ଖଣ୍ଡାଦିସ୍ଵାଦୁସଂଵିତ୍ତିର୍ ଈଷଦ୍ ଯତ୍ରାନୁତିଷ୍ଠତି । ଚିତ୍ତାଦିଷ୍ଵ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅବୁଦ୍ଧେଷୁ ତଚ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଅଚ୍ଯୁତଃ
ଯେଉଁଠି ଖଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷର ମଧୁରତାର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅନୁଭୂତି ହେଉଛି, ଏବଂ ମନ ଓ ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅଜାଗୃତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ଚେତନା ଅମର ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି, ଏହି ମୁଁ ସେଇ ଚେତନା।
କାନ୍ତାସଂସକ୍ତଚିତ୍ତସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରେ ସମୁଦିତେ ସତି । ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରତ୍ଯଯସତ୍ତାତ୍ମ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଅନାମଯମ୍
ଯେତେବେଳେ ମନ ପ୍ରିୟାରେ ଲଗି ରହିଛି ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦୟ ହୋଇଛି, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିବାର ମୂଳ ଅନୁଭୂତି ଯେଉଁ ଚେତନା, ସେଇ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ ଚେତନା ଏବଂ ମୁଁ ସେଇ ଦୁଃଖରହିତ ଚେତନା।
ଭୂମିଷ୍ଠନରଦୃଷ୍ଟୀନାଂ ଲଗ୍ନାନାଂ ଖେ ନିଶାକରେ । ଯା ଖସ୍ଥା ତନ୍ତୁଵଚ୍ ଛକ୍ତିସ୍ ତଚ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ନିର୍ମଲମ୍
ପୃଥିବୀରୁ ଯେଉଁମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଆକାଶରେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ସେଇ ଆକାଶରେ ସୂତା ପରି ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ରହିଛି, ସେଇ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ ଚେତନା ଏବଂ ମୁଁ ସେଇ।
ସୁଖଦୁଃଖାଦିକଲନାଵିକଲଂ ନିର୍ମନସ୍ ତଥା । ସତ୍ଯାନୁଭଵରୂପାତ୍ମ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମାସ୍ମି ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସୁଖ ଦୁଃଖ ଭାବନାରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ମନ ନଥିବା, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ସତ୍ୟ ଅନୁଭୂତି, ମୁଁ ସେଇ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ ଚେତନା।
ଅସଂସ୍ତୁତାଧ୍ଵଗାଲୋକେ ମନସ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯତ୍ର ସଂସ୍ଥିତେ । ଯା ପ୍ରତୀତିର୍ ଅନାଗସ୍କା ତଚ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ସର୍ଵଗଃ
ପଥର ଆଲୋକକୁ କେହି ପ୍ରଶଂସା କରୁନାହାଁତି ଏବଂ ମନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦିଗରେ ରହିଥିଲେ, ଯେ ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନ ଉଦିତ ହୁଏ, ସେଇ ମୁଁ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଚେତନା ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଭୂଵାର୍ଯନିଲବୀଜାନାଂ ସମ୍ବନ୍ଧେ ଽଙ୍କୁରକର୍ମସୁ । ଶକ୍ତିର୍ ଉଦ୍ଗମନୀ ଯାନ୍ତସ୍ ତଚ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଆତତମ୍
ମାଟି, ପାଣି, ପବନ ଏବଂ ବୀଜ ଏମାନଙ୍କର ଏକତାରେ ଏବଂ ଅଙ୍କୁର ହେବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଯେ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ କରାଏ, ସେଇ ମୁଁ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଚେତନା ବ୍ରହ୍ମ।
ଖର୍ଜୂରନିମ୍ବବିମ୍ବାନାଂ ସ୍ଵଯମ୍ ଆତ୍ମନି ତିଷ୍ଠତାମ୍ । ଯାସ୍ଵାଦସତ୍ତା ଲୀନାନ୍ତସ୍ ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଚିଦ୍ ଅହଂ ସମମ୍
ଖର୍ଜୁରି ଓ ନିମ୍ବ ଫଳ ନିଜେ ନିଜେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଯେ ରସର ସାର ଭିତରେ ଲିନ ହୁଏ, ସେଇ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଦେଖୁଥିବା ଚେତନା ବ୍ରହ୍ମ।
ଖେଦାନନ୍ଦଵିମୁକ୍ତାନ୍ତସ୍ ସଂଵିନ୍ ନିର୍ମନନୋଦଯା । ଲାଭାଲାଭଵିଧୌ ତୁଲ୍ଯା ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ନିରାମଯମ୍
ଦୁଃଖ ଓ ଆନନ୍ଦର ଶେଷରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ମନର ଉଦୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଲାଭ ଓ ଅଲାଭରେ ସମଭାବ ରହିଥାଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ନିରୋଗ ଓ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଚେତନା ବ୍ରହ୍ମ।
ଯାଵଦ୍ ଭୂମେର୍ ଧ୍ରୁଵସ୍ ତାଵଦ୍ ଦୃଷ୍ଟିସୂତ୍ରଂ ଯଦ୍ ଆତତମ୍ । ତନ୍ମଧ୍ଯସଦୃଶଂ ଶାନ୍ତଂ ନିର୍ମଲଂ ଚିଦ୍ ଅହଂ ତତମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିବାର ସୂତ୍ର ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଚେତନା ରହିଛି, ସେଇ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଛି।
ଜାଗ୍ରତ୍ଯ୍ ଅପି ସୁଷୁପ୍ତେ ଽପି ସ୍ଵପ୍ନେ ଽପି ସତତୋଦିତମ୍ । ତୁର୍ଯରୂପମ୍ ଅନାଦ୍ଯନ୍ତଂ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଅନାମଯଃ
ଜାଗ୍ରତ, ସୁସୁପ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ହେଉନାହିଁ, ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ ଯେଉଁ ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନଥିବା ଏହି ଚେତନା, ମୁଁ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମ, ଦୁଃଖରହିତ।
ପୁଂସାଂ କ୍ଷେତ୍ରଶତୋତ୍ଥାନାମ୍ ଇକ୍ଷୂଣାଂ ସ୍ଵାଦୁଵତ୍ ସ୍ଥିତଃ । ସର୍ଵେଷାମ୍ ଏକରୂପୋ ଽନ୍ତଶ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ସମସ୍ ସ୍ଥିତଃ
ଯେପରି ଅନେକ ଖଣ୍ଡ ଉପରେ ଇଖୁର ମିଠାସ ଏକଭାବେ ରହିଥାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ପୁରୁଷର ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏକାକାର ଚେତନା ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ସମଭାବରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ସର୍ଵଗା ପ୍ରକୃତୌ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପା ଭାନୋର୍ ଇଵ ପ୍ରଭା । ଆଲୋକକାରିଣୀ କାନ୍ତା ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମେଦମ୍ ଅହଂ ତତମ୍
ପ୍ରକୃତିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ ଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ, ଏହି ଚେତନା ବ୍ରହ୍ମ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଛି।
ସମ୍ଭୋଗାନନ୍ଦଲଵଵଦ୍ ଅମୃତାସ୍ଵାଦଶକ୍ତିଵତ୍ । ସ୍ଵାନୁଭୂତ୍ଯେକମାନୋ ଽନ୍ତଶ୍ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ସଦ୍ ଅଵ୍ଯଯଃ
ଭୋଗର ଆନନ୍ଦର ଏକ ଫୁଲିକା ପରି, ଅମୃତର ସ୍ୱାଦ ନେବାର ଶକ୍ତି ପରି, ମୋ ଭିତରେ ଏକାକି ଅନୁଭବ ହେଉଛି—ମୁଁ ହେଉଛି ଚେତନା, ବ୍ରହ୍ମ, ସଦା ଅବିନାଶୀ ଓ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ।
ପ୍ରୋତାଙ୍ଗମ୍ ଅପି ଗୁପ୍ତସ୍ଥଂ ଦେହେ ତନ୍ତୁର୍ ବିସେ ଯଥା । ଛେଦଭେଦେ ସ୍ଫୁରଦ୍ରୂପଂ ଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଅନାମଯଃ
ଯେପରି ଗୋଲାପ ଡଣ୍ଡରେ ଲୁଚିଥିବା ତାନ୍ତୁ ସମଗ୍ର ଦେହରେ ବି ଥାଏ, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦେହର ଭିତରେ ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ଏକତାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ—ମୁଁ ହେଉଛି ଚେତନା, ବ୍ରହ୍ମ, ଦୁଃଖରହିତ।
ଆକ୍ରାନ୍ତଭୁଵନାପ୍ଯ୍ ଅଭ୍ରମାଲେଵ ସ୍ପନ୍ଦଶାଲିନୀ । ଦୁର୍ଲକ୍ଷ୍ଯାଣୁମଯାକାରା ଚିଚ୍ଛକ୍ତିର୍ ଅହମ୍ ଆତତା
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି, ମେଘ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଚଳିତ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଖାଯାଏ—ମୁଁ ହେଉଛି ବିସ୍ତୃତ ଚେତନାଶକ୍ତି।
ଅନୁଭୂତିମଯାନ୍ତସ୍ସ୍ଥସ୍ନେହମାତ୍ରୋପଲକ୍ଷିତା । କ୍ଷୀରାନ୍ତର୍ଘୃତସତ୍ତେଵ ଚିଦ୍ ଅହଂ କ୍ଷଯଵର୍ଜିତା
ଭିତରର ଅନୁଭୂତି ଓ ସ୍ନେହ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଚିହ୍ନଟ, ଯେପରି ଦୁଧ ଭିତରେ ଘିଅ ରହିଥାଏ, ସେପରି ମୁଁ ଭିତରେ ବସିଥିବା ଅକ୍ଷୟ ଚେତନା।
କଟକାଙ୍ଗଦକେଯୂରରଚନା ତଦତନ୍ମଯୀ । ହେମ୍ନୀଵ ସଂସ୍ଥିତା ଦେହେ ଚିଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମାସ୍ମି ସର୍ଵଗମ୍
ଯେପରି ଚୁଡ଼ି, ବାହୁବଳା, ପାଦସର ଇତ୍ୟାଦି ସବୁ ସୁନାରେ ତିଆରି ହୋଇ ରହିଛି, ସେହିପରି ଏହି ଦେହରେ ଚେତନା ବସିଛି, ଏବଂ ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ବ୍ରହ୍ମର ଆତ୍ମା।
ପଦାର୍ଥୌଘସ୍ଯ ଶୈଲାଦେର୍ ବହିର୍ ଅନ୍ତଶ୍ ଚ ସଂସ୍ଥିତା । ସତ୍ତାସାମାନ୍ଯରୂପେଣ ଯା ଚିତ୍ ସାହମ୍ ଅଲେପକଃ
ପାହାଡ଼ ଆଦି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ସାଧାରଣ ରୂପରେ ଥିବା ଚେତନା, ସେହି ନିର୍ମଳ ଓ ଅଲିପ୍ତ ମୁଁ।
ସର୍ଵାସାମ୍ ଅନୁଭୂତୀନାମ୍ ଆଦର୍ଶୋ ଯୋ ହ୍ଯ୍ ଅକୃତ୍ରିମଃ । ଅଗମ୍ଯୋ ମଲଲେଖାନାଂ ତଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ତ୍ଵମ୍ ଅହଂ ମହତ୍
ସମସ୍ତ ଅନୁଭୂତିର ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଦର୍ପଣ ଯେଉଁଥିରେ କୌଣସି ମଳ ଲାଗିପାରେ ନାହିଁ, ସେଇ ମହାନ ଚେତନାତ୍ମକ ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ।
ସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପଫଲଦଂ ସର୍ଵତେଜଃପ୍ରକାଶକମ୍ । ସର୍ଵୋପାଦେଯସୀମାନ୍ତଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲାଭ୍ୟ ଜିନିଷର ସୀମା ଦେଖାଉଥିବା ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ସର୍ଵାଵଯଵଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ ସମସ୍ତାଵଯଵାତିଗମ୍ । ଅନାରତଂ କଚଦ୍ରୂପଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ, ସମସ୍ତ ଅଂଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ଏବଂ ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ସଦା ଆକାଶର ନିମନ୍ତେ ଅବିରତ ରହିଛି, ଏହି ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଘଟେ ପଟେ ତଟେ କୁଡ୍ଯେ ସ୍ଵଦମାନଂ ସଦା ତନୌ । ଜାଗ୍ରତ୍ଯ୍ ଅପି ସୁଷୁପ୍ତସ୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଘଡ଼, କପଡ଼ା, ତୀର, ଦିଵାଲ୍ ଓ ଦେହରେ ସଦା ବ୍ୟାପିଥିବା, ଏବଂ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ ଥିବା ଏହି ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଉଷ୍ଣମ୍ ଅଗ୍ନୌ ହିମେ ଶୀତଂ ମୃଷ୍ଟମ୍ ଅନ୍ନେ ଶିତଂ କ୍ଷୁରେ । କୃଷ୍ଣଂ ଧ୍ଵାନ୍ତେ ସିତଂ ଚନ୍ଦ୍ରେ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଅଗ୍ନିରେ ତାପ, ହିମରେ ଶୀତଳତା, ଖାଦ୍ୟରେ ସ୍ୱାଦ, କମ୍ବଳରେ ଧାର, ଅନ୍ଧାରରେ କଳା, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଯିଏ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ସେଇ ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ମଧୁରାଦିଷୁ ମାଧୁର୍ଯଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଦିଷୁ ଚ ତୀକ୍ଷ୍ଣତାମ୍ । ଗତଂ ପଦାର୍ଥଶକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ମିଠା ଜିନିଷରେ ଯିଏ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିନିଷରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥର ଶକ୍ତି ଓ ଅର୍ଥରେ ଯିଏ ବ୍ୟାପିଥାନ୍ତି, ସେଇ ଚେତନାର ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନସୁଷୁପ୍ତେଷୁ ତୁର୍ଯେ ତୁର୍ଯାତିଗେ ପଦେ । ସମଂ ସଦୈଵ ସର୍ଵତ୍ର ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ, ସୁଷୁପ୍ତି, ତୁରୀୟ ଏବଂ ତୁରୀୟଠାରୁ ଉପରେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ସେଠାରେ ସଦା ସମାନ ଓ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ପ୍ରଶାନ୍ତସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପଂ ଵିଗତାଖିଲକୌତୁକମ୍ । ଵିରତାଶେଷସଂରମ୍ଭଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯାହାଠାରେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, ସମସ୍ତ ଆଗ୍ରହ ହରାଇଯାଇଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ନିଷ୍କୌତୁକଂ ନିରାଲମ୍ବଂ ନିରୀହଂ ସର୍ଵମ୍ ଏଵ ଚ । ନିରଂଶଂ ନିରହଙ୍କାରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁଠାରେ କୌତୁହଳ ନାହିଁ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ସର୍ଵସ୍ଯାନ୍ତେ ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅପାରୈକରୂପିଣମ୍ । ଅପର୍ଯନ୍ତଂ ଚିଦାରମ୍ଭଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତର ଶେଷରେ ବସିଛି, ସମସ୍ତ ଦେଖାଯାଏ, ଅସୀମ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି, ଅନନ୍ତ ଚେତନାର ମୂଳ, ସେଇ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦେହମୁକ୍ତାନାଂ ତନ୍ତୁମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଆତତମ୍ । ପ୍ରସାରସଙ୍କୋଚକରଂ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ତିନି ଲୋକର ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୂତ୍ର ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ ଓ ସଙ୍କୋଚିତ ହେଉଥିବା ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।
ଲୀନମ୍ ଅନ୍ତର୍ ବହିଶ୍ ଚୋଗ୍ରଂ କ୍ରୋଡୀକୃତ୍ଯ ଜଗତ୍ଖଗମ୍ । ଚିତ୍ରଂ ବୃହଜ୍ଜାଲମ୍ ଇଵ ଚିଦାତ୍ମାନମ୍ ଉପାସ୍ମହେ
ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ତଳୱାରକୁ ଗଳିଗଲା ପରେ, ଯେଉଁ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଶାଳ ଜାଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଆମେ ସେହି ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ।