ଯଥା ଶୌକ୍ଲ୍ଯହିମେ ରାମ ତିଲତୈଲଲଵୌ ଯଥା । ଯଥା କୁସୁମସୌଗନ୍ଧ୍ଯେ ତଥୌଷ୍ଣ୍ଯଦହନୌ ଯଥା
ରାମ, ଯେପରି ହିମରେ ଧଳା ରଙ୍ଗ ଅଛି, ତିଳରେ ତେଲ ଅଛି, ଫୁଲରେ ସୁଗନ୍ଧ ଅଛି, ଅଗ୍ନିରେ ତାପ ଅଛି, ସେପରି—
ରଘୁନନ୍ଦନ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଟୌ ଚିତ୍ତସ୍ପନ୍ଦୌ ତଥୈଵ ହି । ଅଭିନ୍ନୌ କେଵଲଂ ମିଥ୍ଯା ଭେଦଃ କଲ୍ପିତ ଏତଯୋଃ
ରଘୁବଂଶର ନନ୍ଦନ, ମନ ଓ ମନର କମ୍ପନ ଦୁଇଟି ଏକାଠି ଏମିତି ମିଶିଛି; ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଭେଦ ଦେଖାଯାଏ, ସେ ମାନସିକ ଭାବନା, ସତ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଚିତ୍ତଚିତ୍ତପରିସ୍ପନ୍ଦପକ୍ଷଯୋର୍ ଏକସଙ୍କ୍ଷଯେ । ସ୍ଵଯଂ ଗୁଣଗୁଣିସ୍ଥିତ୍ଯା ନଶ୍ଯତୋ ଦ୍ଵୌ ନ ସଂଶଯଃ
ମନ କିମ୍ବା ମନର କମ୍ପନ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଏକଟି ଶେଷ ହେଉଛି, ଦୁଇଟି ନିଜେ ନିଜେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦ୍ଵୌ କ୍ରମୌ ଚିତ୍ତନାଶସ୍ଯ ଯୋଗୋ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ରାଘଵ । ଯୋଗସ୍ ତଦ୍ଵୃତ୍ତିରୋଧୋ ହି ଜ୍ଞାନଂ ସମ୍ଯଗଵେକ୍ଷଣମ୍
ହେ ରାଘବ, ମନର ବିଲୟ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଉପାୟ ଅଛି — ଏକଟି ହେଉଛି ଯୋଗ, ଆଉ ଅନ୍ୟଟି ହେଉଛି ଜ୍ଞାନ। ଯୋଗ ମାନେ ମନର କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ଅଟକାଇବା, ଜ୍ଞାନ ମାନେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝିବା।
କଯା କୀଦୃକ୍ଷଯା ଵୃତ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାଣାପାନନିବଦ୍ଧଯା । ଯୋଗନାମ୍ନ୍ଯା ମନଶ୍ ଶାନ୍ତିମ୍ ଏତ୍ଯ୍ ଅନନ୍ତସୁଖପ୍ରଦାମ୍
କେମିତି ଉପାୟରେ, କେମିତି ପ୍ରୟାସରେ, କେମିତି କ୍ରିୟାରେ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନକୁ ନିୟମିତ କରି ଯୋଗ ନାମରେ ମନ ଶାନ୍ତିକୁ ପାଇଥାଏ, ଯାହା ଅନେକ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ?
ଦେହେ ଽସ୍ମିନ୍ ଦେହନାଡୀଷୁ ଵାତସ୍ ସ୍ଫୁରତି ଯୋ ଽଭିତଃ । ସ୍ଖଦାସ୍ଵ୍ ଇଵ ଭୁଵୋ ଵାରି ସ ପ୍ରାଣ ଇତି କୀର୍ତିତଃ
ଏହି ଦେହରେ, ଦେହର ନାଡିଗୁଡିକରେ, ଯେଉଁ ବାୟୁ ସବୁଠି ଚଳିଥାଏ, ସେହି ବାୟୁକୁ 'ପ୍ରାଣ' ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ; ଭୂମିର ନାଡିଗୁଡିକରେ ଯେପରି ଜଳ ରହିଥାଏ, ସେପରି ଦେହରେ ପ୍ରାଣ ରହିଥାଏ।
ତସ୍ଯ ସ୍ପନ୍ଦଵଶାଦ୍ ଅନ୍ତଃ କ୍ରିଯାଵୈଚିତ୍ର୍ଯମ୍ ଈଯୁଷଃ । ଅପାନାଦୀନି ନାମାନି କଲ୍ପିତାନି କୃତାତ୍ମଭିଃ
ଏହି ବାୟୁର ଭିତରେ ଅନେକ ଚଳାପାଇଁ, ଆତ୍ମାକୁ ବୁଝିଥିବା ଲୋକେ ଏହାର କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ 'ଅପାନ' ଓ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।
ଆମୋଦସ୍ଯ ଯଥା ପୁଷ୍ପଂ ଶୌକ୍ଲ୍ଯସ୍ଯ ତୁହିନଂ ଯଥା । ତଥୈଷ ରଥ ଆଧାରଶ୍ ଚିତ୍ତସ୍ଯାଭିନ୍ନତାଂ ଗତଃ
ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଯେମିତି ଫୁଲ ସହ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ରହିଥାଏ, କିମ୍ବା ବରଫର ଧଳା ରଙ୍ଗ ବରଫ ସହ ଅଭିନ୍ନ ଭାବରେ ରହିଥାଏ, ସେହିପରି ଏହି ଯାନ (ପ୍ରାଣ) ମନର ଆଧାର ଭାବରେ ଅଭିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅନ୍ତଃପ୍ରାଣପରିସ୍ପନ୍ଦାତ୍ ସଙ୍କଲ୍ପକଲନୋନ୍ମୁଖୀ । ସଂଵିତ୍ ସଞ୍ଜାଯତେ ଯୈଷା ତଚ୍ ଚିତ୍ତଂ ଵିଦ୍ଧି ରାଘଵ
ମନ ଭିତରେ ପ୍ରାଣର କମ୍ପନ ଠାରୁ ଚେତନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଭାବନା ଓ ଧାରଣା ଗଠନ ପାଇଁ ପ୍ରବଣ ହୁଏ; ଏହିକୁ ମନ ଭାବେ ଜାଣ, ରାଘବ।
ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦଂ ଵିଦୁସ୍ ସ୍ପନ୍ଦଂ ତତ୍ସ୍ପନ୍ଦାଦ୍ ଏଵ ସଂଵିଦଃ । ଚକ୍ରାଵର୍ତଵିଧାଯିନ୍ଯୋ ଜଲସ୍ପନ୍ଦାଦ୍ ଇଵୋର୍ମଯଃ
ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରାଣର କମ୍ପନକୁ ଚେତନାର କମ୍ପନ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି; ଯେପରି ଜଳର କମ୍ପନରୁ ତରଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ପ୍ରାଣର କମ୍ପନରୁ ଚେତନାର ଚକ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରାଣପରିସ୍ପନ୍ଦମ୍ ଆହୁର୍ ଆଗମଭୂଷଣାଃ । ତସ୍ମିନ୍ ସଂରୋଧିତେ ନୂନମ୍ ଉପଶାନ୍ତଂ ଭଵେନ୍ ମନଃ
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା ଶିକ୍ଷକମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ମନ ପ୍ରାଣର କମ୍ପନ; ଯଦି ଏହାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅଟକାଯାଏ, ତେବେ ମନ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ମନସ୍ସ୍ପନ୍ଦୋପଶାନ୍ତ୍ଯାଯଂ ସଂସାରଃ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ । ସୂର୍ଯାଲୋକପରିସ୍ପନ୍ଦଶାନ୍ତୌ ଵ୍ଯଵହୃତିର୍ ଯଥା
ମନର ଅଶାନ୍ତି ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ଏହି ସଂସାର ଗୋଟେ ଶୁନ୍ୟତାରେ ଲିନ ହୋଇଯାଏ; ଯେପରି ଦିନର ଆଲୋକ ଅପସାରିଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବିକଳ ହୋଇଯାଏ।
ଅନିଶଂ ଚରତାଂ ଦେହଗେହେ ଗହନଗାମିନାମ୍ । ପ୍ରାଣାଦୀନାଂ ପରିସ୍ପନ୍ଦୋ ଵାଯୂନାଂ ରୋଧ୍ଯତେ କଥମ୍
ଏହି ଦେହର ଘରେ ନିରନ୍ତର ଚଳିଥିବା, ଗଭୀର ଭିତରେ ଯାଉଥିବା ପ୍ରାଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଗତିକୁ କିପରି ଅଟକାଯିବ?
ଶାସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜନସମ୍ପର୍କାଦ୍ ଵୈରାଗ୍ଯାଭ୍ଯାସଯୋଗତଃ । ଅନାସ୍ଥାଯାଂ କୃତାସ୍ଥାଯାଂ ପୂର୍ଵଂ ସଂସାରଵୃତ୍ତିଷୁ
ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଂଗ, ବିରାଗ୍ୟ ଓ ଯୋଗର ଅଭ୍ୟାସ, ପୂର୍ବରୁ ସଂସାରୀ ଚେଷ୍ଟାରୁ ମନ ହଟାଇବା ଦ୍ୱାରା—
ଯଥାଭିଵାଞ୍ଛିତଧ୍ଯାନାଚ୍ ଚିରମ୍ ଏକତଯୋଦିତାତ୍ । ଏତତ୍ତତ୍ତ୍ଵଘନାଭ୍ଯାସାତ୍ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱର ଅଭ୍ୟାସ ହେଲେ, ପ୍ରାଣର ଚଳାଚଳ ନିରୋଧ ହୁଏ।
ପୂରକାଦିନିଜାଯାମଦୃଢାଭ୍ଯାସାଦ୍ ଅଖେଦଜାତ୍ । ଏକାନ୍ତଧ୍ଯାନସଂଯୋଗାତ୍ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ନିଜ ଶ୍ୱାସ ନିଶ୍ୠଳ ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ଏକାନ୍ତ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଲେ, ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଚଳାଚଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଓଙ୍କାରୋଚ୍ଚାରଣପ୍ରାନ୍ତଶବ୍ଦତତ୍ତ୍ଵାନୁଧାଵନାତ୍ । ସୁଷୁପ୍ତେ ସଂଵିଦୋ ଜାତେ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶବ୍ଦର ମୂଳକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଏବଂ ଚେତନା ଗଭୀର ନିଦ୍ରାକୁ ପହଁଚିଲେ, ତେବେ ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଚଳାଚଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ରେଚକେ ନୂନମ୍ ଅଭ୍ଯସ୍ତେ ପ୍ରାଣେ ସ୍ଫାରଂ ଖମ୍ ଆଗତେ । ନ ସ୍ପୃଶତ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗରନ୍ଧ୍ରାଣି ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ନିଶ୍ୠଳ ଅଭ୍ୟାସରେ ଶ୍ୱାସ ବାହାରିବା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱାସ ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ତେବେ ଶ୍ୱାସ ଦେହର ନାଳିକାକୁ ଛୁଁଉ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଚଳାଚଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
କୁମ୍ଭକେ ପୂର୍ଵଵତ୍ କାଲମ୍ ଅନନ୍ତଂ ପରିତିଷ୍ଠତି । ଅଭ୍ଯାସାତ୍ ସ୍ତମ୍ଭିତେ ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଶ୍ୱାସ ରୋକିବାରେ, ପୂର୍ବର ପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ୱାସ ଅଟୁକି ରହିଥାଏ; ଅଭ୍ୟାସରେ ଶ୍ୱାସ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଚଳାଚଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ତାଲୁମୂଲଗତାଂ ଯତ୍ନାଜ୍ ଜିହ୍ଵଯାକ୍ରମ୍ଯ ଘଣ୍ଟିକାମ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵରନ୍ଧ୍ରଗତେ ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଜିହ୍ବା ତାଳୁର ମୂଳରେ ଘଣ୍ଟିକାକୁ ଚୁଇଁ ଧରେ, ଏବଂ ଶ୍ୱାସ ଉପର ରନ୍ଧ୍ରକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଶ୍ୱାସର ଗତି ଅଟକିଯାଏ।
ସମସ୍ତକଲନୋନ୍ମୁକ୍ତେ ନକିଞ୍ଚିନ୍ନାମ୍ନି ସୂକ୍ଷ୍ମଖେ । ଧ୍ଯାନାତ୍ ସଂଵିଦି ଲୀନାଯାଂ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଚେତନା 'କିଛି ନୁହେଁ' ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆକାଶରେ ଲିନ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଶ୍ୱାସର ଗତି ଅଟକିଯାଏ।
ଦ୍ଵାଦଶାଙ୍ଗୁଲପର୍ଯନ୍ତେ ନାସାଗ୍ରେ ଵିମଲାମ୍ବରେ । ସମ୍ଯଗ୍ ଦୃଶୋଃ ପ୍ରଶାମ୍ଯନ୍ତ୍ଯୋଃ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ନାକର ଟିପରେ, ପରିସ୍କାର ଆକାଶରେ ଯାହା ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ଯାଏ, ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଶ୍ୱାସର ଗତି ଅଟକିଯାଏ।
ଅଭ୍ଯାସାଦ୍ ଊର୍ଧ୍ଵରନ୍ଧ୍ରେଣ ତାଲୂର୍ଧ୍ଵଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତଗେ । ପ୍ରାଣେ ଗଲିତସଂଵିତ୍ତୌ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଅଭ୍ୟାସ କରି ଉପର ରନ୍ଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱାସ ତାଳୁ ଉପରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ ଏବଂ ଚେତନା ଗଳିଯାଏ, ତେବେ ଶ୍ୱାସର ଗତି ଅଟକିଯାଏ।
ଭ୍ରୂମଧ୍ଯେ ତାରକାଲୋକଶାନ୍ତାଵ୍ ଅସ୍ତମ୍ ଉପାଗତେ । ଚେତନେ କେତନେ ବୁଦ୍ଧେଃ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ତାରା ପରି ଶାନ୍ତିର ଆଲୋକ ଅସ୍ତମିତ ହୁଏ ଏବଂ ଚେତନା, ଯାହା ବୁଦ୍ଧିର ଚିହ୍ନ, ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଶ୍ୱାସର ଗତି ଅଟକିଯାଏ।
ଚିରଂ କାଲଂ ହୃଦେକାନ୍ତଵ୍ଯୋମସଂଵେଦନାନ୍ ମୁନେଃ । ଅଵାସନମନୋଧ୍ଯାନାତ୍ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦୋ ନିରୁଧ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ମୁନି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହୃଦୟର ଅନ୍ତର୍ବାହ୍ୟ ଆକାଶର ଜ୍ଞାନରେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ମନ ରେ କୌଣସି ଆସକ୍ତି କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ନଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଶ୍ୱାସର ଚଳାଚଳ ରୁକିଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଞ୍ ଜଗତି ଭୂତାନାଂ ହୃଦଯଂ ତତ୍ କିମ୍ ଉଚ୍ଯତେ । ଇଦଂ ସର୍ଵଂ ମହାଦର୍ଶେ ଯସ୍ମିଂସ୍ ତତ୍ ପ୍ରତିବିମ୍ବତି
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟ କହିଲେ କ'ଣ? ଏହା ସେଠି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ବଡ଼ ଆଇନାରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଏ।
ସାଧୋ ଜଗତି ଭୂତାନାଂ ଦ୍ଵିଵିଧଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ଥିତମ୍ । ଉପାଦେଯଂ ଚ ହେଯଂ ଚ ଵିଭାଗୋ ଽଯଂ ତଯୋଶ୍ ଶୃଣୁ
ହେ ସାଧୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ଅଛି—ଏକଟି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଏକଟି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଦୁଇଟିର ତଫାତ ଶୁଣ।
ଇଯତ୍ତଯା ପରିଚ୍ଛିନ୍ନେ ଦେହେ ଯଦ୍ ଵକ୍ଷସୋ ଽନ୍ତରେ । ହେଯଂ ତଦ୍ ଧୃଦଯଂ ଵିଦ୍ଧି ତନାଵ୍ ଏକତଟେ ସ୍ଥିତମ୍
ଏହି ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ, ଯାହା ସୀମିତ ଭାବରେ ଅଛି, ଛାତି ଭିତରେ ଥିବା ହୃଦୟକୁ ତୁମେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣ। ଏହା ସାନା ଶରୀରର ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅଛି।
ସଂଵିନ୍ମାତ୍ରଂ ତୁ ହୃଦଯମ୍ ଉପାଦେଯଂ ନୃଣାଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ତଦ୍ ଅନ୍ତରେ ଚ ବାହ୍ଯେ ଚ ନ ଚ ବାହ୍ଯେ ନ ଚାନ୍ତରେ
କିନ୍ତୁ ଯେହି ହୃଦୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ସେହି ହୃଦୟ ମାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ମାତ୍ର। ଏହା ଭିତରେ ନୁହେଁ, ବାହାରେ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଏହା ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଉଭୟ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ତତ୍ ତତ୍ପ୍ରଧାନଂ ହୃଦଯଂ ତତ୍ରେଦଂ ସମଵସ୍ଥିତମ୍ । ତଦ୍ ଆଦର୍ଶଃ ପଦାର୍ଥାନାଂ ତତ୍ କୋଶସ୍ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ଯେହି ହୃଦୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥିତିରେ ପ୍ରଧାନ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ବସିଛି। ସେହି ହୃଦୟ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଦର୍ପଣ ଓ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଭଣ୍ଡାର।