ଏଉଁ ଉପଦେଶର ଅନୁସୂତିରେ, ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଯେ ଏକ ରେଜର ଧାରା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବିଚଳିତା ସହିତ ନିଜ ଆତ୍ମାର ସତ୍ୟକୁ ଅନ୍ବେଷଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ନିଜ ଏକାନ୍ତ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ। ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱର ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନରେ ମନ ଫୁଲିଛି, ସେମାନେ ଯେପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ରାମା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଜୀବନ ଯାପନ କର; ଅବିବେକୀ ଲୋକଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତ ଓ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମ ହୃଦୟର ଅଧିକାରୀ, ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ଅନୁସରଣ କର; ନିମ୍ନ ଓ ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ, ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଲୋକେ କେବେ ବି ଲୋକୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାକୁ ଚାହିଁନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅନୁକୂଳ ହୋଇ ରହନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଦର୍ଶୀ ମହାନ ଲୋକେ କେବେ ବି ଶକ୍ତି, ଅଭିମାନ, ଗୁଣ, କୀର୍ତି ଓ ଧନ ଉପରେ ନିମ୍ନ ଭାବ ଦେଖାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏକାନ୍ତ ବିପଦରେ ବି ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ ପଡନ୍ତି ନାହିଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ରହନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ କେବେ ବି ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି। ଏହି ମହାନ ଲୋକେ ଚାହିଦା ରହିତ, ଯାହା ଆସିଥାଏ ତାହାକୁ କରି, ଅପରିବୃତ୍ତ ଭାବରେ ଗତି କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଆତ୍ମାରେ ବସି, ଶରୀରର ରଥରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି। ରାମା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ; ଏହି ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ଜାଣିପାରିଛି ଯେ ତୁମେ ଶାନ୍ତିରେ ଅଛ, ଓ ସୁନ୍ଦର ଚେହେରା ଅଧିକାରୀ। ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭରସା ରଖ, ଅଭିମାନ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ ହୋଇ, ଏହି ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ବସିଥିଲେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ। ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥ ଛାଡି, ଚାହିଦାକୁ ଦୂରେ ରଖି, ଉତ୍ତମ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶୀତଳତା ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ଏଠାରେ ବସ, ଓ ନିର୍ମଳ ରାମା। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଋଷି ଶୁଦ୍ଧ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଥିଲେ, ରାମା ଏକ ପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରତିତ ହେଲେ; ଜ୍ଞାନର ମଧୁର ନିକ୍ତର ଭିତରେ ଭରି, ସେ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶୀତଳତା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହିପରେ ରାମା କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଅଧିକାରୀ, ଆପଣଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ କଥା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇଛି। ଆପଣଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଉତ୍ତମ, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଦୟାମୟ ଓ ଉଚିତ; ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଣିବାରେ ମୁଁ କେବେ ବି ଆକୁଳ ହୋଇ ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କଥା କହିବାରେ ଶ୍ରଷ୍ଟା ଲୋଟସ-ଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ରାଜସ-ସାତ୍ୱିକ ଭାବରେ ହେବା ଦ୍ୱାରା କଥା ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ, ମହାତ୍ମା, ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ଅଛି; ଆପଣ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ କାଟିଦିଅନ୍ତି, ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର କଥା କହନ୍ତୁ। କେଉଁଠି କହାଯାଏ ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋଟସରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଆକାଶରୁ, କେଉଁଠି ଡିଅଣ୍ଡୁରୁ, କେଉଁଠି ଜଳରୁ; ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି କିପରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିବର୍ଣ୍ତିତ? ହେ ରାଘବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନେକ କଳ୍ପ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଙ୍କରର ଶତ, ନାରାୟଣଙ୍କ ହଜାର, ପୂର୍ବରୁ ଚଳିଯାଇଛି। ଏଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅନେକ ବିଶ୍ୱରେ ହଜାର ଲୋକ ଭିନ୍ନ ଆଚାର ଓ ଭୋଗରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଅନନ୍ତ କାଳ ଚକ୍ରରେ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଜଗତରେ, ଅନେକ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ହେ ବଳଶାଳୀ, ଏହି ମଣ୍ଡଳ ଡିଅଣ୍ଡୁରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଲୋଟସ-ଜନ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଦିବି ମଣ୍ଡଳରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି। କେବେ ଶୃଷ୍ଟି ଶିବରୁ ଉପଜେ, କେବେ ଲୋଟସ-ଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାରୁ, କେବେ ବିଷ୍ଣୁରୁ, କେବେ ଋଷିମାନେ ତିଆରି କରନ୍ତି। କେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋଟସରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, କେବେ ଜଳରୁ, କେବେ ଡିଅଣ୍ଡୁରୁ, କେବେ ଆକାଶରୁ ଉପଜନ୍ତି। କିଛି ବିଶ୍ୱରେ ତିନି-ନୟନୀ ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, କିଛିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, କିଛିରେ ଲୋଟସ-ନୟନୀ, କିଛିରେ ତିନି-ନୟନୀ ପୁନଃ। କିଛି ଶୃଷ୍ଟିରେ ପୃଥିବୀ ଘନ ଅରଣ୍ୟରେ ଭରିଥିଲା, କିଛିରେ ଲୋକରେ ଭରିଥିଲା, କିଛିରେ ପାହାଡ଼ରେ ଆଛି। ପୃଥିବୀ କିଛି ବିଶ୍ୱରେ ମାଟିର, କିଛିରେ ପଥରର, କିଛିରେ ଧୂଆଁର, କିଛିରେ ମାଂସର। ଏଠି ନିଜରେ, କିଛି ଏହି ବିଶ୍ୱ ଏକ ପ୍ରକାରର, କିଛି ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରର; କିଛି ବିଶ୍ୱ ପରସ୍ପର ମିଶିଯାଇଥିଲେ, କିଛି ସ୍୵ତନ୍ତ୍ର ଥିଲେ। ଅନେକ ବିଶ୍ୱ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତତ୍ତ୍ୱର ଅନନ୍ତ ବିସ୍ତୃତିରେ, ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଦଳ ପରି ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି। ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ, ମାରୁଭୂମିର ମୃଗମରୀଚିକା, କିମ୍ବା ଆମ୍ବ ଗଛର ଫୁଲ ପରି, ଏହି ବିଶ୍ୱର ମହିମା ସର୍ବୋପରି ରହିଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣର ଧୂଳି ଗୁଡିକୁ ଗଣନା କରିପାରିବା, କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅନେକ ବିଶ୍ୱ ଦଳକୁ ଗଣନା କରିପାରିବା ନୁହେଁ। ଚିନି ଖେତରେ ରାତିରେ ଉଡା ମାଛ ପରି, ବର୍ଷାରେ ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଶୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଏପରି। କେଉଁ ଦିନରୁ, କିଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରୁ, ଏହି ଶୃଷ୍ଟି ଶୃଙ୍ଖଳା ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି, ତାହା କେହି ଜାଣିନାହିଁ। ଆରମ୍ଭ ନଥିବା, ସେମାନେ ଅନବଧି ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି, ତରଙ୍ଗ ପରି; ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଥିଲା, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଆସିଥିଲା, ଏପରି ଚଲିଥିଲା। ଦେବତା, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀର ଜୀବ ଧାରା ତରଙ୍ଗର ରୂପରେ ଏକାଉଁସାରେ ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି; ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏପରି। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଡିଅଣ୍ଡୁ ପରି, ଅନେକ ବିଶ୍ୱ ଶୃଙ୍ଖଳା ହଜାର ଦଳରେ ଶୋଷି ଯାଉଛି, ନଦୀରେ ଛେବା ପରି। ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ଏବେ ବସ୍ତୁତଃ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ନଗରର ତିର ପାରେ, ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ବିସ୍ତୃତିରେ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ଅଛନ୍ତି। ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରେ, ଅନ୍ୟ ମହିମା ବ୍ରହ୍ମା ନଗରର ଭବିଷ୍ୟତରେ ଉପଜିବ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଶୋଷି ଯାଇଛି, କଥା ପରି ଉପଜି ଓ ଶୋଷି ଯାଉଛି।