ततो मुहूर्तमात्रेण रत्नसानौ समे शुभे । समालम्भनपुष्पाढ्यास् ताभ्यां वै राशयः कृताः
नंतर थोड्याच वेळात त्या शुभ्र आणि समतल रत्नांच्या शिखरावर दोघांनीही फुलांनी भरलेले ढीग तयार केले.
हाराम्बरमणीन्द्रादिराशयस् ते विरेजिरे । सौभाग्यस्येव कामेन कोशाः कालेन सम्भृताः
ते हार, वस्त्रं आणि मौल्यवान रत्नांचे ढीग इतके शोभून दिसत होते की जणू इच्छेने आणि काळाने साठवलेले भाग्याचे खजिनेच आहेत.
तथा जन्यत्रसम्भारं कृत्वा काञ्चनकन्दरे । ययतुस् तौ महामित्रे स्नातुं मन्दाकिनीं नदीम्
स्नानासाठी लागणाऱ्या वस्तू गोळा करून, ते दोन्ही जिवलग मित्र सोन्याच्या गुहेतून मंदाकिनी नदीवर स्नान करायला गेले.
तत्रैनं स्नपयाम् आस महाराजम् अथादरात् । गजकुम्भोपमस्कन्धं कुम्भो मङ्गलपूर्वकम्
तेथे, अत्यंत आदराने, हत्तीच्या खांद्यासारख्या मोठ्या कलशाने त्या महा राजाचे मंगल विधींसह स्नान घातले.
भविष्यद्वनितारूपां भविष्यत्पतितां गतः । चूडालां स्नपयाम् आस कुम्भरूपधरां प्रियाम्
नंतर त्याने, भविष्यात पत्नी होणाऱ्या आणि त्या वेळी कलशाचे रूप घेतलेल्या चूडाळेचेही स्नान घातले.
पूजयाम् आसतुस् स्नातौ तत्र देवान् पितॄन् मुनीन् । यथा क्रियाफले ऽनिच्छौ क्रियात्यागे तथैव तौ
स्नान झाल्यावर, त्यांनी तेथे देव, पितर आणि ऋषी यांची पूजा केली, जसे कर्माचे फळ नको असणारे लोक कर्म करून ते सोडून देतात.
नित्यं ज्ञानरसातृप्तौ व्यवस्थार्थं जगत्स्थितेः । चक्राते भोजनं भव्यौ ताव् अन्योऽन्यसमीरितौ
ज्ञानाच्या आनंदात नेहमी तृप्त असतानाही, जगाचा व्यवहार सुरळीत राहावा म्हणून त्या दोघांनी एकमेकांना प्रेमाने जेवण वाढले.
कल्पवृक्षदुगूलानि परिधाय सितानि तौ । फलानि भुक्त्वा जन्यत्रस्थानम् आययतुः क्रमात्
कल्पवृक्षाच्या तंतूंपासून बनवलेली शुभ्र वस्त्रे परिधान करून, त्यांनी फळे खाल्ली आणि हळूहळू आपल्या निवासस्थानी परत गेले.
एतावतात्र कालेन तयोर् जन्यत्रसोत्कयोः । प्रियं कर्तुम् इवास्ताद्रौ झगित्य् एवाविशद् रविः
अशा प्रकारे, त्या दोघांचा तपासाठीचा काळ जात असताना, जणू काही त्यांना प्रिय काही करायचे आहे म्हणून सूर्य झपाट्याने पश्चिम डोंगरामध्ये मावळला.
अथ सन्ध्याक्रमे वृत्ते कृते जप्याघमर्षणे । विवाहदर्शनायेव ताराजाले खम् आगते
मग संध्याकाळी जप करून पापक्षालन केल्यावर, जणू काही विवाहदर्शनासाठीच आकाशात ताऱ्यांचे जाळे उमटले.
मिथुनैकसखी यामा कुमुदोत्करहासिनी । प्रालेयजालप्रकरं विकिरन्ती समाययौ
मिथुनाची एकटी मैत्रीण असलेली, उमललेल्या कमळांसारखी हसणारी रात्र आली आणि तिने बर्फासारख्या दवाचे थवे सगळीकडे पसरले.
रत्नदीपान् बहून् सम्यक् कुम्भस् सानाव् अयोजयत् । ज्योतींषीन्द्वर्कयुक्तानि पद्मोद्भव इवाम्बरात्
कुंभाने अनेक रत्नांनी सजवलेले दिवे नीट लावले, जणू काही कमळातून जन्मलेल्याने आकाशात चंद्र-सूर्यांसोबत प्रकाशांची माळच मांडली.
भूषयाम् आस राजानं स्त्रीत्वं गच्छन् निशामुखे । चन्दनागुरुकर्पूरपूरैर् मृगजकुङ्कुमैः
रात्र संपता, स्त्रीचे रूप घेऊन त्याने राजाला संपूर्ण चंदन, अगर, कर्पूर आणि कस्तुरी-कुंकवाच्या सुवासिक पूडांनी सजवले.
हारकेयूरकटकैस् तथा कल्पलतांशुकैः । स्रग्दामैर् अवतंसैश् च माल्यैश् च विविधोम्भितैः
त्याने राजाला हार, केयूर, कडे, तसेच कल्पवेलांच्या माळा, फुलांच्या गजरे, कानातले आणि विविध सुंदर फुलांच्या सजावटींनी सजवले.
तथा कल्पलतागुच्छैर् मन्दारैः पारिजातकैः । सन्तानैर् बहुरत्नैश् च मौलिना चेन्दुरूपिणा
त्याचप्रमाणे, कल्पवृक्षाच्या वेल्यांचे घोस, मंदार आणि पारिजात फुलं, अनेक रत्नांनी सजलेली संताना फुलं आणि चंद्रासारखा मुकुट यांनीही ती शोभून गेली.
एतावताथ कालेन वधूत्वं कुम्भ आययौ । घनस्तनतटाक्रान्तो बभूवाशु विलासवान्
काही काळानंतर कुंभा वधू झाली, तिची स्तनं भरलेली व उठावदार झाली आणि ती लवकरच आकर्षक व लाघवी झाली.
इदं सञ्चिन्तयाम् आस सम्पन्नो ऽयम् अहं वधूः । कामायात्मा मयादेयः कार्यं कालोचितं किल
ती मनाशी विचार करू लागली — 'आता मी वधू झाले आहे; माझं शरीर आता कामासाठी आहे, आणि मला योग्य वेळी योग्य कृत्य करावं लागेल.'
इयम् अस्मि वधूः कान्ता भर्तायं मे पुरस् स्थितः । गृहाण काम माम् एहि कालो ऽयं तव हृच्छय
'मी ही वधू आहे, प्रिय आहे, आणि माझा पती समोर उभा आहे; ये, मला स्वीकार, कारण हा तुझ्या मनाच्या इच्छेचा काळ आहे.'
इति सञ्चिन्त्य भर्तारम् अग्रस्थम् अभिमण्डितम् । उदयन्तम् इवादित्यं रतिः कामम् इवाह सा
अशी विचार करून, रती आपल्या पतीसमोर सुंदर वस्त्रांनी सजून उभी राहिली आणि जणू काही तो उगवता सूर्यच आहे, तशी त्याच्याजवळ गेली, जशी इच्छा कामाकडे आकर्षित होते.
अहं मदनिका नाम भार्यास्मि तव मानद । पतये ते प्रणामो ऽयं सस्नेहं क्रियते मया
माझं नाव मदनिक आहे, मी तुझी पत्नी आहे, हे मान्यवर, मी तुला प्रेमाने हा नमस्कार करते.
इत्य् उक्त्वा सानवद्याङ्गी लज्जावनमितानना । लोलालकेन शिरसा प्रणनाम नयात् पतिम्
असं म्हणून, निर्दोष अंग असलेली ती, लाजेने चेहरा खाली घालून, मोकळ्या केसांनी डोकं वाकवून आपल्या पतीला नमस्कार करू लागली.
उवाचेदं च हे नाथ त्वं मां भूषय भूषणैः । क्रमेणाग्निं च सञ्ज्वाल्य मत्पाणिग्रहणं कुरु
तिने असंही म्हटलं: हे नाथा, मला दागिन्यांनी सजवा आणि मग अग्नी प्रज्वलित करून माझा हात धरून लग्न करा.
राजसे ऽतितरां नाथ मां करोषि स्मरातुराम् । रतेर् विवाहे मदनम् अभिभूयाधितिष्ठसि
नाथा, तुम्ही मला इतकी उत्कटतेने प्रेमात वेडी करता की, रतीच्या विवाहातसुद्धा तुम्ही कामदेवालाही हरवता.
इन्दोर् इवांशुजालानि राजन् माल्यानि भान्ति ते । मेरुगङ्गाप्रवाहाभां धत्ते हारस् तवोरसि
राजा, तुमच्या गळ्यातली फुले जणू चंद्राच्या किरणांसारखी चमकतात आणि छातीवरचा हार मेरू पर्वतावरून वाहणाऱ्या गंगेच्या प्रवाहासारखा भासतो.
मन्दारकुसुमप्रोतैः कुन्तलैर् नृप राजसे । कनकाब्जम् इवालोलैर् भृङ्गैः केसरधूसरैः
राजा, मंदार फुलांनी सजवलेले तुमचे केस जणू सोन्याच्या कमळासारखे दिसतात, आणि त्यावर केसराने माखलेल्या, सतत हलणाऱ्या मधमाशांसारखे वाटतात.
रत्नांशुजालैः कुसुमैश् श्रिया स्थैर्येण तेजसा । उन्नत्या च विभो मेरुम् अभिभूयावतिष्ठसे
रत्नांच्या किरणांनी, फुलांनी, तुमच्या तेजाने, स्थैर्याने आणि वैभवाने, तसेच तुमच्या महानतेने, प्रभो, तुम्ही मेरू पर्वतालाही मागे टाकता.
एवमादि वदन्तौ तौ भविष्यन्नवदम्पती । प्रच्छन्नपूर्वदाम्पत्यौ मिथस् तुष्टौ बभूवतुः
अशा रीतीने दोघेही बोलत असताना, ज्यांचं पती-पत्नीपण आधी गुप्त होतं, ते दोघं एकमेकांमध्ये समाधान पावले.
महाराज्ञीं मदनिकां महाराजश् शिखिध्वजः । काञ्चनामलपर्यङ्के नियोज्याभूषयत् स्वयम्
राजा शिखिध्वजाने स्वतः राणी मदनिकेला स्वच्छ सोन्याच्या पलंगावर बसवून सुंदर दागिन्यांनी सजवलं.
अवतंसैस् तथा माल्यैर् मणिमुक्ताविभूषणैः । वस्त्रैर् विलेपनैः पुष्पैर् उचितस्थानयोजितैः
त्याने तिच्या कानातले, हार, मणी आणि मोत्यांचे दागिने, वस्त्र, सुगंधी लेप आणि फुलं योग्य त्या जागी घालून तिला सजवलं.
सा बभौ भूषिता तन्वी मदनी मददायिनी । गिरिजेव विवाहोत्का कामकान्तेव कामिनी
ती सडपातळ आणि सुंदर दागिन्यांनी सजलेली, मन मोहवणारी आणि आनंद देणारी दिसत होती, जशी विवाहासाठी उत्सुक पार्वती किंवा प्रियकरासाठी तळमळणारी प्रेयसी.