ଅହମ୍ ଆଲୋକ୍ଯ ଦେଵେନ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧକୃତମୌଲିନା । ପୁଷ୍ପସାନୂପଵିଷ୍ଟେନ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ ସ୍ମିତସିତାକ୍ଷରମ୍
ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁ ମୁଡ଼ିରେ ଧରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଫୁଲର ତଳେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ମୃଦୁ ହସରେ, ଶୁଭ୍ର ଅକ୍ଷରରେ କଥା କହୁଥିଲେ।
ଆନଯାର୍ଘ୍ଯଂ ତଥା ପାଦ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସ୍ଵାଗତମ୍ ଅସ୍ତୁ ତେ । ଆଶ୍ରମାତିଥଯଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯମ୍ ଅଦ୍ଯ ତଵାନଘ
ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଆଣ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମକୁ ସ୍ବାଗତ। ଆଜି ଆମେ ତୁମ ଆଶ୍ରମକୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସିଛୁ, ନିର୍ମଳ ମନ୍ୟ।
ଘନାଭିରାମଶାଲିନ୍ଯା ସତତଂ ଶମଶାନ୍ତଯା । ମୁଦିତୋଦାରଯା ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତପୋଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵିରାଜସେ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ସଦା ଶାନ୍ତି ଓ ସମାଧାନର ଶୋଭାରେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଦାରତାରେ, ତପସ୍ୟାର ଧନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଆଗଚ୍ଛୋପଵିଶାସ୍ମିଂସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅକୃତ୍ରିମଦଲାସନେ । ମୃଦୌ ସାନୁସମୁଦ୍ଭୂତେ ପୁଣ୍ଯସଞ୍ଚଯପାଵନେ
ଏଠାକୁ ଆସ, ଏହି ସହଜ ଓ ଅହଂକାରହୀନ ଆସନରେ ବସ; ଏହା ମୃଦୁ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଫୁଲ ତଳରେ ତିଆରି, ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟରେ ପବିତ୍ର।
ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତଵତେ ତସ୍ମୈ ନିଶେଶାର୍ଧାର୍ଧଧାରିଣେ । ଅର୍ଘଂ ପୁଷ୍ପଂ ତଥା ପାଦ୍ଯଂ ସମୁପେତ୍ଯାର୍ପିତଂ ମଯା
ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀଙ୍କୁ କହି ସାରି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଫୁଲ ଏବଂ ପାଦ ପାଇଁ ପାଣି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରେ ଅର୍ପଣ କଲି।
ପାଦଯୋର୍ ହସ୍ତଯୋଶ୍ ଚୈଵ ତନ୍ଵାଂ ଚାସ୍ଯ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵଃ । ମନ୍ଦାରପୁଷ୍ପାଵଲଯୋ ଵିକୀର୍ଣା ବହଵଃ ପୁରଃ
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ପାଦ, ହାତ ଏବଂ ଦେହରେ ଅନେକ ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ମାଳା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଛିଟାଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଗୌରୀ ତାଦୃଶ୍ଯୈଵ ସପର୍ଯଯା । ସମ୍ପୂଜିତା ସଖୀଯୁକ୍ତା ଗଣମଣ୍ଡଲିକା ତଥା
ତାପରେ, ଭଗବତୀ ଗୌରୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ଓ ଗଣମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ, ସେଇଭଳି ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଗୃହୀତଵନ୍ତୌ ତୌ ତାଂ ମେ ସପର୍ଯାମ୍ ଆଦରାତ୍ ପ୍ରଭୂ । ଭକ୍ତିପ୍ରଣଯିନୋ ରାମ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ
ହେ ରାମ, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଦୁହେଁ ମୋର ଏହି ଭକ୍ତିଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜାକୁ ଆଦର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ପୂଜାନ୍ତେ ପୂର୍ଣଶୀତାଂଶୁରଶ୍ମିଶୀତଲଯା ଗିରା । ତତ୍ରୋପଵିଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋଵାଚ ମାମ୍ ଅଥେନ୍ଦୁକଲାଧରଃ
ପୂଜା ସମାପ୍ତି ପରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର କିରଣ ପରି ଶୀତଳ ଶବ୍ଦରେ, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ମୋତେ ବସିଥିବା ଠାରେ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପ୍ରଶମଶାଲିନ୍ଯଃ ପ୍ରାପ୍ତଵିଶ୍ରାନ୍ତଯଃ ପରେ । କଚ୍ଚିତ୍ କଲ୍ଯାଣକାରିଣ୍ଯସ୍ ସଂଵିଦସ୍ ତେ ସ୍ଥିତାଃ ପଦେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶାନ୍ତି ଓ ସ୍ଥିରତା ଯେଉଁଠାରେ ପରମ ବିଶ୍ରାମ ମିଳେ, ସେଇ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଅବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକି ତୁମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି କି?
କଚ୍ଚିତ୍ କମଲକଲ୍ହାରକୁମୁଦାନଯନକ୍ଷମାଃ । ତଵାନ୍ତେଵାସିନୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ନୀରୁଜସ୍ ତ୍ଵଦନୁଵ୍ରତାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ କମଳ, କଲ୍ହାର ଓ କୁମୁଦ ଫୁଲ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସେମାନେ ସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ନିରୋଗ ଅଛନ୍ତି କି?
ବଲିଭାଗଭୁଜାଂ କଚ୍ଚିଦ୍ ଭଗଵନ୍ ଭଵଦାଶ୍ରମେ । କୁଶଲଂ ମୁଗ୍ଧମୁଗ୍ଧାନାଂ ମୃଗାଣାଂ ମତ୍ପ୍ରିଯାଦୃଶାମ୍
ହେ ପୂଜ୍ୟ, ତୁମ ଆଶ୍ରମରେ ବଳି ଭୋଗୁଥିବା ସେଇ ମୃଦୁ ଓ ନିର୍ମଳ ହରିଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠି ଭଲ ଅଛି କି?
କଚ୍ଚିନ୍ ମନ୍ଦାରକୁସୁମାନ୍ଯ୍ ଏତେ ମନ୍ଦାରପାଦପାଃ । ତଵାସ୍ମଦାଦିପୂଜାର୍ଥଂ ସମ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ସୂନ୍ନତାଃ
ଏହି ମନ୍ଦାର ଗଛମାନେ, ତାଙ୍କର ଶାଖା ନମାଇ, ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଆମେ ଓ ତୁମେ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ଦେଉଛନ୍ତି କି?
କଚ୍ଚିନ୍ ମନ୍ଦାକିନୀ ପୁଣ୍ଯଂ ତଵ ସ୍ନାନୋପଯୋଗିକମ୍ । ଏକଯା ଵାହଲତଯା ଦଦାତ୍ଯ୍ ଉତ୍ପଲପଙ୍କଜମ୍
ପବିତ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ, ତାଙ୍କର ଏକ ମୃଦୁ ଧାରା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ କମଳ ଓ ପଦ୍ମ ଦେଉଛି କି?
ଅସମଞ୍ଜସଚେଷ୍ଟାସୁ ନିତ୍ଯଂ ଚେଷ୍ଟାସୁ ମେ ଽନଘ । ଅପି ମଦ୍ଗଣଲୀଲାସୁ ମୁନିନାଥ ନ ଖିଦ୍ଯସେ
ହେ ପାପହୀନ, ମୁନିମଣି, ମୋର ଏହି ଚଞ୍ଚଳ ଓ କେବେ କେବେ ଅନିୟମିତ ଖେଳାଳି ସାଥୀମାନେ ତୁମକୁ କେବେ ଅଳସ କରନ୍ତି ନାହିଁ କି?
ତିଷ୍ଠନ୍ତମ୍ ଇହ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରେ ଵିପିନାରଣ୍ଯଵାସିନଃ । ଅପି ନୋଦ୍ଵେଜଯନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଧନେଶାନୁଚରା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ତୁମେ ଏଠାରେ ପାହାଡ଼ର ଶିରୋପରି ବସିଥିବାବେଳେ, ଧନର ଦେବତା କୁବେରଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବିଘ୍ନ ଦେଉନାହାନ୍ତି କି?
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତଘନଯକ୍ଷୌଘେ ଵିପ୍ର ଲୋଲନିଶାଚରେ । ଵସତୋ ଽସ୍ମିନ୍ ଗିରେଃ କୁକ୍ଷାଵ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅନୁଦ୍ଵେଗିତାସ୍ତି ତେ
ଏହି ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପିଶାଚମାନେ ରହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ କେବେ ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା ଅଶାନ୍ତ ହେଉନାହାଁ।
ଏଵଂଵାଦିନି ଦେଵେଶେ ସର୍ଵଲୋକୈକକାରଣେ । ଗିରାନୁନଯଶାଲିନ୍ଯା ମଯୋକ୍ତଂ ରଘୁନନ୍ଦନ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଏପରି କହିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ପାହାଡ଼କୁ ଶାନ୍ତ ଓ ନମ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ହେ ରଘୁବଂଶୀ।
ତ୍ର୍ଯକ୍ଷାନୁସ୍ମୃତିକଲ୍ଯାଣଵତାମ୍ ଇହ ମହେଶ୍ଵର । ନ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଅପି ଦୁଷ୍ପ୍ରାପଂ ନ ଚ କାଶ୍ଚନ ଭୀତଯଃ
ହେ ମହାଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ତୁମର ସ୍ମରଣରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣାନନ୍ଦପରିପୂର୍ଣିତଚେତସଃ । ନ ତେ ସନ୍ତି ଜଗତ୍କୋଶେ ପ୍ରଣତିଂ ଯେ ନ ବିଭ୍ରତି
ଯେମାନଙ୍କ ମନ ତୁମ ସ୍ମରଣର ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏମିତି କେହି ମିଳିବେ ନାହିଁ।
ତେ ଦେଶାସ୍ ତେ ଜନପଦାସ୍ ତା ଦିଶସ୍ ତେ ଚ ପର୍ଵତାଃ । ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣୈକାନ୍ତଧିଯୋ ଯତ୍ର ନରାସ୍ ସ୍ଥିତାଃ
ସେଇ ଦେଶ, ସେଇ ଲୋକ, ସେଇ ଦିଗ ଓ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ କେବଳ ତୁମ ସ୍ମରଣରେ ଲଗି ରହନ୍ତି।
ଫଲଂ ଭୂତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ତମାନସ୍ଯ ସେଚନମ୍ । ତରୋର୍ ଇଵୈଷ୍ଯତୋ ବୀଜଂ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ସ୍ମରଣ ଗତ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ, ବର୍ତ୍ତମାନର ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟର ସିଞ୍ଚନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ବିଜ ଭଳି। ଗଛ ପାଇଁ ଯେମିତି ବିଜ, ସିଞ୍ଚନ ଓ ଫଳ ଦରକାର, ସେପରି ତୁମ ସ୍ମରଣ।
ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ ଚ ସଫଲଂ ଯେନ ନାମ ତତ୍ । କାଲତ୍ରିତଯକଲ୍ଯାଣଂ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ସ୍ମରଣ ଦ୍ୱାରା ଗତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସବୁ ସାର୍ଥକ ହୁଏ; ଏହା ତିନି କାଳର ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ।
ପରମଂ ମନସୋ ମିତ୍ରଂ ସର୍ଵାପତ୍ପ୍ରସରାପହମ୍ । ସର୍ଵସମ୍ପଲ୍ଲତାସେକସ୍ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ସ୍ମରଣ ମନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର ଝରଣା।
ମହାମହିମ୍ନାଂ ମହତାଂ ମହିତାନାଂ ଚ କର୍ମଣାମ୍ । କାରଣଂ କାରଣାନାଂ ଵୈ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ହେଉଛି ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ବଡ଼ମାନେ କରୁଥିବା ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ, ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନେ କରୁଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଆଧାର।
ଵିଵେକପଯସାମ୍ ଅବ୍ଧିଃ ପୁଣ୍ଯରତ୍ନାକରଃ ପରଃ । ଅଜ୍ଞାନତିମିରାର୍କୌଘସ୍ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ବିବେକର ଜଳର ସାଗର, ପୁଣ୍ୟର ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଖଣି, ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଜ୍ଞାନାମୃତୌଘକଲଶୋ ଧୃତିଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାନିଶାକରଃ । ଅପଵର୍ଗପୁରଦ୍ଵାରଂ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଜ୍ଞାନର ଅମୃତରେ ଭରିଥିବା ପାତ୍ର, ଧୃତିର ଆଲୋକର ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଏବଂ ମୋକ୍ଷର ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଦ୍ୱାର।
ତୃଷ୍ଣାଲତାଯାଃ ପରଶୁର୍ ଧୈର୍ଯାମ୍ଭୋଧରପର୍ଵତଃ । ଦୈନ୍ଯଦୁର୍ଵନଦାଵାଗ୍ନିସ୍ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ତୃଷ୍ଣାର ଲତାକୁ କାଟିବା ପାଇଁ କୁହାଡ଼ି, ଧୈର୍ଯ୍ୟର ମେଘର ପାହାଡ଼, ଏବଂ ଦୁଃଖର ଘନବନରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି।
ଜଯତ୍ଯ୍ ଆଭାସିତାଶେଷଚିତ୍ତସଂସାରମଣ୍ଡପଃ । ଅପୂର୍ଵଃ ପରମୋ ଦୀପସ୍ ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏକ ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୀପ, ଯାହା ମନର ସମସ୍ତ ଭାସ୍କର ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରେ ଏବଂ ସଦା ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ତ୍ଵଦନୁସ୍ମରଣୋଦାରଚିନ୍ତାମଣିମତା ମଯା । ସର୍ଵାସାମ୍ ଆପଦାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଦତ୍ତଂ ଭୂତପତେ ପଦମ୍
ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାର ମଣିରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିପଦର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମୋର ପାଦ ରଖିଛି।