तारकात्रितये व्योम्नो गृहमूर्धनि मध्यगे । मृगत्रये किरातात्ते सदा भ्रमम् इवागते
आकाशाच्या मध्यभागी, पर्वतशिखराच्या वरती, तीन तारकांच्या समुहात, ओरायनच्या त्या तीन ताऱ्यांना नेहमीच एखाद्या शिकाऱ्याने हाकलावल्यासारखे भटकताना दिसतात.
उत्फुल्लकुमुदामोदद्विगुणोद्दाममन्मथे । चक्रवाकगणे शैलसरसीष्व् अन्यतां गते
फुललेल्या कमळांचा सुगंध, रात्रीच्या गारव्याने दुप्पट गोड झाल्यावर, त्या सुगंधाने भारावलेल्या चक्रवाकांच्या थवा, दुसऱ्या पर्वताच्या तळ्यात जाऊन बसतात.
शिलाशिखोपविष्टासु शैलोत्कीर्णास्व् इवाभितः । पिबन्तीषु चकोरीषु शीतं शशिकरामृतम्
पर्वताच्या कड्यांवर, जणू काही त्या शिळांमध्येच कोरलेल्या असाव्यात अशा जागी, चकोरी पक्षी सर्वत्र बसून, चंद्राच्या शीत किरणांचं अमृत पितात.
वहति मधुरमारुते वने ऽन्तश् शशिकरशीकरवर्षणैकशीते । दलचयचलनोत्थशब्दगीते कुमुदवधूप्रथमाभिसारिणीव
वनात, गोड वाऱ्यावर पानांची सळसळ ऐकू येते आणि चंद्राच्या शीत दवबिंदूंचा वर्षाव होत असतो, अशा वेळी कमळाच्या नववधू पहिल्यांदा गुपचूप भेटायला निघतात, जणू त्या रात्रीच्या गाण्याने आकर्षित झाल्यासारख्या.
एतस्मिन् समये तत्र यामार्धे प्रथमे गते । समाधिं तनुतां नीत्वा स्थितो ऽहं बाह्यलग्नदृक्
त्या वेळी, रात्रीचा पहिला भाग संपल्यावर, मी तिथेच बसून मन एकाग्र केले होते आणि माझी नजर बाहेर स्थिर होती.
अपश्यं कानने तेजो झगित्य् एव समुत्थितम् । मन्दराहननोद्धूतक्षुब्धक्षीरोदभासुरम्
माझ्या समोरच्या जंगलात अचानक एक तेज चमकू लागले, जणू काही मंदार पर्वताने समुद्र मंथन केल्यावर जसा प्रकाश पसरतो तसा.
शुभ्राभ्रशतसङ्काशं नृत्यदिन्दुगणोपमम् । चण्डानिलबलोद्धूतं हिमराशिम् इवाचलम्
ते तेज शंभर शुभ्र ढगांच्या गटासारखे दिसत होते, नाचणाऱ्या चंद्रांच्या समूहासारखे, प्रचंड वाऱ्याने उडवलेले, बर्फाच्या पर्वतासारखे.
युगान्ततापगलितं सुस्फाटिकम् इवाचलम् । नावनीतम् इवाम्भोदं केतकौघम् इवोत्थितम्
ते तेज जणू युगाच्या शेवटीच्या उष्णतेने वितळलेले शुद्ध स्फटिक पर्वत होते, तूपासारख्या मेघासारखे किंवा अचानक उमललेल्या केतकीच्या फुलांच्या गटासारखे वाटत होते.
शङ्खशौक्ल्यम् इवोड्डीनं शुभ्राभ्रम् इव सम्भृतम् । क्षीरफेनम् इवोत्फालं मुक्तासारम् इवोद्धतम्
ती उचललेल्या शंखासारखी शुभ्र, एकत्र आलेल्या पांढऱ्या ढगासारखी, ताक फेटल्यावर येणाऱ्या फेसासारखी, आणि वर फेकलेल्या मोत्यांच्या माळेसारखी चमकत होती.
गङ्गातरङ्गभरवत् प्रविष्टं कन्दरान्तरम् । पिण्डहार्यं सुदधिवच् छार्वं हासम् इवाततम्
ती गंगेच्या लाटांसारखी गुहेत शिरली, घट्ट दह्यासारखी, सागरासारखी सुंदर, आणि हास्यासारखी सर्वत्र पसरली.
प्रकटीकृतदिक् तेजस् तद् आलोक्य मया स्मयात् । अन्तःप्रकाशशालिन्या बुद्धिदृष्ट्यावलोकितम्
ती सर्व दिशांना व्यापणारी तेजस्विता पाहून, मी अंतःकरणातील प्रकाशाने आणि आनंदाने हसत, ती आपल्या बुद्धीच्या दृष्टीने न्याहाळली.
यावत् पश्यामि तं सानुं लीलयैव यदृच्छया । विहरन् स्वगिरौ हृद्ये तावच् चन्द्रकलाधरः
मी तो डोंगर पाहत असताना, सहजपणे तिथे विहरत असताना, त्या प्रिय डोंगरावर चंद्रकोरी धारण केलेला तो आनंदाने रमलेला दिसला.
पाश्चात्यगुल्मान्तरितगणजालोपमालितः । गौरीकरार्पितकरो नन्दिप्रोत्सारिताग्रगः
तो पश्चिमेकडील झुडपांमध्ये लपलेल्या लोकांच्या झुंडीप्रमाणे शोभत होता, त्याचा हात गौरीच्या हातात होता आणि नंदी त्याला पुढे जाण्यास प्रवृत्त करत होता.
पश्चात्परिक्रान्तवृषस् सर्वरात्रिचरावृतः । कल्हारदामवलितो मन्दारकृतशेखरः
त्याच्या मागे वृषभ फिरत होता, सर्व रात्री हिंडणाऱ्या जीवांनी वेढलेला, कळ्हार फुलांची माळ घातलेला आणि मंदार फुलाचा मुकुट घातलेला होता.
जटामौलीन्दुकलिको भोगीन्द्रकृतकुण्डलः । चलत्तुषारशैलाभस् सर्वसङ्कल्पितार्थदः
त्याच्या जटांमध्ये चंद्रकोर शोभत होती, नागराजाच्या कुंडल्यांनी कान सजले होते, त्याचा देह चालत्या हिमालयासारखा दिसत होता आणि तो सर्व इच्छित वस्तू देणारा होता.
मनोदृष्टस् स भगवान् मनसैव ततो मया । दत्तमन्दारपुष्पेण प्रणतेनाभिवन्दितः
तो भगवंत मला मनानेच दिसला, मग मी मनानेच मंदार फुल अर्पण करून, वाकून त्याची भक्तीपूर्वक वंदना केली.
इति कृत्वा मया देहः पर्यङ्कशयनाद् अयम् । क्षणाद् उत्थापितस् तस्माद् भूतेनेव महाशवः
हे सर्व केल्यानंतर, माझं शरीर जणू काही कोणीतरी अदृश्य शक्तीने, मोठ्या प्रेतासारखं, त्या पलंगावरून क्षणात उठवलं गेलं.
शिष्यान् उद्बोध्य तत्रस्थान् गृहीत्वार्घं सुसंयतः । अगमं लोकनाथस्य दृष्टिपूतम् अहं पुरः
मग मी तिथे असलेल्या शिष्यांना जागं केलं, मन एकाग्र करून अर्घ्य घेतलं आणि जगाच्या स्वामींच्या समोर, त्यांच्या दृष्टीनं पावन होऊन, गेलो.
तत्र पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा दूराद् एव त्रिलोचनः । दत्तार्घेण मया देवस् स प्रणम्याभिवन्दितः
तेथे मी दूरूनच त्रिनेत्रधारी देवाला फुलांची अंजली अर्पण केली, अर्घ्य दिलं आणि देवाला नम्रतेने वंदन केलं.
ततश् चन्द्रप्रभामृद्व्या ऋज्व्या शीतलया तया । दृशा सर्वार्तिहारिण्या सरण्या शाश्वते पदे
नंतर, चंद्रप्रकाशासारख्या मृदू, सरळ आणि शीतल नजरेनं, जी सर्व दुःख दूर करणारी आहे, तिने मला त्या शाश्वत स्थानाकडे नेलं.
अहम् आलोक्य देवेन चन्द्रार्धकृतमौलिना । पुष्पसानूपविष्टेन प्रोक्तस् स्मितसिताक्षरम्
मी त्या देवतेकडे पाहिले, ज्याच्या मुकुटावर अर्ध्या चंद्राची शोभा होती, तो फुलांच्या टेकडीवर बसला होता आणि त्याने हसतमुखाने, कोमल शब्दांत मला संबोधले.
आनयार्घ्यं तथा पाद्यं ब्रह्मन् स्वागतम् अस्तु ते । आश्रमातिथयः प्राप्ता वयम् अद्य तवानघ
अर्घ्य आणि पाद्य आणा; ब्रह्मन्, तुला आमचे स्वागत असो. आज आम्ही तुझ्या आश्रमात पाहुणे म्हणून आलो आहोत, पावन.
घनाभिरामशालिन्या सततं शमशान्तया । मुदितोदारया ब्रह्मंस् तपोलक्ष्म्या विराजसे
ब्रह्मन्, तू नेहमीच शांततेने, समाधानाने, आनंदाने आणि उदारतेने भरलेला आहेस; तपस्येच्या संपत्तीने तू उजळून निघालेला आहेस.
आगच्छोपविशास्मिंस् त्वम् अकृत्रिमदलासने । मृदौ सानुसमुद्भूते पुण्यसञ्चयपावने
इकडे ये, या मऊ आणि निर्मळ आसनावर बस, जे पुण्याच्या संचयाने पावन झाले आहे आणि कुठलाही आडपडदा किंवा गर्व नाही.
इति प्रोक्तवते तस्मै निशेशार्धार्धधारिणे । अर्घं पुष्पं तथा पाद्यं समुपेत्यार्पितं मया
म्हणून मी त्या अर्धचंद्र धारण करणाऱ्याला वंदन करून, त्याच्या पुढे अर्घ्य, फुले आणि पाद्य आदराने अर्पण केली.
पादयोर् हस्तयोश् चैव तन्वां चास्य स्वयम्भुवः । मन्दारपुष्पावलयो विकीर्णा बहवः पुरः
स्वयंभूच्या पायांवर, हातांवर आणि अंगावर मंदारफुलांच्या पुष्पमाळा मोठ्या प्रमाणात समोर विखरल्या गेल्या.
ततो भगवती गौरी तादृश्यैव सपर्यया । सम्पूजिता सखीयुक्ता गणमण्डलिका तथा
मग भगवती गौरी, तिच्या सखींसह आणि गणमंडळींसह, त्याच प्रकारे पूजली गेली.
गृहीतवन्तौ तौ तां मे सपर्याम् आदरात् प्रभू । भक्तिप्रणयिनो राम पार्वतीपरमेश्वरौ
रामा, पार्वती आणि परमेश्वर या दोघांनी माझ्या भक्तिपूर्वक केलेल्या पूजेला प्रेमाने स्वीकारले.
पूजान्ते पूर्णशीतांशुरश्मिशीतलया गिरा । तत्रोपविष्टं प्रोवाच माम् अथेन्दुकलाधरः
पूजा संपल्यावर, पूर्ण चंद्राच्या शीतल किरणांसारख्या गोड शब्दांनी, कपाळावर चंद्रकोर असलेले त्यांनी तिथे बसून मला बोलावले.
ब्रह्मन् प्रशमशालिन्यः प्राप्तविश्रान्तयः परे । कच्चित् कल्याणकारिण्यस् संविदस् ते स्थिताः पदे
ब्राह्मण, शुभ कार्य करणाऱ्या तुझ्यात ती शांत, समाधान देणारी आणि परम विश्रांती मिळवून देणारी स्थिती स्थिर आहे ना?