ସର୍ଵାଵଯଵଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ ସମସ୍ତାଵଯଵାତିଗମ୍ । ଅନାରତଂ କଚଦ୍ରୂପଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ, ସମସ୍ତ ଅଂଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ଏବଂ ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ସଦା ଆକାଶର ନିମନ୍ତେ ଅବିରତ ରହିଛି, ଏହି ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଘଟେ ପଟେ ତଟେ କୁଡ୍ଯେ ସ୍ଵଦମାନଂ ସଦା ତନୌ । ଜାଗ୍ରତ୍ଯ୍ ଅପି ସୁଷୁପ୍ତସ୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଘଡ଼, କପଡ଼ା, ତୀର, ଦିଵାଲ୍ ଓ ଦେହରେ ସଦା ବ୍ୟାପିଥିବା, ଏବଂ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ ଥିବା ଏହି ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଉଷ୍ଣମ୍ ଅଗ୍ନୌ ହିମେ ଶୀତଂ ମୃଷ୍ଟମ୍ ଅନ୍ନେ ଶିତଂ କ୍ଷୁରେ । କୃଷ୍ଣଂ ଧ୍ଵାନ୍ତେ ସିତଂ ଚନ୍ଦ୍ରେ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଅଗ୍ନିରେ ତାପ, ହିମରେ ଶୀତଳତା, ଖାଦ୍ୟରେ ସ୍ୱାଦ, କମ୍ବଳରେ ଧାର, ଅନ୍ଧାରରେ କଳା, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଯିଏ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ସେଇ ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ମଧୁରାଦିଷୁ ମାଧୁର୍ଯଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଦିଷୁ ଚ ତୀକ୍ଷ୍ଣତାମ୍ । ଗତଂ ପଦାର୍ଥଶକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ମିଠା ଜିନିଷରେ ଯିଏ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିନିଷରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥର ଶକ୍ତି ଓ ଅର୍ଥରେ ଯିଏ ବ୍ୟାପିଥାନ୍ତି, ସେଇ ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନସୁଷୁପ୍ତେଷୁ ତୁର୍ଯେ ତୁର୍ଯାତିଗେ ପଦେ । ସମଂ ସଦୈଵ ସର୍ଵତ୍ର ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ, ସୁଷୁପ୍ତି, ତୁରୀୟ ଏବଂ ତୁରୀୟଠାରୁ ଉପରେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ସେଠାରେ ସଦା ସମାନ ଓ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ପ୍ରଶାନ୍ତସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପଂ ଵିଗତାଖିଲକୌତୁକମ୍ । ଵିରତାଶେଷସଂରମ୍ଭଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯାହାଠାରେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, ସମସ୍ତ ଆଗ୍ରହ ହରାଇଯାଇଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ନିଷ୍କୌତୁକଂ ନିରାଲମ୍ବଂ ନିରୀହଂ ସର୍ଵମ୍ ଏଵ ଚ । ନିରଂଶଂ ନିରହଙ୍କାରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁଠାରେ କୌତୁହଳ ନାହିଁ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ସର୍ଵସ୍ଯାନ୍ତେ ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅପାରୈକରୂପିଣମ୍ । ଅପର୍ଯନ୍ତଂ ଚିଦାରମ୍ଭଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତର ଶେଷରେ ବସିଛି, ସମସ୍ତ ଦେଖାଯାଏ, ଅସୀମ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି, ଅନନ୍ତ ଚେତନାର ମୂଳ, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦେହମୁକ୍ତାନାଂ ତନ୍ତୁମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଆତତମ୍ । ପ୍ରସାରସଙ୍କୋଚକରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ତିନି ଲୋକର ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୂତ୍ର ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ ଓ ସଙ୍କୋଚିତ ହେଉଥିବା ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଲୀନମ୍ ଅନ୍ତର୍ ବହିଶ୍ ଚୋଗ୍ରଂ କ୍ରୋଡୀକୃତ୍ଯ ଜଗତ୍ଖଗମ୍ । ଚିତ୍ରଂ ବୃହଜ୍ଜାଲମ୍ ଇଵ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ତଳୱାରକୁ ଗଳିଗଲା ପରେ, ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଶାଳ ଜାଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ସର୍ଵଂ ଯତ୍ରେଦମ୍ ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ଚ ମନାଗ୍ ଅପି । ସଦସଦ୍ଭୂତମ୍ ଏକଂ ତଚ୍ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି ଏବଂ ଏକ ତିନିକି ମାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଯେଉଁଟି ସତ ଓ ଅସତ ଦୁହିଁ ହୋଇ ଏକାଟି ଅସଲିତା, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ପରମଂ ପ୍ରତ୍ଯଯଂ ପୂର୍ଣମ୍ ଆସ୍ପଦଂ ସର୍ଵସଂଵିଦାମ୍ । ସର୍ଵାକାରଵିହାରସ୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଆଧାର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତତା ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆକୃତିର ଖେଳରେ ବିହାର କରୁଛି, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଚର୍ମମର୍ମସିରାବଦ୍ଧଦେହଦୁର୍ଯନ୍ତ୍ରଵାହକମ୍ । ଅକଲଂ ସକଲାଧାରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଚର୍ମ, ମାଂସପେଶୀ ଓ ଶିରାରେ ବନ୍ଧା, ଏହି ଅସୁଠିକ ଦେହ ରୂପୀ ଯାନରେ ବସିଥିବା, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏକତାମୟ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ନିଷ୍କଲଂ ଷୋଡଶକଲଂ କଲନାକାରଵର୍ଜିତମ୍ । ସର୍ଵାକାରଂ ନକିଞ୍ଚିଚ୍ ଚ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ଅଖଣ୍ଡ, ତଥାପି ଷୋଡଶ କଳା ରହିଛି, ଗଣନା ଓ ଆକାରର ଅଭାବ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ—ସେହି ଚେତନାକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ହୃତ୍କଣ୍ଠତାଲୁମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଭ୍ରୂନାସାପୁଟକୋଟିଗମ୍ । ଗମାଗମୋତ୍କପ୍ରାଣସ୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ ଓ ତାଳୁର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛି, ଭୃକୁଟି ଓ ନାକର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ, ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସର ଗତି ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପତାରେ ବିଦ୍ୟମାନ—ସେହି ଚେତନାକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ହୃତ୍ପଦ୍ମକୋଟରାନ୍ତସ୍ସ୍ଥଂ ସର୍ଵାଵଯଵକୋଶଗମ୍ । ଭୁଵନାଡମ୍ବରାଦର୍ଶଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ହୃଦୟକମଳର ଗଭୀରତାରେ ବସିଛି, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଶାଳତାକୁ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ କରେ—ସେହି ଚେତନାକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଅଶିରସ୍କହକାରାନ୍ତମ୍ ଆଭାସ୍ଵରମ୍ ଅଖଣ୍ଡିତମ୍ । ଭୂଷଣଂ ସର୍ଵଭୂତୀନାଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶୋଭା, ଅଟୁଟ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅବିରତ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ, ଯାହାର ଶିର ନାହିଁ, ଶବ୍ଦ 'ହ' ରେ ଶେଷ ହୁଏ।
ସ୍ନେହାଧାରଦଶାଶାନ୍ତିମୁଖଵାତାହତିଭ୍ରମୈଃ । ଯୁକ୍ତଂ ମୁକ୍ତଂ ଚ ଚିଦ୍ଦୀପଂ ବହିର୍ ଅନ୍ତର୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଆମେ ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ଚେତନାର ଦୀପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ, ଯାହା ସ୍ନେହ, ଶାନ୍ତି ଓ ଚଞ୍ଚଳତାର ବାତାସରେ ଭ୍ରମିତ ନୁହେଁ, ବନ୍ଧା ଓ ମୁକ୍ତ ଦୁହେଁ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ହୃତ୍ସରଃପଦ୍ମିନୀକନ୍ଦତନ୍ତୁଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗରଞ୍ଜକମ୍ । ଜନତାଜୀଵିତୋପାଯଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଆମେ ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ସରୋବରର ମୂଳରେ ଥିବା ସୂତା, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରଙ୍ଗାଇ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନ ଉପାୟ ହେଉଥିବା ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଅକ୍ଷୀରାର୍ଣଵସମ୍ଭୂତମ୍ ଅଶଶାଙ୍କାଶଯସ୍ଥିତମ୍ । ଅହାର୍ଯମ୍ ଅମୃତଂ ସତ୍ଯଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଆମେ ଦୁଧ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଚନ୍ଦ୍ରର ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା, ଅଭେଦ୍ୟ, ଅମୃତ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଶବ୍ଦରୂପରସସ୍ପର୍ଶଗନ୍ଧୈର୍ ଆଭାସମ୍ ଆଗତମ୍ । ତେନୈଵ ରହିତଂ ଶାନ୍ତଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ଶବ୍ଦ, ରୂପ, ରସ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସବୁ ରହିତ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଅଟୁଟ ଅଛି, ଆମେ ସେଇ ଚେତନାକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ମହାମହିମ୍ନା ସହିତମ୍ ଅହତଂ ସର୍ଵକର୍ତୃଭିଃ । କର୍ତୃତ୍ଵେନାପ୍ଯ୍ ଅକର୍ତାରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ ହୁଏନାହିଁ, ଏବଂ କର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନାହିଁ, ଆମେ ସେଇ ଚେତନାକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଅଖିଲମ୍ ଇଦମ୍ ଅହଂ ମମୈଵ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵ୍ ଅହମ୍ ଅପି ନାହମ୍ ଅଥେତରଚ୍ ଚ ନାହମ୍ । ଇତି ଵିଦିତଵତୋ ଜଗତ୍ କ୍ଷତଂ ମେ ସ୍ଥିରମ୍ ଅଥ ଵାସ୍ତୁ ଗତଜ୍ଵରୋ ଭଵାମି
ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି 'ମୁଁ' ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ମୋର, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ନୁହେଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ—ଏଭଳି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ସଂସାର ଚିକିତ୍ସିତ ହୋଇଯାଏ; ଏହା ରହୁ କି ନ ରହୁ, ମୁଁ ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଇତି ନିଶ୍ଚଯଵନ୍ତସ୍ ତେ ମହାନ୍ତୋ ଵିଗତୈନସଃ । ସତ୍ଯାସତ୍ଯପଦେ ଶାନ୍ତେ ସମେ ସୁଖମ୍ ଅଵସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ ଥିବା, ପାପରହିତ ଏବଂ ମହାନ ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସମ ଅବସ୍ଥାରେ ସୁଖରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଇତି ପୂର୍ଣଧିଯୋ ଧୀରାସ୍ ସମନୀରାଗଚେତସଃ । ନ ନିନ୍ଦନ୍ତି ନ ନନ୍ଦନ୍ତି ଜୀଵିତଂ ମରଣଂ ତଥା
ଏଭଳି ଯେଉଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଓ ନିର୍ଲୋଭ ମନ ଥିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସେମାନେ ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ନ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଇତ୍ଯ୍ ଅଲଙ୍ଘ୍ଯଚମତ୍କାରା ନାରାଯଣଭୁଜା ଇଵ । ରେଜୁର୍ ଅସ୍ଖଲିତାକାରା ଅପରା ଇଵ ମେରଵଃ
ଏଭଳି ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ସ୍ୱାମୀ ହୋଇ, ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କର ଭୁଜା ପରି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମେରୁ ପର୍ବତମାନେ ପରି ଅଡ଼ିଗ ଆକୃତିରେ ଉଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ ।
ରେମିରେ ଵନଷଣ୍ଡେଷୁ ଦ୍ଵୀପେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ । ଦେଵୋପଵନମାଲାସୁ ସ୍ଵର୍ଗେଷୁ ଚ ସୁରା ଇଵ
ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ଗଛମାଳିକା, ଦ୍ୱୀପ, ସହର, ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ଦେବତାମାନେ ପରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ।
ଭ୍ରେମୁଃ କୁସୁମପୂର୍ଣାସୁ ଦୋଲାଲୀଲାବିଲାସୁ ଚ । ଵିଚିତ୍ରଵନଲେଖାସୁ ମେରୁଶୃଙ୍ଗଶିଲାସୁ ଚ
ସେମାନେ ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଝୁଲା ଓ ଗୁହା, ବିଚିତ୍ର ଜଙ୍ଗଲ ରାସ୍ତା, ଏବଂ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ଓ ପାହାଡ଼ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଚକ୍ରୁର୍ ଵିଜିତଶତ୍ରୂଣି ଚାମରଚ୍ଛତ୍ରଵନ୍ତି ଚ । ଵିଚିତ୍ରାର୍ଥାନି ରାଜ୍ଯାନି ଚିତ୍ରାଚାରମଯାନି ଚ
ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ଝଣ୍ଡା ଓ ଚାମର ସହିତ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ-ଦୌଲତ ଓ ଅନନ୍ୟ ଚାଳ-ଚରିତ୍ର ଥିଲା।
ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ ଇମାଂ ସର୍ଵାଂ ନାନାରସଵିଚେଷ୍ଟିତାମ୍ । ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତ୍ଯୁଦିତାରମ୍ଭାମ୍ ଇତିକର୍ତଵ୍ଯତାମ୍ ଇହ
ସେମାନେ ଏହି ସଂସାରର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଲେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାତନ ପଦ୍ଧତି ଯାହା କହିଛି, ସେସବୁ କର୍ତବ୍ୟ ଭଳି କରିଲେ।