ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ମୁଣ୍ଡ ବିନା ଦେହଗୁଡିକ ନୃତ୍ୟ ଯାତ୍ରାରେ ଉଠିଆସୁଥିଲେ; ଦେମନ ମହିଳାମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଧୋକା ଉପରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଇଉଥିଲେ। ହାତୀମାନେ ମଦୋନ୍ମଦ ହୋଇ ଏକାପରେ ଏକା ଟକ୍କର ଦେଇ ବିଶାଳ ଗଜସେନା ରମ୍ଭା ଦେଇଥିଲା; ମଦ ଭରା ନଦୀମାନେ ପଥରଗୁଡିକୁ ଆକାଶ ଉପରେ ଭାସାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ। ରଥଗୁଡିକ ଜଙ୍ଗଲର ଶୁଷ୍କ ପତ୍ର ପରି ଭୂମି ଉପରେ ଚୁଇଁପଡୁଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧ ପାହାଡ଼ରୁ ଲାଲ ନଦୀ ଉପ୍ସରେ ମୃତ ଦେହମାନେ ଝରିଉଥିଲେ। ଧୂଳି ମେଘ ରକ୍ତରେ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନି ଏହାକୁ ଶମିତ କରିଦେଇଥିଲା; ଯୁଦ୍ଧର ଶବ୍ଦ ମୃତ୍ୟୁର ନିଶ୍ଚିତତା ସହିତ ଭୟ ଆଣିଥିଲା। ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନଥିଲା — ଏକ ଅସମ୍ବିତ, ଅସ୍ଥିର ଯୁଦ୍ଧ, ତଳବାର ତରଙ୍ଗରେ ମାନ୍ୟତା ହୋଇଥିଲା; ତଥାପି ଆକାଶ ଉପରେ ମେଘମାନେ ଶାନ୍ତ ରହିଥିଲେ।