ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନପୁରେ ଚିତ୍ଖଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵେତରତ୍ କ୍ଵଚିତ୍ । ନ କିଞ୍ଚିତ୍ ସମ୍ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗ ଜଗତ୍ଯ୍ ଏଵମ୍ ଇହାଦିତଃ
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନର ନଗରରେ ଚେତନାର ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ସେପରି ଏହି ସଂସାରରେ ଆରମ୍ଭରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛିନାହିଁ, ଓ ପ୍ରିୟ।
ଯତୋ ନ ସମ୍ଭଵତ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯଚ୍ ଚେଦଂ କିଞ୍ଚିତ୍ ତତୋ ଽଖିଲମ୍ । ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ସଚେତ୍ଯମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏତଦ୍ ଅଚେତ୍ଯଂ ସଜ୍ ଜଗତ୍ ସ୍ଥିତମ୍
ଯେହেতୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛିନାହିଁ, ସମସ୍ତ କିଛି ଚେତନା ମାତ୍ର; ଯାହା ଜଣାପଡ଼େ ଓ ଯାହା ଅଜଣା, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହି ଚେତନା ଭାବରେ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଯଥା ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମମାତ୍ରାତ୍ମ ସ୍ଵପ୍ନେ ଘଟପଟାଦିକମ୍ । ସର୍ଗାଦାଵ୍ ଏଵ ସର୍ଗୋ ଽଯଂ ତଥା ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମମାତ୍ରକମ୍
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଘଡ଼ା, କପଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ କିଛି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଆକାଶ ଠାରୁ ଉପଜିଥାଏ, ସେହିପରି ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଆକାଶ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଶୁଦ୍ଧସଂଵିତ୍ତିମାତ୍ରତ୍ଵାଦ୍ ଋତେ ଽନ୍ଯତ୍ ସ୍ଵପ୍ନପତ୍ତନେ । ଯଥା ନ ଵିଦ୍ଯତେ କିଞ୍ଚିତ୍ ତଥାସ୍ମିନ୍ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ଏହା କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ହେବାରୁ, ସ୍ୱପ୍ନର ସହରରେ ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ସେହିପରି, ଏହି ତିନୋଟି ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଯାଃ କାଶ୍ଚନ ଦୃଶୋ ଯେ ଯେ ଭାଵାଭାଵାଃ କିଲାଗମାଃ । ସଦେଶକାଲଚିତ୍ତାସ୍ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମମାତ୍ରକମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୃଶ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭାବ କିମ୍ବା ଅଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ମନ ସହିତ—ଏସବୁ କିଛି ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନାର ଆକାଶ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସ ଏଷ ଦେଵଃ କଥିତୋ ଯଃ ପରଃ ପରମାର୍ଥତଃ । ଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଯୋ ଽହମ୍ ଅଶେଷଂ ଵା ଜଗଦ୍ ଏଵ ଚ ଯୋ ଽଖିଲମ୍
ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଦେବତା, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ; ଯିଏ ତୁମେ, ଯିଏ ମୁଁ, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଯିଏ।
ସର୍ଵସ୍ଯ ଭୂତଜାତସ୍ଯ ଜଗତୋ ଽନ୍ଯସ୍ଯ ତେ ମମ । ଦେହୋ ହି ଚେତନାକାଶଂ ପରମାତ୍ମୈଵ ନେତରତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଏହି ଜଗତ ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗତ, ତୁମେ କିମ୍ବା ମୁଁ—ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦେହ ମାନେ ଚେତନାର ଆକାଶ, ସେଇ ପରମାତ୍ମା; ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।
ସଙ୍କଲ୍ପନେ ସ୍ଵପ୍ନପୁରେ ଶରୀରଂ ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମତୋ ଽନ୍ଯନ୍ ନ ଯଥାସ୍ତି କିଞ୍ଚିତ୍ । ତଥେହ ସର୍ଗେ ପ୍ରଥମୈକସର୍ଗାନ୍ ମୁନେ ପ୍ରଭୃତ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ନ ରୂପମ୍ ଅନ୍ଯତ୍
ସ୍ୱପ୍ନର ପୁରରେ, କଳ୍ପନା ମାଧ୍ୟମରେ, ଚେତନାର ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଦେହ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିପରି, ମୁନି, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ସର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ପରମାତ୍ମୈଵ କେଵଲମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈଵ ପରମାକାଶ ଏଷ ଦେଵଃ ପରସ୍ ସ୍ମୃତଃ
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପରମାତ୍ମା ଏକମାତ୍ର; ବ୍ରହ୍ମା ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ଆକାଶ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ତଦ୍ ଏତତ୍ପୂଜନଂ ଶ୍ରେଯସ୍ ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଅଵାପ୍ଯତେ । ସ ଦେଵସ୍ ସର୍ଵଗସ୍ ସର୍ଵସ୍ ସର୍ଵଂ ତସ୍ମିନ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଏହି ପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ଲାଭ ହୁଏ; ସେଇ ଦେବତା ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ସବୁ କିଛି ଅଟୁଟ ଭାବେ ତାଙ୍କରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅକୃତ୍ରିମମ୍ ଅନାଦ୍ଯନ୍ତମ୍ ଅଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ଅଖଣ୍ଡିତମ୍ । ଅବହିସ୍ସାଧନାସାଧ୍ଯଂ ସୁଖଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଅଵାପ୍ଯତେ
ଏହିପରି, ଯେଉଁ ସୁଖଟି ନିଷ୍ପ୍ରୟାସ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଏକମାତ୍ର ଓ ଅଖଣ୍ଡ, ବାହ୍ୟ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମିଳେନାହିଁ, ସେହି ସୁଖକୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପ୍ରବୁଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେନେଦଂ ତଵ ଵର୍ଣ୍ଯତେ । ନାସି ଦେଵାର୍ଚନେ ଯୋଗ୍ଯଃ ପୁଷ୍ପଧୂପମଯେ ମହାନ୍
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମେ ଜାଗୃତ ହେଇଛ, ଏହିକଥା ତେଣୁ ତୁମ ପାଇଁ କୁହାଯାଉଛି। ତୁମେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ।
ଅଵ୍ଯୁତ୍ପନ୍ନଧିଯୋ ଯେ ହି ବାଲାଃ ପେଲଵଚେତସଃ । କୃତ୍ରିମାର୍ଚାମଯଂ ତେଷାଂ ଦେଵାର୍ଚନମ୍ ଉଦାହୃତମ୍
ଯେମାନେ ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ ମନ ଓ ଅପକ୍ୱ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିଶୁ ଓ ଦୁର୍ବଳ ମନର ଲୋକ; ସେମାନଙ୍କର ଦେବପୂଜା କୃତ୍ରିମ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଗନ୍ଧାକ୍ଷତୈଶ୍ ଚ ଦୀପୈଶ୍ ଚ ପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯନ୍ତି ହି । ମିଥ୍ଯୈଵ କଲ୍ପିତୈର୍ ଦେଵମ୍ ଆକାରେ କଲ୍ପିତାତ୍ମକମ୍
ଗନ୍ଧ, ଅକ୍ଷତ, ଦୀପ ଓ ଫୁଲ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ଏହି ସମସ୍ତ ଉପଚାର କଳ୍ପିତ ଓ ମିଥ୍ୟା, ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଆକାର ଓ ସ୍ୱଭାବରେ କଳ୍ପନା କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵସଙ୍କଲ୍ପକୃତୈଃ କୃତ୍ଵା କ୍ରମୈର୍ ଅର୍ଚନମ୍ ଆଦୃତାଃ । ବାଲାସ୍ ସନ୍ତାପମ୍ ଆଯାନ୍ତି ପୁଷ୍ପଧୂପଲଵାର୍ଚନୈଃ
ନିଜ ମନରେ ଭାବିଥିବା ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପଦେପଦେ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରି, ଏହି ଶିଶୁମନ ଲୋକମାନେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରି କେବଳ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ସ୍ଵସଙ୍କଲ୍ପକୃତୈର୍ ଅର୍ଥୈଃ କୃତ୍ଵା ଦେଵାର୍ଚନଂ ମୁଧା । ଯତଃ କୁତଶ୍ଚିନ୍ ମିଥ୍ଯାତ୍ମ ଫଲମ୍ ଅତ୍ରାର୍ପଯନ୍ତି ତେ
ନିଜ ମନରେ ଭାବିଥିବା ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଅବୁଦ୍ଧିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା ଭାବରେ କେଉଁଠୁସି ଅନ୍ୟ କିଛି ଫଳ ପାଇଯାନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପଧୂପାର୍ଚନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ କଲ୍ପିତଂ ବାଲବୁଦ୍ଧିଷୁ । ଯତ୍ ସ୍ଯାଦ୍ ଭଵାଦୃଶେ ଽଯୋଗ୍ଯମ୍ ଅର୍ଚନଂ ତଦ୍ ଵଦାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଏହି ଶିଶୁମନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପାୟ ହେଉଛି; ତୁମ ପରି ଜଣେ ପାଇଁ ଏହି ପୂଜା ଅଯୋଗ୍ୟ, ଏହିଥିରେ କଣ ଅଛି, ମୁଁ କହୁଛି।
ଅସ୍ମଦାଦିସ୍ ତୁ ନୋ କଶ୍ଚିଦ୍ ଦେଵୋ ମତିମତାଂ ଵର । ଦେଵସ୍ ତ୍ରିଭୁଵନାଧାରଃ ପରମାତ୍ମୈଵ ନେତରଃ
କିନ୍ତୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେହି ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି; ଏହି ତିନି ଲୋକର ଆଧାର ଯେଉଁ ଦେବତା, ସେ ପରମାତ୍ମା ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି।
ଶିଵସ୍ ସର୍ଵପଦାତୀତସ୍ ସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପନାତିଗଃ । ସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପଵଲିତୋ ନ ସର୍ଵୀ ନ ଚ ସାର୍ଵିକଃ
ଶିବ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ପାରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଚିନ୍ତାରୁ ଉପରେ। ତଥାପି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାହିଁ, ନ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଟେ।
ଦିକ୍କାଲାଦ୍ଯନଵଚ୍ଛିନ୍ନସ୍ ସର୍ଵାରମ୍ଭପ୍ରକାରକୃତ୍ । ଚିନ୍ମାତ୍ରମୂର୍ତିର୍ ଅମଲୋ ଦେଵ ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ମୁନେ
ଯିଏ ଦିଗ, ସମୟ ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସୀମାରେ ବନ୍ଧା ନାହାଁନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ମୂଳ ରୂପ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ସେଉଁଠି 'ଦେବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ମୁନି।
ସଂଵିତ୍ ସର୍ଵକଲାତୀତା ସର୍ଵଭାଵାନ୍ତରସ୍ଥିତା । ସର୍ଵସତ୍ତାପ୍ରଦା ଦେଵୀ ସର୍ଵସନ୍ତାପହାରିଣୀ
ଚେତନା ସମସ୍ତ ସମୟର ଭେଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ସମସ୍ତ ଭାବର ଭିତରେ ବସିଥାଏ, ସମସ୍ତକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଉଛି, ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସଦସତୋର୍ ମଧ୍ଯଂ ତଦ୍ ଦେଵ ଉଚ୍ଯତେ । ପରମାତ୍ମାପରାଭିଖ୍ଯଂ ତତ୍ ସଦ୍ ଓଁ ଇତ୍ଯ୍ ଉଦାହୃତମ୍
ଯାହା ବ୍ରହ୍ମ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସତ ଓ ଅସତ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ସେହିଁଠି 'ଦେବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ ପରମାତ୍ମା ଓ ଅପରା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ, ଏହାକୁ 'ସତ', 'ଓଁ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମହାସତ୍ତାସ୍ଵଭାଵେନ ସର୍ଵତ୍ର ସମତାଂ ଗତମ୍ । ମହାଚିଦ୍ ଇତି ଚ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପରମାର୍ଥ ଇତି ଶ୍ରୁତମ୍
ଏହି ପରମ ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସମତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି । ଏହାକୁ 'ମହାଚେତନା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ 'ପରମ ସତ୍ୟ' ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ ।
ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵର୍ତୁ ଲତାସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ଯଥା ରସଃ । ସତ୍ତାସାମାନ୍ଯରୂପେଣ ମହାଚିତ୍ତ୍ଵାତ୍ମନାପି ଚ
ଏହା ସମସ୍ତ ଠାରେ, ସମସ୍ତ ଋତୁରେ, ଲତାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ରସ ଯେପରି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଥାଏ, ସେପରି ସାଧାରଣ ସତ୍ତାର ରୂପରେ ଏବଂ ମହାଚେତନାର ସ୍ୱରୂପରେ ବ୍ୟାପିତ ଅଛି ।
ଯଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵମ୍ ଅରୁନ୍ଧତ୍ଯା ଯଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ତଵାନଘ । ଯଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପାର୍ଵତ୍ଯା ଯଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଗଣେଷୁ ଚ
ଯେଉଁ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ଅରୁଣ୍ଧତୀଙ୍କ ମନରେ, ଯେଉଁ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ତୁମରେ, ଅପାପୀ, ଯେଉଁ ଚେତନା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମନରେ ଏବଂ ଗଣମାନଙ୍କ ମନରେ ଅଛି—
ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଯନ୍ ମମେଦଂ ଚ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ । ତଦ୍ ଦେଵ ଇତି ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞା ଵିଦୁର୍ ଉତ୍ତମବୁଦ୍ଧଯଃ
ଯେଉଁ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ମୋରେ ଅଛି, ଯେଉଁ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ଏହି ତିନୋଟି ଜଗତରେ ଅଛି, ତାହାକୁ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ 'ଦେବତା', ଏହି ପରମ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ।
ପାଦପାଣ୍ଯାଦିମାନ୍ ଅନ୍ଯୋ ଯୋ ଵା ଦେଵଃ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯତେ । ସ ଚିନ୍ମାତ୍ରାଦ୍ ଋତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ କିଂସାରଃ କିଲ କଥ୍ଯତାମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ହାତ, ପାଉଁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟେ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ଛାଡ଼ି କିଛି ଏକ ସତ୍ୟ ସାର ରଖନ୍ତି କି? ଏହା ଖୋଲାସା କର।
ନ ସ ଦୂରେ ସ୍ଥିତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ନ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପସ୍ ସ କସ୍ଯଚିତ୍ । ସ ସଂସ୍ଥିତସ୍ ସଦା ଦେହେ ସର୍ଵତ୍ରୈଵ ଚ ଖେ ତଥା
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ସେ କେବେ ଦୂରେ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା କାହା ପାଇଁ ଅପହ୍ରାପ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ସେ ସବୁବେଳେ ଦେହରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ।
ସ କରୋତି ସ ଚାଶ୍ନାତି ସ ବିଭର୍ତି ପ୍ରଯାତି ଚ । ସ ନିଶ୍ଶ୍ଵସତି ସଂଵେତ୍ତା ସୋ ଽଙ୍ଗାନ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗାନି ଵେତ୍ତି ତେ
ସେ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ଖାନ୍ତି, ସେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଚଳନ କରନ୍ତି, ସେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତି, ସେ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଓ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ସୋ ଽସ୍ଯାଂ ଵିଚିତ୍ରଚେଷ୍ଟାଯାଂ ପ୍ରକାଶାଯାଂ ଚ ତଦ୍ଵଶାତ୍ । ତତ୍ସ୍ଵରୂପନିବଦ୍ଧାଯାଂ ପୁର୍ଯାମ୍ ଅଙ୍ଗପୁରୀଶ୍ଵରଃ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ରିୟା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଖେଳରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେ ଦେହର ନଗରର ନାୟକ, ଏହାର ନିଜ ଗୁଣରେ ବନ୍ଧା।