ସନ୍ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରଵିଲୋଲକରପଲ୍ଲଵମ୍ । ଅନାରତରଣଲ୍ଲୋଲଲୋକାଲଙ୍କାରକୋମଲମ୍
ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଦେଖିପାରିନଥିବା ମେଘମାଳାର କୋମଳ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସଂସାରକୁ ସବୁବେଳେ ଚଳିତ ଓ ଶୋଭାମୟ ଭାବରେ ମନୋହର ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ କରିଥାଏ।
ଭୂରିଭୂତଲପାତାଲନଭସ୍ତଲପଦକ୍ରମମ୍ । ମଗ୍ନୋନ୍ମଗ୍ନଘନାନୀକତାରାଘର୍ମକଣୋତ୍କରମ୍
ଏହାର ବିସ୍ତାର ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ ଓ ଆକାଶକୁ ଅସଂଖ୍ୟ ପଦକ୍ରମରେ ଢାକି ରହିଛି; ଏଠାରେ ଉଠୁଥିବା ଓ ଡୁବୁଥିବା ଘନ ମେଘମାଳା ଓ ତାରାମାଳାର ତାପର ଝରଣା ରହିଛି।
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କମଣ୍ଡଲସ୍ପନ୍ଦସ୍ମିତସ୍ଫୁଟନଭୋମୁଖମ୍ । କମ୍ପିତାନେକବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକଵାଟକଵିତାନକମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗୋଳର ମୃଦୁ କ୍ମ୍ପନରେ ପୃଥିବୀର ମୁହଁ ହସୁଥିବା ପରି ଫୁଟିଉଠେ; ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ଓ ବନ୍ଦ ହେବାରେ ଆକାଶ ଗୁମ୍ୱଟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।
ଲୁଠଲ୍ଲୋକାନ୍ତରଵ୍ଯୂହଧ୍ଵନନ୍ମୁକ୍ତାଙ୍କପଲ୍ଲଵମ୍ । ସୁଖଦୁଃଖଦଶାଦୋଷଭାଵାଭାଵରସାନ୍ତରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଲୋକମାଳାର କୋମଳ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଲୁଟୁଛି, ବିକିରିତ ଓ ସଜାଯାଇଛି; ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ଅବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଭାବ ଓ ଅଭାବର ରସ ମିଶିଛି।
ଅସ୍ମିନ୍ ଵିକାରଵଲିତେ ନିଯତେର୍ ଵିଲାସେ ସଂସାରନାମ୍ନି ଚିରନାଟକନାଟ୍ଯସାରେ । ସାକ୍ଷୀ ସଦୋଦିତଵପୁଃ ପରମେଶ୍ଵରୋ ଽଯମ୍ ଏକସ୍ ସ୍ଥିତୋ ନ ଚ ତଯା ନ ଚ ତେନ ଭିନ୍ନଃ
ଏହି ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଥିବା ଭାଗ୍ୟର ଖେଳ ଭିତରେ, ଏହି ଦୀର୍ଘ ସଂସାର ନାମକ ନାଟକର ମଧ୍ୟରେ, ସର୍ବଦା ଦେଖୁଥିବା ସାକ୍ଷୀ ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଏହି ନାଟକରୁ ଅଲଗା ନୁହଁନ୍ତି, ଏହି ନାଟକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରୁ ଅଲଗା ନୁହଁ।
ଏଷ ଦେଵସ୍ ସ ପରମଃ ପୂଜ୍ଯ ଏଷ ସଦା ସତାମ୍ । ଚିନ୍ମାତ୍ରମ୍ ଅନୁଭୂତାତ୍ମା ସର୍ଵଗସ୍ ସର୍ଵସଂଶ୍ରଯଃ
ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ; ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ଆତ୍ମା, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର।
ଘଟେ ପଟେ ଵଟେ କୁଡ୍ଯେ ଶକଟେ ଵାନରେ ସ୍ଥିତଃ । ଶିଵୋ ହରୋ ହରିର୍ ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ରୋ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଯମଃ
ଘଡ଼, କପଡ଼ା, ବଟବୃକ୍ଷ, ଦିଵାଳ, ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ବାନର—ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ, ଶିବ, ହର, ହରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର ଓ ଯମ ସେଠି ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି।
ବହିର୍ ଅନ୍ତଶ୍ ଚ ସର୍ଵାତ୍ମା ସଦା ସ୍ଵାତ୍ମା ସୁବୁଦ୍ଧିଭିଃ । ଦ୍ଵିଵିଧେନ କ୍ରମେଣୈଷ ଭଗଵାନ୍ ପରିପୂଜ୍ଯତେ
ଯିଏ ସବୁଠାରେ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସେ ସଦା ସୁବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ; ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯିବ।
ବହିସ୍ ତାଵନ୍ ମହାବୁଦ୍ଧେ କ୍ରମେଣ ପରିପୂଜ୍ଯତେ । ଯେନ ତଂ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ଶ୍ରୋଷ୍ଯସ୍ଯ୍ ଅନ୍ତଃକ୍ରମଂ ତତଃ । ପୂଜାକ୍ରମେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନେହ ଦାର୍ଭଂ ପଵିତ୍ରକମ୍
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ପ୍ରଥମେ ବାହ୍ୟରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ହେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ଏହା ପରେ ମନରେ କିପରି ପୂଜା କରାଯିବ, ସେଥିରେ ଶୁଣ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀରେ କୌଣସି ଦର୍ଭା କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଉପକରଣର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ପୂଜନଂ ଧ୍ଯାନମ୍ ଏଵାତ୍ର ଧ୍ଯାନମ୍ ଏଵାତ୍ର ପୂଜନମ୍ । ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ରିଭୁଵନାଧାରେ ନିତ୍ଯଂ ଧ୍ଯାନେନ ପୂଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ପୂଜା ମାନେ ଧ୍ୟାନ, ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ମାନେ ପୂଜା। ତେଣୁ ତିନି ଲୋକର ଆଧାରକୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିଦ୍ରୂପଂ ସୂର୍ଯଲକ୍ଷାଭଂ ସମସ୍ତାଭାସଭାସନମ୍ । ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଥଚିତ୍ପ୍ରକାଶଂ ସ୍ଵମ୍ ଅହନ୍ତାସାରମ୍ ଆଶ୍ରଯେତ୍
ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଚେତନାର ଆଲୋକ ଭାବରେ, ଶତ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରୁଥିବା, ନିଜର 'ମୁଁ' ଭାବର ସାରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅପାରପରମାକାଶଵିପୁଲାଭୋଗକନ୍ଧରମ୍ । ଅନନ୍ତାଧସ୍ପଦାକାଶକୋଶପାଦସରୋରୁହମ୍
ଏହାର କଣ୍ଠ ଅସୀମ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ, ଏହାର ପଦପଦ୍ମ ଅନନ୍ତ ତଳ ଆକାଶର ଆଧାର ଉପରେ ବିରାଜିତ।
ଅନନ୍ତଦିକ୍ତଟାଭୋଗଭୁଜମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତମ୍ । ନାନାଵିଧମହାଲୋକଗୃହୀତପରମାଯୁଧମ୍
ଅସଙ୍ଖ୍ୟ, ଅନନ୍ତ ହସ୍ତମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ ବିଶ୍ୱରୁ ନେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ଦେହ ଅତି ଆଲୋକମୟ।
ହୃତ୍କୋଶକୋଣଵିଶ୍ରାନ୍ତବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୌଘପରମ୍ପରମ୍ । ପ୍ରକାଶପରମାକାଶପାରଗାପାରଵିଗ୍ରହମ୍
ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରର କୋଣରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ଏହି ଦେହର ଆକୃତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଆଲୋକ ଓ ପରମ ଆକାଶର ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରହରିରୁଦ୍ରେଶପ୍ରମୁଖାମ୍ ଅମରାଦିକାମ୍ । ଇମାଂ ଭୂତଶ୍ରିଯଂ ତସ୍ଯ ରୋମାଲୀଂ ପରିଚିନ୍ତଯେତ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ହରି, ରୁଦ୍ର ଓ ଅମରମାନେ ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତ ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଦେହର କେବଳ ଏକ ରୋମରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଵିଵିଧାରମ୍ଭକାରିଣ୍ଯସ୍ ତ୍ରିଜଗଦ୍ଯନ୍ତ୍ରରଜ୍ଜଵଃ । ଇଚ୍ଛାଦ୍ଯାଶ୍ ଶକ୍ତଯସ୍ ସର୍ଵାଶ୍ ଚିନ୍ତନୀଯାଶ୍ ଶରୀରଗାଃ
ତିନି ଜଗତର ଯନ୍ତ୍ରର ତାନାବାନା ଭାବରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଇଚ୍ଛା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେହରେ ବିଦ୍ୟମାନ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନନ୍ତୈକପଦାଧାରସ୍ ସତ୍ତାମାତ୍ରୈକଵିଗ୍ରହଃ । ଵିଵର୍ତିତଜଗଜ୍ଜାଲଃ କାଲୋ ଽସ୍ଯ ଦ୍ଵାରପାଲକଃ
ଅନନ୍ତ ଏକତା ଉପରେ ଭିତି ରଖିଥିବା, ଯାହାର ରୂପ କେବଳ ଅସ୍ତିତ୍ୱ; ଏହି ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଜାଲ ତାହାର ରୂପାନ୍ତର, ଏବଂ ସମୟ ତାହାର ଦ୍ୱାରରେ ରକ୍ଷା କରୁଛି।
ସଶୈଲଭୁଵନାଭୋଗମ୍ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଲମ୍ । ଦେହକୋଣେ ଽସ୍ଯ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଵାଙ୍ଗାଵଯଵତାଂ ଗତମ୍
ପାହାଡ଼ ଓ ନାନା ଲୋକ ସହିତ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ଦେହର କୌଣସି ଏକ କୋଣରେ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଅଂଗ ଭଳି ଅଛି।
ଵିଚିନ୍ତଯେନ୍ ମହାଦେଵଂ ସହସ୍ରଚରଣେକ୍ଷଣମ୍ । ସହସ୍ରଶିରସଂ ଶାନ୍ତଂ ସହସ୍ରଭୁଜଭୂଷଣମ୍
ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ହଜାର ଚାଲି, ହଜାର ଆଖି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ହଜାର ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ହଜାର ହାତରେ ଭୂଷିତ।
ସର୍ଵତ୍ରେକ୍ଷଣଶକ୍ତ୍ଯାଢ୍ଯଂ ସର୍ଵତୋ ଘ୍ରାଣଶକ୍ତିଗମ୍ । ସର୍ଵତ୍ର ସ୍ପର୍ଶନମଯଂ ସର୍ଵତୋ ରସନାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖିବା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତଠାରେ ଘ୍ରାଣ ଶକ୍ତିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତଠାରେ ସ୍ପର୍ଶ ରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ରସ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା।
ସର୍ଵତ୍ର ଶ୍ରଵଣାକୀର୍ଣଂ ସର୍ଵତ୍ର ମନସାନ୍ଵିତମ୍ । ସର୍ଵତୋ ମନନାତୀତଂ ସର୍ଵତ୍ର ପରମଂ ଶିଵମ୍
ସମସ୍ତ ଠାରେ ଏହାକୁ ଶୁଣାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଠାରେ ଏହା ମନ ସହିତ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଠାରେ ଏହା ଚିନ୍ତାରେ ଧରାଯାଏ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଠାରେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ।
ସର୍ଵଦା ସର୍ଵକର୍ତାରଂ ସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପିତାର୍ଥଦମ୍ । ସର୍ଵଭୂତାନ୍ତରାଲସ୍ଥଂ ସର୍ଵଂ ସର୍ଵୈକସାଧନମ୍
ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ କାମ କରିଥାଏ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଭିତରେ ବସିଥାଏ, ସବୁଠି ଏହା ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।
ଇତି ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯ ଦେଵେଶମ୍ ଅର୍ଚଯେଦ୍ ଵିଧିଵତ୍ ତତଃ । ଵିଧାନମ୍ ଅର୍ଚନସ୍ଯେଦଂ ଶୃଣୁ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଵର
ଏଭଳି ଭାବି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟମ ମୁତାବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଶୁଣ।
ଦେଵଂ ସ୍ଵସଂଵିଦାତ୍ମାନଂ ନୋପହାରେଣ ପୂଜଯେତ୍ । ନ ଦୀପେନ ନ ଧୂପେନ ନ ପୁଷ୍ପଵିଭଵାର୍ପଣୈଃ
ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ନିଜ ଜ୍ଞାନ ରୂପ, ସେଉଁଠି ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଦୀପ, ଧୂପ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାନ୍ନଦାନାଦିଦାନେନ ନ ଚନ୍ଦନଵିଲେପନୈଃ । ନ ଚ କୁଙ୍କୁମକର୍ପୂରୈର୍ ଭୋଗୈଶ୍ ଚିତ୍ରୈର୍ ନ ଚେତରୈଃ
ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କିମ୍ବା କୁଙ୍କୁମ, କର୍ପୂର ବା ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଏହା ପୂଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ନିତ୍ଯମ୍ ଅକ୍ଲେଶଲଭ୍ଯେନ ଶୀତଲେନାଵିନାଶିନା । ଏକେନୈଵାମୃତେନୈଷ ବୋଧେନ ସ୍ଵେନ ପୂଜ୍ଯତେ
ଏହା ସଦା ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଶୀତଳ ଓ ଅବିନାଶୀ ଅମୃତ—ନିଜର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର—ପୂଜିତ ହୁଏ।
ଏତଦ୍ ଏଵ ପରଂ ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜୈଷୈଵ ପରା ସ୍ମୃତା । ଯଦ୍ ଅନାରତମ୍ ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଥଶୁଦ୍ଧଚିନ୍ମାତ୍ରଵେଦନମ୍
ଏହି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଅବିରତ ଜ୍ଞାନ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ପଶ୍ଯଞ୍ ଶୃଣ୍ଵନ୍ ସ୍ପୃଶଞ୍ ଜିଘ୍ରନ୍ନ୍ ଅଶ୍ନନ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ ସ୍ଵପଞ୍ ଶ୍ଵସନ୍ । ପ୍ରଲପନ୍ ଵିସୃଜନ୍ ଗୃହ୍ଣଞ୍ ଶୁଦ୍ଧସଂଵିନ୍ମଯୋ ଭଵେତ୍
ଦେଖିବା, ଶୁଣିବା, ଛୁଇଁବା, ଘ୍ରାଣ କରିବା, ଖାଇବା, ଚାଲିବା, ଶୁଏଇବା, ଶ୍ୱାସ ନେବା, କଥାହେବା, ଛାଡ଼ିବା, ଧରିବା—ଏହି ସବୁ କାମ କରିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ମୟ ହୁଏ।
ଧ୍ଯାନାମୃତେନ ସମ୍ପୂଜ୍ଯସ୍ ସ୍ଵଯମ୍ ଆତ୍ମାଯମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ । ପରମାସ୍ଵାଦଯୁକ୍ତେନ ମୁକ୍ତେନ କୁସୁମେହିତୈଃ
ଏହି ନିଜ ଆତ୍ମା, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନର ଅମୃତରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ, ମୁକ୍ତିର ଅନୁଭୂତିରେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତା ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାନୋପହାର ଏଵାତ୍ମଧ୍ଯାନଂ ହ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ସମୀହିତମ୍ । ଧ୍ଯାନମ୍ ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ପାଦ୍ଯଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧସଂଵେଦନାତ୍ମକମ୍
ଏଠାରେ ଆତ୍ମା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ଉପହାର; ଏହି ପାଇଁ ଧ୍ୟାନ ହିଁ ପ୍ରମୁଖ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ନିଜେ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ ସଚେତନତାର ଅଂଶ।