ଯଥାମଲଃ ପଯଃକୋଶସ୍ ତଲଵିଶ୍ରାନ୍ତଭାନୁଭାଃ । ସନ୍ନ୍ ଏଵାସନ୍ନ୍ ଇଵୈଵଂ ଚିନ୍ନୈବିଡ୍ଯଂ ସଦ୍ ଅସତ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଵ
ଯେପରି ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ପାଣିର ପାତ୍ର ହାତରେ ରଖିଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଏ, ଏହି ପାତ୍ର ସତ୍ୟରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ କେବେ କେବେ ନଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଚେତନାକୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍।
ଯଥା ସୋମ୍ଯପଯୋରାଶିକୋଟରଂ କଲନୋନ୍ମୁଖମ୍ । ଦ୍ରଵତ୍ଵାତ୍ ସ୍ପନ୍ଦ୍ଯ୍ ଅଥାସ୍ପନ୍ଦଂ ତଥେଦଂ ଚିଦ୍ଘନାନ୍ତରମ୍
ଯେପରି ଏକ ନମ୍ର ପାଣିର ଘଡ଼ର ଭିତର ଖାଲି ଅଂଶ ଧ୍ୱନି ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏହା ତରଳ ଥିବାରୁ କେବେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, କେବେ ଶାନ୍ତ ରହେ, ସେପରି ଏହି ଚେତନାର ଅନ୍ତର ମଧ୍ୟ କେବେ କମ୍ପିତ, କେବେ ଶାନ୍ତ ଅଛି।
ଚିଚ୍ଛିଲାଶଙ୍ଖପଦ୍ମୌଘସ୍ ତନ୍ମଯଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅତନ୍ମଯଃ । ଜଗଦ୍ ଵିଦ୍ଧି ସପଦ୍ମାଦିଶବ୍ଦାର୍ଥଂ ଚିଚ୍ଛିଲାନ୍ତରମ୍
ଚେତନାର ପାଷାଣରୁ ତିଆରି ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ମାନେ କେବେ ଏହାର ଗୁଣ, କେବେ ଏହାର ନୁହେଁ; ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ନାମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ, ଚେତନା ପାଷାଣର ଏକ ରୂପାନ୍ତର।
ମହାଶିଲାଘନୋ ଽପ୍ଯ୍ ଏଷ ଚିଦ୍ଘନସ୍ ସୁଷିରୋଦରଃ । ଅରନ୍ଧ୍ରୋ ଽନ୍ତଶ୍ ଚାଦ୍ଵଯୋ ଽଚ୍ଛୋ ଜଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍
ଏହି ବଡ଼ ପାଷାଣ ଦେଖିଲେ ମଜବୁତ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଚେତନାର ଘନ ରୂପ, ଭିତରେ ଖାଲି ଅଂଶ ଅଛି; କୌଣସି ରନ୍ଧ୍ର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭିତରେ ଏକତା ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଅଛି, ଯେପରି ପାଣି ଭିତର ଗଠନ।
ପତତୀଦଂ ଜଗଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ସୋମ୍ଯମ୍ ଅମ୍ଭ ଇଵ ଦ୍ରୁତେଃ
ହେ ସୁମୁଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ଯେପରି ଜଳ ଜଳରେ ମିଶିଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଣୀଦଂ ସୁଷୁପ୍ତାଭମ୍ ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଅନନ୍ଯଚ୍ ଛିଲାବ୍ଜଵତ୍ । ମଜ୍ଜବିଲ୍ଵମ୍ ଇଵ ବ୍ରହ୍ମ ଜଗଦ୍ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଵାମଲମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନଥିବା ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ପରି ଅଛି, ଯେପରି ପଥର ଏକ ତାଳପୋଖରୀରେ ରହିଥାଏ। ଯେପରି ବେଲ ଜଳରେ ଡୁବିଥାଏ, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଡୁବିଯାଏ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମ ହେଉଛି।
ଯଥା ଶୂନ୍ଯତ୍ଵମ୍ ଆକାଶେ ଦ୍ରଵତ୍ଵଂ ଚାମ୍ଭସି ସ୍ଥିତମ୍ । ସ୍ପନ୍ଦତ୍ଵଂ ଚ ଯଥା ଵାଯୌ ବ୍ରହ୍ମଣୀଦଂ ତଥା ଜଗତ୍
ଯେପରି ଆକାଶରେ ଶୂନ୍ୟତା, ଜଳରେ ପ୍ରବାହ, ବାୟୁରେ କମ୍ପନ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣି ଯଥା ତଥୈଵେଦଂ ଜଗତ୍ ସ୍ଥିତମ୍ । ନାନଯୋର୍ ଵିଦ୍ଯତେ ଭେଦସ୍ ତରୁପାଦପଯୋର୍ ଇଵ
ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଛି। ଦୁହାରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେପରି ଗଛ ଓ ତାହାର ଶାଖାରେ।
ଯାନ୍ଯ୍ ଏତାନି ଜଗନ୍ତୀହ ତାନ୍ଯ୍ ଅନ୍ତ୍ରାଣି ଚିଦାକୃତେଃ । ଭାଵାଭାଵାଦି ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଷାଂ ତସ୍ଯା ଇଵ କଦାଚନ
ଏଠାରେ ଯେତେକି ଜଗତ୍ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଚେତନାର ଅନ୍ତର୍ଯାତ୍ରା ଭଳି। ଏମାନେ ପାଇଁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିତ୍ୱ ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଟେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଚେତନା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେବେ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଜଗଦାଭାସଂ ମରୁତାପୋ ଯଥା ଜଲମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈଵାଲୋକନାଚ୍ ଛୁଦ୍ଧଂ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅମ୍ବୁ ଯଥାତପଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଟି ଏହି ଜଗତ୍ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେପରି ବାୟୁ ଓ ତାପ ଜଳରେ ଦେଖାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଯେପରି ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ମେର୍ଵାଦେସ୍ ତୃଣଗୁଲ୍ମାଦେଶ୍ ଚିତ୍ତାଦେର୍ ଜଗତୋ ଽପି ଚ । ପରମାଣୁଵିଭାଗେନ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତତ୍ ପରଂ ଵିଦୁଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ଓ ଜଣ୍ଡା, ଚିତ୍ତ ଓ ଏହି ଜଗତ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେଉଁ ରୂପ ଅଣୁ ଅଣୁ ଭାଗରେ ଅଛି, ସେଇ ଉତ୍ତମ ଜଣାଯାଏ।
ତତ୍ସମୂହସ୍ ତଦ୍ ଏଵୋଚ୍ଚୈଶ୍ ଚିତ୍ତମେରୁତୃଣାଦିକମ୍ । ଯତ୍ ସୌକ୍ଷ୍ମ୍ଯେ ଽପି ହି ସାରାତ୍ମ ସ୍ଥୌଲ୍ଯେ ସାରତରଂ ହି ତତ୍
ସେଇ ସମୁହ ଉଚ୍ଚତାରେ ଚିତ୍ତ, ମେରୁ, ଘାସ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଆକାର ହୋଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ସୂକ୍ଷ୍ମତା ଅଛି, ସେଠି ତାହାର ସାର ଅଛି; ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଦ୍ରୢଢତା ଅଛି, ସେଠି ତାହା ଅଧିକ ସାରବତୀ।
ଯଥା ରସାତ୍ମିକା ଶକ୍ତିଃ ପରମାଣୁତଯା ତଯା । ସ୍ଥିତା ଜଗତ୍ପଦାର୍ଥେଷୁ ପାଯସୀ ବ୍ରହ୍ମତା ତଥା
ଯେପରି ରସର ମୂଳ ଶକ୍ତି ଅଣୁ ଅଣୁ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁରେ ରହିଛି, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମ ଭାବ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିତ ଅଛି।
ରସଶକ୍ତିର୍ ଯଥୋଦେତି ତୃଣଗୁଲ୍ମତଯାମ୍ଭସଃ । ତଥା ନାନାତଯୋଦେତି ସୈଵାସେଵେହ ବ୍ରହ୍ମତା
ଯେପରି ଜଳରେ ରସ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ ତିନି, ଗଛ ଆଦି ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ସେପରି ଏଠି ବ୍ରହ୍ମ ଏକା ନିଜ ଲୀଳାରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ଯୈଷା ରୂପଵିଲାସାନାମ୍ ଆଲୋକପରମାଣୁତା । ଗୁଣଗୁଣ୍ଯର୍ଥସତ୍ତ୍ଵାତ୍ମରୂପିଣୀ ସା ପରାତ୍ମତା
ଯାହା ରୂପ ଓ ଆଲୋକର ଅଣୁ ମୂଳ ଭାବ, ଯାହା ଗୁଣ ଓ ବସ୍ତୁର ନିଜସ୍ୱ ତତ୍ତ୍ୱ, ସେହି ଅଟୁଟ ଆତ୍ମା ହେଉଛି ପରମାତ୍ମା।
ଚିତିତତ୍ତ୍ଵେ ଽସ୍ତି ଶୈଲାଦି ତଦଭିଵ୍ଯଞ୍ଜନାତ୍ମନି । ପିଞ୍ଛପକ୍ଷୌଘକାଠିନ୍ଯଂ ମଯୂରାଣ୍ଡରସେ ଯଥା
ଚେତନାର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱରେ ପାହାଡ଼ ଆଦିର ଦୃଢତା ତାଙ୍କର ପ୍ରକଟ ଭାବରେ ଅଛି, ଯେପରି ମୟୂର ଡିମ୍ବର ରସରେ ପିଞ୍ଚ ପାଖର ଦୃଢତା ରହିଥାଏ।
ଚିତିତତ୍ତ୍ଵେ ଽସ୍ତି ନାନାତା ତଦଭିଵ୍ଯଞ୍ଜନାତ୍ମନି । ଵିଚିତ୍ରପିଞ୍ଛିକାପୁଞ୍ଜୋ ମଯୂରାଣ୍ଡରସେ ଯଥା
ଚେତନାର ମୂଳରେ ନିଜର ପ୍ରକାଶରେ ବିଭିନ୍ନତା ରହିଛି, ଯେପରି ମୟୂର ଡିଂଗର ମଧ୍ୟରେ ରଙ୍ଗିନ ପିଞ୍ଚିକାର ଗୁଛ ଅଛି।
ନାନାନାନାତ୍ମିକେ ହ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଯଥାଣ୍ଡରସବର୍ହିତେ । ଵିଵେକଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଦୃଶ୍ଯେତେ ତଥା ବ୍ରହ୍ମଜଗତ୍ସ୍ଥିତୀ
ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ଏକାଧିକ ଓ ଏକତା ଦୁହେଁ ଅଛି, ଡିଂଗ ରସ ଓ ପିଞ୍ଚିକାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ, ବିବେକୀ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଜଗତର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଖାଯାଏ।
ସନାନାତୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅନାନାତୋ ଯଥାଣ୍ଡରସବର୍ହିଣଃ । ଅଦ୍ଵୈତଦ୍ଵୈତସତ୍ତାତ୍ମା ତଥା ବ୍ରହ୍ମଜଗଦ୍ଭ୍ରମଃ
ଏକାଧିକ ଓ ଏକତା ଦୁହେଁ ଥିବା ଡିଂଗ ରସ ଓ ପିଞ୍ଚିକାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଜଗତର ଭ୍ରମ ଅଦ୍ୱୈତ ଓ ଦ୍ୱୈତ ଦୁହେଁର ସ୍ୱଭାବ।
ଯତସ୍ ସଦସତୋସ୍ ସତ୍ତା ସତ୍ତ୍ଵତାଯା ଯତସ୍ ସ୍ଥିତିଃ । ଯତସ୍ ତଦତଦୋ ରୂପଂ ଭାଵଂ ସ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ ପରମ୍
ଯାଠୁ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାଠୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ସ୍ଥିତି ଆସେ, ଯାଠୁ ଏହା ଓ ନାହିଁ ରୂପ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ—ସେହିକୁ ଉତ୍ତମ ପରମ ଭାବରେ ଜାଣ।
ନାନାନାନାତ୍ଵମ୍ ଅଵିଦନ୍ ନନୁ ନୂନମ୍ ଅସମ୍ଭଵମ୍ । ଚିଜ୍ଜଗଜ୍ଜ୍ଵଲନଂ ପଶ୍ଯ ବର୍ହ୍ଯଣ୍ଡରସବର୍ହିଵତ୍
ସତ୍ୟରେ, ଏହି ଭିନ୍ନତା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ଜଣାନଥିବାରୁ, ଚେତନା ଓ ଜଗତର ଜ୍ୱାଳାକୁ ଦେଖ, ଯେପରିକି ମୟୂର ଡିଞ୍ଚିର ଭିତର ଓ ବାହାର ଦେଖାଯାଏ।
ଯଥା ଜଗତି ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵେ ଚ ଜଗତ୍ ତଥା । ନାନାନାନାତ୍ମ ଚୈକଂ ଚ ମଯୂରାଣ୍ଡରସୋ ଯଥା
ଯେପରି ଜଗତ ଚିତ୍ତରେ ଅଛି, ଓ ଚିତ୍ତ ଜଗତରେ ଅଛି, ସେପରି ଏକ ଓ ଅନେକ ମଧ୍ୟ ଅଛି—ମୟୂର ଡିଞ୍ଚିର ରସ ଭିତରେ ଯେପରି ଅଛି।
ନାନାପଦାର୍ଥଭ୍ରମପିଞ୍ଛପୂର୍ଣୋ ଜଗନ୍ମଯୂରାଣ୍ଡରସଶ୍ ଚିଦାତ୍ମା । ମଯୂରରୂପଂ ତ୍ଵ୍ ଅମଯୂରମ୍ ଅତ୍ର ସତ୍ତାପଦଂ ଵିଦ୍ଧି କୁତୋ ଽସ୍ତି ଭେଦଃ
ମୟୂର ଡିଞ୍ଚିର ରସ ଯାହା ଚେତନା, ଏହା ଅନେକ ବସ୍ତୁର ଭ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ଭ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଗଠିତ; ମୟୂରର ଆକୃତି ଏଠାରେ ମୟୂର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେ ମୟୂର ନୁହେଁ—ଏଠାରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଏକ, ତେଣୁ ବିଭେଦ କେଉଁଠୁ ଆସିବ?
ଯତ୍ରାନୁଦିତରୂପାତ୍ମ ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ତୀଦମ୍ ଆତତମ୍ । ମଯୂର ଇଵ ବୀଜାନ୍ତସ୍ ତଦ୍ ଅହନ୍ତ୍ଵମ୍ ଅଗାଦି ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଅପ୍ରକଟ ଆକୃତିରୁ ସମସ୍ତ ଏହି ଆବିସ୍ତୃତ ଅଛି, ସେଠାରେ, ମୟୂର ଡିଞ୍ଚିର ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି, 'ମୁଁ' ଭାବ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତତ୍ର ନାଭ୍ଯୁଦିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ ତତ୍ର ସର୍ଵଂ ଚ ଵିଦ୍ଯତେ । ତଦ୍ ଅଵାଚ୍ଯଂ ଗିରାଂ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖସାରେ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସେଠି କିଛି ଉପଜି ନାହିଁ, ତଥାପି ସବୁ କିଛି ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି। ଏହା କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବା ନୁହେଁ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦର ମୂଳରେ ଏହା ଅନୁପସ୍ଥିତ।
ତଥା ଚ ମୁନଯୋ ଦେଵା ଗଣାସ୍ ସିଦ୍ଧା ମହର୍ଷଯଃ । ଆସ୍ଵାଦଯନ୍ତସ୍ ସ୍ଵଂ ରୂପଂ ସଦା ତୂର୍ଯପଦେ ସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି ମୁନି, ଦେବ, ଗଣ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମହାଋଷିମାନେ ସଦା ତୃତୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହି, ନିଜର ସ୍ୱରୂପକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ଏତେ ଯେ ସ୍ତବ୍ଧନଯନଦୃଷ୍ଟଯୋ ନିର୍ନିମେଷିଣଃ । ତେ ଦୃଶ୍ଯଦର୍ଶନାସଙ୍ଗସ୍ପନ୍ଦତ୍ଯାଗେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଯେମାନେ ନିଶ୍ଚଳ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କେବେ ଫିରେନି; ସେମାନେ ଦେଖିବା ଏବଂ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜିନିଷର ସଂଯୋଗ ଛାଡି, ନିଶ୍ଚଳତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ନ ସ୍ଥିତା ଭାଵନା ଯେଷାଂ ସ୍ଥିତାନାମ୍ ଅପି କର୍ମସୁ । ସଂଵିତ୍ସଂଵେଦ୍ଯସମ୍ବନ୍ଧସ୍ପନ୍ଦତ୍ଯାଗେ ଚ ଯେ ସ୍ଥିତାଃ
ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମନର ଭାବନା ଅଟୁକି ରହେନି, ଏବଂ ଚେତନା ଓ ଜାଣିବା ଯୋଗର ସଂଯୋଗ ଛାଡି ନିଶ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରାଣୋ ନ ସ୍ପନ୍ଦତେ ତେଷାଂ ଚିତ୍ରସ୍ଥଵପୁଷାମ୍ ଇଵ । ଚିତ୍ତଚୈତ୍ତସମାସଙ୍ଗତ୍ଯାଗେ ତେ ସ୍ଵପଦେ ସ୍ଥିତାଃ
ଯେମାନେ ଦେହକୁ ଚିତ୍ରରେ ଅଙ୍କିତ ପ୍ରତିମା ପରି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଚଳିତ ହୁଏନାହିଁ; ମନ ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ଭାବନାକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବସି ରହନ୍ତି।
ସ୍ପନ୍ଦାତ୍ ସଂସାଧଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅର୍ଥଂ ସେନାସ୍ ସେନେଶ୍ଵରଂ ଯଥା । ତଥୈଵ ଚିତ୍ତଚୈତ୍ତାନି ସ୍ପନ୍ଦାତ୍ କୁର୍ଵନ୍ତି ସଂସୃତିମ୍
ଯେପରି ସେନା ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗି ସେନାପତିଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ମନ ଓ ତାହାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବନା ଚଳନ ଦ୍ୱାରା ସଂସାର ଚକ୍ରକୁ ଚାଲାଇଥାଏ।