ବ୍ରହ୍ମୈଵାଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞତ୍ଵମ୍ ଅଭ୍ଯାଗତମ୍ ଇଵ ସ୍ଥିତମ୍ । ତଥା ହି ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ଵପ୍ନଚେତସାତ୍ମାତ୍ମନା ମୃତଃ
ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାତ ରହିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଏମିତି ଦେଖାଯାଏ ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମନ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅଭାଵିତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ଞାନମଯଂ ଭଵେତ୍ । ଅଭାଵିତଂ ହେମତଯା ଯଥା ହେମୈଵ ମୃଦ୍ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଅନୁଭବ ହୁଏନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଜ୍ଞାନର ଏକ ଦଳ ହୋଇଯାଏ; ଯେପରି ହେମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯାଏନାହିଁ, ସେପରି ସୁନା ମାଟି ଭାବେ ମନେ ହୁଏ।
ଜ୍ଞାତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍ । ଜ୍ଞାତଂ ହେମତଯା ହେମ ହେମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯିବା ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଏହିପରି, ସୁନାକୁ ସୁନା ଭାବରେ ଚିହ୍ନିଲେ, ସେ କ୍ଷଣେ ସୁନା ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମା ସର୍ଵଶକ୍ତିର୍ ହି ଯଦ୍ ଯଥା ଭାଵଯତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ନିର୍ହେତୁକଂ ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ ତଥାଶୁ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ବ୍ରହ୍ମ ଯିଏ ଆତ୍ମା, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ; ସେ ଯାହା ଭାବିଥାଏ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି, ସେହିପରି ତୁରନ୍ତ ଦେଖିପାରେ।
ଅକର୍ମକର୍ତୃକରଣମ୍ ଅକାରଣମ୍ ଅନାମଯମ୍ । ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୁ ମହାତ୍ମୈତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ମହାତ୍ମା ଏବଂ ସ୍ଵୟଂ ନିୟନ୍ତା, ସେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେନାହିଁ, କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ, କୌଣସି ଉପକରଣ ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମ ଜଣା ଲୋକେ ଏହାକୁ ଏଭଳି ଜାଣନ୍ତି।
ଅପରିଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତଂ ଭଵେଜ୍ ଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନପରିନାଶନମ୍
ଯାହା ଜଣା ଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣାଯାଏ, ସେ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ, ଯାହା ଅଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ।
ବନ୍ଧୁର୍ ଏଵାପରିଜ୍ଞାତୋ ହ୍ଯ୍ ଅବନ୍ଧୁର୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତୋ ଭଵେଦ୍ ବନ୍ଧୁର୍ ଅବନ୍ଧୁଭ୍ରମନାଶନାତ୍
ଯାହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅବନ୍ଧୁ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଅବନ୍ଧୁ ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରି ଏହା ବନ୍ଧୁ ହୁଏ।
ଇଦଂ ତ୍ଵ୍ ଅଯୁକ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଅଯୁକ୍ତାଦ୍ ଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଭିତରେ କିଛି ଜଣାଯିବା ପରେ ଭାବ ଉପଜେ — 'ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ'; ଏହିପରି ଅଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଅପସନ୍ଦିଆ ଜିନିଷରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଦ୍ଵୈତଂ ତ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵୈତାତ୍ ସୁଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ମନରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, ଦ୍ୱିତୀୟତା ଅସତ୍ୟ, ସେତେବେଳେ ଏମିତି ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟତା ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ ହରାଇ ଯାଏ।
ଅଯଂ ନାହମ୍ ଇତି ଜ୍ଞାତେ ସ୍ଫୁଟଂ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ମିଥ୍ଯାହଙ୍କାରତାଦାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଯଯା ନୂନଂ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ଏହା ମୁଁ ନୁହେଁ', ସେତେବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଥ୍ୟା ଅହଂକାର ସହିତ ଏକାତ୍ମତାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵାହମ୍ ଇତି ଜ୍ଞାତେ ସତ୍ଯଂ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମିନ୍ ସତ୍ଯେ ନିଜେ ରୂପେ ଯଯାନ୍ତଃ ପରିଲୀଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ମୁଁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ', ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵମ୍ ଏଵେହ ବ୍ରହ୍ମେତି ଜ୍ଞାତେ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଶିଷ୍ଯତେ । ପୀତେ ଽମୃତେ ଽମୃତମଯଃ କୋ ନାମ ନ ଭଵେତ୍ କିଲ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ଏଠାରେ ସବୁ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ', ସେତେବେଳେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ। ଅମୃତ ପିଇଲେ, କିଏ ଅମୃତମୟ ହେବେ ନାହିଁ?
ଚେତୋ ଯଦ୍ ଏଵାହରତି ତଦ୍ ଏଵାଶୁ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈକାଭ୍ଯଵହାରେଣ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍
ମନ ଯେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଧରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ତୁରନ୍ତ ସତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ଯଦି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖିବାରେ ଲାଗିଯାଏ, ତେବେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଯନ୍ ମିଥ୍ଯା ତନ୍ ମୁଧୈଵେତି ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ମିଥ୍ଯାପ୍ରତୀତିର୍ ଅଖିଲା ଯଯା ନୂନଂ ପ୍ରମାର୍ଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଜଣାଯାଏ — 'ଯାହା ମିଥ୍ୟା ତାହା ନିର୍ଥକ' — ତେବେ ଏମିତି ଭାବ ଆସିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟା ଧାରଣା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ସଦ୍ ଏଵେତି ତତେ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମିନ୍ ସତ୍ଯେ ତତେ ସ୍ଫାରେ ଯଯାନ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଥିତିଃ
ଯେତେବେଳେ ଜଣାଯାଏ — 'ସମସ୍ତ କିଛି ସତ୍ୟ' — ତେବେ ଏମିତି ଭାବ ଆସିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶାଳ ସତ୍ୟରେ ମନ ଭିତରେ ନିଶ୍ଚିତ ଶାନ୍ତି ମିଳିଯାଏ।
ଯଥାଭୂତେ ଯଥାତତ୍ତ୍ଵେ ଯଥାରୂପେ ଯଥାସ୍ଥିତେ । ଭାଵନା ସ୍ଥିତିମ୍ ଆଯାତି ନାନ୍ଯତ୍ରାଙ୍ଗ କଦାଚନ
ଯାହା ଯେପରି ଅଛି, ଯାହା ଯେପରି ସତ୍ୟ, ଯାହା ଯେପରି ରୂପରେ ଅଛି, ଯାହା ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି — ଭାବ ତାହିଁଠି ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ, ମୋ ପ୍ରିୟ, କେବେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସମାଶତୋପଯାତେ ଽପି ଵିସ୍ମୃତେ ଽପି ନିଜେ ଜନେ । ଅବନ୍ଧୁଵତ୍ ସ୍ଥିତେ ଽପ୍ଯ୍ ଅନ୍ତସ୍ ସ୍ନିହ୍ଯତ୍ଯ୍ ଏଵ ବଲାନ୍ ମନଃ
ଶତବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ଲୋକମାନେ ଭୁଲି ଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣା ଆପଣା ଅନ୍ୟମାନେ ନାହିଁ ଭାବି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିତରେ ଆସକ୍ତି ରଖିଥାଏ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତାଭ୍ଯସ୍ତେ ସ୍ଥିତେ ଽପି ହି ଭଵଭ୍ରମେ । ଆତ୍ମାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ଵିମଲେ ନିର୍ଵୃତିଂ ଵିନ୍ଦତେ ପରାଂ
ଅନେକ ଜନ୍ମର ଅନୁଭବ ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଜଗତର ଭ୍ରମାଣ୍ଡରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ନିଜ ଆପଣାରେ ଏକାନ୍ତ ସନ୍ତୋଷ ମିଳାଏ ।
ନିତ୍ଯମ୍ ଅନ୍ତିକସଂସ୍ଥେ ଽପି ପରେ ବନ୍ଧାଵ୍ ଇଵାଶ୍ରିତେ । ବନ୍ଧୁଭାଵଂ ଗତେ ଽପ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ମନୋ ଯାତି ନ ନିର୍ଵୃତିମ୍
କେହି ନିକଟରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଆତ୍ମୀୟତା ଭାବ ନାହିଁ, ମନ ଭିତରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଉନାହିଁ ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଗୁପ୍ତେ ଽପି ଵିଷେ ଭୋଜନସ୍ଥେ ନନୁ ସ୍ମୃତିଃ । ନିଵୃତ୍ତାପି ପ୍ରଵୃତ୍ତାପି ସ୍ଫୁରତ୍ଯ୍ ଏଵ ଚକୋରଵତ୍
ଖାଇବା ରେ ବିଷ ଗୁପ୍ତ ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ବିଷର ସ୍ମୃତି ଚିତ୍ତରେ ଉପଜେ; ଦମି ରଖିଲେ କିମ୍ବା ଚାଲୁ ରହିଲେ, ସେ ସ୍ମୃତି ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ପରି ଚମକି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତାଭ୍ଯସ୍ତେ ଽପ୍ଯ୍ ଆଗତେ ସୌହୃଦଂ ପରମ୍ । ଅନାତ୍ମଭୂତେ ଦୃଶ୍ଯେ ଽସ୍ମିନ୍ ନାଯମ୍ ଆତ୍ମା ପ୍ରସୀଦତି
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଜଗତରେ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମର ଶତ ଶତ ସଂଗତି ଓ ଗଭୀର ମିତ୍ରତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆତ୍ମା ଏହି ଅନ୍ୟ ଜଗତରେ କେବେ ଖୁସି ମନେ କରେନି ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଗୁପ୍ତେ ଽପ୍ଯ୍ ଅମୃତେ ଭୋଜନସ୍ଥେ ନନୁ ସ୍ମୃତିଃ । ରାଜତେ ରଜନୀ ମେଘଚ୍ଛନ୍ନେ ଽପୀଵ ନିଶାକରେ
ଖାଦ୍ୟରେ ଅତି ଲୁଚିଥିବା ଅମୃତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାର ସ୍ମୃତି ଚନ୍ଦ୍ରମା ରାତିର ମେଘରେ ଲୁଚିଥିଲେ ଯେପରି ଆଲୋକ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଚମକେ ।
ନିତ୍ଯେ ସତ୍ଯେ ତଥାଭୂତ ଆତ୍ମାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ହୃଷ୍ଯତି । ନାନାତାଚିରଗୁପ୍ତେ ଽପି ଲୁପ୍ତେ ଽପି କଲନାମଲୈଃ
ଏହି ନିତ୍ୟ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଆତ୍ମା ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ପାଏ; ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ଥାୟୀ ମଳ ଲୁଚିଥିଲେ କିମ୍ବା ହରାଇଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ ।
ତାଵଦ୍ ଆତ୍ମାତ୍ମନା ଯତ୍ନାତ୍ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯେଦଂ ମଲଂ ମଲୈଃ । ଦୁର୍ଭାଵନମଲଶ୍ ଶାସ୍ତ୍ରୈଶ୍ ଶୋଧ୍ଯୋ ଯାଵଦ୍ ଭଵେତ୍ ସିତଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲ ଚିନ୍ତାର ମଳ ରହିଛି, ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସାଫ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଦରକା; ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁର୍ଭାବନା ମଳ ସଫା ହେଇ ଶୁଧ୍ଧ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।
ଶାନ୍ତଦୁର୍ଵାସନେ ଜ୍ଞାନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଗତି ଚେତସି । ନିଷ୍କଲଙ୍କେ ସିତେ ଵସ୍ତ୍ରେ ଯଥା କୁଙ୍କୁମରଞ୍ଜନମ୍
ଯେତେବେଳେ ମନ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଖରାପ ଆଚରଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନ ଓ ପୁଣ୍ୟ ତାହାର ମନରେ ବସିଯାଏ; ଯେପରି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଧଳା କପଡ଼ାକୁ କୁଙ୍କୁମ ରଙ୍ଗ ଲାଗିଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ସକଲନିର୍ମାଣଂ କାଲେଷୁ ତ୍ରିଷ୍ଵ୍ ଅପି ସ୍ଥିତମ୍ । ନିତ୍ଯମ୍ ଏକଂ ସମଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ବ୍ରହ୍ମୈଵେତି ସୁନିଶ୍ଚଯଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ତିନି କାଳରେ ଥିବା ନିର୍ମାଣଗୁଡିକ ଏକା, ନିତ୍ୟ, ସମ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ; ଏହି ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ୱାସ।
ସର୍ଵଥା ସର୍ଵଦା ସାର୍ଵଂ ସର୍ଵଂ ଘଟପଟାଦିମତ୍ । ଜଗଜ୍ଜନିତଵିସ୍ତାରଂ ବ୍ରହ୍ମେଦମ୍ ଇତି ଵେଦ୍ମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ସମସ୍ତ ଦିନ, ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଘଡ଼ା, ପଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଜିନିଷ ଭିତରେ, ମୁଁ ଜାଣେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ବିସ୍ତାର ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ।
ନ ମେ ଦୁଃଖଂ ନ କର୍ମାଣି ନ ମମେହା ନ ଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ସମସ୍ ସ୍ଵସ୍ଥୋ ଵିଶୋକୋ ଽସ୍ମି ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଇତି ସତ୍ଯତା
ମୋର କେହି ଦୁଃଖ ନାହିଁ, କେହି କର୍ମ ନାହିଁ, ଏଠାରେ କିଛି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ମୁଁ ସମ, ସ୍ୱସ୍ଥ, ଦୁଃଖ ହୀନ; ସତ୍ୟରେ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ।
ଅହଂ ରକ୍ତମ୍ ଅହଂ ମାଂସମ୍ ଅହମ୍ ଅସ୍ଥୀନ୍ଯ୍ ଅହଂ ଵପୁଃ । ଚିଦ୍ ଅହଂ ଚେତନଂ ଚାହଂ ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଇତି ସତ୍ଯତା
ମୁଁ ରକ୍ତ, ମୁଁ ମାଂସ, ମୁଁ ହାଡ଼, ମୁଁ ଏହି ଦେହ; ମୁଁ ଚେତନା, ମୁଁ ଜାଗୃତି, ଏହି ସତ୍ୟରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ।
ଅହଂ ତୃଣମ୍ ଅହଂ ଵଲ୍ଲୀ ଗୁଲ୍ମୋ ଽହଂ କାନନାନ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ଶୈଲସାଗରସାର୍ଥୋ ଽହଂ ବ୍ରହ୍ମୈଵେତ୍ଥଂ କିଲ ସ୍ଥିତମ୍
ମୁଁ ଘାସ, ମୁଁ ଲତା, ମୁଁ ଝାଡ଼, ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲ; ମୁଁ ପାହାଡ଼ ଓ ସାଗରର ଏକାଠି, ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ।