ଅହଙ୍କଲା ସମୁଦଯସମନନ୍ତରମ୍ ଏଵ ସା । ଵଲିତାକାଶଶବ୍ଦାଙ୍ଗତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପରମାଣୁଭିଃ
‘ମୁଁ’ ଭାବ ଉଦ୍ଭବ ହେଲାପରେ, ସେହି ସହିତ ଆକାଶ, ଶବ୍ଦ ଓ ତିନି ଜଗତର ପରମାଣୁ ଯୋଗ ହୁଏ।
ଇତ୍ଯ୍ ଅନୁକ୍ରମତୋ ଯାତା ସା ସଂଵିଚ୍ଛକ୍ତିରୂପତାମ୍ । ମଜ୍ଜା ପ୍ରାକ୍ସନ୍ନିଵେଶଂ ସ୍ଵଂ ତମ୍ ଏଵାପ୍ଯ୍ ଅସମୁଜ୍ଝତୀ
ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ ଏହି ଚେତନା ଶକ୍ତି ନିଜ ଆକୃତିକୁ ପାଇଁଥାଏ; ମଜ୍ଜା ନିଜର ଗଠନ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇନାହିଁ।
ସଂଵିଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ତଯା ତତ୍ର ତତସ୍ ତରଲରୂପଯା । ନିଜ ଏଵ ପରେ ରୂପେ ଦୃଗ୍ ଇତ୍ଥଂ ସମ୍ପ୍ରସାରିତା
ସେ ଚେତନାର ଶକ୍ତି, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ରୂପରେ ରହିଛି, ସେଇ ଦୃଷ୍ଟି ନିଜ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ଏଭଳି ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ ।
ଇଦଂ ଵ୍ଯୋମମହାନନ୍ତମ୍ ଇଯଂ କାଲମହାକଲା । ଇଯଂ ନିଯତିର୍ ଉଦ୍ଯୁକ୍ତା କ୍ରିଯେଯଂ ସ୍ପନ୍ଦଧର୍ମିଣୀ
ଏହା ହେଉଛି ବିଶାଳ ଏବଂ ଅସୀମ ଆକାଶ; ଏହା ହେଉଛି ବଡ଼ ସମୟ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ନାଶକ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟ, ଏବଂ ଏହା କ୍ରିୟା, ଯାହା କମ୍ପନ ଧରିଥାଏ ।
ଅଯଂ ସଙ୍କଲ୍ପଵିସ୍ତାରସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଯମ୍ ଆଶାଭରଭ୍ରମଃ । ରାଗଦ୍ଵେଷସ୍ଥିତିର୍ ଇଯଂ ହେଯୋପାଦେଯଧୀର୍ ଇଯମ୍
ଏହା ହେଉଛି ଇଚ୍ଛାର ପ୍ରସାର, ଏହା ଆଶାର ଭ୍ରମ; ଏହା ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷର ଅବସ୍ଥା, ଏବଂ ଏହା ହେଉଛି ମନ, ଯାହା ତ୍ୟାଗ ଓ ଗ୍ରହଣ କରେ ।
ଇଯଂ ତ୍ଵତ୍ତା ତ୍ଵ୍ ଇଯଂ ମତ୍ତା ତତ୍ତେଯଂ ସଂସ୍ଥିତିସ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଯମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୌଘୋ ଽଯମ୍ ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ଥସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଯମ୍ ଅଗ୍ରେ ଽଯମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅଧଃ
ଏହା ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହା ମୋଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହା ସେଠାରୁ ଆସିଛି, ଏହା ସେଠିର ଅବସ୍ଥା; ଏହା ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମୂହ, ଏହା ଉପରେ, ଏହା ସାମ୍ନାରେ, ଏବଂ ଏହା ତଳେ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ଅଯଂ ପୁରଃ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଽଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଆରାଦ୍ ଦଵୀଯସି । ଇଦଂ ଭୂତଂ ଵର୍ତମାନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଦମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅପି
ଏହା ସାମ୍ନାରେ, ଏହା ପାଖରେ, ଏହା ପଛରେ, ଏହା ଦୂରରେ, ଏହା ଅଧିକ ଦୂରରେ; ଏହା ଗତକାଳ, ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନ, ଏହା ଭବିଷ୍ୟତ ମଧ୍ୟ।
ଇଦମ୍ ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଥିତାନଲ୍ପକଲ୍ପନାମ୍ଭୋରୁହାଲଯମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡପାପିଣ୍ଡକ୍ରୀଡାମଣ୍ଡପମଣ୍ଡଲମ୍
ଏହା ଭିତରେ ଅନେକ କଳ୍ପନାର ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ଏକ ନିବାସ; ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୁମ୍ବଜ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଖେଳ ଚାଲିଥାଏ।
ଅନନ୍ତକଲନାତତ୍ତ୍ଵପରିପଲ୍ଲଵିତା ହରେଃ । ହୃଦବ୍ଜକର୍ଣିକା ଚେଯଂ ଲୋକପଦ୍ମାକ୍ଷମାଲିକା
ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିର ତତ୍ତ୍ୱରେ ପୋଷିତ, ଏହା ହରିଙ୍କ ହୃଦୟ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟ; ଏହା ଜଗତର ପଦ୍ମମାଳା, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ମଣିରେ ପରିଣତ।
ଇଯଂ କୀର୍ଣମହାରୁଦ୍ରକଣାଙ୍କୁରିତକୋଟରା । ଦୀର୍ଘାଧ୍ଵପଦଵୀ ଧ୍ଵାନ୍ତଧ୍ଵଂସନେହାପ୍ରଭାଵିନୀ
ଏହା ମହାରୁଦ୍ରଙ୍କ ମଣିର ଅଙ୍କୁରରେ ଭରିଥିବା ଏକ ପଥ; ଏହା ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିବା ଆଲୋକର ତେଲରେ ଚମକୁଥିବା।
ଅଯଂ ମେରୁଃ କକୁପ୍ପତ୍ତ୍ରଜଗତ୍ପଙ୍କଜକର୍ଣିକା । ସ୍ଫୁରଦିନ୍ଦୁମଧୂଲ୍ଲାସଲମ୍ପଟାମରଷଟ୍ପଦା
ଏହି ମେରୁ ପର୍ବତଟିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୋଲାପ ଫୁଲର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଯେଉଁଠାରେ ଛଅଟି ରଙ୍ଗିନ ମଧୁମକୁଣ୍ଡା ଚମକୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରର ମଧୁରସରେ ମନ ଲଗାଇ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ଇଯମ୍ ଉଦ୍ଦାମସୌଗନ୍ଧ୍ଯା ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ରୀପୁଷ୍ପମଞ୍ଜରୀ । ଜଗଜ୍ଜରଢଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ରଜୋନରକମୂଲିନଃ
ଏହି ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗର ଫୁଲର ଗୁଛ, ଯାହା ଗଭୀର ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ବୃକ୍ଷକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି, ଯାହାର ମୂଳ ଅନ୍ଧକାରର ନରକରେ ଗଡ଼ିଯାଇଛି।
ଇଯଂ ଚ ତାରାକିଞ୍ଜଲ୍କା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକତଟସ୍ଥିତା । ଅପାରାପାରପର୍ଯନ୍ତା ଵ୍ଯୋମନୀଲସରୋଜିନୀ
ଏହି ହେଉଛି ତାରାମାନଙ୍କର ରେଣୁ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୀମାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛି, ଏହା ଅସୀମ ନୀଳ ଆକାଶର ଅନ୍ତଯାଏଁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛି।
ଇଯଂ କ୍ରିଯାସରିଦ୍ ଵାତତରଙ୍ଗତରଣାଵଲୀ । ସର୍ଗାଵର୍ତଵିଵର୍ତସ୍ଥା ଭୂରିଭୂତପରମ୍ପରା
ଏହି ହେଉଛି କାର୍ଯ୍ୟର ନଦୀ, ବାୟୁର ତରଙ୍ଗରେ ଉଠୁଥିବା ଲହରୀର ଶୃଙ୍ଖଳା, ସୃଷ୍ଟିର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ବସିଛି, ଏହା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀର ଅନ୍ତହୀନ ପରମ୍ପରା।
ଇଯଂ ତମୋଭ୍ରମରିଣୀ କ୍ଷଣକଲ୍ପାଦିପଲ୍ଲଵା । ତେଜଃକେସରିଣୀ କାଲନଲିନୀ ଵ୍ଯୋମପଙ୍କଜା
ଏହା ଅନ୍ଧକାରର ମଉମାଛି, ଯାହା କ୍ଷଣ ଓ ଯୁଗ ମାନଙ୍କର ଅଙ୍କୁର ନେଇ ଆସିଛି; ଏହି ଅଗ୍ନିର ସିଂହ, ସମୟର ପଦ୍ମ ଓ ଆକାଶର ପଦ୍ମ ଭଳି ଅଛି।
ଇମା ଭାଵଵିକାରାଢ୍ଯା ଜରାମୃତିଵିଷୂଚିକାଃ । ଵିଦ୍ଯାଵିଦ୍ଯାଵିକାରାଢ୍ଯା ଇମାଶ୍ ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥଦୃଷ୍ଟଯଃ
ଏହାମାନେ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୟସ୍କ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ରୋଗ ଭଳି ଜ୍ୱର; ଏହିମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନର ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ବିଷୟର ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟି।
ଇତି ସା ତସ୍ଯ ବିଲ୍ଵସ୍ଯ ନିଜା ମଜ୍ଜାଚମତ୍କୃତିଃ । ସ୍ଵକଲ୍ପସନ୍ନିଵେଶାନ୍ତର୍ ଏଵୈଵଂକୃତସଂସ୍ଥିତିଃ
ଏଭଳି ଏହି ବେଲ ଗଛର ନିଜ ସ୍ୱଭାବର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ନିଜ ମନର କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି।
ଶାନ୍ତା ସ୍ଵସ୍ଥା ନିରାବାଧା ସୋମ୍ଯେତରତଯୋଜ୍ଝିତା । କର୍ତୃତ୍ଵମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅକର୍ତୃତ୍ଵଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵୈଵ ସଂସ୍ଥିତା
ଶାନ୍ତ, ସ୍ୱସ୍ଥ, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନଥିବା, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ଦୂର, କର୍ତ୍ତା ଓ ଅକର୍ତ୍ତା ଭାବକୁ ନିଜର କରି, ସେ ଏଭଳି ଅବିଚଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି।
ଏକୈକିକୈଵ ଵିଵିଧେଵ ଵିଭାଵ୍ଯମାନା ନୈକାତ୍ମିକା ନ ଵିଵିଧା ନନୁ ସୈଵ ସୈଵ । ସତ୍ଯାସ୍ଥିତା ସକଲଶାନ୍ତିସମୈକରୂପା ସର୍ଵାତ୍ମିକାତିମହତୀ ଚିତିର୍ ଏଵ ଶକ୍ତିଃ
ଏହି ଚେତନା ଦେଖିବାକୁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ଏକାଟି ଅଟୁଟ ଅଟେ; ଏହି ଚେତନା ସଦା ଏକ, ସଦା ସମାନ। ଏହା ସତ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଓ ଏକତ୍ୱର ରୂପ ଅଟେ; ଏହି ଅତି ବଡ଼ ଚେତନା ଏକା ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ କୁ ବ୍ୟାପି ଅଟେ।
ଭଗଵନ୍ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞ ତ୍ଵଯୈଷା ବିଲ୍ଵରୂପିଣୀ । ମହାଚିଦ୍ଘନସତ୍ତେତି କଥିତେତି ମତିର୍ ମମ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାତା, ଆପଣ ଏହି ଚେତନାକୁ ବିଲ୍ବ ଫଳର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇ, ଅତି ଘନ ଚେତନାର ରୂପ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି; ଏହିପରି ମୋର ବୁଝିବା ହେଉଛି।
ଚିନ୍ମଜ୍ଜରୂପମ୍ ଅଖିଲମ୍ ଅହନ୍ତାଦୀଦମ୍ ଆତତମ୍ । ନ ମନାଗ୍ ଅପି ଭେଦୋ ଽସ୍ତି ଦ୍ଵୈତୈକ୍ଯକଲନାତ୍ମକଃ
‘ମୁଁ’ ଭାବରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚେତନାର ମଜ୍ଜାରେ ଭରି ଅଟେ; ଏହାର ଗୁଣରେ ଦ୍ୱିତ୍ୱ କିମ୍ବା ଏକତ୍ୱ ଭାବର କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୂଷ୍ମାଣ୍ଡମଜ୍ଜା ମେର୍ଵାଦିସଂସ୍ଥିତିଃ । ତଥା ଚିଦ୍ବିଲ୍ଵମଜ୍ଜେଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦ୍ଯା ଜଗତ୍ସ୍ଥିତିଃ
ଯେପରି ଡିଂଗାର ଖୋଲା ଭିତରେ ମଜ୍ଜା ଅଟେ, କିମ୍ବା ମେରୁ ପର୍ବତ ଜଗତର ମଧ୍ୟରେ ଅଟେ, ସେପରି ଚେତନାର ବିଲ୍ବ ଫଳ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଜଗତର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଅଟେ।
ସୃଷ୍ଟିଶ୍ ଚିଦ୍ବିଲ୍ଵମଜ୍ଜସ୍ଯ ଜଗଦାଖ୍ଯା ଚମତ୍କୃତିଃ । ସ୍ଥିତା ସୁଷୁପ୍ତସୋମ୍ଯାନ୍ତସ୍ ଶିଲାନ୍ତସ୍ ସନ୍ନିଵେଶଵତ୍
ଚେତନାର ମୁଳ ମନ୍ଦିରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସୃଷ୍ଟିକୁ 'ଜଗତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ କିମ୍ବା ପଥରର ଭିତରେ ଥିଲେ, ଏକ ଲୁଚିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥାଏ।
ଅତ୍ରେମାମ୍ ଇନ୍ଦୁଵଦନ ଚିତ୍ରାଂ ଵିସ୍ମଯକାରିଣୀମ୍ । ଵର୍ଣ୍ଯମାନାଂ ମଯା ରମ୍ଯାମ୍ ଅନ୍ଯାମ୍ ଆଖ୍ଯାଯିକାଂ ଶୃଣୁ
ଏବେ, ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ମନୋହର କଥା କହିବି, ଯାହା ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସ୍ନିଗ୍ଧା ସ୍ପଷ୍ଟା ମୃଦୁସ୍ପର୍ଶା ମହାଵିସ୍ତାରଶାଲିନୀ । ନିବିଡା ନିତ୍ଯନୀରନ୍ଧ୍ରା କ୍ଵଚିଦ୍ ଅସ୍ତି ମହାଶିଲା
ଏହାର ଭିତରେ ଏକ ବଡ଼ ପଥର ଅଛି, ଯାହା ମୃଦୁ, ସ୍ପଷ୍ଟ, ସ୍ପର୍ଶରେ ନରମ, ବଡ଼ ଆକାରର, ଗଢ଼ିଆ, ସଦା ଅଖଣ୍ଡ ଏବଂ କେହି ଫାଟି ନାହିଁ।
ତସ୍ଯାମ୍ ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଫୁଲ୍ତାନି ପଦ୍ମାନି ସୁବହୂନ୍ଯ୍ ଅପି । କର୍ଣିକାଜାତମୂଲାନି ମୂଲାନ୍ତଃକର୍ଣିକାନି ଚ । ଊର୍ଧ୍ଵମୂଲାନ୍ଯ୍ ଅଧୋମୂଲାନ୍ଯ୍ ଅମୂଲାନୀତରାଣି ଚ
ସେହି ପଥରର ଭିତରେ ବହୁତ ପଦ୍ମ ଫୁଟିଛି, ଯାହାର ମଧ୍ୟକୁ ଥିବା ମୂଳ ଏବଂ ଡ଼ଣ୍ଡ ଉପରୁ ଓ ତଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; କିଛି ପଦ୍ମର ମୂଳ ଉପରେ, କିଛିର ତଳେ, କିଛିର ମୂଳ ନାହିଁ, ଏବଂ କିଛି ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ଅଛି।
ତେଷାଂ ଚ ନିକଟେ ସନ୍ତି ଶଙ୍ଖାଶ୍ ଶତସହସ୍ରଶଃ । ଚକ୍ରୌଘାଶ୍ ଚ ମହାକାରାଃ ପଦ୍ମଵତ୍ ସନ୍ନିଵେଶିନଃ
ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅନେକ ଶଂଖ ରହିଛି, ଏହି ଶଂଖଗୁଡ଼ିକ ଶତ-ହଜାର ଗଣନାରେ ଅଛି । ଏହା ସହିତ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଚକ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଭଳି ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି ।
ସତ୍ଯମ୍ ଏତନ୍ ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ତାଦୃଶୀ ସା ମହାଶିଲା । ସାଲିଗ୍ରାମେ ହରେର୍ ଧାମ୍ନି ଵିଦ୍ଯତେ ପରିଵାରିଣୀ
ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଏପରି ଏକ ବଡ଼ ପାଥର ଦେଖିଛି, ଯାହା ସାଲିଗ୍ରାମରେ ହରିଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥଳୀରେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି ।
ଏଵମ୍ ଏତଦ୍ ଵିଜାନାସି ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ ଅସି ତାଶ୍ ଶିଲାଃ । ଯୋ ଯଶ୍ ଚ ତତ୍ର ପାଷାଣସ୍ ସ ସର୍ଵସ୍ ତାଦୃଗନ୍ତରଃ
ଏଭଳି ତୁମେ ଏହି କଥାକୁ ଜାଣ, ତୁମେ ସେହି ପାଥରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଛ । ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପାଥର ଅଛି, ସେମାନେ ସବୁ ମନେ ଏକେ ପ୍ରକୃତିର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛନ୍ତି ।
ମଯା ତ୍ଵ୍ ଇଯମ୍ ଅପୂର୍ଵୈଵ ଶିଲେଯଂ ଵର୍ଣ୍ଯତେ ତଵ । ଯସ୍ଯାମ୍ ଅନ୍ତର୍ ମହାକୁକ୍ଷୌ ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ତି ଚ ନାସ୍ତି ଚ
କିନ୍ତୁ ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ପାଥର ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି, ଯାହାର ବଡ଼ ଗଭୀର ଭିତରେ ସବୁ କିଛି ଅଛି ଓ ନାହିଁ ମଧ୍ୟ ।