गुरुस् त्वं नौ महादेवि वयस्या च सुनिर्वृता । निमन्त्रयावहे यत्नात् त्वाम् अम्भोरुहसुन्दरि
तू आमची गुरू आहेस, महादेवी, आणि आमची समाधानी मैत्रीणसुद्धा. कमळासारख्या सुंदर चेहऱ्याची देवी, आम्ही तुला आमच्या घरी अगत्याने बोलावतो.
न प्रार्थनां तथास्माकं वितथीकर्तुम् अर्हसि । सौहार्दं सुजनानां हि दर्शनाद् एव वर्धते
आमचं हे आमंत्रण नाकारू नकोस; कारण चांगल्या माणसांची मैत्री फक्त भेटल्यावरच वाढते.
लघुसौभाग्यसंयुक्तं कृत्वाकारं मनोहरम् । आगच्छास्मद्गृहं भव्या तत्र तिष्ठ यथासुखम्
थोड्याशा सौभाग्याने सजलेली, मनाला भरणारी सुंदर रूप घेऊन आमच्या घरी ये, हे भव्ये. तिथे हवे तितके राहा, जशी तुला सोय वाटेल.
मुग्धस्त्रीरूपधारिण्यै दातुं शक्नोषि भोजनम् । सन्तर्पयसि मां केन राक्षसीरूपधारिणीम्
भोळी स्त्रीचे रूप घेतलेल्या तुला जेवण देऊ शकतोस; पण राक्षसीचे रूप घेतलेल्या मलाही कशाने तृप्त करशील?
रक्षोऽन्नम् एव मे तुष्ट्यै न सामान्यजनाशनम् । पूर्वसिद्धस् स्वभावो ऽयम् आ सर्गान्ताद् विवर्धते
माझ्या तृप्तीसाठी फक्त मांसच अन्न आहे, सर्वसामान्य लोकांचे जेवण नव्हे; ही माझी स्वभावधर्मिता पूर्वीपासूनच ठरलेली असून सृष्टीच्या शेवटापर्यंत वाढतच राहते.
हेमस्रग्दामवलिता दिनानि कतिचिद् गृहे । मम स्त्रीरूपिणी तिष्ठ यावदिच्छम् अनिन्दिते
सोन्याच्या माळा घालून, निर्दोषे, काही दिवस माझ्या घरी स्त्रीरूपात राहा, जोपर्यंत मला हवे आहे तोपर्यंत.
ततो दुष्कृतिनश् चौरान् वध्याञ् शतसहस्रशः । मण्डलेभ्यस् समानीय ददे तुभ्यं सुभोजने
नंतर मी जिल्ह्याजिल्ह्यातून शेकडो हजारो वाईट, फाशीच्या शिक्षेला पात्र चोर गोळा करून तुला उत्तम जेवण म्हणून दिले.
कान्तारूपं परित्यज्य गृहीत्वा राक्षसं वपुः । आदाय वध्याञ् शतशः पुरुषांस् तान् स्वसञ्चितान्
आपलं सुंदर रूप सोडून, राक्षसाचं रूप घेतलंस आणि स्वतः गोळा केलेल्या शेकडो दोषी माणसांना उचलून नेलंस.
नयस्व हिमवच्छृङ्गं तत्र भुङ्क्ष्व यथासुखम् । महाशनानाम् एकान्ते भोजनं हि सुखायते
त्यांना हिमालयाच्या शिखरावर घेऊन जा आणि तिथे मनासारखं जेवा; कारण मोठ्या खाणाऱ्यांना एकट्याने जेवणं सुखद वाटतं.
सुप्ता निद्रां परित्यज्य भव भूयस् समाधिभाक् । समाधिविरता भूयो ऽप्य् आगत्य पुनर् अन्यदा
झोप आणि निद्रा बाजूला ठेवून, पुन्हा ध्यानात मग्न हो; ध्यानातून बाहेर पडून, पुन्हा कधीतरी परत ये.
नेष्यस्य् अन्यान् वध्यनरान् हिंसा नैषा च धर्मतः । स्वधर्मेण च हिंसैव महाकरुणया समा
तू इतर दोषी माणसांनाही आणशील, कारण हिंसा ही धर्मानुसार योग्य नाही; पण स्वतःच्या कर्तव्याने कधी कधी हिंसा सुद्धा मोठ्या दयेसारखीच असते.
त्वं समेष्यसि चावश्यं मां समाधिविरामिणी । असताम् अपि संरूढं सौहार्दं न निवर्तते
तुझं ध्यान शांत झाल्यावर नक्कीच तू मला पुन्हा भेटशील; एकदा मैत्री झाली की, ती खोटी माणसांतही सहजासहजी तुटत नाही.
युक्तम् उक्तं त्वया राजन् करोम्य् एवम् अहं सखे । सौहार्देन प्रवृत्तस्य को वाक्यं नाभिनन्दति
राजा, तू जे बोललास ते अगदी योग्य आहे; मी तसंच करीन, मित्रा. मैत्रीने वागणाऱ्याचं बोलणं कोणाला आवडणार नाही?
इत्य् उक्त्वा राक्षसी तत्र सम्पन्ना सा विलासिनी । हारकेयूरकटकपट्टस्रग्दामधारिणी
असं म्हणून ती राक्षसी तिथेच उभी राहिली; तिच्या अंगावर हार, कंगण, बांगड्या, कंबरपट्टा आणि फुलांच्या माळा घातलेल्या होत्या, आणि ती फारच देखणी दिसत होती.
राजन्न् आगच्छ गच्छाम इत्य् उक्त्वा नृपमन्त्रिणौ । अग्रे गन्तुं प्रवृत्तौ तौ रात्राव् अनुससार सा
'राजा, चला जाऊ या,' असं म्हणून ती राक्षसी राजासोबत आणि मंत्र्यासोबत निघाली; ते दोघे पुढे चालले आणि ती रात्रीभर त्यांच्या मागे गेली.
अथ ते पार्थिवगृहं प्राप्य तां रजनीं मिथः । कथयैकगृहे रम्ये क्षपयाम् आसुर् आदृताः
मग ते राजवाड्यात पोहोचल्यावर, त्या रात्री एकाच सुंदर खोलीत एकत्र बसून, आपुलकीने गप्पा मारत आनंदाने रात्र घालवली.
प्रभाते ऽन्तःपुरे तस्थौ पुरन्ध्रिजनलीलया । राक्षसी मन्त्रिराजानौ स्वव्यापारौ बभूवतुः
पहाटे, ती राक्षसी अंतःपुरात राहून राजवाड्यातील स्त्रियांमध्ये मिसळली; राजा आणि मंत्री आपापल्या कामात गुंतले.
ततो दिवसषट्केन सञ्चितानि महीभृता । नृपान्तरपुरेभ्यो ऽपि स्वमण्डलगणात् तथा
नंतर सहा दिवसांत, राजाने इतर राजवाड्यांतून आणि आपल्या राज्यातील सरदारांकडून एकत्र केलेले कैदी गोळा केले.
त्रीणि वध्यसहस्राणि तानि तस्यै तदाददौ । सा बभूव निशाकाले सैवोग्रा कृष्णा राक्षसी
त्याने ती तीन हजार फाशीचे कैदी तिला दिले; रात्री तीच ती भयंकर काळी राक्षसी झाली.
तानि वध्यसहस्राणि जग्राह भुजमण्डले । धारानिकरजालानि मेघमालेव कोटरे
तीने त्या हजारो दोषी लोकांना आपल्या हातांच्या वलयात घट्ट धरले, जणू काही ढगाने पाण्याच्या धारांचा समूह आपल्या पोटात पकडला आहे.
ययौ राजानम् आपृच्छ्य तद् एव हिमवच्छिरः । दरिद्रा लब्धहेमेव गृहम् उग्रशरीरिणी
राजाला निरोप देऊन, ती हिमालयाच्या त्या शिखरावर गेली, जशी एखादी गरीब स्त्री सोनं मिळवल्यावर आपल्या घरी जाते, जरी तिचं शरीर कठीण असलं तरी.
तत्रा तृप्तेर् भृशं भुक्त्वा सुखं सुप्त्वा दिनद्वयम् । आसीत् प्रबुद्धा सुस्वच्छा सा समाधिवती पुनः
तेथे तिने मनसोक्त जेवून, दोन दिवस सुखाने झोपून, तृप्त होऊन, जागी झाल्यावर पुन्हा निर्मळ मनाने ध्यानस्थ झाली.
पञ्चभिर् वा त्रिभिर् वापि वर्षैस् सा सम्प्रबुध्यति । तत् ततो मण्डलं याति तेन राज्ञा च पूज्यते
ती पाच वर्षांनी किंवा कधी तीन वर्षांनीही त्या स्थितीतून जागी व्हायची, मग सभेत जाऊन त्या राजाकडून सन्मान मिळवायची.
तत्र विश्रम्भगर्भाभिः कथाभिः कञ्चिद् एव सा । स्थित्वा कालं गृहीत्वा तान् वध्यान् स्वास्पदम् एत्य् अथ
तेथे, विश्वासानं भरलेल्या गप्पा मारत ती काही काळ थांबायची आणि मग त्या दोषी लोकांना घेऊन आपल्या घरी परत जायची.
जीवन्मुक्ततयैवम् एव विपिने साद्यापि रक्षोऽङ्गना । तस्मिन्न् एव गिरौ स्थिता विगलितध्यानैकतानाशया
अजूनही ती राक्षसी, जिवंतपणी मुक्त झालेली, त्या डोंगरावरच्या जंगलातच आहे, तिच्या मनात कुठलाही एकाग्र विचार उरलेला नाही.
तस्मिन् राजनि शान्तिम् आगतवति त्यक्तैषणेनात्मना । तद्राष्ट्राधिपसौहृदैस् स्वकवलान् आस्वादयन्ती चिरम्
त्या राजाला शांती मिळाल्यावर, सर्व इच्छा सोडून, त्या देशाच्या राजाशी मैत्री ठेवून, तिने बराच काळ आपले जेवण आनंदाने घेतले.
किरातमण्डले तस्मिन् ये ये सन्ति महीभृतः । तैस् तैस् सह परा मैत्री तस्यास् समभिजायते
त्या किरातांच्या प्रदेशात जे जे राजे होते, त्यांच्याशी तिने उत्तम मैत्री केली.
सर्वांस् तत्र महोत्पातान् पिशाचादिभयान्य् अपि । रोगांश् च योगसिद्धा सा निवारयति राक्षसी
तेथे योगसामर्थ्य मिळवलेल्या त्या राक्षसीने मोठ्या आपत्ती, पिशाच्च वगैरेचे भीती आणि आजार दूर ठेवलेले आहेत.
बहुवर्षगणैर् नैषा ध्यानाद् विरतिम् आगता । तत्रागत्य समश्नाति वध्याञ् जन्तून् सुसञ्चितान्
अनेक वर्षे तिने ध्यान सोडले नाही; तेथे येऊन ती नीट गोळा केलेल्या बळींचा भक्षण करते.
अद्यापि तत्र ये वध्यास् ते तदर्थं महीभुजा । दीयन्ते मित्रसम्माने के हि नाध्यवसायिनः
आजही, बळी देण्यासाठी निवडलेले लोक राजाने तिथे पाठवले जातात, मैत्रीच्या सन्मानासाठी—ठाम राहणारे कोण नसतील?