ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଟି ଅସଂଖ୍ୟ ମୃତଦେହର ଢେରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ରକ୍ତର ଏକ ବିଶାଳ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା, ଯାହା ଏକ ଭୂତିଆ ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଶ୍ୟାଳମାନଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଉଠୁଥିଲା। ରକ୍ତର ଏହି ପ୍ରସ୍ତାର ତୀବ୍ର ଧ୍ବନି ସହିତ ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା, ଆହତମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର, ସାହାଯ୍ୟର ଡାକ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ନଦୀରେ ଭିଡ ଲାଗାଇଥିଲେ। ମୃତ ଓ ଅର୍ଧମୃତ ଦେହରୁ ରକ୍ତ ଝରିଝରି ପଡୁଥିଲା, ଏହା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଭୟଙ୍କର କରିଦେଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିଠିରେ ମୃତଦେହ ଟିକି ରହିଥିଲେ, ଏହା ଦେଖି ଭୟ ଉପଜିଥିଲା। ମେଘର ଖଣ୍ଡ ହାତୀ ଓ ମୃତ ଦେହର ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଭଙ୍ଗୁର ରଥଗୁଡିକ ଭାଙ୍ଗି ଛତ୍ରମାଳାର ଏକ ବିଶାଳ ଜଙ୍ଗଲ ତିଆରି କରିଦେଇଥିଲା। ଏହି ରକ୍ତ ନଦୀ ଏପରି ବିଶାଳ ଯେ, ରଥ ଓ ହାତୀଗୁଡିକୁ ବାହି ନେଉଥିଲା, ସେଠାରେ ବାଣ, ଶୁଳ, ତୋମର, ଗଦା, ତଳୱାରର ଭିଡ ରହିଥିଲା। ଭୂମି ଉପରେ ପଡିଥିଲା ଧାରଣ କ୍ରମେ ଅସ୍ତ୍ର, ଛତ୍ର ଓ ଢାଳ, ମୃତଦେହ ଝଣ୍ଡା, ଚାମର ଓ ଚିରା ମାନଙ୍କ ତଳେ ଲୁଚିଯାଇଥିଲେ। ପବନ ଭାଙ୍ଗିଥିଲା ଘନ ତୀରକୁଏବଂ ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଧନୁଷର ମଧ୍ୟରେ, ମୃତ ରାଜାମାନେ ବାଣ ଓ ଢାଳର ଢେର ଉପରେ ଶୋଇଥିଲେ। ମୁକୁଟ, ହାର, ବାହୁବନ୍ଧ, ଚମକୁଥିବା ଚକ୍ର, ଧନୁଷ, ବାଣ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆନ୍ତ୍ରର ତାର ଭୂମିରେ ପଡିଥିଲା, ଯାହାକୁ ଶ୍ୟାଳ, ବଘ, ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଟାଣୁଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଳ୍ପଜୀବୀମାନଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଚିରିବା ଧ୍ବନିରେ ଗଞ୍ଜିଉଠିଥିଲା, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକମାନେ ମାଟିଆ ରକ୍ତରେ ଅର୍ଧ-ଡୁବିଥିଲେ। ଧନ ଓ ଶଙ୍ଖର ଢେର ଏଠାଁ ସେଠାଁ ଛିଟିଯାଇଥିଲା, ଶତଶଃ କଟା ମୁଣ୍ଡରୁ ଚକ୍ଷୁ ଫୁଟିଯାଇଥିଲା, ଭୟଙ୍କର ରକ୍ତ ନଦୀ ଶରୀର ଓ କାଠ ବାହି ନେଉଥିଲା। କ୍ଷେତ୍ର ଭରିଯାଇଥିଲା ଶୋକାକୁଳ ସ୍ବଜନଙ୍କ ଚିତ୍କାର, ମୃତ ଓ ଅର୍ଧମୃତ ଲୋକ, ଅସ୍ତ୍ର, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ଛତ୍ରର ଅବଶିଷ୍ଟରେ। ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ବାହୁ ଗଦା ଭଳି ଉଠିଥିଲା, ନାକ ରକ୍ତ, ମଜ୍ଜା ଓ ଚର୍ବିର ଗାଠିରେ ଅଟକିଯାଇଥିଲା। ଅର୍ଧ-ଫୁଲିଯାଇଥିବା ମୃତ୍ୟୁପ୍ରାୟ ଘୋଡ଼ା, ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଭୋଗୁଥିବା ବୀର, ଏବଂ ରକ୍ତ ନଦୀର ତରଙ୍ଗରେ ଢୋଲ ଉପରେ ଆଘାତ ଲାଗିଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁପ୍ରାୟ ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀ ଟାଣି ଆଣିଥିଲେ, ରକ୍ତର ଝରଣାରେ ଶରୀର ଭିଜିଯାଇଥିଲା, ବାୟୁ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଚିତ୍କାର ଓ ରକ୍ତରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ହିକ୍କା ଧ୍ବନି, ରକ୍ତ ଭରା ମୁଁହ, ଚିରା ଶରୀର ଓ ଚର୍ବିର ଗନ୍ଧରେ ଆକାଶ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରକ୍ତ ଚିପିଉଥିଲା। ଅର୍ଧ-ଭଙ୍ଗି ନାକ, ମୃତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦେହକୁ ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ଭୂମିରେ ଅସମର୍ଥ ମୃତ ଶରୀର ଛିଟିଯାଇଥିଲା। ସ୍ବଜନ ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଶୋକ ଚିତ୍କାର, ମୃତ ଦେହରୁ ଝରୁଥିବା ରକ୍ତର ଶବ୍ଦ, ନିଧନ ହୋଇଥିବା ପତିମାନଙ୍କ ନାରୀମାନେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଗଳା କଟା ଅବସ୍ଥାରେ ପଡିଥିଲେ। ମୃତଦେହ ଉପରେ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଶବ ବାହକ ଓ ଶ୍ୟାଳ ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିବା ଶରୀର ମିଶିଯାଇ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଇଥିଲା। ପଦ୍ମ ଭଳି ମୁଁହ ଚୁଲ ଓ ସିରାରେ ଆଞ୍ଚଳିତ, ଚକ୍ରବାତରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଏବଂ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଏକ ବିଶାଳ ରକ୍ତ ନଦୀ ଉଚ୍ଚ ତରଙ୍ଗ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା। ଜୀବନ ଶେଷରେ, ପୁଅ, ପ୍ରିୟଜନ, ମା, ଦେବତା, ଧନ ଉପରେ ମନ ଦେଇ, "ହାୟ! ହାୟ!" ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଘାୟର ଯନ୍ତ୍ରଣା କୁହୁଥିଲେ। ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଅର୍ଧମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିକ୍ଷିପ୍ତ, ଅଞ୍ଚଳ ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଚିତ୍କାରରେ ଗଞ୍ଜିଯାଇଥିଲା, ଶବ ଓ ପଡିଥିବା ଦେହରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁପ୍ରାୟ ଲୋକମାନେ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦ୍ବିତାରେ ବିଚଳିତ, ଭାଗ୍ୟରେ ଚଳିତ ରଥ, ଦାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିନଥିଲେ, ଘର ଓ ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ। ପଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିବା, ଲଜ୍ଜିତ, ବୀରମାନେ ପଳାଇଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ; ରକ୍ତ ଚକ୍ରବାତକୁ ଭୟ କରୁନଥିଲେ, ପଳାୟନ ସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ। ଅନେକ ବାଣ ଗଭୀର ଅଂଶରେ ଘୁସିଥିଲା, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଚିତ୍କାର ଉପଜାଇଥିଲା; ଶରୀର ଏକଠା ହୋଇଥିଲା, ଭାଗ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଶବ ଭଳି ଦୋଳାଇଯାଉଥିଲା। ଝଣ୍ଡା, ଛତ୍ର, ଚମତ୍କାର ଚାମର ଓ ପଦ୍ମ ବାହି ନେଉଥିଲେ; ଦିଗ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ, ରକ୍ତପଦ୍ମର ଅଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲା। ରଥଚକ୍ର ଚକ୍ରବାତ ଭଳି ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ, ରକ୍ତର ସାଗର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଝଣ୍ଡା ଝାଗ ଓ ଚାମର ଫେନର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଓଲଟିଯାଇଥିବା ରଥଗୁଡିକ ଜମି ଅନ୍ତିଯୁଗର ଅଗ୍ନି ଶେଷର ପୃଥିବୀ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ବର୍ଷାଧିକ୍ୟରେ ଭସିଯାଇଥିବା ଜନପଦ ଭଳି, ଲୋକମାନେ ସମୂଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଗୃଦ୍ର, କାକର ଚକ୍ରରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ମୃତ୍ୟୁ ହାତୀମାନଙ୍କର ଦେହ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଶୁଳ ଓ ଗଦାରେ ଛିଟିଯାଇଥିଲା। ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଉଠିଥିବା ତାଳ ଉଦ୍ୟାନ ଭଳି ପ୍ରସ୍ତାରିତ, ନଦୀପାରର ଗଛ ମୃତଦେହ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯାଇଥିଲା, ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ତିଆରି କରିଥିଲା। ମୃତ ବୀରମାନଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଛିଣି ନିଆଯାଇଥିବା ପୁଷ୍ପ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା, ଶ୍ୟାଳ ଟାଣି ନେଉଥିବା ଆନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାଳା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ରକ୍ତ ହ୍ରଦର ପଦ୍ମ ଗୁଛ, ଝଣ୍ଡା ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା, ଲାଲ୍ କାଦିରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲା, ତଳେ ଡୁବୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଚିତ୍କାରରେ ତାଙ୍କର ସ୍ବଜନ ଡାକିଉଠିଥିଲେ। ହାତୀ ମୃତଦେହର ଗୁହା, ଭୟଭୀତ ଲୋକମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଟା ଲତା ଗଛରେ ଝୁଲିଥିଲା, ଘନ ଓ ଭୟଙ୍କର ବାରିକେଡରେ ଅଟକିଯାଇଥିଲା। ରକ୍ତ ନଦୀ ହାତୀର ଶୁଣ୍ଡ ଓ ବାହୁ ଗୁଛ ବାହି ନେଉଥିଲା, ଲାଲ୍ ପ୍ରବାହରେ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଡ଼ାହାଳ ଢାଳ ଭାସୁଥିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁ କଟା ଲୋକମାନେ ଏଠାଁ ସେଠାଁ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦାନବ ଏଠାଁ ସେଠାଁ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।