ରେଣୁକାତ୍ମଜତାଂ ଗତ୍ଵା ଷଷ୍ଠଂ ଵାରମ୍ ଇମଂ ହରିଃ । ବହୁସର୍ଗାନ୍ତରେଣାପି ଚକାର କ୍ଷତ୍ରିଯକ୍ଷଯମ୍
ହେ ରେଣୁକାଙ୍କ ପୁଅ ଭାବରେ ଏହି ଛଅଟିଏ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ହରି, ଅନେକ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିଥିଲେ।
ଶତଂ କଲିଯୁଗାନାଂ ଚ ହରେର୍ ବୁଦ୍ଧଦଶାଶତମ୍ । ଶାକ୍ଯରାଜତଯୈଵାପ୍ତଂ ସ୍ମରାମି ମୁନିନାଯକ
ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ଶାକ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଶାସନରେ ହରିଙ୍କ ଶତ ଶତ କଳିଯୁଗ ଓ ଶତ ଶତ ବୁଦ୍ଧ ଅବତାର ଘଟିଥିବାକୁ ସ୍ମରଣ କରେ।
ତ୍ରିଂଶତ୍ତ୍ରିପୁରଵିକ୍ଷୋଭାନ୍ ଦ୍ଵୌ ଦକ୍ଷାଧ୍ଵରସଙ୍କ୍ଷଯୌ । ଦଶ ଶୁକ୍ରଵିଘାତାଂଶ୍ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରମୌଲେସ୍ ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ତେଇତିସଟି ପୁରୀ ଧ୍ଵଂସ, ଦୁଇଟି ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ନାଶ ଓ ଦଶଟି ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରଶିରା ହାରାଇଥିବା ସମୟକୁ ସ୍ମରଣ କରେ।
ବାଣାର୍ଥମ୍ ଅଷ୍ଟୌ ସଙ୍ଗ୍ରାମାଜ୍ ଜ୍ଵରପ୍ରମଥନାଯକାନ୍ । ଵିକ୍ଷୋଭିତସୁରାନୀକାନ୍ ସ୍ମରାମି ହରିଶର୍ଵଯୋଃ
ବାଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଠଟି ଯୁଦ୍ଧ, ଜ୍ୱର ଓ ଅଶାନ୍ତିର ନେତାମାନେ, ଏବଂ ହରି ଓ ଶର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବସେନା ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ସମୟକୁ ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରେ।
ଯୁଗଂ ପ୍ରତି ଧିଯାଂ ପୁଂସାମ୍ ଊନାଧିକତଯା ମୁନେ । କ୍ରିଯାଙ୍ଗପାଠଵୈଚିତ୍ର୍ଯଯୁକ୍ତାନ୍ ଵେଦାନ୍ ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ହେ ମୁନି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଲୋକଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତିର ଅନୁସାରେ, ତଥା କ୍ରିୟା ଓ ପାଠର ବିଭିନ୍ନତା ସହିତ, ମୁଁ ବେଦକୁ ସ୍ମରଣ କରେଉଛି ।
ଏକାଗ୍ରାଣି ସମଗ୍ରାଣି ବହୁପାଠାନି ମେ ଽନଘ । ପୁରାଣାନି ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ଵିଵୃତାନି ଯୁଗଂ ପ୍ରତି
ହେ ନିର୍ମଳ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ପୁରାତନ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକ—ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କିମ୍ବା ବିସ୍ତୃତ, ଏକାଗ୍ର ମନେ କିମ୍ବା ଅନେକ ପାଠରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଇଥିବା—ପୁନି ପୁନି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ।
ପୁନସ୍ ତାନ୍ ଏଵ ତାନ୍ ଏଵମ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ ଅପି ଯୁଗେ ଯୁଗେ । ଦେଵର୍ଷିଵିପ୍ରରଚିତାନ୍ ଇତିହାସାନ୍ ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ମୁଁ ସେହି ଇତିହାସମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରଚନା କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନି ପୁନି ସ୍ମରଣ କରେଉଛି ।
ଇତିହାସଂ ମହାଶ୍ଚର୍ଯମ୍ ଅନ୍ଯଂ ରାମାଯଣାଭିଧମ୍ । ଗ୍ରନ୍ଥଲକ୍ଷପ୍ରମାଣଂ ସଜ୍ ଜ୍ଞାନଶାସ୍ତ୍ରଂ ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଇତିହାସ, ଯାହାକୁ ରାମାୟଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହା ଶତହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଏକ ବିଶାଳ ଜ୍ଞାନ ଶାସ୍ତ୍ର, ସେଥିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରେଉଛି ।
ରାମଵଦ୍ ଵ୍ଯଵହର୍ତଵ୍ଯଂ ନ ରାଵଣଵିଲାସଵତ୍ । ଇତି ଯତ୍ର ଧିଯା ଜ୍ଞାନଂ ହସ୍ତେ ଫଲମ୍ ଇଵାର୍ପିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ମନରେ ଫଳ ଭଳି ହାତରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେଠି ଏହି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ — ରାମଙ୍କ ପରି ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ, ରାବଣଙ୍କ ପରି ଭୋଗବିଲାସରେ ଲିନ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୃତଂ ଵାଲ୍ମୀକିନା ଚୈତଦ୍ ଅଧୁନା ଚ କରିଷ୍ଯତି । ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵ୍ ଅପ୍ରକଟଂ ଲୋକେ ସ୍ଥିତଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯତି କାଲତଃ
ଏହି କଥା ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ପୁଣି ଏହାକୁ ରଚିବେ; ଏବେ ଏହା ଲୋକମାନେ ଜଣାନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସମୟ ଆସିଲେ ଏହା ପୁନି ସବୁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଵାଲ୍ମୀକିନାମ୍ନା ଜୀଵେନ ତେନୈଵାନ୍ଯେନ ଚାକ୍ଷତମ୍ । ଏତତ୍ ତଦ୍ ଦ୍ଵାଦଶଂ ଵାରଂ କ୍ରିଯତେ ଵିସ୍ମୃତିଂ ଗତମ୍
ବାଲ୍ମୀକି ନାମକ ଜୀବନ୍ତ ମୁନି ଏବଂ ଏହି ନାମରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଥର ପୁନଃ ପୁନଃ ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲା।
ଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ଏତସ୍ଯ ସମଂ ଭାରତଂ ନାମ ନାମତଃ । ସ୍ମରାମି ପ୍ରାକ୍ତନଵ୍ଯାସକୃତଂ ଜଗତି ଵିସ୍ମୃତମ୍
ଏହାର ଦ୍ୱିତୀୟଟି ନାମରେ ଭାରତ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ; ମୁଁ ଏହାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି, ଯାହା ପୂର୍ବତନ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଯଦିଓ ଏହା ସଂସାରରେ ଭୁଲିଯାଇଛି।
ଵ୍ଯାସାଭିଧେନ ଜୀଵେନ ତଥୈଵାନ୍ଯେନ ଚାକ୍ଷତମ୍ । ଏତତ୍ ତୁ ସପ୍ତମଂ ଵାରଂ କ୍ରିଯତେ ଵିସ୍ମୃତିଂ ଗତମ୍
ଯେପରି ଏହି ଜୀବଟି 'ବ୍ୟାସ' ନାମରେ ଜଣାଯାଇଥିଲା, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଇଛି । ଏହି ଘଟଣା ସପ୍ତମ ଥର ପୁଣି ଘଟୁଛି, ପୂର୍ବରୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲା ।
ଆଖ୍ଯାନକାନି ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵୃତାନି ଯୁଗଂ ପ୍ରତି । ଵିଚିତ୍ରସନ୍ନିଵେଶାନି ସଂସ୍ମରାମି ମୁନୀଶ୍ଵର
ହେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଯେଉଁ ଗଳ୍ପ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଢଂଗରେ ଗଠିତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି ।
ପୁନସ୍ ତାନ୍ଯ୍ ଏଵ ତାନ୍ଯ୍ ଏଵ ତଥାନ୍ଯାନି ଯୁଗେ ଯୁଗେ । ସାଧୋ ପଦାର୍ଥଜାଲାନି ପ୍ରପଶ୍ଯାମି ସ୍ମରାମି ଚ
ପୁଣି ପୁଣି, ପ୍ରତି ଯୁଗରେ, ହେ ସଜ୍ଜନ, ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଓ ସ୍ମରଣ କରୁଛି ।
ରାକ୍ଷସକ୍ଷତଯେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ମହୀମ୍ ଅଵତରିଷ୍ଯତଃ । ଅଧୁନୈକାଦଶଂ ଜନ୍ମ ରାମନାମ୍ନୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ରାକ୍ଷସଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଭୂମିରେ ଅବତରଣ କରିବେ, ଏବଂ ଆସନ୍ତାକାଲି 'ରାମ' ନାମରେ ତାଙ୍କର ଏକାଦଶ ଜନ୍ମ ହେବ ।
ଵସୁଦେଵଗୃହେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଭୁଵୋ ଭାରନିଵୃତ୍ତଯେ । ଅଧୁନା ଷୋଡଶଂ ଜନ୍ମ ଭଵିଷ୍ଯତି ମୁନୀଶ୍ଵର
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିବେଳେ ପୃଥିବୀର ଭାର କମାଇବା ପାଇଁ ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଷୋଳମ ଜନ୍ମ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି।
ନାରସିଂହେନ ଵପୁଷା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଂ ହରିଃ । ଜଘାନ ଵାରତ୍ରିତଯଂ ମୃଗେନ୍ଦ୍ର ଇଵ ଵାରଣମ୍
ନରସିଂହ ଆକୃତିଧାରଣ କରି, ହରି ତିନିଥର ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ଯେପରି ଏକ ସିଂହ ହାତୀକୁ ପଡି ମାରେ।
ଜଗତ୍ତ୍ରଯୀଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଇଯଂ ନ କଦାଚିନ୍ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଵିଦ୍ଯତେ ନ କଦାଚିଚ୍ ଚ ଜଲବୁଦ୍ବୁଦଵତ୍ ସ୍ଥିତା
ଏହି ତିନି ଜଗତ ବିଷୟର ଭ୍ରମ କେବେ ସତ୍ୟରୂପେ ଅଛିନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ନାହିଁ ଭି ନୁହେଁ; ଏହା ପାଣିର ବୁଦ୍ବୁଦ ପରି ଅସ୍ଥିର ଅଛି।
ଦୃଶ୍ଯଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଅନିଷ୍ଠେଯମ୍ ଅନ୍ତସ୍ସ୍ଥା ସଂଵିଦାତ୍ମନି । ଜାଯତେ ଲୀଯତେ ଚାଶୁ ଲୋଲା ଵୀଚିର୍ ଇଵାମ୍ଭସି
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଭ୍ରମ ଯାହା ଚାହିଁବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଆମ ମନର ଗଭୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଲୟ ହୁଏ, ପାଣିରେ ତରଙ୍ଗ ଯେପରି ତେଲେଇଯାଏ।
ସମୈକସନ୍ନିଵେଶାନି ବହୂନି ଵିଷମାଣି ଚ । ତଥାର୍ଧସମରୂପାଣି ତ୍ରିଜଗନ୍ତି ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ଅନେକ ପୃଥିବୀର ଅନୁଭୂତି ରଖିଛି, କେତେକ ଏକ ରୂପରେ ରହିଛି, କେତେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅଛି, ଆଉ କେତେକ ମାତ୍ର ଅଂଶିକ ମିଳିଥାଏ ।
ତାନ୍ଯ୍ ଏଵ ତାଦୃକ୍କର୍ମାଣି ତଥାନ୍ଯାଚରଣାନି ଚ । ତତ୍କର୍ମାଣି ତଥାନ୍ଯାନି ଭୂତାନୀହ ସ୍ମରାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁ କାମ ହୋଇଥିଲା, ଏହି ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆଚରଣ ମୁଁ ମନେ ପକାଏ, ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକାର କାମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୁଁ ମନେ ପକାଏ ।
ପ୍ରତିମନ୍ଵନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵିପର୍ଯସ୍ତେ ଜଗତ୍କ୍ରମେ । ସନ୍ନିଵେଶେ ଽନ୍ଯଥା ଜାତେ ପ୍ରଯାତେ ସଂସ୍ତୁତେ ଜନେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତର ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ସୃଷ୍ଟିର ନିୟମ ବଦଳିଯାଏ, ନୂତନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆସେ, ଲୋକେ ଆସନ୍ତି ଓ ଯାଆନ୍ତି,
ମମାନ୍ଯାନି ଚ ମିତ୍ରାଣି ତେ ଽନ୍ଯ ଏଵ ଚ ବନ୍ଧଵଃ । ଅନ୍ଯ ଏଵ ନଵା ଭୃତ୍ଯା ଅନ୍ଯ ଏଵ ସମାଶ୍ରଯାଃ
ମୋର ନୂତନ ମିତ୍ର ହୁଏ, ତୁମର ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଆତ୍ମୀୟ ହୁଏ, ନୂଆ ଦାସ ଆସନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
କଦାଚିଦ୍ ଅହମ୍ ଏକାନ୍ତେ ଵିନ୍ଧ୍ଯମୂଲଲତାଶ୍ରଯଃ । କଦାଚିନ୍ ମେରୁଶୃଙ୍ଗାଗ୍ରକଲ୍ପଵୃକ୍ଷଲତାଶ୍ରଯଃ
କେବେ କେବେ ମୁଁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ତଳେ ଏକାନ୍ତରେ ଲତା ଛାୟାରେ ବସେଉଛି, ଆଉ କେବେ କେବେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଲତା ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।
କଦାଚିତ୍ ସହ୍ଯନିଲଯଃ କଦାଚିଦ୍ ଦର୍ଦୁରାଲଯଃ । କଦାଚିଦ୍ ଧିମଵଦ୍ଵାସୀ କଦାଚିନ୍ ମଲଯାଶ୍ରଯଃ
କେବେ କେବେ ମୁଁ ସହ୍ୟ ପର୍ବତରେ ବସେଉଛି, କେବେ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପାହାଡ଼ରେ; କେବେ ହିମାଳୟରେ ରହେଉଛି, ଆଉ କେବେ ମଲୟ ପର୍ବତରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।
କଦାଚିତ୍ ପ୍ରାକ୍ତନେନୈଵ ସନ୍ନିଵେଶେନ ଭୂଧରମ୍ । ଵନଂ ଵୃକ୍ଷଂ ଚ ଶାଖାଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ଯ ନୀଡଂ କରୋମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
କେବେ କେବେ ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ, ଗଛ କିମ୍ବା ଏକ ଡାଳ ଉପରେ ନିଜ ନିଡ଼ ତିଆରି କରେଉଛି।
ଅଦ୍ଯାନନ୍ତେଷୁ ଯାତେଷୁ ଯୁଗେଷୁ ମୁନିନାଯକ । ପ୍ରାକ୍ତନେନୈଵ ଜାତୋ ଽଯଂ ସନ୍ନିଵେଶେନ ପାଦପଃ
ମୁନିମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ବର୍ଷ ଯୁଗ ଚାଲିଗଲା, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେଇ ଭାବରେ ଏହି ଗଛ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ତାତେ ଜୀଵତି ଯୈଵାଭୂଚ୍ ଛୋଭାସ୍ଯ ସୁତରୋସ୍ ତଯା । କୃତପ୍ରାକ୍ସନ୍ନିଵେଶୋ ଽଯମ୍ ଅହଂ ସ୍ଥିତିମ୍ ଉପାଗତଃ
ମୋର ବାପା ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ସେଠାରୁ ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିକିରିତ ହେଉଥିଲା; ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କରି, ଏବେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ନେହାଭୂଦ୍ ଉତ୍ତରା ପୂର୍ଵଂ କକୁମ୍ ନାଯଂ ଚ ଭୂଧରଃ । ଦିଗ୍ ଉତ୍ତରାଭୂଦ୍ ଅନ୍ଯୈଵ ପୂର୍ଵଂ ମେରୁମହୀଧରା
ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ଦିଗ ଥିଲାନି, ଏହା କୌଣସି ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ଦିଗ ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ତର ଥିଲା, ସେଠି ଏବେ ଅନ୍ୟ ଦିଗ ହୋଇଯାଇଛି, ପୂର୍ବ ଦିଗର ମେରୁ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟ ଥିଲା।