆତତା । ଅହୋ ନୁ ଚିତ୍ରା ମାଯେଯଂ ମଗ୍ନଂ ତୁମ୍ବୁ ଶିଲା ପ୍ଲୁତା
ଭିତିରେ ଚିତ୍ର ଦେଖାଯିବା ସମୟରେ, ଭିତି ଏକ ପ୍ରସାରିତ ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଏ । ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ! ଏହି ମାୟା ଏମିତି ଅଦ୍ଭୁତ, ଯେପରି ଜଳ ତଳେ ଡୁବିଥିବା ଲାଉ କିମ୍ବା ପଥର ପାଣି ଉପରେ ଭସିଯାଏ ।
ଚିତ୍ତସ୍ଥଚିତ୍ରସଦୃଶେ ଵ୍ଯୋମାତ୍ମନି ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ । ଵ୍ଯୋମାତ୍ମନସ୍ ତେ କିମ୍ ଇଯମ୍ ଅହନ୍ତା ଵ୍ଯୋମତୋଦିତା
ଯେପରି ମନରେ ଚିତ୍ର ରହିଥାଏ, ସେପରି ଏହି ତିନି ଜଗତ ଚେତନାର ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ । ତୁମ ନିଜର ଆତ୍ମାର ଏହି ଆକାଶରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା 'ମୁଁ' ଭାବଟି କଣ ?
ସର୍ଗଵ୍ଯୋମ କୃତଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଵ୍ଯୋମ ଵିଲୀଯତେ । ଭୁଜ୍ଯତେ ଵ୍ଯୋମନି ଵ୍ଯୋମ ଵ୍ଯୋମ ଵ୍ଯୋମନି ଚାତତମ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଆକାଶ ଆକାଶ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଏବଂ ଆକାଶରେ ଆକାଶ ଲୟ ହୁଏ । ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଆକାଶ ସମଗ୍ର ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ।
ଵେଷ୍ଟିତଂ ଵାସନାରଜ୍ଜ୍ଵା ଦୀର୍ଘସଂସୃତିଦାମ ଯତ୍ । ଵାସନୋଦ୍ଵେଷ୍ଟନେନୈଵ ତଦ୍ ଇହୋଦ୍ଵେଷ୍ଟ୍ଯତେ ଽର୍ଜୁନ
ଦୀର୍ଘ ସଂସାର ଯାତ୍ରାର ଶୃଙ୍ଖଳ ଭଳି, ଆମେ ଆମର ଆଦତର ଦୂର୍ଵଳତାର ଦୋରିରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛୁ । ଏହି ଆଦତଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେଇଲେ ମାତ୍ର, ଏଠାରେ ଏହା ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ହେ ଅର୍ଜୁନ ।