ଘଟୋ ବ୍ରହ୍ମ ପଟୋ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଇଦମ୍ ଆତତମ୍ । ଅତୋ ରାଗଵିରାଗାଣାଂ ମୁଧୈଵ କଲନୈଵ କା
ଘଟ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମ, ପଟ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ — ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ୟାପିତ। ତେଣୁ ଆସକ୍ତି କିମ୍ବା ବିରକ୍ତି ଭାବିବାର କି ଅର୍ଥ?
ମରଣବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ଵୈରଂ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି ସଙ୍ଗତେ । ଦୁଃଖିତା ନାମ କେଵ ସ୍ଯାଦ୍ ରଜ୍ଜୁସର୍ପଭ୍ରମୋପମା
ବ୍ରହ୍ମର ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମ ଦେହରେ ଏକତା — ଏହି ସ୍ଥିତିରେ କିଏ ଦୁଃଖି ହେବ? ଏହା ରଜ୍ଜୁରେ ସର୍ପ ଭ୍ରମ ଭଳି।
ସମ୍ଭୋଗାଦୌ ସୁଖେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଆସ୍ଥିତେ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି । ସମ୍ପନ୍ନମ୍ ଏତନ୍ ମ ଇତି ମୁଧା ସ୍ଯାତ୍ କଲନା କୁତଃ
ସମ୍ଭୋଗର ଆରମ୍ଭରେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମ ବସିଛି, ଦେହରେ ବ୍ରହ୍ମ ଏକତା ହୋଇଛି। ଏହି ଆନନ୍ଦ ମୋର — ଏହି ଭାବ ଅନର୍ଥକ; ଏପରି ଭାବିବାର କି ଉଚ୍ଚିତ?
ଵୀଚ୍ଯମ୍ଭସୋସ୍ ସ୍ପନ୍ଦଵତୋର୍ ନ ସ୍ତସ୍ ତ୍ଵନ୍ମନ୍ମତୀ ଯଥା । ତ୍ଵତ୍ତାମତ୍ତେ ତଥା ନ ସ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ପନ୍ଦରୂପିଣି
ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ଓ ଜଳରେ ଦୁଇଟି ଅଲଗା ଉତ୍ପାଦନ ନାହିଁ, ସେପରି ମନ, ବ୍ରହ୍ମର ଉତ୍ପାଦନ ରୂପରେ ଦୁଇଟି ଅଲଗା ନାହିଁ।
ଯଥାଵର୍ତେ ମୃତେ ତୋଯେ ନ କିଞ୍ଚିନ୍ ମ୍ରିଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ । ମୃତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମ୍ ଆଯାତେ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି ଵୈ ତଥା
ଯେପରି ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଥିବା ପାଣି ଶୁଉଁ ହେଲା ପରେ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଶରୀର ମହାବ୍ରହ୍ମର ଉପଲବ୍ଧି କରିଲେ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଥା ଚଲାଚଲେ ତୋଯେ ତ୍ଵତ୍ତାମତ୍ତେ ନ ତିଷ୍ଠତଃ । ତଥା ଜଡାଜଡେ ରୂପେ ନ ସ୍ଥିତେ ପରମାତ୍ମନି
ଯେପରି ଜଳର ମୂଳ ଗୁଣ ନଷ୍ଟ ହେଲାପରେ ତାହାର ଚଳନ ଓ ଅଚଳନ ରହି ନାହିଁ, ସେହିପରି ପରମାତ୍ମାରେ ଜଡତା ଓ ଚେତନତା ଅଟୁଟ ରହି ନାହିଁ।
କଟକତ୍ଵଂ ଯଥା ହେମ୍ନୋ ଯଥାଵର୍ତୋ ଜଲସ୍ଯ ଚ । ତଦତଦ୍ଭାଵରୂପେଯଂ ତଥା ପ୍ରକୃତିର୍ ଆତ୍ମନଃ
ଯେପରି କଟକର ଗୁଣ ସୁନାରେ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିର ଗୁଣ ପାଣିରେ ଥାଏ, ସେହିପରି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱଭାବ ତାହାର ନିଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକୃତିରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ଇଦଂ ହି ଭୂତଂ ଜୀଵାତ୍ମ ଜଡରୂପମ୍ ଇଦଂ ଭଵେତ୍ । ଇତ୍ଯ୍ ଅଜ୍ଞାତାତ୍ମନୋ ମୋହୋ ନ ତୁ ଜ୍ଞାତାତ୍ମନଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହା ଭୂତ, ଏହା ଜୀବାତ୍ମା, ଏହା ଜଡ ଆକୃତି; ଏପରି ଭ୍ରମ ଆତ୍ମାକୁ ଅଜଣା ଥିଲେ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାକୁ ଜଣା ଥିଲେ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଅଜ୍ଞସ୍ଯ ଦୁଃଖୌଘମଯଂ ଜ୍ଞସ୍ଯାନନ୍ଦମଯଂ ଜଗତ୍ । ଅନ୍ଧଂ ଭୁଵନମ୍ ଅନ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରକାଶଂ ତୁ ସଚକ୍ଷୁଷଃ
ଅଜ୍ଞମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତ ଦୁଃଖରେ ଭରିଆ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅନ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ଧାର, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛନ୍ତି ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଆଲୋକ।
ଜଗଦ୍ ଏକାତ୍ମକଂ ଜ୍ଞସ୍ଯ ଜଡସ୍ଯ ଦ୍ଵୈତଦୁଃଖଦମ୍ । ଶିଶୋର୍ ଏଵ ସ୍ଫୁରଦ୍ଯକ୍ଷା ନିଶା ପୁଂସସ୍ ତୁ କେଵଲା
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତ ଏକାତ୍ମା, ଅଜଡମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଦ୍ୱିତ୍ୱ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ଶିଶୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜାଗ୍ରତ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ରାତି ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଆ; ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ଏହା କେବଳ ରାତି।
ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଘନେ ନିତ୍ଯମ୍ ଏକସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵତସ୍ ସ୍ଥିତେ । ନ କିଞ୍ଚିନ୍ ମ୍ରିଯତେ ରାମ ନ ଚ କିଞ୍ଚନ ଜୀଵତି
ଏହି ଗଢ଼ିଆ, ସବୁଠି ବ୍ୟାପିଥିବା ଏକ ବ୍ରହ୍ମରେ, କିଛି ମରେ ନାହିଁ ରାମ, କିଛି ଜୀବନ୍ତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଥୋଲ୍ଲାସଵିଲାସେଷୁ ନ ନଶ୍ଯତି ନ ଜାଯତେ । ତରଙ୍ଗାଦି ମହାମ୍ଭୋଧୌ ଭୂତଵୃନ୍ଦଂ ତଥାତ୍ମନି
ଯେପରି ମହାସାଗରର ଉତ୍ସାହ ଓ ଖେଳରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକୃତି ନ ମରେ, ନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେପରି ଆତ୍ମାରେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଏହି ଦଳ।
ଇଦଂ ନାସ୍ତୀଦମ୍ ଅସ୍ତୀତି ଭ୍ରାନ୍ତିନାମ୍ନାତ୍ମନାତ୍ମନି । ଶକ୍ତିର୍ ନିର୍ହେତୁକୈଵାନ୍ତସ୍ ସ୍ଫୁରତି ସ୍ଫଟିକାଂଶୁଵତ୍
ଏହି ଭ୍ରମ ନାମକ ଶକ୍ତି, ଯାହା 'ଏହା ନାହିଁ, ଏହା ଅଛି' ବୋଲି ଭାବେ, କୌଣସି କାରଣ ଛଡ଼ା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ଯେପରି ଏକ ସ୍ଫଟିକ ମଧ୍ୟରେ କିରଣ ଝଲମଲ କରେ।
ଜଗଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯାତ୍ମନାତ୍ମୈଵ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵାତ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ତରଙ୍ଗକଣଜାଲେନ ପଯସୀଵ ପଯୋଘନମ୍
ଏହି ସଂସାର ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତି ରୂପେ ଅଛି, ସେଟି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ଯେପରି ଜଳ ଭିତରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଫୁଏଁ ମିଶି ଏକ ଜଳର ଦଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଶରୀରନାଶେନ କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମୃତଧୀର୍ ଭଵେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵ୍ଯତିରିକ୍ତଂ ହି ନ ଶରୀରାଦି ଵିଦ୍ଯତେ । ପଯସୋ ଵ୍ଯତିରେକେଣ ତରଙ୍ଗାଦି ଯଥାର୍ଣଵେ
ଶରୀର ନାଶ ହେଲେ କିପରି ମୃତ ମନ ବ୍ରହ୍ମା ହେବ? କାରଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଛଡ଼ା ଶରୀର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଳ ଛଡ଼ା ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଯଃ କଣୋ ଯା ଚ କଣିକା ଯା ଵୀଚୀ ଯସ୍ ତରଙ୍ଗକଃ । ଯଃ ଫେନୋ ଯା ଚ ଲହରୀ ତଦ୍ ଯଥା ଵାରି ଵାରିଣି
ଯେଉଁଠି ଏକ ବିନ୍ଦୁ, ଏକ କଣିକା, ଏକ ତରଙ୍ଗ, ଏକ ଲହରି, ଫେନ ବା ଉଠାଣ ଅଛି, ସେସବୁ ଯେପରି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ରୂପେ ଅଛି।
ଯୋ ଦେହୋ ଯା ଚ କଲନା ଯଦ୍ ଦୃଶ୍ଯଂ ଯୌ କ୍ଷଯାଵ୍ଯଯୌ । ଯେହା ଯା ରଚନା ଯୋ ଽର୍ଥସ୍ ତତ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି
ଯେହି ଦେହ, ଯେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଯେହି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେହି ନଶ୍ୱର କିମ୍ବା ଅନଶ୍ୱର, ଯେହି ପ୍ରୟାସ, ଯେହି ଗଠନ, ଯେହି ବସ୍ତୁ — ଏସବୁ ଏକେ ଭଳି ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସଂସ୍ଥାନରଚନା ଚିତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଣଃ କନକାଦ୍ ଇଵ । ନାନ୍ଯରୂପା ଵିମୂଢାନାଂ ମୁଧୈଵ ଦ୍ଵିତ୍ଵଭାଵନମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ଗଠନଗୁଡିକ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ, ସୁନାର ଗହଣା ଭଳି; ଦ୍ୱିତୀୟତାର ଭାବ କେବଳ ଭ୍ରମିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ମନୋ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଅହଙ୍କାରସ୍ ତନ୍ମାତ୍ରାଣୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ । ବ୍ରହ୍ମୈଵ ସର୍ଵଂ ନାନ୍ଯାତ୍ମ ସୁଖଦୁଃଖାଦି ଵିଦ୍ଯତେ
ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଅହଂକାର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ — ସବୁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ଏହା ଛଡ଼ା ସୁଖ-ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ସୋ ଽହମ୍ ଅଯଂ ଚ ତ୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯାଦ୍ଯର୍ଥୋତ୍ଥଯା ଗିରା । ଶବ୍ଦଃ ପ୍ରତିଶ୍ରଵେଣାଦ୍ରାଵ୍ ଇଵାତ୍ମାତ୍ମନି ଜୃମ୍ଭତେ
‘ଏହି ମୁଁ’, ‘ଏହି ତୁମେ’ ଭଳି ଅର୍ଥରୁ ଉପଜିଥିବା ଶବ୍ଦ, ପାହାଡ଼ରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଭଳି, ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାକୁ ବିସ୍ତାର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵାଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞତ୍ଵମ୍ ଅଭ୍ଯାଗତମ୍ ଇଵ ସ୍ଥିତମ୍ । ତଥା ହି ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ଵପ୍ନଚେତସାତ୍ମାତ୍ମନା ମୃତଃ
ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାତ ରହିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଏମିତି ଦେଖାଯାଏ ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମନ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅଭାଵିତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ଞାନମଯଂ ଭଵେତ୍ । ଅଭାଵିତଂ ହେମତଯା ଯଥା ହେମୈଵ ମୃଦ୍ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଅନୁଭବ ହୁଏନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଜ୍ଞାନର ଏକ ଦଳ ହୋଇଯାଏ; ଯେପରି ହେମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯାଏନାହିଁ, ସେପରି ସୁନା ମାଟି ଭାବେ ମନେ ହୁଏ।
ଜ୍ଞାତଂ ବ୍ରହ୍ମତଯା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍ । ଜ୍ଞାତଂ ହେମତଯା ହେମ ହେମୈଵ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନାଯିବା ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଏହିପରି, ସୁନାକୁ ସୁନା ଭାବରେ ଚିହ୍ନିଲେ, ସେ କ୍ଷଣେ ସୁନା ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମା ସର୍ଵଶକ୍ତିର୍ ହି ଯଦ୍ ଯଥା ଭାଵଯତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ନିର୍ହେତୁକଂ ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ ତଥାଶୁ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ବ୍ରହ୍ମ ଯିଏ ଆତ୍ମା, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ; ସେ ଯାହା ଭାବିଥାଏ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି, ସେହିପରି ତୁରନ୍ତ ଦେଖିପାରେ।
ଅକର୍ମକର୍ତୃକରଣମ୍ ଅକାରଣମ୍ ଅନାମଯମ୍ । ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୁ ମହାତ୍ମୈତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ମହାତ୍ମା ଏବଂ ସ୍ଵୟଂ ନିୟନ୍ତା, ସେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେନାହିଁ, କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ, କୌଣସି ଉପକରଣ ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମ ଜଣା ଲୋକେ ଏହାକୁ ଏଭଳି ଜାଣନ୍ତି।
ଅପରିଜ୍ଞାତମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତଂ ଭଵେଜ୍ ଜ୍ଞାନମ୍ ଅଜ୍ଞାନପରିନାଶନମ୍
ଯାହା ଜଣା ଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅଜ୍ଞାନ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣାଯାଏ, ସେ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ, ଯାହା ଅଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ।
ବନ୍ଧୁର୍ ଏଵାପରିଜ୍ଞାତୋ ହ୍ଯ୍ ଅବନ୍ଧୁର୍ ଇତି କଥ୍ଯତେ । ପରିଜ୍ଞାତୋ ଭଵେଦ୍ ବନ୍ଧୁର୍ ଅବନ୍ଧୁଭ୍ରମନାଶନାତ୍
ଯାହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଇନାହିଁ, ସେ ଅବନ୍ଧୁ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଅବନ୍ଧୁ ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରି ଏହା ବନ୍ଧୁ ହୁଏ।
ଇଦଂ ତ୍ଵ୍ ଅଯୁକ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଅଯୁକ୍ତାଦ୍ ଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଭିତରେ କିଛି ଜଣାଯିବା ପରେ ଭାବ ଉପଜେ — 'ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ'; ଏହିପରି ଅଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଅପସନ୍ଦିଆ ଜିନିଷରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଦ୍ଵୈତଂ ତ୍ଵ୍ ଅସତ୍ଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ ଜ୍ଞାତେ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵୈତାତ୍ ସୁଵୈରସ୍ଯାଦ୍ ଯଯା କିଲ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ମନରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, ଦ୍ୱିତୀୟତା ଅସତ୍ୟ, ସେତେବେଳେ ଏମିତି ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟତା ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ ହରାଇ ଯାଏ।
ଅଯଂ ନାହମ୍ ଇତି ଜ୍ଞାତେ ସ୍ଫୁଟଂ ସୋଦେତି ଭାଵନା । ମିଥ୍ଯାହଙ୍କାରତାଦାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଯଯା ନୂନଂ ଵିରଜ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ଯେ, 'ଏହା ମୁଁ ନୁହେଁ', ସେତେବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବ ଉପଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଥ୍ୟା ଅହଂକାର ସହିତ ଏକାତ୍ମତାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।