ନେଦଂ କଦାଚିତ୍ କ୍ରିଯତେ ନ କଦାଚନ ନଶ୍ଯତି । ଅଦ୍ରିଵନ୍ ନ୍ଯଗ୍ଭଵୋଲ୍ଲାସଵିଲାସାଵେଦନାତ୍ମକମ୍
ଏହା କେବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହା ସଚେତନତା, ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରକାଶର ଗୁଣରେ ଅଟୁଟ ଅଛି, କେବେ ମିଶିବା ନାହିଁ।
ଯଥା ଯତ୍ର ଯଦାକାରଂ ତଥା ତତ୍ର ତଦ୍ ଏଵ ହି । ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵାତ୍ମକଂ ସର୍ଵଂ ସୁଷୁପ୍ତସ୍ଥମ୍ ଅଵସ୍ଥିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେଠି ଏହି ଭାବରେ ଅଛି; ସମସ୍ତର ମୂଳ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ, ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପି ଅଛି।
ଭୂରିଭାଵଵିକାରାଢ୍ଯୋ ଯୋ ଽଯଂ ଜଗଦୁରୁଭ୍ରମଃ । ସୁଷୁପ୍ତମ୍ ଏଵ ତଦ୍ ଵିଦ୍ଧି ଶିଲାନ୍ତଃ ପଙ୍କଜାଦିଵତ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ବଡ଼ ଭ୍ରମରେ ଭରିଆ, ଏହାକୁ ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଭଳି ବୁଝିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଶିଳା ଭିତରେ ପଦ୍ମ ରହିଥାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ସୁଷୁପ୍ତପଦମ୍ ଏଵ ଜଗଦ୍ଵିଲାସସ୍ ସୋମ୍ଯ ପ୍ରଶାନ୍ତସମଚିଦ୍ଘନଖାତ୍ମକତ୍ଵାତ୍ । ପଦ୍ମାଶ୍ ଶିଲାତ ଇଵ ସର୍ଗଦଶାସ୍ ସ୍ଵସାରାଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ନ ଭେଦମ୍ ଉପଯାନ୍ତି କଯାଚିଦ୍ ଏଵ
ସୁମ୍ୟ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଖେଳ ସଦା ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, କାରଣ ଏହା ଶାନ୍ତ, ସମ ଓ ଗଢ଼ିଆ ସଚେତନତାର ଗୁଣରେ ଅଟୁଟ; ଯେପରି ଶିଳା ଭିତରେ ପଦ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ କେହି ଭିନ୍ନ ଦେଖିପାରିନାହିଁ, ସେପରି ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ କେବେ ବି ଭିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଫଲସ୍ଯେଵ ଚିତ୍ରସ୍ ସୋମ୍ଯୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅନୁକ୍ରମାତ୍ । ସ୍ଵସତ୍ତାସନ୍ନିଵେଶୋ ଽନ୍ତର୍ ଯସ୍ ସ ସର୍ଗ ଇତି ସ୍ଥିତଃ
ଫଳର ଗଠନ ଯେପରି ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥାଏ, ସେହିପରି, ମୂଦୁ ମନେ, ଚେତନାର ଭିତର ଗଠନ ଯାହାକୁ ସୃଷ୍ଟି ଭାବି ଯାଏ।
ଦେଶକାଲକ୍ରିଯାଦୀନାମ୍ ଅତି ତନ୍ମଯରୂପତଃ । ଇଦମ୍ ଅନ୍ଯଦ୍ ଇଦଂ ଚାନ୍ଯଦ୍ ଇତି ନାତ୍ରୋପପଦ୍ଯତେ
ସ୍ଥାନ, ସମୟ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏହାର ସହିତ ଅତି ଏକତା ଥିବାରୁ, 'ଏହା ଅଲଗା' କିମ୍ବା 'ସେହି ଅଲଗା' ଭାବନା ଏଠାରେ ଆସେନାହିଁ।
ସମସ୍ତଶବ୍ଦଶବ୍ଦାର୍ଥଵାସନାକଲ୍ପନାଵିଦାମ୍ । ଏକାତ୍ମତ୍ଵାଦ୍ ଅନ୍ଯଥେଦମ୍ ଇତି ସଙ୍କଥ୍ଯତେ କଥମ୍
ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥର ଭାବନା ଯାହାଙ୍କର ମନରେ ଭରିଛି, ସେମାନେ ଏକ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଭିତରେ ଥିବାରୁ 'ଏହା ଅଲଗା' ଭାବ କିପରି ଆସିପାରିବ?
ଫଲସ୍ଯାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶୋ ନାନାନୁକ୍ରମତୋ ଯଥା । .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
ଫଳର ଭିତର ଗଠନ କେବେ ଅନୁକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ, ...
ଅନାନୈଵାପି ନାନେଵ କ୍ଷୁବ୍ଧେଵାକ୍ଷୁଭିତୈଵ ଚ । ଯଥା ଫଲାନ୍ତସ୍ ସ୍ଵା ସତ୍ତା ଚିଦନ୍ତଶ୍ ଚିଚ୍ଚଯସ୍ ତଥା
ଫଳର ଭିତରେ ଯେପରି ତାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଜ୍ଞାନ ଏକା ନ ହେବା, ଅନେକ ନ ହେବା, ଶାନ୍ତ ନ ହେବା, ଉତ୍ତେଜିତ ନ ହେବା, ସେପରି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ସ୍ୱଭାବ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅଟୁଟ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ଜଗନ୍ନଗରମ୍ ଆଦର୍ଶେ ଚିତୀଵ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତମ୍ । କଚତୀଵାକଚଦ୍ ଅପି ଶିଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍
ଏହି ସଂସାର ର ନଗର ଚେତନାର ଆଇନାରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ହେବା ପରି, କିମ୍ବା ମଣିର ଭିତରେ ଚମକୁଥିବା ଜିନିଷ ପରି, ପାଥର ଭିତରେ ଗଠିତ ହୋଇଥିବା ପରି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ପରମେ ଚିନ୍ମଣୌ ସନ୍ତି ଜଗତ୍କୋଟିଶତାନ୍ଯ୍ ଅପି । ଚିନ୍ତାମଣାଵ୍ ଅନନ୍ତାନି ଫଲାନୀଵାର୍ଥିତାନ୍ଯ୍ ଅଲମ୍
ପରମ ଚେତନାର ମଣିରେ ଅନେକ ସଂସାର ଅଛି, ଯେପରି ଚିନ୍ତାମଣିରେ ଅନେକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ଥାଏ, ସେପରି ଅନେକ ବିଶ୍ୱ ଏହି ଚେତନାରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଚିତ୍ସମୁଦ୍ଗକ ଏଵେଦଂ ତଦଙ୍ଗୋତ୍କୀର୍ଣମ୍ ଆତତମ୍ । ଜଗନ୍ମୌକ୍ତିକମ୍ ଆଭାତି ତଦଂଶୁମଯମ୍ ଅନ୍ଯଵତ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଚେତନାର ଏକ ଗୁଛ, ତାର ଅଂଶରୁ ଉତ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବିସ୍ତାରିତ, ଜଗତର ମୁକ୍ତା ତାର ରଶ୍ମିରୁ ତିଆରି, ଅନ୍ୟ ମଣି ପରି ଚମକୁଛି।
ଅହୋରାତ୍ରାନ୍ ଵିରଚଯନ୍ ଵେଦନାଵେଦନାନ୍ଯ୍ ଅଯମ୍ । ଚିଦାଦିତ୍ଯସ୍ ସ୍ଥିତୋ ଭାସ୍ଵାଞ୍ ଜଗଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଦର୍ଶଯନ୍
ଏହି ଚେତନାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଃଖ ଓ ଦୁଃଖର ଅଭାବ ସୃଜି, ସବୁବେଳେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରହି, ଏହି ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ସମୁଦ୍ରକୋଟରାଵର୍ତପଯସ୍ସ୍ପନ୍ଦଵିଲାସଵତ୍ । ନ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ନାନଭିଵ୍ଯକ୍ତଂ ତ୍ରିଜଗଦ୍ ଵର୍ତତେ ଚିତି
ସାଗରର ଗହ୍ୱର ଓ ତରଙ୍ଗର ଖେଳା ଭଳି, ତିନି ଜଗତ ଚେତନାରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅଛି; ସେଗୁଡିକ ନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଯାଏ, ନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୁଚିଯାଏ।
ଶିଲାନ୍ତର୍ଘନଶୁଦ୍ଧୈକଚିତ୍ସାରଵପୁର୍ ଆତ୍ମଵାନ୍ । ସୋମ୍ଯୋ ଵ୍ଯଵହରନ୍ନ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠତ୍ଯ୍ ଉପଲକୋଶଵତ୍
ଯେଉଁ ଆତ୍ମାର ରୂପ ଶିଳାର ଭିତରେ ଘନ ଓ ପ୍ରଶ୍ସ୍ତ ଚେତନାର ଶୁଦ୍ଧ ସାର, ସେ ମୃଦୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରି, ଏକ ମଣିର ଖୋଲରେ ରହିଥିବା ଭଳି ଅଛି।
ଅଵିଭାଗଘନସ୍ପନ୍ଦା ଶିଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍ । ଅନାନୈଵ ଚ ନାନା ଚିଚ୍ ଛିଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍
ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଘନ ଅନୁଭୂତି, ଶିଳାର ଭିତରେ ଯେପରି ଗଠିତ, ଚେତନା ଏକ ନୁହେଁ, ଅନେକ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଶିଳାର ଭିତରେ ଯେପରି ଗଠିତ, ସେପରି ଅଛି।
ଯଦ୍ ଅସ୍ତି ତଚ୍ ଚିତି ଶିଲାଶରୀରେ ସାଲଭଞ୍ଜିକା । ଯନ୍ ନାସ୍ତି ତଚ୍ ଚିତି ଶିଲାଶରୀରେ ସାଲଭଞ୍ଜିକା
ଯାହା ଅଛି, ସେଟି ଚେତନା ଶିଳା ଦେହରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶିଳ୍ପ ନାରୀ ପ୍ରତିମା ପରି; ଯାହା ନାହିଁ, ସେମଧ୍ୟ ଚେତନା ଶିଳା ଦେହରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶିଳ୍ପ ନାରୀ ପ୍ରତିମା ପରି।
ଭାଵାଭାଵେଷୁ ଯତ୍ ସତ୍ଯଂ ଚିନ୍ମଜ୍ଜୌଜ୍ଜ୍ଵଲ୍ଯମ୍ ଏଵ ତତ୍ । ମଜ୍ଜସାରା ପଦାର୍ଥଶ୍ରୀସ୍ ତନ୍ମଯଂ ସ୍ଯାତ୍ ତଦ୍ ଏଵ ହି
ବସ୍ତୁ ଥିଲେ କିମ୍ବା ନଥିଲେ, ଯାହା ସତ୍ୟ, ସେଟି କେବଳ ଚେତନାରେ ବିଲିନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା; ବିଲିନ ହେବାର ଯେ ମୂଳ ତାତ୍ତ୍ୱିକତା, ସେହିଁ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ମହିମା, ଏବଂ ସେହିଁ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ।
ପଦ୍ମଂ ନାନାଦିଶବ୍ଦାର୍ଥାଂସ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଦ୍ଵଚ୍ ଛିଲୋଦରମ୍ । ନାନା ତଦ୍ଵଦ୍ ଇଦଂ ନାନା ତଦତନ୍ମଯମ୍ ଅଦ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ଏକ ପଦ୍ମ ଶିଳ୍ପରେ ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଓ ଅର୍ଥ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ, ଶିଳାର ଖାଲି ଅଂଶ ମାତ୍ର ରହିଯାଏ, ସେପରି ଏହି ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ନାମ ମାତ୍ରରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ, ଏହା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ସେହି ଏକତାର ସ୍ୱରୂପ।
ନାନାପ୍ଯ୍ ଏକତଯାନାନା ଘନଡିମ୍ବଶିଲୋଦରମ୍ । ଯଥା ତଦ୍ ଅଵିଭାଗାତ୍ମ ତଥେଦଂ ଚିଦ୍ଘନାନ୍ତରମ୍
ଯେପରି ଶିଳାରୁ ତିଆରି ଘନ ଦାନାର ଦାନା ଏକ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଦେଖାଯାଏ, ସେହିପରି ଅଖଣ୍ଡ ଚେତନାର ଏହି ବିସ୍ତାର ମଧ୍ୟ ଏକ ଓ ଅନେକ ଭାବରେ ଅଛି।
ଯଥାମଲଃ ପଯଃକୋଶସ୍ ତଲଵିଶ୍ରାନ୍ତଭାନୁଭାଃ । ସନ୍ନ୍ ଏଵାସନ୍ନ୍ ଇଵୈଵଂ ଚିନ୍ନୈବିଡ୍ଯଂ ସଦ୍ ଅସତ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଵ
ଯେପରି ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ପାଣିର ପାତ୍ର ହାତରେ ରଖିଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଏ, ଏହି ପାତ୍ର ସତ୍ୟରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ କେବେ କେବେ ନଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଚେତନାକୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍।
ଯଥା ସୋମ୍ଯପଯୋରାଶିକୋଟରଂ କଲନୋନ୍ମୁଖମ୍ । ଦ୍ରଵତ୍ଵାତ୍ ସ୍ପନ୍ଦ୍ଯ୍ ଅଥାସ୍ପନ୍ଦଂ ତଥେଦଂ ଚିଦ୍ଘନାନ୍ତରମ୍
ଯେପରି ଏକ ନମ୍ର ପାଣିର ଘଡ଼ର ଭିତର ଖାଲି ଅଂଶ ଧ୍ୱନି ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏହା ତରଳ ଥିବାରୁ କେବେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, କେବେ ଶାନ୍ତ ରହେ, ସେପରି ଏହି ଚେତନାର ଅନ୍ତର ମଧ୍ୟ କେବେ କମ୍ପିତ, କେବେ ଶାନ୍ତ ଅଛି।
ଚିଚ୍ଛିଲାଶଙ୍ଖପଦ୍ମୌଘସ୍ ତନ୍ମଯଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅତନ୍ମଯଃ । ଜଗଦ୍ ଵିଦ୍ଧି ସପଦ୍ମାଦିଶବ୍ଦାର୍ଥଂ ଚିଚ୍ଛିଲାନ୍ତରମ୍
ଚେତନାର ପାଷାଣରୁ ତିଆରି ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ମାନେ କେବେ ଏହାର ଗୁଣ, କେବେ ଏହାର ନୁହେଁ; ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ନାମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ, ଚେତନା ପାଷାଣର ଏକ ରୂପାନ୍ତର।
ମହାଶିଲାଘନୋ ଽପ୍ଯ୍ ଏଷ ଚିଦ୍ଘନସ୍ ସୁଷିରୋଦରଃ । ଅରନ୍ଧ୍ରୋ ଽନ୍ତଶ୍ ଚାଦ୍ଵଯୋ ଽଚ୍ଛୋ ଜଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍
ଏହି ବଡ଼ ପାଷାଣ ଦେଖିଲେ ମଜବୁତ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଚେତନାର ଘନ ରୂପ, ଭିତରେ ଖାଲି ଅଂଶ ଅଛି; କୌଣସି ରନ୍ଧ୍ର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭିତରେ ଏକତା ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଅଛି, ଯେପରି ପାଣି ଭିତର ଗଠନ।
ପତତୀଦଂ ଜଗଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ସୋମ୍ଯମ୍ ଅମ୍ଭ ଇଵ ଦ୍ରୁତେଃ
ହେ ସୁମୁଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ଯେପରି ଜଳ ଜଳରେ ମିଶିଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଣୀଦଂ ସୁଷୁପ୍ତାଭମ୍ ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଅନନ୍ଯଚ୍ ଛିଲାବ୍ଜଵତ୍ । ମଜ୍ଜବିଲ୍ଵମ୍ ଇଵ ବ୍ରହ୍ମ ଜଗଦ୍ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଵାମଲମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନଥିବା ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ପରି ଅଛି, ଯେପରି ପଥର ଏକ ତାଳପୋଖରୀରେ ରହିଥାଏ। ଯେପରି ବେଲ ଜଳରେ ଡୁବିଥାଏ, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଡୁବିଯାଏ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମ ହେଉଛି।
ଯଥା ଶୂନ୍ଯତ୍ଵମ୍ ଆକାଶେ ଦ୍ରଵତ୍ଵଂ ଚାମ୍ଭସି ସ୍ଥିତମ୍ । ସ୍ପନ୍ଦତ୍ଵଂ ଚ ଯଥା ଵାଯୌ ବ୍ରହ୍ମଣୀଦଂ ତଥା ଜଗତ୍
ଯେପରି ଆକାଶରେ ଶୂନ୍ୟତା, ଜଳରେ ପ୍ରବାହ, ବାୟୁରେ କମ୍ପନ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣି ଯଥା ତଥୈଵେଦଂ ଜଗତ୍ ସ୍ଥିତମ୍ । ନାନଯୋର୍ ଵିଦ୍ଯତେ ଭେଦସ୍ ତରୁପାଦପଯୋର୍ ଇଵ
ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଅଛି, ସେପରି ଏହି ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଛି। ଦୁହାରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେପରି ଗଛ ଓ ତାହାର ଶାଖାରେ।
ଯାନ୍ଯ୍ ଏତାନି ଜଗନ୍ତୀହ ତାନ୍ଯ୍ ଅନ୍ତ୍ରାଣି ଚିଦାକୃତେଃ । ଭାଵାଭାଵାଦି ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଷାଂ ତସ୍ଯା ଇଵ କଦାଚନ
ଏଠାରେ ଯେତେକି ଜଗତ୍ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଚେତନାର ଅନ୍ତର୍ଯାତ୍ରା ଭଳି। ଏମାନେ ପାଇଁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିତ୍ୱ ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଟେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଚେତନା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେବେ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଜଗଦାଭାସଂ ମରୁତାପୋ ଯଥା ଜଲମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈଵାଲୋକନାଚ୍ ଛୁଦ୍ଧଂ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅମ୍ବୁ ଯଥାତପଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଟି ଏହି ଜଗତ୍ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେପରି ବାୟୁ ଓ ତାପ ଜଳରେ ଦେଖାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଯେପରି ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।