ଏତାଵଦ୍ ଏଵାଵିଦ୍ଯା ଯନ୍ ନେଦଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ନିଶ୍ଚଯଃ । ଏତଦ୍ ଏଵ କ୍ଷଯୋ ଯସ୍ ସ୍ଯାଦ୍ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ନିଶ୍ଚଯଃ
ଅଜ୍ଞାନ କେବଳ ଏତିକି: 'ଏହା ବ୍ରହ୍ମା ନୁହେଁ' ଭାବର ନିଶ୍ଚୟ; ଏହାର ଶେଷ ହେଉଛି: 'ଏହା ବ୍ରହ୍ମା' ଭାବର ନିଶ୍ଚୟ।
ଘଟପଟଶକଟାଵଭାସଜାଲଂ ନ ଵିଭୁର୍ ଇତୀତ୍ଯ୍ ଉଦିତେହ ସା ତ୍ଵ୍ ଅଵିଦ୍ଯା । ଘଟପଟଶକଟାଵଭାସଜାଲଂ ଵିଭୁର୍ ଇତି ଚେଦ୍ ଗଲିତୈଵ ସା ତ୍ଵ୍ ଅଵିଦ୍ଯା
ଘଟ, ପଟ, ଶକଟ ଓ ଏହାର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟଗୁଡିକୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ନୁହେଁ ଭାବିଲେ ଏହା ଅଜ୍ଞାନ; ଯଦି ଏହି ଦୃଶ୍ୟଗୁଡିକୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭାବିବାକୁ ବୁଝିଲେ ତେବେ ଏହି ଅଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ପୁନଃ ପୁନର୍ ଇଦଂ ରାମ ପ୍ରବୋଧାର୍ଥଂ ମଯୋଚ୍ଯତେ । ଅଭ୍ଯାସେନ ଵିନା ସାଧୋ ନାଭ୍ଯୁଦେତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମଭାଵନମ୍
ରାମ, ଜାଗ୍ରତି ପାଇଁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଏହି କଥା କହୁଛି: ଅଭ୍ୟାସ ଛଡ଼ି ଆତ୍ମାର ଅନୁଭୂତି ଆସିନଥାଏ, ମହାନ ଜନ।
ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଏତଦ୍ ବଲଵଦ୍ ଅଵିଦ୍ଯେତରନାମକମ୍ । ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତପ୍ରୌଢଂ ନୂନଂ ସ୍ଥିତିମ୍ ଉପାଗତମ୍
ଏହି ଅଜ୍ଞାନ, ଯାହାକୁ 'ଅବିଦ୍ୟା' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶତାଧିକ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଏହା ଗଢ଼ିଯାଇଛି।
ସବାହ୍ଯାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ସର୍ଵୈର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈର୍ ଅନୁଭୂଯତେ । ଭାଵାଭାଵେଷୁ ଦେହସ୍ଯ ତେନାତିଘନତାଂ ଗତମ୍
ଏହି ଅଜ୍ଞାନ ଦେହ ଥିଲେ କି ନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ; ଏହିପରି ଏହା ଅତି ଗଢ଼ି ହୋଇଯାଇଛି।
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣାମ୍ ଅଗୋଚରମ୍ । ସତ୍ତାଂ କେଵଲମ୍ ଆଯାତି ମନଷ୍ଷଷ୍ଠେନ୍ଦ୍ରିଯକ୍ଷଯେ
କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅପରିଚୟ; ଏହା କେବଳ ମନ ଓ ଛଅଟି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଏକା ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଆସେ।
ପ୍ରୋଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯଜାଶ୍ ଶକ୍ତୀର୍ ଯତ୍ ସ୍ଥିତଂ ତତ୍ କଥଂ କିଲ । ଯାତି ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଂ ଜନ୍ତୋଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷାତୀତଵୃତ୍ତିମତ୍
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜନିତ ଶକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ଯେଉଁଠି କିଛି ଅଛି, ସେଥିରେ ଜଣେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଅନୁଭବ ଅତିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ, କେମିତି ସେଠି ଦେଖାଯିବ?
ନିତ୍ଯମ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଏଵାତସ୍ ସ୍ଵଭ୍ଯସ୍ତଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ । ନ କଦାଚନ ଵିଜ୍ଞାନମ୍ ଇହ ଵାମୁତ୍ର ଵାନଘ
ଏହିପରି, ସବୁ ଦେହୀମାନେ ସବୁବେଳେ ଅଜ୍ଞାନକୁ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି; ଏଠାରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ କେବେ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନା, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଅଵିଦ୍ଯାଭାଗେନ ପ୍ରଧାନେନେତରଂ ଦହେତ୍ । ତାଵଦ୍ ଯାଵନ୍ ମିଥୋଘର୍ଷାତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଶାମ୍ଯେଚ୍ ଛିଵଂ ଭଵେତ୍
ତେଣୁ, ଜେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଅଧିକ ଥାଏ, ସେଠି ଅଜ୍ଞାନକୁ ପୁଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଘର୍ଷଣ ହେଇ, ସେ ନିଜେ ଶାନ୍ତିରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ନ ହ୍ଯ୍ ଅଭ୍ଯାସଂ ଵିନା କିଞ୍ଚିତ୍ ଫଲଦଂ ଭଵତି କ୍ଵଚିତ୍ । ଯଦ୍ ଯଦ୍ ଆସାଦ୍ଯତେ ଯତ୍ର ତଦ୍ ଅଭ୍ଯାସତରୋଃ ଫଲମ୍
ଅଭ୍ୟାସ ବିନା କେଉଁସି କାମରେ କେବେଉଁ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ; ଯାହା କିଛି ମିଳେ, ସେ ସବୁ ଅଭ୍ୟାସ ଗଛର ଫଳ।
ଅଵିଦ୍ଯାଂ ସୁଚିରାଭ୍ଯସ୍ତାଂ ପ୍ରରୂଢାମ୍ ଅପି ଯତ୍ନତଃ । ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଦୃଢାଭ୍ଯାସାଦ୍ ଅନୁଦ୍ଵେଗାଚ୍ ଛମଂ ନଯେତ୍
ଯେପରିକି ଅଜ୍ଞାନ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇଥିବା ଓ ଗଭୀର ଭାବେ ଜଡିତ ହୋଇଥିବା ସତ୍ୱେ, ନିଜକୁ ଜାଣିବାର ଦୃଢ଼ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଅଚଞ୍ଚଳ ମନରେ ଏହାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵମ୍ ଅଵିଦ୍ଯାଲତାମ୍ ଏତାଂ ପ୍ରରୂଢାଂ ହୃଦଯଦ୍ରୁମେ । ଜ୍ଞାନାଭ୍ଯାସଵିଲାସାସିପାତେନ ଚ୍ଛିନ୍ଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧଯେ
ତୁମେ ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଭାବେ ଜଡିଥିବା ଏହି ଅଜ୍ଞାନର ଲତାକୁ, ଜ୍ଞାନର ଅଭ୍ୟାସ ମାଧ୍ୟମରେ ଖେଳୁଥିବା ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଉ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ମିଳିପାରିବ।
ଯଥା ଵିହରତି ଜ୍ଞାତଜ୍ଞେଯୋ ଜନକଭୂପତିଃ । ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଘନାଭ୍ଯାସସ୍ ତଥା ଵିହର ରାଘଵ
ଯେପରି ରାଜା ଜନକ ଯାହା ଜାଣିବା ଉଚିତ ତାହାକୁ ଜାଣି ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେପରି ରାଘବ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ଜାଣିବାର ଦୃଢ଼ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ବାସ କର।
ନିଶ୍ଚଯୋ ଯୋ ମରୁତ୍ତସ୍ଯ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵିଚାରଣେ । ଜାଗ୍ରତସ୍ ତିଷ୍ଠତୋ ଵାପି ତଜ୍ ଜ୍ଞାନଂ ତେନ ସତ୍ଯତା
ମରୁତ୍ତଙ୍କର ଯେଉଁ ନିଶ୍ଚୟ କାହିଁକି କଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କଣ ନୁହେଁ, ସେଠି ଜାଗ୍ରତ ବା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହେ।
ନିଶ୍ଚଯେନ ହରିର୍ ଯେନ ଵିଵିଧାଚାରକାରଣାତ୍ । ଯୋନିଷ୍ଵ୍ ଅଵତରତ୍ଯ୍ ଉର୍ଵ୍ଯାଂ ତତ୍ ତଜ୍ଜ୍ଞତ୍ଵମ୍ ଉଦାହୃତମ୍
ଯେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ହରି ନାନା କାରଣରେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମରେ ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି, ସେଇ ଜ୍ଞାନକୁ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନିଶ୍ଚଯୋ ଯସ୍ ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ କାନ୍ତଯା ସହ ତିଷ୍ଠତଃ । ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵାପ୍ଯ୍ ଅରାଗସ୍ଯ ସ ତେ ଭଵତୁ ରାଘଵ
ଯେ ସଂକଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ସହିତ ବସିଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ରାଗ ନଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ହେ ରାଘବ, ସେଇ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ପାଉ।
ଯୋ ନିଶ୍ଚଯସ୍ ସୁରଗୁରୋର୍ ଵାକ୍ପତେର୍ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ଚ । ଦିଵାକରସ୍ଯ ଶଶିନଃ ପଵନସ୍ଯାନଲସ୍ଯ ଚ
ଯେ ସଂକଳ୍ପ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁ, ବାଣୀର ମାଲିକ, ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶଜ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଅଛି—
ନାରଦସ୍ଯ ପୁଲସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ମମ ଵାଙ୍ଗିରସସ୍ ତଥା । ପ୍ରଚେତସୋ ଭୃଗୋଶ୍ ଚୈଵ କ୍ରତୋର୍ ଅତ୍ରେଶ୍ ଶୁକସ୍ଯ ଚ
ନାରଦ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ମୁଁ, ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତାସ, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ଅତ୍ରି ଓ ଶୁକଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଯେପରି—
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଦେଵଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରରାଜର୍ଷୀଣାଂ ଚ ରାଘଵ । ଯୋ ନିଶ୍ଚଯୋ ଽନ୍ତର୍ମୁକ୍ତାନାଂ ଜୀଵତାଂ ତେ ଭଵତ୍ଵ୍ ଅସୌ
ହେ ରାଘବ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମହାମୁନି ଓ ରାଜାମୁନିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ କାଳରେ ମନରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ୱାସ ତୁମର ହେଉ।
ଯେନୈତେ ଭଗଵନ୍ ଵୀରା ନିଶ୍ଚଯେନ ମହାଧିଯଃ । ଵିଶୋକାସ୍ ସଂସ୍ଥିତାସ୍ ତଂ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପ୍ରବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି ସାହସୀ ଓ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କେଉଁ ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଅବିଚଳ ରହିଛନ୍ତି? ମୋତେ ସେଥିର ସତ୍ୟ କଥା କହ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ରାଜପୁତ୍ର ମହାବାହୋ ଵିଦିତାଖିଲଵେଦ୍ଯ ହେ । ସ୍ଫୁଟଂ ଶୃଣୁ ଯଥାପୃଷ୍ଟମ୍ ଅଯମ୍ ଏତେଷୁ ନିଶ୍ଚଯଃ
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଶୁଣ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ଅଛି।
ଯଦ୍ ଇଦଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଆଭୋଗି ଜଗଜ୍ଜାଲଂ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ । ତତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଅମଲଂ ବ୍ରହ୍ମ ବୃଂହଯେତ୍ଥଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଗବିଷୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଗତ୍ର ଯେଉଁ କିଛି ଅଛି, ସେ ସବୁ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମ ଦିଗ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଭୁଵନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭୂତପରମ୍ପରା । ବ୍ରହ୍ମାହଂ ବ୍ରହ୍ମ ମଚ୍ଛତ୍ରୁର୍ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ମିତ୍ରବାନ୍ଧଵାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଦିଗ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଖଳା। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୋର ଶତ୍ରୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ମୋର ବନ୍ଧୁ-ପରିବାର ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା।
ବ୍ରହ୍ମ ଖାନିଲତେଜାଂସି ବ୍ରହ୍ମ ଭୂମିର୍ ଜଲାଦି ଵା । ବ୍ରହ୍ମ କାଲତ୍ରଯଂ ତଚ୍ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଏଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା ଭୂମି, ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟ ସବୁ। ବ୍ରହ୍ମା ତିନି ବେଳର ସମୟ, ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମାରେ ଅଛି।
ତରଙ୍ଗମାଲଯାମ୍ଭୋଧିର୍ ଯଥାତ୍ମନି ଵିଵର୍ଧତେ । ତଥା ପଦାର୍ଥଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯେତ୍ଥମ୍ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଵର୍ଧତେ
ଯେପରି ତରଙ୍ଗର ମାଳା ସହିତ ସମୁଦ୍ର ନିଜ ଭିତରେ ବଢ଼େ, ସେପରି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଧନ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ଗୃହ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ବ୍ରହ୍ମ ଭୁଜ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣା । ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ବୃଂହାଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତ୍ଯୈଵ ବୃଂହତି
ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଧରେ, ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭୋଗ କରେ। ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାର ଶକ୍ତିରେ।
ବ୍ରହ୍ମ ମଚ୍ଛତ୍ରୁରୂପଂ ଚେଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ମେ ପ୍ରିଯକୃଦ୍ ଯଦି । ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ଶ୍ଲିଷ୍ଟଂ କିମ୍ ଅନ୍ଯତ୍ କସ୍ଯ କିଂ କୃତଂ
ଯଦି ବ୍ରହ୍ମ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମ ମୋତେ ଉପକାର କରେ, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତାରେ ରହିଛି — ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, କିଏ କାହାକୁ କଣ କରିଛି?
ରାଗାଦୀନାମ୍ ଅଵସ୍ତୂନାଂ କଲ୍ପିତାନାଂ ଖଵୃକ୍ଷଵତ୍ । ଅସଙ୍କଲ୍ପନନଷ୍ଟାନାଂ କଃ ପ୍ରସଙ୍ଗୋ ଽତ୍ର ଵର୍ଧନେ
ରାଗ ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଭାବଗୁଡିକ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏଗୁଡିକ ମନରେ ଏକ କଳ୍ପନା, ଆକାଶରେ ଗଛ ଦେଖିବା ପରି। ଏହି କଳ୍ପନାଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଏମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧିରେ କିପରି ଜଡିତି ରହିପାରିବ?
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଏଵ ହି ସର୍ଵସ୍ମିଂଶ୍ ଚଲନସ୍ପନ୍ଦନାଦିକମ୍ । ସ୍ଫୁରତି ବ୍ରହ୍ମ ସକଲଂ ସୁଖିତାଦୁଃଖିତେ କୁତଃ
ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ କମ୍ପନ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ — ତେବେ କାହା ପାଇଁ ସୁଖ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ କେଉଁଠି?
ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂଵେତ୍ତୃ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ସ୍ଫୁରତି ବ୍ରହ୍ମଣି ବ୍ରହ୍ମ ନାଯମ୍ ଅସ୍ତୀତରାତ୍ମକଃ
ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯାଉଛି, ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ବ୍ରହ୍ମ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ — ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ୱରୂପ ନାହିଁ।