ସେଠାରେ ଏହିଭଳି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। କେତେକ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ, ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ଏବଂ ଏକ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଳନ ହେଲା। ରାଜାଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ଦୟାକରି ଆମ ଅନୁରୋଧକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ଭଲ ଲୋକମାନଙ୍କର ମିତ୍ରତା କେବଳ ମିଳିବା ମାତ୍ରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।” ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ମଧୁର ଓ ଆକର୍ଷକ ରୂପ ଧାରଣ କର, ଶାନ୍ତ ଭାଗ୍ୟରେ ଭୂଷିତ ହେଇ ଆମ ଘରକୁ ଆସ, ଏଠାରେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ରୁହ।” ତେବେ ରାକ୍ଷସୀ ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ ଏକ ଭୋଳା ନାରୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବାକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇପାର, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି, ଏପରି ମୋତେ କିପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବ?” ସେ କହିଲେ, “ମୋ ପାଇଁ କେବଳ ମାଂସ ଖାଦ୍ୟ, ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ଭୋଜନ ନୁହେଁ; ଏହି ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।” ତା’ପରେ ରାଜା ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ସୁନ୍ଦର ସୁର୍ଣ୍ଣ ମାଳାରେ ଭୂଷିତ ହେଇ, ମୋ ଘରରେ ଯେତେଦିନ ମୁଁ ଚାହେଁ, ନାରୀ ରୂପରେ ରୁହ।” ତା’ପରେ ରାଜା ଅନେକ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଶତ-ଶତ ଦଣ୍ଡିତ ଦୁଷ୍ଟ ଚୋର ଏକଠା କରି ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଲେ। ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଛାଡ଼ି ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ଏହି ଶତ-ଶତ ଦଣ୍ଡିତ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ ହିମାଳୟ ଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ ଯାଇ, ଏକା ଏକା ଭୋଜନ କଲେ। ଏହିପରି ଦେଖିବାକୁ, ରାଜା କହିଲେ, “ଘୁମ ଓ ଅଳସତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୁନଃ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଉ; ଧ୍ୟାନ ଶେଷ କଲେ ପୁନି ଫେରି ଆସ।” ଏଭଳି କେତେବେଳେ ତୁମେ ଆଉ ଦଣ୍ଡିତ ମାନେକୁ ଆଣିବ, କାରଣ ହିଂସା ଧର୍ମ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ହିଂସା ବି ମହାଦୟା ସମାନ। ତୁମେ ଧ୍ୟାନ ଶେଷ କଲେ ପୁନି ମୋ ସହିତ ମିଳିବ; ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏକଥର ହୋଇଥିବା ମିତ୍ରତା କେବେ ମଲିନ ହୁଏ ନାହିଁ। ତା’ପରେ ରାକ୍ଷସୀ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ରାଜା, ଏହା ଉଚିତ; ମୁଁ ଏହିପରି କରିବି, ମୋ ବନ୍ଧୁ। ମିତ୍ରତାର ଅନୁସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ କଥା କିଏ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ?” ଏହିପରି କହି ରାକ୍ଷସୀ ଭୂଷିତ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ ରୂପେ ଦଢ଼ି ମାଳା, ବାହୁବନ୍ଧ, ମଣି, କମରବନ୍ଧ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଦଢ଼ି ହେଲେ। “ରାଜା, ଚଳିବାକୁ ଦିଅ,” ବୋଲି ସେ ରାଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ସହ ଚାଲିଲେ; ସେମାନେ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ, ରାକ୍ଷସୀ ରାତିରେ ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ରାଜଉତ୍ତମ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଏକ ରାତି ସେଠାରେ ଏକେଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି କାଟିଲେ। ପ୍ରଭାତେ ରାକ୍ଷସୀ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରାଜମହଳର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ମିଶିଲେ, ରାଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ନିଜ କାମରେ ଲାଗିଲେ। ଛଅ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଅନ୍ୟ ରାଜଧାନୀ ଓ ନିଜ ଅଧୀନରୁ ସମସ୍ତ ଦଣ୍ଡିତ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଏକଠା କଲେ। ସେ ତିନି ହଜାର ଦଣ୍ଡିତ ବନ୍ଧୀମାନେକୁ ରାକ୍ଷସୀଙ୍କୁ ଦେଲେ। ରାତିରେ ସେ ଭୟଙ୍କର କଳା ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ଏହି ହଜାର ହଜାର ବନ୍ଧୀମାନେକୁ ନିଜ ବାହୁ ଚକ୍ରରେ ଧରିଲେ, ଯେମିତି ଏକ ମେଘ ଗହ୍ୱରରେ ବର୍ଷାର ଝରିକୁ ଧରିଥାଏ। ତା’ପରେ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ତା ସେଇ ହିମାଳୟ ଶୃଙ୍ଗକୁ ଗଲେ, ଯେପରି ଏକ ଦରିଦ୍ର ନାରୀ ସୁନା ପାଇଲେ ଘରକୁ ଫେରିଯାଏ, ସେପରି ତାଙ୍କ ଦେହ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହେଲେ। ସେଠାରେ ଖାଇ ଦୁଇ ଦିନ ଶୁଇ ଆରାମ କରି, ପୁନି ଜାଗି ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ। ପଞ୍ଚ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ ହେଲେ, ସେ ପୁନି ସଭାକୁ ଯାଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ କିଛି ଦିନ ଭରସା ଭରା କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ଦଣ୍ଡିତ ମାନେକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ନିଜ ଆଶ୍ରୟକୁ ଫେରିଯାଏ। ଏପରି ଚଳିଛି; ଏଯାଁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେ ମହାରଣ୍ୟରେ ତାହିଁ ପର୍ବତରେ ରହୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଧ୍ୟାନ ତ୍ୟାଗ କରି ମୁକ୍ତ ମନେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେଇ ରାଜା ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରି ଶାନ୍ତି ଲାଭ କଲେ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରାଜାଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଭୋଜନର ଆନନ୍ଦ ଉଠାଇଲେ। କିରାତ ଦେଶରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜାମାନେ ସହ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ଯୋଗସିଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସୀ ସେଠାରେ ମହାବିପଦ, ଭୂତ-ପିଶାଚ ଭୟ ଓ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି। ବର୍ଷରେ ବର୍ଷ ଧ୍ୟାନ ତ୍ୟାଗ କରିନଥିଲେ; ଯେତେବେଳେ ଆସନ୍ତି, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଠା କରାଯାଇଥିବା ବଳିଦାନ ଜନ୍ତୁମାନେକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏଉଁଠି, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବଳି ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ରତାର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଦିଆଯାନ୍ତି—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ କିଏ ନିଶ୍ଚିତ ନ ହେବ? ସେ ଶିକାରୀ ଜନଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବାହାରୁ ନ ଆସି, ଲୋକମାନଙ୍କ ଦୋଷ ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ କନ୍ଦରା ବା ମଙ୍ଗଳେତରା ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ସେ ଏକ ଗଭୀର ଗୁହାରେ ମହାସମ୍ମାନରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ସେଠାଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନିଜେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଅପରାଧୀ ରାଜା ଏହି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିପଦରେ ପକାଇଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଲୋକମାନେ ଚାହିଦା ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଉପେକ୍ଷା କଲେ ଅଶୁଭ ଘଟେ। ଦଣ୍ଡିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ପୂଜା ହୁଏ, ତାହା ସହିତ ଦେବୀ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ରହି, ମନର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଦୀର୍ଘ ସମ୍ମାନିତ ଏହି ଦେବୀ ଅରଣ୍ୟବାସୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନର ଧାମ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ, ବିନାଶଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦଳକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି—ସେଠି ସେ ବିଜୟୀ। ଏହି ନିର୍ମଳ କଥା ତୁମକୁ ଅନୁକ୍ରମିକ ଭାବେ କହିଦେଲି, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ରାକ୍ଷସୀ କର୍କଟୀ ବିଷୟରେ। ଏବେ କହ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେଇ କଳା ରାକ୍ଷସୀ ଯିଏ ହିମାଳୟ ଗୁହାରେ କଥିତ, କିପରି କର୍କଟୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ? ରାକ୍ଷସମାନେ ଅନେକ ଗୋତ୍ରର, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଳା, ଧଳା, ହରିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଛନ୍ତି। କର୍କଟା ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ, ଯାହା କଙ୍କଡ଼ ରୂପୀ ଥିଲେ; ସେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏହି କଳା କର୍କଟୀ, ଯାହା କଙ୍କଡ଼ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।