ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଘନେ ନିତ୍ଯମ୍ ଏକସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵତସ୍ ସ୍ଥିତେ । ନ କିଞ୍ଚିନ୍ ମ୍ରିଯତେ ରାମ ନ ଚ କିଞ୍ଚନ ଜୀଵତି
ଏହି ଗଢ଼ିଆ, ସବୁଠି ବ୍ୟାପିଥିବା ଏକ ବ୍ରହ୍ମରେ, କିଛି ମରେ ନାହିଁ ରାମ, କିଛି ଜୀବନ୍ତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଥୋଲ୍ଲାସଵିଲାସେଷୁ ନ ନଶ୍ଯତି ନ ଜାଯତେ । ତରଙ୍ଗାଦି ମହାମ୍ଭୋଧୌ ଭୂତଵୃନ୍ଦଂ ତଥାତ୍ମନି
ଯେପରି ମହାସାଗରର ଉତ୍ସାହ ଓ ଖେଳରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକୃତି ନ ମରେ, ନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେପରି ଆତ୍ମାରେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଏହି ଦଳ।
ଇଦଂ ନାସ୍ତୀଦମ୍ ଅସ୍ତୀତି ଭ୍ରାନ୍ତିନାମ୍ନାତ୍ମନାତ୍ମନି । ଶକ୍ତିର୍ ନିର୍ହେତୁକୈଵାନ୍ତସ୍ ସ୍ଫୁରତି ସ୍ଫଟିକାଂଶୁଵତ୍
ଏହି ଭ୍ରମ ନାମକ ଶକ୍ତି, ଯାହା 'ଏହା ନାହିଁ, ଏହା ଅଛି' ବୋଲି ଭାବେ, କୌଣସି କାରଣ ଛଡ଼ା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ଯେପରି ଏକ ସ୍ଫଟିକ ମଧ୍ୟରେ କିରଣ ଝଲମଲ କରେ।
ଜଗଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯାତ୍ମନାତ୍ମୈଵ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵାତ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ତରଙ୍ଗକଣଜାଲେନ ପଯସୀଵ ପଯୋଘନମ୍
ଏହି ସଂସାର ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତି ରୂପେ ଅଛି, ସେଟି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ଯେପରି ଜଳ ଭିତରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଫୁଏଁ ମିଶି ଏକ ଜଳର ଦଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଶରୀରନାଶେନ କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମୃତଧୀର୍ ଭଵେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵ୍ଯତିରିକ୍ତଂ ହି ନ ଶରୀରାଦି ଵିଦ୍ଯତେ । ପଯସୋ ଵ୍ଯତିରେକେଣ ତରଙ୍ଗାଦି ଯଥାର୍ଣଵେ
ଶରୀର ନାଶ ହେଲେ କିପରି ମୃତ ମନ ବ୍ରହ୍ମା ହେବ? କାରଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଛଡ଼ା ଶରୀର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଳ ଛଡ଼ା ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଯଃ କଣୋ ଯା ଚ କଣିକା ଯା ଵୀଚୀ ଯସ୍ ତରଙ୍ଗକଃ । ଯଃ ଫେନୋ ଯା ଚ ଲହରୀ ତଦ୍ ଯଥା ଵାରି ଵାରିଣି
ଯେଉଁଠି ଏକ ବିନ୍ଦୁ, ଏକ କଣିକା, ଏକ ତରଙ୍ଗ, ଏକ ଲହରି, ଫେନ ବା ଉଠାଣ ଅଛି, ସେସବୁ ଯେପରି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ରୂପେ ଅଛି।
ଯୋ ଦେହୋ ଯା ଚ କଲନା ଯଦ୍ ଦୃଶ୍ଯଂ ଯୌ କ୍ଷଯାଵ୍ଯଯୌ । ଯେହା ଯା ରଚନା ଯୋ ଽର୍ଥସ୍ ତତ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି
ଯେହି ଦେହ, ଯେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଯେହି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେହି ନଶ୍ୱର କିମ୍ବା ଅନଶ୍ୱର, ଯେହି ପ୍ରୟାସ, ଯେହି ଗଠନ, ଯେହି ବସ୍ତୁ — ଏସବୁ ଏକେ ଭଳି ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସଂସ୍ଥାନରଚନା ଚିତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଣଃ କନକାଦ୍ ଇଵ । ନାନ୍ଯରୂପା ଵିମୂଢାନାଂ ମୁଧୈଵ ଦ୍ଵିତ୍ଵଭାଵନମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ଗଠନଗୁଡିକ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ, ସୁନାର ଗହଣା ଭଳି; ଦ୍ୱିତୀୟତାର ଭାବ କେବଳ ଭ୍ରମିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ମନୋ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଅହଙ୍କାରସ୍ ତନ୍ମାତ୍ରାଣୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ । ବ୍ରହ୍ମୈଵ ସର୍ଵଂ ନାନ୍ଯାତ୍ମ ସୁଖଦୁଃଖାଦି ଵିଦ୍ଯତେ
ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଅହଂକାର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ — ସବୁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ଏହା ଛଡ଼ା ସୁଖ-ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ସୋ ଽହମ୍ ଅଯଂ ଚ ତ୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯାଦ୍ଯର୍ଥୋତ୍ଥଯା ଗିରା । ଶବ୍ଦଃ ପ୍ରତିଶ୍ରଵେଣାଦ୍ରାଵ୍ ଇଵାତ୍ମାତ୍ମନି ଜୃମ୍ଭତେ
‘ଏହି ମୁଁ’, ‘ଏହି ତୁମେ’ ଭଳି ଅର୍ଥରୁ ଉପଜିଥିବା ଶବ୍ଦ, ପାହାଡ଼ରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଭଳି, ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାକୁ ବିସ୍ତାର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵାଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞତ୍ଵମ୍ ଅଭ୍ଯାଗତମ୍ ଇଵ ସ୍ଥିତମ୍ । ତଥା ହି ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ଵପ୍ନଚେତସାତ୍ମାତ୍ମନା ମୃତଃ
ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାତ ରହିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଏମିତି ଦେଖାଯାଏ ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମନ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅଭାଵିତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ଞାନମଯଂ ଭଵେତ୍ । ଅଭାଵିତଂ ହେମତଯା ଯଥା ହେମୈଵ ମୃଦ୍ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଅନୁଭବ ହୁଏନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଜ୍ଞାନର ଏକ ଦଳ ହୋଇଯାଏ; ଯେପରି ହେମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯାଏନାହିଁ, ସେପରି ସୁନା ମାଟି ଭାବେ ମନେ ହୁଏ।
ଜ୍ଞାତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍ । ଜ୍ଞାତଂ ହେମତଯା ହେମ ହେମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯିବା ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଏହିପରି, ସୁନାକୁ ସୁନା ଭାବରେ ଚିହ୍ନିଲେ, ସେ କ୍ଷଣେ ସୁନା ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମା ସର୍ଵଶକ୍ତିର୍ ହି ଯଦ୍ ଯଥା ଭାଵଯତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ନିର୍ହେତୁକଂ ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ ତଥାଶୁ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ବ୍ରହ୍ମ ଯିଏ ଆତ୍ମା, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ; ସେ ଯାହା ଭାବିଥାଏ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି, ସେହିପରି ତୁରନ୍ତ ଦେଖିପାରେ।
ଅକର୍ମକର୍ତୃକରଣମ୍ ଅକାରଣମ୍ ଅନାମଯମ୍ । ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୁ ମହାତ୍ମୈତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ମହାତ୍ମା ଏବଂ ସ୍ଵୟଂ ନିୟନ୍ତା, ସେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେନାହିଁ, କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ, କୌଣସି ଉପକରଣ ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମ ଜଣା ଲୋକେ ଏହାକୁ ଏଭଳି ଜାଣନ୍ତି।
ଅପରିଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତଂ ଭଵେଜ୍ ଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନପରିନାଶନମ୍
ଯାହା ଜଣା ଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣାଯାଏ, ସେ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ, ଯାହା ଅଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ।
ବନ୍ଧୁର୍ ଏଵାପରିଜ୍ଞାତୋ ହ୍ଯ୍ ଅବନ୍ଧୁର୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତୋ ଭଵେଦ୍ ବନ୍ଧୁର୍ ଅବନ୍ଧୁଭ୍ରମନାଶନାତ୍
ଯାହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅବନ୍ଧୁ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଅବନ୍ଧୁ ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରି ଏହା ବନ୍ଧୁ ହୁଏ।
ଇଦଂ ତ୍ଵ୍ ଅଯୁକ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଅଯୁକ୍ତାଦ୍ ଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଭିତରେ କିଛି ଜଣାଯିବା ପରେ ଭାବ ଉପଜେ — 'ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ'; ଏହିପରି ଅଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଅପସନ୍ଦିଆ ଜିନିଷରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଦ୍ଵୈତଂ ତ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵୈତାତ୍ ସୁଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ମନରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, ଦ୍ୱିତୀୟତା ଅସତ୍ୟ, ସେତେବେଳେ ଏମିତି ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟତା ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ ହରାଇ ଯାଏ।
ଅଯଂ ନାହମ୍ ଇତି ଜ୍ଞାତେ ସ୍ଫୁଟଂ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ମିଥ୍ଯାହଙ୍କାରତାଦାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଯଯା ନୂନଂ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ଏହା ମୁଁ ନୁହେଁ', ସେତେବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଥ୍ୟା ଅହଂକାର ସହିତ ଏକାତ୍ମତାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵାହମ୍ ଇତି ଜ୍ଞାତେ ସତ୍ଯଂ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମିନ୍ ସତ୍ଯେ ନିଜେ ରୂପେ ଯଯାନ୍ତଃ ପରିଲୀଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ମୁଁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ', ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵମ୍ ଏଵେହ ବ୍ରହ୍ମେତି ଜ୍ଞାତେ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଶିଷ୍ଯତେ । ପୀତେ ଽମୃତେ ଽମୃତମଯଃ କୋ ନାମ ନ ଭଵେତ୍ କିଲ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ଏଠାରେ ସବୁ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ', ସେତେବେଳେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ। ଅମୃତ ପିଇଲେ, କିଏ ଅମୃତମୟ ହେବେ ନାହିଁ?
ଚେତୋ ଯଦ୍ ଏଵାହରତି ତଦ୍ ଏଵାଶୁ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈକାଭ୍ଯଵହାରେଣ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍
ମନ ଯେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଧରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ତୁରନ୍ତ ସତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ଯଦି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖିବାରେ ଲାଗିଯାଏ, ତେବେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଯନ୍ ମିଥ୍ଯା ତନ୍ ମୁଧୈଵେତି ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ମିଥ୍ଯାପ୍ରତୀତିର୍ ଅଖିଲା ଯଯା ନୂନଂ ପ୍ରମାର୍ଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଜଣାଯାଏ — 'ଯାହା ମିଥ୍ୟା ତାହା ନିର୍ଥକ' — ତେବେ ଏମିତି ଭାବ ଆସିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟା ଧାରଣା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ସଦ୍ ଏଵେତି ତତେ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମିନ୍ ସତ୍ଯେ ତତେ ସ୍ଫାରେ ଯଯାନ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଥିତିଃ
ଯେତେବେଳେ ଜଣାଯାଏ — 'ସମସ୍ତ କିଛି ସତ୍ୟ' — ତେବେ ଏମିତି ଭାବ ଆସିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶାଳ ସତ୍ୟରେ ମନ ଭିତରେ ନିଶ୍ଚିତ ଶାନ୍ତି ମିଳିଯାଏ।
ଯଥାଭୂତେ ଯଥାତତ୍ତ୍ଵେ ଯଥାରୂପେ ଯଥାସ୍ଥିତେ । ଭାଵନା ସ୍ଥିତିମ୍ ଆଯାତି ନାନ୍ଯତ୍ରାଙ୍ଗ କଦାଚନ
ଯାହା ଯେପରି ଅଛି, ଯାହା ଯେପରି ସତ୍ୟ, ଯାହା ଯେପରି ରୂପରେ ଅଛି, ଯାହା ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି — ଭାବ ତାହିଁଠି ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ, ମୋ ପ୍ରିୟ, କେବେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସମାଶତୋପଯାତେ ଽପି ଵିସ୍ମୃତେ ଽପି ନିଜେ ଜନେ । ଅବନ୍ଧୁଵତ୍ ସ୍ଥିତେ ଽପ୍ଯ୍ ଅନ୍ତସ୍ ସ୍ନିହ୍ଯତ୍ଯ୍ ଏଵ ବଲାନ୍ ମନଃ
ଶତବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ଲୋକମାନେ ଭୁଲି ଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣା ଆପଣା ଅନ୍ୟମାନେ ନାହିଁ ଭାବି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିତରେ ଆସକ୍ତି ରଖିଥାଏ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତାଭ୍ଯସ୍ତେ ସ୍ଥିତେ ଽପି ହି ଭଵଭ୍ରମେ । ଆତ୍ମାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵ ଵିମଲେ ନିର୍ଵୃତିଂ ଵିନ୍ଦତେ ପରାଂ
ଅନେକ ଜନ୍ମର ଅନୁଭବ ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଜଗତର ଭ୍ରମାଣ୍ଡରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ନିଜ ଆପଣାରେ ଏକାନ୍ତ ସନ୍ତୋଷ ମିଳାଏ ।
ନିତ୍ଯମ୍ ଅନ୍ତିକସଂସ୍ଥେ ଽପି ପରେ ବନ୍ଧାଵ୍ ଇଵାଶ୍ରିତେ । ବନ୍ଧୁଭାଵଂ ଗତେ ଽପ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ମନୋ ଯାତି ନ ନିର୍ଵୃତିମ୍
କେହି ନିକଟରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଆତ୍ମୀୟତା ଭାବ ନାହିଁ, ମନ ଭିତରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଉନାହିଁ ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଗୁପ୍ତେ ଽପି ଵିଷେ ଭୋଜନସ୍ଥେ ନନୁ ସ୍ମୃତିଃ । ନିଵୃତ୍ତାପି ପ୍ରଵୃତ୍ତାପି ସ୍ଫୁରତ୍ଯ୍ ଏଵ ଚକୋରଵତ୍
ଖାଇବା ରେ ବିଷ ଗୁପ୍ତ ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ବିଷର ସ୍ମୃତି ଚିତ୍ତରେ ଉପଜେ; ଦମି ରଖିଲେ କିମ୍ବା ଚାଲୁ ରହିଲେ, ସେ ସ୍ମୃତି ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ପରି ଚମକି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।