ଶିଵଶକ୍ତ୍ଯାଖ୍ଯଯୈକୋ ଽପି ବହୁଵଦ୍ ଭାସତେ ସ୍ଵତଃ । ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯାତ୍ମନୈକେନ ଶିଵେନୈଵ ଶିଵାତ୍ମସୁ । ଅର୍ଥେଷ୍ଵ୍ ଅର୍ଥିତଯା ସତ୍ସୁ ସାକ୍ଷିଵତ୍ କଲ୍ପିତାତ୍ମସୁ
ଶିବ ଓ ଶକ୍ତି ଏକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ନିଜେ ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଥିବା ଏକମାତ୍ର ଶିବ, ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ଲୋକମାନେ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁମାନେ ଓ କଳ୍ପିତ ଆତ୍ମାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଏତା ଜଗତି ନୃତ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ନୃତ୍ତମଣ୍ଡପେ । କାଲେନ ନର୍ତକେନେଵ କ୍ରମେଣ ପରିଶିକ୍ଷିତାଃ
ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଞ୍ଚରେ, ସମୟ ନାମକ ନୃତ୍ୟକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ଯା ସା ପରମ୍ପରୈତାସାମ୍ ଏଷା ନିଯତିର୍ ଉଚ୍ଯତେ । କ୍ରିଯା ପ୍ରକୃତିର୍ ଇଚ୍ଛା ସା କାଲେତ୍ଯାଦିକୃତାଭିଧା
ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କର ଅନୁକ୍ରମକୁ 'ଭାଗ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱଭାବ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସମୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାର ନାମ ହୁଏ।
ଆମହାରୁଦ୍ରପର୍ଯନ୍ତମ୍ ଇଦମ୍ ଇତ୍ଥମ୍ ଇତି ସ୍ଥିତେଃ । ଆତୃଣଂ ପଦ୍ମଜସ୍ପନ୍ଦନିଯମାନ୍ ନିଯତିସ୍ ସ୍ମୃତା
ଆଦିରୁ ରୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁ ନିଶ୍ଚିତ କ୍ରମ ଅଛି, ଏହି ଅନୁକ୍ରମକୁ 'ଭାଗ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏକ ଘାସ ଶଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
ନିଯତିର୍ ନିତ୍ଯମ୍ ଉଦ୍ଵେଗଵର୍ଜିତା ପରମୋର୍ଜିତା । ଏଷା ନୃତ୍ଯତି ଖେ ନିତ୍ଯଂ ଜଗଜ୍ଜାଲକନାଟକମ୍
ଭାଗ୍ୟ ସଦା ଶାନ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେ ଆକାଶରେ ନିତ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଟକ ଚାଲାଉଛନ୍ତି।
ନାନାରସଵିଲାସାଢ୍ଯଂ ଵିଵର୍ତାଭିନଯାନ୍ଵିତମ୍ । କଲ୍ପକ୍ଷଣହତାନେକପୁଷ୍କରାଵର୍ତଘର୍ଘରମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଭାବନାର ଖେଳ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଭଙ୍ଗୀ ସହିତ, ସେ ଅନେକ କଳ୍ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଡ଼ିଯାଇଥିବା ପଦ୍ମ ଘୂର୍ଣ୍ଣନର ଶବ୍ଦରେ ଗଞ୍ଜିଉଠନ୍ତି।
ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମାକୀର୍ଣଧରାଗୋଲକମନ୍ଦିରମ୍ । ଭୂଯୋ ଭୂଯଃ ପତଦ୍ଵର୍ଷଭୂରିସ୍ଵେଦଜଲୋତ୍କରମ୍
ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଗୋଳକ ଘର, ପୁଣି ପୁଣି ଘମ ଝରା ପ୍ରଚୁର ବର୍ଷାଧାରାରେ ଭିଜିଯାଏ।
ପଯୋଦପଲ୍ଲଵାଲୋଲନୀଲାମ୍ବରକୃତଭ୍ରମମ୍ । ପୂର୍ଣସଂଶୁଷ୍କସପ୍ତାବ୍ଧିରତ୍ନାଢ୍ଯଵଲଯାକୁଲମ୍
ମେଘର କିଶଳୟ ଭଳି ହଲାହଳା ହେଉଥିବା ନୀଳ ଆକାଶ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଏହି ପୃଥିବୀ ରତ୍ନମୟ ବଳୟରେ ଘେରାଯାଇଛି, ଏଠାରେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କେବେ ଶୁଷ୍କ ସମୁଦ୍ର ଅଛି।
ଯାମାପକ୍ଷ୍ମଦିନପ୍ରେକ୍ଷାକଟାକ୍ଷାଶାରିତାମ୍ବରମ୍ । ମଜ୍ଜନୋନ୍ମଜ୍ଜନଵ୍ଯଗ୍ରକୁଲାଦ୍ରିକୁଲଶେଖରମ୍
ଦିନ ଓ ରାତିର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆକାଶ ଛାୟାପ୍ରଦାନ ହୁଏ, ଯାହାର ପଳକ ହେଉଛି ଘଣ୍ଟାମାନେ; ଜୀବମାନଙ୍କର ଉଠିବା ଓ ଡୁବିବା ଉତ୍ସାହରେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ମାଳା ଶୋଭିତ।
ଭ୍ରମଚ୍ଛଶିମଣିପ୍ରୋତଗଙ୍ଗାମୁକ୍ତାଲତାତ୍ରଯମ୍ । ଚତୁର୍ଦଶଵିଧାନନ୍ତଭୂତରୋମନତୋନ୍ନତମ୍
ଚଳିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିର ମୁକ୍ତା ମଣି ଲଗା ଗଙ୍ଗାର ତିନୋଟି ଧାରା ଉଠି ଓ ତଳେ ଯାଉଛି; ଚୌଦ ଧରଣର ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଉଁଚା କରିଛନ୍ତି।
ସନ୍ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରଵିଲୋଲକରପଲ୍ଲଵମ୍ । ଅନାରତରଣଲ୍ଲୋଲଲୋକାଲଙ୍କାରକୋମଲମ୍
ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଦେଖିପାରିନଥିବା ମେଘମାଳାର କୋମଳ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସଂସାରକୁ ସବୁବେଳେ ଚଳିତ ଓ ଶୋଭାମୟ ଭାବରେ ମନୋହର ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ କରିଥାଏ।
ଭୂରିଭୂତଲପାତାଲନଭସ୍ତଲପଦକ୍ରମମ୍ । ମଗ୍ନୋନ୍ମଗ୍ନଘନାନୀକତାରାଘର୍ମକଣୋତ୍କରମ୍
ଏହାର ବିସ୍ତାର ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ ଓ ଆକାଶକୁ ଅସଂଖ୍ୟ ପଦକ୍ରମରେ ଢାକି ରହିଛି; ଏଠାରେ ଉଠୁଥିବା ଓ ଡୁବୁଥିବା ଘନ ମେଘମାଳା ଓ ତାରାମାଳାର ତାପର ଝରଣା ରହିଛି।
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କମଣ୍ଡଲସ୍ପନ୍ଦସ୍ମିତସ୍ଫୁଟନଭୋମୁଖମ୍ । କମ୍ପିତାନେକବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକଵାଟକଵିତାନକମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗୋଳର ମୃଦୁ କ୍ମ୍ପନରେ ପୃଥିବୀର ମୁହଁ ହସୁଥିବା ପରି ଫୁଟିଉଠେ; ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ଓ ବନ୍ଦ ହେବାରେ ଆକାଶ ଗୁମ୍ୱଟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।
ଲୁଠଲ୍ଲୋକାନ୍ତରଵ୍ଯୂହଧ୍ଵନନ୍ମୁକ୍ତାଙ୍କପଲ୍ଲଵମ୍ । ସୁଖଦୁଃଖଦଶାଦୋଷଭାଵାଭାଵରସାନ୍ତରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଲୋକମାଳାର କୋମଳ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଲୁଟୁଛି, ବିକିରିତ ଓ ସଜାଯାଇଛି; ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ଅବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଭାବ ଓ ଅଭାବର ରସ ମିଶିଛି।
ଅସ୍ମିନ୍ ଵିକାରଵଲିତେ ନିଯତେର୍ ଵିଲାସେ ସଂସାରନାମ୍ନି ଚିରନାଟକନାଟ୍ଯସାରେ । ସାକ୍ଷୀ ସଦୋଦିତଵପୁଃ ପରମେଶ୍ଵରୋ ଽଯମ୍ ଏକସ୍ ସ୍ଥିତୋ ନ ଚ ତଯା ନ ଚ ତେନ ଭିନ୍ନଃ
ଏହି ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଥିବା ଭାଗ୍ୟର ଖେଳ ଭିତରେ, ଏହି ଦୀର୍ଘ ସଂସାର ନାମକ ନାଟକର ମଧ୍ୟରେ, ସର୍ବଦା ଦେଖୁଥିବା ସାକ୍ଷୀ ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଏହି ନାଟକରୁ ଅଲଗା ନୁହଁନ୍ତି, ଏହି ନାଟକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରୁ ଅଲଗା ନୁହଁ।
ଏଷ ଦେଵସ୍ ସ ପରମଃ ପୂଜ୍ଯ ଏଷ ସଦା ସତାମ୍ । ଚିନ୍ମାତ୍ରମ୍ ଅନୁଭୂତାତ୍ମା ସର୍ଵଗସ୍ ସର୍ଵସଂଶ୍ରଯଃ
ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ; ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ଆତ୍ମା, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର।
ଘଟେ ପଟେ ଵଟେ କୁଡ୍ଯେ ଶକଟେ ଵାନରେ ସ୍ଥିତଃ । ଶିଵୋ ହରୋ ହରିର୍ ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ରୋ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଯମଃ
ଘଡ଼, କପଡ଼ା, ବଟବୃକ୍ଷ, ଦିଵାଳ, ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ବାନର—ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ, ଶିବ, ହର, ହରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର ଓ ଯମ ସେଠି ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି।
ବହିର୍ ଅନ୍ତଶ୍ ଚ ସର୍ଵାତ୍ମା ସଦା ସ୍ଵାତ୍ମା ସୁବୁଦ୍ଧିଭିଃ । ଦ୍ଵିଵିଧେନ କ୍ରମେଣୈଷ ଭଗଵାନ୍ ପରିପୂଜ୍ଯତେ
ଯିଏ ସବୁଠାରେ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସେ ସଦା ସୁବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ; ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯିବ।
ବହିସ୍ ତାଵନ୍ ମହାବୁଦ୍ଧେ କ୍ରମେଣ ପରିପୂଜ୍ଯତେ । ଯେନ ତଂ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ଶ୍ରୋଷ୍ଯସ୍ଯ୍ ଅନ୍ତଃକ୍ରମଂ ତତଃ । ପୂଜାକ୍ରମେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନେହ ଦାର୍ଭଂ ପଵିତ୍ରକମ୍
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ପ୍ରଥମେ ବାହ୍ୟରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ହେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ଏହା ପରେ ମନରେ କିପରି ପୂଜା କରାଯିବ, ସେଥିରେ ଶୁଣ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀରେ କୌଣସି ଦର୍ଭା କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଉପକରଣର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ପୂଜନଂ ଧ୍ଯାନମ୍ ଏଵାତ୍ର ଧ୍ଯାନମ୍ ଏଵାତ୍ର ପୂଜନମ୍ । ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ରିଭୁଵନାଧାରେ ନିତ୍ଯଂ ଧ୍ଯାନେନ ପୂଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ପୂଜା ମାନେ ଧ୍ୟାନ, ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ମାନେ ପୂଜା। ତେଣୁ ତିନି ଲୋକର ଆଧାରକୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିଦ୍ରୂପଂ ସୂର୍ଯଲକ୍ଷାଭଂ ସମସ୍ତାଭାସଭାସନମ୍ । ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଥଚିତ୍ପ୍ରକାଶଂ ସ୍ଵମ୍ ଅହନ୍ତାସାରମ୍ ଆଶ୍ରଯେତ୍
ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଚେତନାର ଆଲୋକ ଭାବରେ, ଶତ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରୁଥିବା, ନିଜର 'ମୁଁ' ଭାବର ସାରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅପାରପରମାକାଶଵିପୁଲାଭୋଗକନ୍ଧରମ୍ । ଅନନ୍ତାଧସ୍ପଦାକାଶକୋଶପାଦସରୋରୁହମ୍
ଏହାର କଣ୍ଠ ଅସୀମ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ, ଏହାର ପଦପଦ୍ମ ଅନନ୍ତ ତଳ ଆକାଶର ଆଧାର ଉପରେ ବିରାଜିତ।
ଅନନ୍ତଦିକ୍ତଟାଭୋଗଭୁଜମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତମ୍ । ନାନାଵିଧମହାଲୋକଗୃହୀତପରମାଯୁଧମ୍
ଅସଙ୍ଖ୍ୟ, ଅନନ୍ତ ହସ୍ତମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ ବିଶ୍ୱରୁ ନେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ଦେହ ଅତି ଆଲୋକମୟ।
ହୃତ୍କୋଶକୋଣଵିଶ୍ରାନ୍ତବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୌଘପରମ୍ପରମ୍ । ପ୍ରକାଶପରମାକାଶପାରଗାପାରଵିଗ୍ରହମ୍
ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରର କୋଣରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ଏହି ଦେହର ଆକୃତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଆଲୋକ ଓ ପରମ ଆକାଶର ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରହରିରୁଦ୍ରେଶପ୍ରମୁଖାମ୍ ଅମରାଦିକାମ୍ । ଇମାଂ ଭୂତଶ୍ରିଯଂ ତସ୍ଯ ରୋମାଲୀଂ ପରିଚିନ୍ତଯେତ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ହରି, ରୁଦ୍ର ଓ ଅମରମାନେ ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତ ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଦେହର କେବଳ ଏକ ରୋମରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଵିଵିଧାରମ୍ଭକାରିଣ୍ଯସ୍ ତ୍ରିଜଗଦ୍ଯନ୍ତ୍ରରଜ୍ଜଵଃ । ଇଚ୍ଛାଦ୍ଯାଶ୍ ଶକ୍ତଯସ୍ ସର୍ଵାଶ୍ ଚିନ୍ତନୀଯାଶ୍ ଶରୀରଗାଃ
ତିନି ଜଗତର ଯନ୍ତ୍ରର ତାନାବାନା ଭାବରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଇଚ୍ଛା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେହରେ ବିଦ୍ୟମାନ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନନ୍ତୈକପଦାଧାରସ୍ ସତ୍ତାମାତ୍ରୈକଵିଗ୍ରହଃ । ଵିଵର୍ତିତଜଗଜ୍ଜାଲଃ କାଲୋ ଽସ୍ଯ ଦ୍ଵାରପାଲକଃ
ଅନନ୍ତ ଏକତା ଉପରେ ଭିତି ରଖିଥିବା, ଯାହାର ରୂପ କେବଳ ଅସ୍ତିତ୍ୱ; ଏହି ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଜାଲ ତାହାର ରୂପାନ୍ତର, ଏବଂ ସମୟ ତାହାର ଦ୍ୱାରରେ ରକ୍ଷା କରୁଛି।
ସଶୈଲଭୁଵନାଭୋଗମ୍ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଲମ୍ । ଦେହକୋଣେ ଽସ୍ଯ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଵାଙ୍ଗାଵଯଵତାଂ ଗତମ୍
ପାହାଡ଼ ଓ ନାନା ଲୋକ ସହିତ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ଦେହର କୌଣସି ଏକ କୋଣରେ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଅଂଗ ଭଳି ଅଛି।
ଵିଚିନ୍ତଯେନ୍ ମହାଦେଵଂ ସହସ୍ରଚରଣେକ୍ଷଣମ୍ । ସହସ୍ରଶିରସଂ ଶାନ୍ତଂ ସହସ୍ରଭୁଜଭୂଷଣମ୍
ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ହଜାର ଚାଲି, ହଜାର ଆଖି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ହଜାର ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ହଜାର ହାତରେ ଭୂଷିତ।
ସର୍ଵତ୍ରେକ୍ଷଣଶକ୍ତ୍ଯାଢ୍ଯଂ ସର୍ଵତୋ ଘ୍ରାଣଶକ୍ତିଗମ୍ । ସର୍ଵତ୍ର ସ୍ପର୍ଶନମଯଂ ସର୍ଵତୋ ରସନାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖିବା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତଠାରେ ଘ୍ରାଣ ଶକ୍ତିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତଠାରେ ସ୍ପର୍ଶ ରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ରସ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା।