ରାଜପୁତ୍ର ମହାବାହୋ ଵିଦିତାଖିଲଵେଦ୍ଯ ହେ । ସ୍ଫୁଟଂ ଶୃଣୁ ଯଥାପୃଷ୍ଟମ୍ ଅଯମ୍ ଏତେଷୁ ନିଶ୍ଚଯଃ
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଶୁଣ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ଅଛି।
ଯଦ୍ ଇଦଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଆଭୋଗି ଜଗଜ୍ଜାଲଂ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ । ତତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଅମଲଂ ବ୍ରହ୍ମ ବୃଂହଯେତ୍ଥଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଗବିଷୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଗତ୍ର ଯେଉଁ କିଛି ଅଛି, ସେ ସବୁ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମ ଦିଗ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଭୁଵନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭୂତପରମ୍ପରା । ବ୍ରହ୍ମାହଂ ବ୍ରହ୍ମ ମଚ୍ଛତ୍ରୁର୍ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ମିତ୍ରବାନ୍ଧଵାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଦିଗ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଖଳା। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୋର ଶତ୍ରୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ମୋର ବନ୍ଧୁ-ପରିବାର ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା।
ବ୍ରହ୍ମ ଖାନିଲତେଜାଂସି ବ୍ରହ୍ମ ଭୂମିର୍ ଜଲାଦି ଵା । ବ୍ରହ୍ମ କାଲତ୍ରଯଂ ତଚ୍ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଏଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା ଭୂମି, ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟ ସବୁ। ବ୍ରହ୍ମା ତିନି ବେଳର ସମୟ, ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମାରେ ଅଛି।
ତରଙ୍ଗମାଲଯାମ୍ଭୋଧିର୍ ଯଥାତ୍ମନି ଵିଵର୍ଧତେ । ତଥା ପଦାର୍ଥଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯେତ୍ଥମ୍ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଵର୍ଧତେ
ଯେପରି ତରଙ୍ଗର ମାଳା ସହିତ ସମୁଦ୍ର ନିଜ ଭିତରେ ବଢ଼େ, ସେପରି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଧନ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ଗୃହ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ବ୍ରହ୍ମ ଭୁଜ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣା । ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ବୃଂହାଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତ୍ଯୈଵ ବୃଂହତି
ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଧରେ, ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭୋଗ କରେ। ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାର ଶକ୍ତିରେ।
ବ୍ରହ୍ମ ମଚ୍ଛତ୍ରୁରୂପଂ ଚେଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ମେ ପ୍ରିଯକୃଦ୍ ଯଦି । ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ଶ୍ଲିଷ୍ଟଂ କିମ୍ ଅନ୍ଯତ୍ କସ୍ଯ କିଂ କୃତଂ
ଯଦି ବ୍ରହ୍ମ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମ ମୋତେ ଉପକାର କରେ, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତାରେ ରହିଛି — ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, କିଏ କାହାକୁ କଣ କରିଛି?
ରାଗାଦୀନାମ୍ ଅଵସ୍ତୂନାଂ କଲ୍ପିତାନାଂ ଖଵୃକ୍ଷଵତ୍ । ଅସଙ୍କଲ୍ପନନଷ୍ଟାନାଂ କଃ ପ୍ରସଙ୍ଗୋ ଽତ୍ର ଵର୍ଧନେ
ରାଗ ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଭାବଗୁଡିକ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏଗୁଡିକ ମନରେ ଏକ କଳ୍ପନା, ଆକାଶରେ ଗଛ ଦେଖିବା ପରି। ଏହି କଳ୍ପନାଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଏମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧିରେ କିପରି ଜଡିତି ରହିପାରିବ?
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଏଵ ହି ସର୍ଵସ୍ମିଂଶ୍ ଚଲନସ୍ପନ୍ଦନାଦିକମ୍ । ସ୍ଫୁରତି ବ୍ରହ୍ମ ସକଲଂ ସୁଖିତାଦୁଃଖିତେ କୁତଃ
ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ କମ୍ପନ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ — ତେବେ କାହା ପାଇଁ ସୁଖ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ କେଉଁଠି?
ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂଵେତ୍ତୃ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ସ୍ଫୁରତି ବ୍ରହ୍ମଣି ବ୍ରହ୍ମ ନାଯମ୍ ଅସ୍ତୀତରାତ୍ମକଃ
ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯାଉଛି, ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ — ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ୱରୂପ ନାହିଁ।
ଘଟୋ ବ୍ରହ୍ମ ପଟୋ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଇଦମ୍ ଆତତମ୍ । ଅତୋ ରାଗଵିରାଗାଣାଂ ମୁଧୈଵ କଲନୈଵ କା
ଘଟ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମ, ପଟ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ — ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ୟାପିତ। ତେଣୁ ଆସକ୍ତି କିମ୍ବା ବିରକ୍ତି ଭାବିବାର କି ଅର୍ଥ?
ମରଣବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ଵୈରଂ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି ସଙ୍ଗତେ । ଦୁଃଖିତା ନାମ କେଵ ସ୍ଯାଦ୍ ରଜ୍ଜୁସର୍ପଭ୍ରମୋପମା
ବ୍ରହ୍ମର ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମ ଦେହରେ ଏକତା — ଏହି ସ୍ଥିତିରେ କିଏ ଦୁଃଖି ହେବ? ଏହା ରଜ୍ଜୁରେ ସର୍ପ ଭ୍ରମ ଭଳି।
ସମ୍ଭୋଗାଦୌ ସୁଖେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଆସ୍ଥିତେ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି । ସମ୍ପନ୍ନମ୍ ଏତନ୍ ମ ଇତି ମୁଧା ସ୍ଯାତ୍ କଲନା କୁତଃ
ସମ୍ଭୋଗର ଆରମ୍ଭରେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମ ବସିଛି, ଦେହରେ ବ୍ରହ୍ମ ଏକତା ହୋଇଛି। ଏହି ଆନନ୍ଦ ମୋର — ଏହି ଭାବ ଅନର୍ଥକ; ଏପରି ଭାବିବାର କି ଉଚ୍ଚିତ?
ଵୀଚ୍ଯମ୍ଭସୋସ୍ ସ୍ପନ୍ଦଵତୋର୍ ନ ସ୍ତସ୍ ତ୍ଵନ୍ମନ୍ମତୀ ଯଥା । ତ୍ଵତ୍ତାମତ୍ତେ ତଥା ନ ସ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ପନ୍ଦରୂପିଣି
ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ଓ ଜଳରେ ଦୁଇଟି ଅଲଗା ଉତ୍ପାଦନ ନାହିଁ, ସେପରି ମନ, ବ୍ରହ୍ମର ଉତ୍ପାଦନ ରୂପରେ ଦୁଇଟି ଅଲଗା ନାହିଁ।
ଯଥାଵର୍ତେ ମୃତେ ତୋଯେ ନ କିଞ୍ଚିନ୍ ମ୍ରିଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ । ମୃତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମ୍ ଆଯାତେ ଦେହବ୍ରହ୍ମଣି ଵୈ ତଥା
ଯେପରି ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଥିବା ପାଣି ଶୁଉଁ ହେଲା ପରେ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଶରୀର ମହାବ୍ରହ୍ମର ଉପଲବ୍ଧି କରିଲେ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଥା ଚଲାଚଲେ ତୋଯେ ତ୍ଵତ୍ତାମତ୍ତେ ନ ତିଷ୍ଠତଃ । ତଥା ଜଡାଜଡେ ରୂପେ ନ ସ୍ଥିତେ ପରମାତ୍ମନି
ଯେପରି ଜଳର ମୂଳ ଗୁଣ ନଷ୍ଟ ହେଲାପରେ ତାହାର ଚଳନ ଓ ଅଚଳନ ରହି ନାହିଁ, ସେହିପରି ପରମାତ୍ମାରେ ଜଡତା ଓ ଚେତନତା ଅଟୁଟ ରହି ନାହିଁ।
କଟକତ୍ଵଂ ଯଥା ହେମ୍ନୋ ଯଥାଵର୍ତୋ ଜଲସ୍ଯ ଚ । ତଦତଦ୍ଭାଵରୂପେଯଂ ତଥା ପ୍ରକୃତିର୍ ଆତ୍ମନଃ
ଯେପରି କଟକର ଗୁଣ ସୁନାରେ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିର ଗୁଣ ପାଣିରେ ଥାଏ, ସେହିପରି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱଭାବ ତାହାର ନିଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକୃତିରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ଇଦଂ ହି ଭୂତଂ ଜୀଵାତ୍ମ ଜଡରୂପମ୍ ଇଦଂ ଭଵେତ୍ । ଇତ୍ଯ୍ ଅଜ୍ଞାତାତ୍ମନୋ ମୋହୋ ନ ତୁ ଜ୍ଞାତାତ୍ମନଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହା ଭୂତ, ଏହା ଜୀବାତ୍ମା, ଏହା ଜଡ ଆକୃତି; ଏପରି ଭ୍ରମ ଆତ୍ମାକୁ ଅଜଣା ଥିଲେ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାକୁ ଜଣା ଥିଲେ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଅଜ୍ଞସ୍ଯ ଦୁଃଖୌଘମଯଂ ଜ୍ଞସ୍ଯାନନ୍ଦମଯଂ ଜଗତ୍ । ଅନ୍ଧଂ ଭୁଵନମ୍ ଅନ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରକାଶଂ ତୁ ସଚକ୍ଷୁଷଃ
ଅଜ୍ଞମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତ ଦୁଃଖରେ ଭରିଆ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅନ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ଧାର, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛନ୍ତି ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଆଲୋକ।
ଜଗଦ୍ ଏକାତ୍ମକଂ ଜ୍ଞସ୍ଯ ଜଡସ୍ଯ ଦ୍ଵୈତଦୁଃଖଦମ୍ । ଶିଶୋର୍ ଏଵ ସ୍ଫୁରଦ୍ଯକ୍ଷା ନିଶା ପୁଂସସ୍ ତୁ କେଵଲା
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତ ଏକାତ୍ମା, ଅଜଡମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଦ୍ୱିତ୍ୱ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ଶିଶୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜାଗ୍ରତ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ରାତି ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଆ; ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ଏହା କେବଳ ରାତି।
ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଘନେ ନିତ୍ଯମ୍ ଏକସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵତସ୍ ସ୍ଥିତେ । ନ କିଞ୍ଚିନ୍ ମ୍ରିଯତେ ରାମ ନ ଚ କିଞ୍ଚନ ଜୀଵତି
ଏହି ଗଢ଼ିଆ, ସବୁଠି ବ୍ୟାପିଥିବା ଏକ ବ୍ରହ୍ମରେ, କିଛି ମରେ ନାହିଁ ରାମ, କିଛି ଜୀବନ୍ତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଥୋଲ୍ଲାସଵିଲାସେଷୁ ନ ନଶ୍ଯତି ନ ଜାଯତେ । ତରଙ୍ଗାଦି ମହାମ୍ଭୋଧୌ ଭୂତଵୃନ୍ଦଂ ତଥାତ୍ମନି
ଯେପରି ମହାସାଗରର ଉତ୍ସାହ ଓ ଖେଳରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକୃତି ନ ମରେ, ନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେପରି ଆତ୍ମାରେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଏହି ଦଳ।
ଇଦଂ ନାସ୍ତୀଦମ୍ ଅସ୍ତୀତି ଭ୍ରାନ୍ତିନାମ୍ନାତ୍ମନାତ୍ମନି । ଶକ୍ତିର୍ ନିର୍ହେତୁକୈଵାନ୍ତସ୍ ସ୍ଫୁରତି ସ୍ଫଟିକାଂଶୁଵତ୍
ଏହି ଭ୍ରମ ନାମକ ଶକ୍ତି, ଯାହା 'ଏହା ନାହିଁ, ଏହା ଅଛି' ବୋଲି ଭାବେ, କୌଣସି କାରଣ ଛଡ଼ା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ଯେପରି ଏକ ସ୍ଫଟିକ ମଧ୍ୟରେ କିରଣ ଝଲମଲ କରେ।
ଜଗଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯାତ୍ମନାତ୍ମୈଵ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵାତ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ତରଙ୍ଗକଣଜାଲେନ ପଯସୀଵ ପଯୋଘନମ୍
ଏହି ସଂସାର ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତି ରୂପେ ଅଛି, ସେଟି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ଯେପରି ଜଳ ଭିତରେ ତରଙ୍ଗ ଓ ଫୁଏଁ ମିଶି ଏକ ଜଳର ଦଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଶରୀରନାଶେନ କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମୃତଧୀର୍ ଭଵେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵ୍ଯତିରିକ୍ତଂ ହି ନ ଶରୀରାଦି ଵିଦ୍ଯତେ । ପଯସୋ ଵ୍ଯତିରେକେଣ ତରଙ୍ଗାଦି ଯଥାର୍ଣଵେ
ଶରୀର ନାଶ ହେଲେ କିପରି ମୃତ ମନ ବ୍ରହ୍ମା ହେବ? କାରଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଛଡ଼ା ଶରୀର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଳ ଛଡ଼ା ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଯଃ କଣୋ ଯା ଚ କଣିକା ଯା ଵୀଚୀ ଯସ୍ ତରଙ୍ଗକଃ । ଯଃ ଫେନୋ ଯା ଚ ଲହରୀ ତଦ୍ ଯଥା ଵାରି ଵାରିଣି
ଯେଉଁଠି ଏକ ବିନ୍ଦୁ, ଏକ କଣିକା, ଏକ ତରଙ୍ଗ, ଏକ ଲହରି, ଫେନ ବା ଉଠାଣ ଅଛି, ସେସବୁ ଯେପରି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ରୂପେ ଅଛି।
ଯୋ ଦେହୋ ଯା ଚ କଲନା ଯଦ୍ ଦୃଶ୍ଯଂ ଯୌ କ୍ଷଯାଵ୍ଯଯୌ । ଯେହା ଯା ରଚନା ଯୋ ଽର୍ଥସ୍ ତତ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି
ଯେହି ଦେହ, ଯେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଯେହି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେହି ନଶ୍ୱର କିମ୍ବା ଅନଶ୍ୱର, ଯେହି ପ୍ରୟାସ, ଯେହି ଗଠନ, ଯେହି ବସ୍ତୁ — ଏସବୁ ଏକେ ଭଳି ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସଂସ୍ଥାନରଚନା ଚିତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଣଃ କନକାଦ୍ ଇଵ । ନାନ୍ଯରୂପା ଵିମୂଢାନାଂ ମୁଧୈଵ ଦ୍ଵିତ୍ଵଭାଵନମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ଗଠନଗୁଡିକ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ, ସୁନାର ଗହଣା ଭଳି; ଦ୍ୱିତୀୟତାର ଭାବ କେବଳ ଭ୍ରମିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ମନୋ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଅହଙ୍କାରସ୍ ତନ୍ମାତ୍ରାଣୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ । ବ୍ରହ୍ମୈଵ ସର୍ଵଂ ନାନ୍ଯାତ୍ମ ସୁଖଦୁଃଖାଦି ଵିଦ୍ଯତେ
ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଅହଂକାର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ — ସବୁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ଏହା ଛଡ଼ା ସୁଖ-ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ସୋ ଽହମ୍ ଅଯଂ ଚ ତ୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯାଦ୍ଯର୍ଥୋତ୍ଥଯା ଗିରା । ଶବ୍ଦଃ ପ୍ରତିଶ୍ରଵେଣାଦ୍ରାଵ୍ ଇଵାତ୍ମାତ୍ମନି ଜୃମ୍ଭତେ
‘ଏହି ମୁଁ’, ‘ଏହି ତୁମେ’ ଭଳି ଅର୍ଥରୁ ଉପଜିଥିବା ଶବ୍ଦ, ପାହାଡ଼ରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଭଳି, ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାକୁ ବିସ୍ତାର କରେ।