ଅନ୍ଯଶ୍ ଚ ଚୌର ସମ୍ବନ୍ଧୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽର୍ଧସମଯୋର୍ ଅପି । ଏକାଵଯଵଵୈଚିତ୍ର୍ଯାଦ୍ ଯଥା ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସଯୋର୍ ଇହ
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଧରଣର ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ଯେପରି ଏକ ଅଂଗର ବିଶେଷତା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସଂସାରରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ହୁଏ।
କିଞ୍ଚିଦନ୍ଯତଯା ଚୈଵ ସଲିଲକ୍ଷୀରଯୋର୍ ଇଵ । ଅଥ ଵା ଵାରିମଧୁନୋର୍ ମଧୁନୋର୍ ଇଵ ଚିତ୍ରଯୋଃ । ପାଣ୍ଡୁରାରୁଣଯୋର୍ ଵାପି ତେଜସୋର୍ ଅରୁଣାର୍କଯୋଃ
ପାଣି ଓ ଦୁଧ, କିମ୍ବା ପାଣି ଓ ମଧୁ, କିମ୍ବା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ମଧୁ, କିମ୍ବା ଧଳା ଓ ଲାଲ ଆଲୋକ, କିମ୍ବା ଲାଲ ରବି ଓ ତାହାର କିରଣ — ଏମିତି କିଛି ଭିନ୍ନତା ଅଛି।
ମନୋମନନନିର୍ମାଣକଲାତୀତାତ୍ମନାତ୍ମନା । ଈଦୃଶୋ ଽପି ନ ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ତଵେନ୍ଦ୍ରିଯଗଣାଣୁନା
ତଥାପି, ମନ, ଚିନ୍ତା ଓ କଳ୍ପନାର ସମସ୍ତ ଖେଳଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ତୁମ ଆତ୍ମା ଓ ତୁମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ — ଏହି ଦୁଇଁଠାରେ କୌଣସି ସଂଯୋଗ ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ଚୌର ସମ୍ବନ୍ଧୋ ଯୋ ଽତ୍ଯନ୍ତାସମଯୋର୍ ଅପି । ଯଥେହ କାଷ୍ଠଜତୁନୋସ୍ ତଥା ପୁରୁଷଦନ୍ତିନୋଃ
ଏଠି ଆଉ ଏକ ପ୍ରକାର ସଂଯୋଗ ଅଛି, ଯେପରି ଚୋର ଓ ଚୋରା ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ; ଏହା ଏଠି କାଠର ହାତୀ ଓ ସତ୍ୟ ହାତୀ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି।
ତାଦୃଶୋ ଽପି ନ ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ତଵେନ୍ଦ୍ରିଯଗଣାଣୁନା । ମନୋମନନନିର୍ମାଣକଲାତୀତାତ୍ମନାତ୍ମନା
ତଥାପି, ମନ, ଚିନ୍ତା ଓ କଳ୍ପନାର ସମସ୍ତ ଖେଳଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ତୁମ ଆତ୍ମା ଓ ତୁମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ — ଏହି ଦୁଇଁଠାରେ ଏପରି ସଂଯୋଗ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯୋ ବୀଜାଙ୍କୁରନ୍ଯାଯେ ପିତୃପୁତ୍ରକ୍ରମେ ତଥା । କାର୍ଯକାରଣରୂପୋ ଽପି ନ ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ତଵାତ୍ମନା
ଅନ୍ୟ ଏକ ଯୋଗ ହେଉଛି ବୀଜ ଓ ଅଂକୁର ଭଳି, କିମ୍ବା ବାପା ଓ ପୁଅ ମଧ୍ୟରେ ଯେମିତି ସମ୍ପର୍କ ରହିଥାଏ, କାରଣ ଓ ପରିଣାମ ଭଳି ଯେଉଁ ସମ୍ପର୍କ ଦେଖାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରକାର ସମ୍ପର୍କ ତୁମେ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା, ସେଥିପାଇଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯୋ ଽପି କଲନାମାତ୍ରସଙ୍କେତରଚିତୋ ଭଵେତ୍ । ତଵାହଂ ତ୍ଵଂ ମମେତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ନିଶ୍ଚଯେନ କିଲ ଦ୍ଵଯୋଃ
ଅନ୍ୟ ଏକ ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ, ଯେଉଁଠାରେ 'ମୁଁ ଏହି', 'ଏହା ମୋର' ଭାବରେ ମନ ଭିତରେ ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଲୋକେଷ୍ଵ୍ ଆଧାରାଧେଯତାଦଯଃ । ସମ୍ଭଵନ୍ତୀହ ସମ୍ବନ୍ଧାସ୍ ସୁଷ୍ଠୁ ସମ୍ବନ୍ଧକାରିଣାମ୍
ଏହି ସଂସାରରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି, ଯେପରିକି ଆଧାର ଓ ଆଧାରିତ ଭଳି; ଏମିତି ଅନେକ ସମ୍ପର୍କ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପର୍କରେ ବନ୍ଧିତ।
ମନୋମନନନିର୍ମାଣକଲାତୀତାତ୍ମନାଣୁନା । ତଥାପି ନୈଵ ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ତଵେନ୍ଦ୍ରିଯଗଣାତ୍ମନା
ତଥାପି, ମନ, ଚିନ୍ତା ଓ କଳ୍ପନା ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମ ଆତ୍ମାର ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜସ୍ୱ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ।
ଆତ୍ମନା ଭଵତଃ କୋ ଽଯଂ ଘୋରସ୍ ସଂସାରଦୁଃଖଦଃ । ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ସ୍ଯାଦ୍ ଵଦାସ୍ମାଭିର୍ ଯୋ ନ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ତୁମେ କହ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଃଖ ମିଳେ, ଏହି ସମ୍ପର୍କ କଣ? ଆମେ ତ ଏହିପରି କୌଣସି ବନ୍ଧନ ତୁମ ଆତ୍ମା ସହିତ ଦେଖୁନାହିଁ, ନାହିଁ ଅନୁଭବ କରୁ।
ନାସୌ ସୁସମନିର୍ମାଣୋ ନ ଚାର୍ଧସମନିର୍ମିତିଃ । ନ ଵିଲକ୍ଷଣନିର୍ମାଣସ୍ ସମ୍ବନ୍ଧଃ କ ଇଵେଦୃଶଃ
ଏହି ସମ୍ପର୍କ ନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତିଆରି, ନ ଅର୍ଧ ଭାଗରେ ତିଆରି, ଏହା ଅଲଗା ପ୍ରକାରର କିଛି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ—ତେବେ ଏହିପରି ସମ୍ପର୍କ କିପରି ହେବ?
ଶଶମସ୍ତକଶୃଙ୍ଗେଣ ରସାଯନମଯଶ୍ ଶଶୀ । କଥଂ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଯତେ ସାଧୋ ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନ୍ ଅସତା କିଲ
ଖରାଗୋଷ୍ଠୀର ଶିରରେ ଥିବା ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରର ଅମୃତ କିପରି ମିଶିପାରିବ? ହେ ସଜ୍ଜନ, ସତ୍ୟ କେବେ ଅସତ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇପାରିବ କି?
ନିତ୍ଯଂ ସଦସତୋର୍ ଐକ୍ଯଂ କଥମ୍ ଅକ୍ଷଗଣାତ୍ମନୋଃ । ପ୍ରକାଶଜଡଯୋର୍ ମୂର୍ଖ ସକଲଙ୍କାକଲଙ୍କଯୋଃ
ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜଡ, ନିର୍ମଳ ଓ ମଳିନ, ଦୋଷହୀନ ଓ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ—ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଏକତା ହୋଇପାରିବ କି?
ଦ୍ଵଯୋର୍ ଵାପ୍ଯ୍ ଅସତୋର୍ ଏଵଂ ସଙ୍ଗସ୍ ସମ୍ଭଵତୀହ କଃ । ଶଶମସ୍ତକଶୃଙ୍ଗାଦ୍ରିଶିଲାଶକଲଯୋର୍ ଇଵ
ଯେପରି ଖରାଗୋଷ୍ଠୀ ଉପରେ ପାହାଡ଼ ଶିଖର କିମ୍ବା ପାଥର ଟୁକୁଡ଼ା ସହିତ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ସେପରି ଦୁଇଟି ଅସତ୍ୟ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁସି ଯୋଗ ହେବା କେମିତି ସମ୍ଭବ?
ଶୃଣ୍ଵ୍ ଇମଂ ନିଶ୍ଚଯଂ ଚିତ୍ତ ସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ମଯୋଚ୍ଯତେ । ଆତ୍ମନା ତଵ ସମ୍ବନ୍ଧସ୍ ସ୍ଵପ୍ନେଷ୍ଵ୍ ଅପି ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ମନ, ଏହି ନିଶ୍ଚିତ ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣ; ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି, ସେଠି ସତ୍ୟ ଅଛି—ତୋର ଆତ୍ମା ସହ କୌଣସି ଦ୍ୱିତୀୟ ବସ୍ତୁର ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଦ୍ ଅନାତ୍ମମଯଂ ତଚ୍ ଚ ନ ସମ୍ଭଵତି କୁତ୍ରଚିତ୍ । ଆତ୍ମନସ୍ ସର୍ଵରୂପତ୍ଵାତ୍ ତେନ ତ୍ଵଂ ନାସି ଚିତ୍ତକ
ଯାହା ଆତ୍ମା ନୁହେଁ, ସେଠି କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତାହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ; କାରଣ ଆତ୍ମା ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ। ଏହିଯୋଗୁଁ, ମନ, ତୁମେ ମନ ନୁହଁ।
ଚିତ୍ତ ଚେତ୍ଯଵିମୁକ୍ତେଯଂ ଜଗଜ୍ଜାଲଵିଜୃମ୍ଭିତୈଃ । ଅହଂ ତ୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯାଦିମଯୀ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ତୈଵ ଵଲ୍ଗତି
ମନ ଓ ତାହାର ବିଷୟରେ ଯେଉଁ ଜଗତ ଚିତ୍ର ଫେଲାଯାଏ, ସେଟି କେବଳ 'ମୁଁ', 'ତୁମେ' ଇତ୍ୟାଦି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ମାତ୍ର ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ସକଲକଲ୍ପନଯା ସ୍ଵସମୁତ୍ଥଯା ପରିଵୃତୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅଭିତଶ୍ ଚ ଵିଵର୍ଜିତଃ । ତଵ ନ ସଙ୍ଗମ୍ ଉପୈତି ଶଠାକୃତେ ହତମନସ୍ ସକଲାମଲଦୃଗ୍ ଵିଭୁଃ
ତୁମେ ନିଜର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର କଳ୍ପନାରେ ଚାରିପାଖରୁ ଘିରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛୁଁଇ ନାହାଁ। ହେ ଚତୁର ମନ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମଳରୁ ମୁକ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ସହିତ ସ୍ୱାଧୀନ ଅଛ।
ଵୀତହଵ୍ଯୋ ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ ଵିନ୍ଧ୍ଯାଦ୍ରୌ କନ୍ଦରୋଦରେ । କ୍ଷୁରାଗ୍ରଶିତଯା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଭୂଯଶ୍ ଚେଦଂ ଵ୍ଯଚାରଯତ୍
ବିତହବ୍ୟ, ଯିଏ ମହାନ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ ରହି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ପୁଣିଥରେ ଏହି ଭାବନା କଲେ।
ମୂର୍ଖେନ୍ଦ୍ରିଯଗଣାଶେଷେ ସମଗ୍ରରଚନାନ୍ଵିତେ । ସର୍ଵସଙ୍କଲ୍ପଵଲିତେ ସର୍ଵାଙ୍କୁରପରାଵୃତେ
ମୂର୍ଖ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ, ସମଗ୍ର ଗଠନ ସହିତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଯାଇଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାଗୃତିର ଅଙ୍କୁରରୁ ଦୂରେ ହଟିଯାଇଛି।
ସମଗ୍ରପରିଵାରେ ଽସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵନାଶେ ତଵୋତ୍ଥିତେ । ନୂନମ୍ ଏଵାଭ୍ଯୁଦେତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମା ତମସୀଵ କ୍ଷତେ ରଵିଃ
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ସମସ୍ତ ସହଚର ଏକଠା ହୋଇଯିବା ସହିତ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ତୁମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ବେଳେ, ନିଶ୍ଚୟ ଆତ୍ମା ଉଦୟ ହେବ, ଯେପରି ଅନ୍ଧକାର ଭେଦି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
ନିତ୍ଯୋଦିତୋ ଽପି ଭଵତୋ ନୋଦେତି ପରମେଶ୍ଵରଃ । ରଵିର୍ ଅନ୍ଧେକ୍ଷଣସ୍ଯେଵ ଵାସନାଵଲିତାତ୍ମନଃ
ସର୍ବଦା ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଉନାହାନ୍ତି, ଯେପରି ଅନ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏନାହିଁ; କାରଣ, ମନ ଉପରେ ପୂର୍ବସଂସ୍କାରର ଆବରଣ ରହିଛି।
ଵାସନାମଲସଂଶାନ୍ତୌ ତ୍ଵଂ ସମୂଲଂ ଵିନଶ୍ଯସି । ତତଃ ପ୍ରକଟତାମ୍ ଏତି ବ୍ରହ୍ମ ବୃଂହିତଚିଦ୍ଘନମ୍
ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବସଂସ୍କାରର ମଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ମୂଳସହିତ ନଶ୍ଟ ହେଉଛ; ତାପରେ ଅପାର ଚେତନାର ରୂପରେ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ବନ୍ଧୋ ହି ଵାସନାମାତ୍ରଂ ତତ୍କ୍ଷଯୋ ମୋକ୍ଷ ଉଚ୍ଯତେ । ଵାସନାରଜ୍ଜୁଵିଚ୍ଛେଦଵିଲାସେନୋଦିତୋ ଭଵ
ବନ୍ଧନ କେବଳ ପୂର୍ବସଂସ୍କାର ମାତ୍ର; ସେଗୁଡ଼ିକର ନାଶକୁ ମୁକ୍ତି କୁହାଯାଏ। ପୂର୍ବସଂସ୍କାରର ରସି କଟିଯିବା ସହଜରେ ନିଜର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଲୀ ଵିଭୌ ଦୃଷ୍ଟେ କ୍ଷୀଯତେ ସହଵାସନା । ଆନ୍ଧ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପନା କାଲେ ନାନ୍ଧ୍ଯକ୍ଷଯ ଇଵୋଦିତେ
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଓ ପୂର୍ବସଂସ୍କାର ସହିତ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ଧତାର କଳ୍ପନା ରହିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧତା ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଆତ୍ମଲାଭେ କ୍ଷଯଂ ଯାତି ମନଷ୍ଷଷ୍ଠେନ୍ଦ୍ରିଯାଵଲୀ । ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଵଲିନାଶେ ଚ ସ୍ଵାତ୍ମନାତ୍ମୋପଲଭ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ପାଇଯାଯିବ, ମନ ଓ ଛଅଟି ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଶୃଙ୍ଖଳା ଶେଷ ହୋଇଯାଏ; ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଏହି ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଙ୍ଗ ହେଲେ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ସତତଂ ଶ୍ରେଯସେ ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵଯମ୍ ଏଵ ସମାଚରେତ୍ । ଆତ୍ମଲାଭେନ୍ଦ୍ରିଯଵଶାଵ୍ ଅଭ୍ଯାସେନୈଵ ସିଧ୍ଯତଃ
ସର୍ବଦା ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇଟି ଜିନିଷକୁ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ—ନିଜ ସ୍ୱରୂପର ଲାଭ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିବା; ଏହି ଦୁଇଟି କେବଳ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ସାଧ୍ୟ ହୁଏ।
ସ୍ଵଯଂ ଗୁଣସମାହାରଃ କ୍ଷୀଯତେ ଦୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମନି । ଶାର୍ଵରୋ ଭୂତସଂରମ୍ଭୋ ଦିଵାକର ଇଵୋଦିତେ
ଯେତେବେଳେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେଖାଯାଏ, ଗୁଣମାନଙ୍କର ଏକତ୍ରିକରଣ ସ୍ୱତଃ କ୍ଷୟ ହୁଏ; ଯେପରି ରାତିର ଅନ୍ଧାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଅପସାରିଯାଏ।
ଯସ୍ମିନ୍ ଦୃଷ୍ଟେ କ୍ଷଯଂ ଯାତି ଯସ୍ ସ ତେନ ସତା କ୍ଷଯୀ । କଥଂ ସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ଆଯାତି ଚେତନେନ ଜଡାତ୍ମକଃ
ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ କିଛି ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଏହି ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବା ଜିନିଷ ମିଶିଯାଏ; ଜଡ଼ ସ୍ୱଭାବର ଯେଉଁଠି ଚେତନା ନାହିଁ, ସେଠାରେ କିପରି ଚେତନା ସହ ସମ୍ପର୍କ ହୋଇପାରିବ?
ପ୍ରକାଶସ୍ଯାପ୍ରକାଶେନ ଶୀତଲେନୋଷ୍ଣରୂପିଣଃ । ଜୀଵତା ପ୍ରମୃତସ୍ଯେଵ ନ ସମ୍ଭଵତି ସଙ୍ଗମଃ
ଯେପରି ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାର, ଶୀତଳତା ଓ ଉଷ୍ଣତା, ବା ଜୀବନ୍ତ ଓ ମୃତ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ମିଶଣ ହୋଇପାରେନି, ସେପରି ଏମିତି ସଂଯୋଗ କେବେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।