ଆପଦ୍ଯ୍ ଅଚଲଧୀରୋ ଽସ୍ମି ଜଗନ୍ମିତ୍ରଂ ଚ ସମ୍ପଦି । ଭାଵାଭାଵେଷୁ ନୈଵାସ୍ମି ତେନ ଜୀଵାମ୍ଯ୍ ଅନାମଯଃ
ଦୁଃଖରେ ମୁଁ ଅଡ଼ିଗ ରହେଁ, ସୁଖରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ମିଳି ଚାଲେଁ। କୌଣସି ଘଟଣା ଥାଉ କି ନା ଥାଉ, ମୋତେ କିଛି ପ୍ରଭାବିତ କରେ ନାହିଁ; ଏହିପରି ମୁଁ ନିରୋଗ ଭାବେ ବଞ୍ଚୁଛି।
ନାହମ୍ ଅସ୍ମି ନ ଚାନ୍ଯୋ ମେ ନାହମ୍ ଅନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ । ଇତି ମେ ଭାଵିତଂ ଚେତସ୍ ତେନ ଜୀଵାମ୍ଯ୍ ଅନାମଯଃ
ମୁଁ ମୋ ନୁହେଁ, ମୋର କିଛି ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ମୁଁ କାହାରି ମଧ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ଏହି ଭାବନା ମୋ ମନରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ନିରୋଗ ଭାବେ ବଞ୍ଚୁଛି।
ଅହଂ ଜଗଦ୍ ଅହଂ ଵ୍ଯୋମ ଦେଶକାଲକ୍ରମାଵ୍ ଅହମ୍ । ଅହଂ କ୍ରିଯେତି ମେ ବୁଦ୍ଧିସ୍ ତେନ ଜୀଵାମ୍ଯ୍ ଅନାମଯଃ
ମୁଁ ଏହି ସଂସାର, ମୁଁ ଆକାଶ, ମୁଁ ଦିଗ ଓ ସମୟର ଧାରା; ମୋର ବୁଝିବା ହେଉଛି—ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ। ଏହିପରି ମୁଁ ନିରୋଗ ଭାବେ ବଞ୍ଚୁଛି।
ଘଟଶ୍ ଚିଚ୍ ଚିତ୍ ପଟଶ୍ ଚିତ୍ ଖଂ ଚିଦ୍ ଵଟଶ୍ ଶକଟଶ୍ ଚ ଚିତ୍ । ଚିତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଇତି ମେ ଭାଵସ୍ ତେନ ଜୀଵାମ୍ଯ୍ ଅନାମଯଃ
ଘଡ଼ା ହେଉଛି ଚେତନା, କପଡ଼ା ହେଉଛି ଚେତନା, ଆକାଶ ହେଉଛି ଚେତନା, ବଟବୃକ୍ଷ ଓ ଗଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଚେତନା; ସମସ୍ତ କିଛି ଚେତନା ବୋଲି ମୋର ବିଶ୍ୱାସ, ତେଣୁ ମୁଁ ନିରୋଗ ଭାବେ ବଞ୍ଚୁଛି।
ଇତ୍ଯ୍ ଅହଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ତ୍ରିଲୋକୀକମଲାଲିକଃ । ଭୁସୁଣ୍ଡନାମା କାକୋଲଃ କଥିତଶ୍ ଚିରଜୀଵିତଃ
ଏହିପରି, ମୁଁ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ତିନି ଲୋକର ପଦ୍ମରେ ମଧୁ ଚୁଷୁଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀ ପରି, ଦୀର୍ଘଆୟୁଷ୍ମାନ୍ ଭୁସୁଣ୍ଡା ନାମକ କାଉଁଁ ହେଉଛି।
ବ୍ରହ୍ମାର୍ଣଵେ ଵିଲୁଲିତଂ ତ୍ରିଜଗତ୍ତରଙ୍ଗମ୍ ଉତ୍ପାଦନାଶଵିଭଵେନ ଵିଭିନ୍ନରୂପମ୍ । ଆଲୀନମ୍ ଉନ୍ନମିତମ୍ ଆକୁଲଦୃଶ୍ଯଦୃଶ୍ଯମ୍ ଆଲୋକଯନ୍ ପ୍ରକଲଯଂଶ୍ ଚ ଚିରଂ ସ୍ଥିତୋ ଽସ୍ମି
ବ୍ରହ୍ମର ସମୁଦ୍ରରେ ତିନି ଜଗତର ତରଙ୍ଗ ଉଠି, ନଶି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବିକାଶ ପାଉଥିବା ସମୟରେ, ମୁଁ ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ଦେଖି, ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ଓ ଉନ୍ନତ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଏହିପରି ରହିଛି।
ଏତତ୍ ତେ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯଥାସ୍ମି ଯଦ୍ ଇହାସ୍ମି ଵା । ତ୍ଵଦାଜ୍ଞାମାତ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଧାର୍ଷ୍ଟ୍ଯେନ ଜ୍ଞାନପାରଗ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମର ଆଦେଶ ପୂରଣ ପାଇଁ, ମୁଁ କିପରି ଅଛି ଓ ଏଠାରେ କେମିତି ଅଛି, ସେଥିର ଗଳ୍ପ ତୁମକୁ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ କହିଦେଲି, ହେ ଜ୍ଞାନର ସାଗର।
ଅହୋ ନୁ ଚିତ୍ରଂ ଭଗଵନ୍ ଭଵତା ଭୂଷଣଂ ଶ୍ରୁତେଃ । ଆତ୍ମୋଦନ୍ତଃ ପ୍ରକଥିତଃ ପରଂ ଵିସ୍ମଯକାରଣମ୍
ହାଁ, ଭଗବନ୍, ତୁମର କଥା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଶୋଭା ବଢାଇଥାଏ; ତୁମ ଜୀବନର କଥା ଶୁଣିବା ଏକ ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।
ଧନ୍ଯାସ୍ ତେ ଯେ ମହାତ୍ମାନମ୍ ଅତ୍ଯନ୍ତଂ ଚିରଜୀଵିତମ୍ । ଭଵନ୍ତଂ ପରିପୃଚ୍ଛନ୍ତି ଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ଇଵ ପଦ୍ମଜମ୍
ଧନ୍ୟ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଏବଂ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରିଥାନ୍ତି, ଯେପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କୁ ପଚାରିଥାନ୍ତି।
ଵଯମ୍ ଅଦ୍ଯ ଭୃଶଂ ଧନ୍ଯାସ୍ ସ୍ଵାତ୍ମୋଦନ୍ତମ୍ ଅଖଣ୍ଡିତମ୍ । ଯଥାଵତ୍ ପାଵନଂ ବୁଦ୍ଧେସ୍ ସର୍ଵଂ କଥିତଵାନ୍ ଅସି
ଆଜି ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ଆପଣ ଆମକୁ ନିଜ ଆତ୍ମାର ଅଖଣ୍ଡ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲେ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲେ।
ପ୍ରଭ୍ରାନ୍ତଂ ଦିକ୍ଷୁ ସର୍ଵାସୁ ଦୃଷ୍ଟା ଵିବୁଧଭୂମଯଃ । ଭଵାନ୍ ଇଵ ଜଗତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ନ ମହାନ୍ ଅଵଲୋକିତଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୂମି ଦେଖିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ସଂସାରରେ ଆପଣଙ୍କ ପରି ଏମିତି ମହାନ୍ କେହି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ।
କଥଞ୍ଚିତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯତେ କଚ୍ଚିଦ୍ ଭ୍ରାନ୍ତ୍ଵେହ ହି ମହାଜନଃ । ନ ଭଵାନ୍ ଇଵ ଭଵ୍ଯାତ୍ମା ସୁଲଭୋ ଜଗତି କ୍ଵଚିତ୍
ଏଠାରେ ବହୁ ଖୋଜାଖୋଜି ପରେ କେବେ କେବେ କିଛି ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମିଳିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ପରି ଭଲ ଆତ୍ମା କେଉଁଠିଓ ସହଜରେ ମିଳେନାହିଁ।
ଵଂଶଖଣ୍ଡେ ହି କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଜ୍ ଜାଯତେ ମୌକ୍ତିକଂ ଯଥା । ଜଗତ୍ଖଣ୍ଡେ ହି କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଜ୍ ଜାଯତେ ତ୍ଵାଦୃଶସ୍ ତଥା
ଯେପରି ବାଁଶର ଗଛର କିଛି ଖଣ୍ଡରେ ମୁକ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେପରି ଏହି ବିଶ୍ୱର କିଛି ଅଂଶରେ ତୁମ ପରି ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି.
ମଯା ତୁ ସୁମହତ୍ କାର୍ଯମ୍ ଅଦ୍ଯ ସମ୍ପାଦିତଂ ଶୁଭମ୍ । ପୁଣ୍ଯଦେହୋ ଵିମୁକ୍ତାତ୍ମା ଯଦ୍ ଭଵାନ୍ ଅଵଲୋକିତଃ
ଆଜି ମୁଁ ବଡ଼ ଶୁଭ କାମ କରିଛି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତ.
ତଦ୍ ଅସ୍ତୁ ତଵ କଲ୍ଯାଣଂ ପ୍ରଵିଶାତ୍ମଗୁହାଂ ଶୁଭାମ୍ । ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯୋ ଽଯଂ ମେ ଵ୍ରଜାମି ସୁରମନ୍ଦିରମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଶୁଭ ଆତ୍ମାର ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ଏହା ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟ, ମୁଁ ଦେବମନ୍ଦିରକୁ ଯିବି.
ଇତ୍ଯ୍ ଆକର୍ଣ୍ଯ ଭୁସୁଣ୍ଡୋ ଽସୌ ଜଗ୍ରାହୋତ୍ଥାଯ ପାଦପାତ୍ । ସଙ୍କଲ୍ପିତାଭ୍ଯାଂ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସୁପାତ୍ରଂ ହେମପଲ୍ଲଵମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭୁସୁଣ୍ଡ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ଦୁଇ ହାତରେ ତିନି ତିଆରି କରିଥିବା ସୁନାର ପତ୍ର ନେଲେ.
କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଲତାପୁଷ୍ପକେସରେଣ ହିମତ୍ଵିଷା । ତତ୍ ପାତ୍ରଂ ମୌକ୍ତିକାର୍ଘେଣ ପୂରଯାମ୍ ଆସ ପୂର୍ଣଧୀଃ
ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଲତାର ଫୁଲର ରେଶାର ହିମ ପ୍ରଭାରେ, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣମନା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ପାତ୍ରକୁ ମୁକ୍ତାର ଅର୍ପଣରେ ପୂରିଦେଲେ।
ତେନାର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯପାତ୍ରେଣ ତ୍ରିନେତ୍ରମ୍ ଇଵ ମାମ୍ ଅସୌ । ଆପାଦମସ୍ତକଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯାମ୍ ଆସ ପୂର୍ଵଜଃ
ସେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ନେଇ, ମୋତେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ମଣ୍ଡିଆଯାଏ, ସେପରି ମୋ ମୁଣ୍ଡୁଠାରୁ ପାଉଁଯାଏଁ ପୂଜା କଲେ।
ଅନୁଵ୍ରଜ୍ଯାକଦର୍ଥେନ ଖଗେନ୍ଦ୍ରାଲମ୍ ଇତି ବ୍ରୁଵନ୍ । ଵିଷ୍ଟରାଦ୍ ଅହମ୍ ଉତ୍ଥାଯ ତତଃ ଖଗଵଦ୍ ଆପ୍ଲୁତଃ
‘ଏତେ ପଛେ ଚାଲିବା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ’ ଏବଂ ‘ପକ୍ଷୀରାଜ ଏବେ ବିଶ୍ରାମ କରୁନ୍’ ବୋଲି କହି, ମୁଁ ଆସନରୁ ଉଠି ଏକ ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ିଗଲି।
ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଯୋଜନମାତ୍ରେଣ ମଦନୁଵ୍ରଜ୍ଯଯା ଗତଃ । କରଂ କରେଣାଵଷ୍ଟଭ୍ଯ ବଲାତ୍ ସଂରୋଧିତଃ ଖଗଃ
ସେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଆକାଶରେ ଏକ ଯୋଜନ ଦୂରିକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ମୋ ହାତକୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଧରି ଜୋରକରି ମୋତେ ବନ୍ଧି ରଖିଲେ।
ମଯି ଯାତେ ତତୋ ଦୀର୍ଘେ ଗଗନାଧ୍ଵନ୍ଯ୍ ଅଦୃଶ୍ଯତାମ୍ । ନିଵୃତ୍ତୋ ଽସୌ ଵିହଙ୍ଗେଶୋ ଦୁସ୍ତ୍ଯଜା ସଙ୍ଗତିସ୍ ସତାମ୍
ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆକାଶ ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯିବା ପରେ, ସେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଆଉ ଦେଖାଯାଇଲେ ନାହିଁ; ଏପରି ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଳନ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।
ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ମଯି ତସ୍ମିଂଶ୍ ଚ ତରଙ୍ଗକ ଇଵାମ୍ବୁଧୌ । ଵ୍ଯୋମନ୍ଯ୍ ଅଦୃଶ୍ଯତାଂ ଯାତେ ଗତସ୍ ସ୍ମୃତ୍ଯା ମୁନୀନ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ଓ ସେ ଆକାଶରେ ଲୟ ହୋଇଗଲୁ, ଯେପରି ଲହରୀ ଦୁଧାରେ ଲୁଚିଯାଏ; ଏହିପରି ସମୟରେ ମୋ ମନେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲି।
ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜାଯଯା ପରିପୂଜିତଃ । ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲହୃଦଯସ୍ ତତୋ ଽହଂ ରାଘଵାଵସମ୍
ସପ୍ତ ଋଷିମାଣ୍ଡଳକୁ ପହଞ୍ଚି, ମୋ ଜୀବନସଂଗିନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲି; ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ମୋର ହୃଦୟ ଖୁସିରେ ଫୁଲିଉଠିଲା, ଏବଂ ଏଭଳି ରାଘବଙ୍କ ସହିତ ରହିଲି।
ଭୁସୁଣ୍ଡୋ ଭଵ୍ଯତୁଣ୍ଡୋ ଽସୌ ତସ୍ମିନ୍ କଲ୍ପଲତାଲଯେ । ସମଶ୍ ଶାନ୍ତମନା ମାନ୍ଯସ୍ ସ୍ଵସମାଧାନଵାନ୍ ଅଭୂତ୍
ଭବ୍ୟ ଚୁଞ୍ଚ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୁସୁଣ୍ଡ ଏହି କଳ୍ପଲତା ନିବାସରେ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ନିଜ ଧ୍ୟାନରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ଜୀଵତ୍ଯ୍ ଅଦ୍ଯାପି ମତିମାଂସ୍ ତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏଵ ଲତାଦଲେ । ତତ୍ରୈଵ ସଂସ୍ଥିତୋ ମେରୋସ୍ ତଥୈଵ କନକଦ୍ରୁମେ
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେଇ ଲତାର ପତ୍ରରେ, ମେରୁ ପର୍ବତର ସୁନା ଗଛରେ, ସେଠି ଏକାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଯାତେ କୃତଯୁଗସ୍ଯାଦୌ ପୁରା ଵର୍ଷଶତଦ୍ଵଯେ । ସଙ୍ଗତୋ ଽହଂ ଭୁସୁଣ୍ଡେନ ମେରୌ ଶୃଙ୍ଗଦ୍ରୁମେ ଽଭଵମ୍
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ଦୁଇଶେ ବର୍ଷ ହେବା ପରେ, ମୁଁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ଉପରେ ଥିବା ଗଛରେ ଭୁସୁଣ୍ଡଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଥିଲି।
ଅଦ୍ଯ ରାମ କୃତେ କ୍ଷୀଣେ ତ୍ରେତା ସମ୍ପରିଵର୍ତତେ । ମଧ୍ଯେ ତ୍ରେତାଯୁଗସ୍ଯାସ୍ଯ ଜାତସ୍ ତ୍ଵଂ ରିପୁସୂଦନ
ଏବେ, ରାମ, କୃତଯୁଗ ଶେଷ ହୋଇଛି, ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି; ଏହି ତ୍ରେତାଯୁଗର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ତୁମେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ପୁନର୍ ଅଦ୍ଯାଷ୍ଟମଂ ଵର୍ଷଂ ତତ୍ରୈଵୋପରି ଭୂଭୃତଃ । ମିଲିତୋ ଽଭୂଦ୍ ଭୁସୁଣ୍ଡୋ ଽସୌ ତଥୈଵାଜରରୂପଵାନ୍
ପୁଣି ଏବେ, ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଏଠି ଆଠମ ବର୍ଷରେ, ସେଇ ଭୁସୁଣ୍ଡ, ପୁରୁଣା ଅବିନାଶୀ ଆକୃତିରେ, ମୋ ସହିତ ମିଶିଛନ୍ତି।
ଇତୀଦଂ କଥିତଂ ଚିତ୍ରଂ ଭୁସୁଣ୍ଡୋଦନ୍ତମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଚାର୍ଯ ଚୈଵାନ୍ତର୍ ଯଦ୍ ଯୁକ୍ତଂ ତତ୍ ସମାଚର
ଏହିଭଳି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଭୁସୁଣ୍ଡଙ୍କର କଥା ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି । ଏହାକୁ ଶୁଣି ଏବଂ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଯାହା ଉପଯୁକ୍ତ ଲାଗେ, ସେହିପରି କାମ କର ।
ଇତି ସୁମୁନିଭୁସୁଣ୍ଡସଙ୍କଥାଂ ଯୋ ଵିମଲମତିଃ ପ୍ରଵିଚାରଯିଷ୍ଯତୀହ । ଭଵଭଯବହଲାଂ କୁସଂସୃତିଂ ସ ପ୍ରସଭମ୍ ଅସତ୍ସରିତଂ ତରିଷ୍ଯତୀତି
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ନିର୍ମଳ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକେ ଏହି ମହାନ ଋଷି ଭୁସୁଣ୍ଡଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତାକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରିବେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଘନ ଭବସମୁଦ୍ର ଭ୍ରମର ନଦୀକୁ ଜୋରଦାର ଭାବରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ ।