नित्यानित्यासु लोलासु जगत्स्थितिषु संस्थितः । अन्तर्मुखो ऽस्मि तिष्ठामि स्वयम् एवात्मनात्मनि
या जगातील कायम बदलणाऱ्या आणि अस्थिर अवस्थांमध्येही मी आतल्या आत्म्याकडे वळून, स्वतःच्या आत्म्यातच स्थिर राहतो.
अपि संरुध्यते वायुर् अपि वा सलिलं गतेः । नैतस्मात् सुसमाधानान् निरुद्धं संस्मराम्य् अहम्
वारा थांबवता येईल किंवा पाण्याचा प्रवाह रोखता येईल, पण माझ्या या गाढ समाधीला कधीच खंड पडलेला मला आठवत नाही.
प्राणापानानुसरणात् परमात्मावलोकनात् । अशोकम् अनुयातो ऽस्मि पदम् आद्यं महातपः
श्वासोच्छ्वासाचा मागोवा घेत आणि परमात्म्याचं दर्शन करून, हे महातपस्वी, मी त्या सुरुवातीच्या, दुःखरहित अवस्थेला पोहोचलो आहे.
आ महाप्रलयाद् ब्रह्मन्न् उन्मज्जननिमज्जने । अयम् अद्यापि भूतानां पश्यञ् जीवामि धीरधीः
हे ब्रह्मन्, महाप्रलय येईपर्यंत, सर्व जीवांचं येणं-जाणं पाहत मी अजूनही स्थिर बुद्धीने जगतो आहे.
न भूतं न भविष्यच् च चिन्तयामि कदाचन । दृष्टिम् आलम्ब्य तिष्ठामि वर्तमानाम् इहात्मनः
मी कधीच गेलेलं किंवा येणारे काळजी करत नाही; या दृष्टिकोनावर आधार ठेवून, मी इथे आणि आत्ता, स्वतःच्या वर्तमानातच स्थिर आहे.
यथाप्राप्तेषु कार्येषु परित्यक्तफलैषणः । सुषुप्तसमया बुद्ध्या परितिष्ठामि केवलम्
जशी कामं समोर येतात तशी करत, त्यांच्या फळाची इच्छा सोडून, मी फक्त सुषुप्तीच्या जागरूकतेतच स्थित राहतो.
भावाभावमयीं चिन्ताम् ईहितानीहितान्विताम् । विमुच्यात्मनि तिष्ठामि चिरं जीवाम्य् अनामयः
अस्तित्व आणि नास्तित्व यांच्याशी संबंधित, इच्छा आणि अनिच्छा यांनी भरलेल्या सर्व विचारांना सोडून मी स्वतःमध्ये स्थिर राहतो आणि दीर्घकाळ निरोगीपणे जगतो.
प्राणापानसमायोगसमयं समनुस्मरन् । स्वयम् आत्मनि तुष्यामि तेनास्मि चिरजीवितः
श्वास आणि प्रश्वास यांच्या एकतेचा नेहमी स्मरण ठेवून मी स्वतःमध्ये तृप्त असतो; त्यामुळे मी दीर्घकाळ जगतो.
इदम् अद्य मया लब्धम् इदं लप्स्यामि सुन्दरम् । इति चिन्ता न मे तेन चिरं जीवाम्य् अनामयः
'आज हे मिळाले' किंवा 'ते सुंदर मिळवीन' असे विचार माझ्या मनात येत नाहीत; म्हणून मी दीर्घकाळ निरोगीपणे जगतो.
न स्तौमि न च निन्दामि क्वचित् किञ्चित् कदाचन । आत्मनो ऽन्यस्य वा साधो तेन जीवाम्य् अनामयः
मी कधीच, कुठेही, कोणत्याही गोष्टीचे न कौतुक करतो, न निंदा करतो—स्वतःच्या किंवा दुसऱ्याच्या; त्यामुळे मी निरोगीपणे जगतो.
न तुष्यति शुभप्राप्तौ नाशुभेष्व् अपि खिद्यते । मनो मम समं नित्यं तेन जीवाम्य् अनामयः
माझं मन नेहमीच समतोल असतं, चांगलं घडलं तरी आनंद होत नाही आणि वाईट घडलं तरी दुःख वाटत नाही. म्हणून मी कोणत्याही त्रासापासून मुक्त राहतो.
परमं त्यागम् आलम्ब्य सर्वम् एव सदैव हि । जीवितादि मया त्यक्तं तेन जीवाम्य् अनामयः
मी सर्व गोष्टींना, अगदी या जीवनालाही, पूर्णपणे सोडून दिलं आहे. म्हणून मी कोणत्याही त्रासाशिवाय जगतो.
प्रशान्तचापलं वीतशोकम् अस्तसमीहितम् । मनो मम मुने शान्तं तेन जीवाम्य् अनामयः
माझं मन शांत आहे, त्यात अस्थिरता नाही, दुःख नाही आणि काही मिळवायचंही नाही. म्हणून मी कोणत्याही त्रासापासून मुक्त आहे.
काष्ठं विलासिनीं शैलं तृणम् अग्निं हिमं नभः । समं सर्वत्र पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
लाकूड, स्त्री, डोंगर, गवत, अग्नी, बर्फ आणि आकाश—या सगळ्यांना मी सारखंच पाहतो. म्हणून मी कोणत्याही त्रासापासून मुक्त आहे.
किम् अद्य मम सम्प्राप्तं प्रातर् वा भविता पुनः । इति चिन्ताज्वरो नास्ति तेन जीवाम्य् अनामयः
आज माझ्याकडे काय आलंय? उद्या सकाळी काय होईल? अशा काळजीच्या विचारांनी माझ्या मनाला ताप नाही. म्हणून मी सुखरूप आणि निश्चिंत जगतो.
जरामरणदुःखेषु राज्यलाभसुखेषु च । न बिभेमि न हृष्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
माझ्या मनात म्हातारपण आणि मृत्यूच्या दुःखाची भीती नाही, आणि राज्य मिळाल्याच्या आनंदाने मी फुलूनही जात नाही. म्हणून मी निश्चिंत आणि सुखरूप जगतो.
अयं बन्धुः परश् चायं ममायम् अयम् अन्यतः । इति ब्रह्मन् न जानामि तेन जीवाम्य् अनामयः
हे ब्रह्मन्, हा माझा आप्त, तो दुसरा, हे माझं, ते दुसऱ्याचं — अशा भेदभावाचा मला काहीच पत्ता नाही. म्हणून मी निश्चिंत आणि सुखरूप जगतो.
आहरन् विहरंस् तिष्ठन्न् उत्तिष्ठन्न् उच्छ्वसन् स्वपन् । देहो ऽहम् इति नो वेद्मि तेन जीवाम्य् अनामयः
जेवताना, फिरताना, उभा राहताना, उठताना, श्वास घेताना किंवा झोपताना, मी स्वतःला कधीच देह म्हणून ओळखत नाही. म्हणून मी निश्चिंत आणि सुखरूप जगतो.
इमं संसारम् आरम्भं सुषुप्तवद् अवस्थितः । असन्तम् इव पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
हा संसार जणू काही गाढ झोपेत असल्यासारखा मला वाटतो आणि तो खरा नाही असंच मी पाहतो, म्हणून मी कुठलाही त्रास न होता जगतो.
यथाकालम् उपायाताव् अर्थानर्थौ समौ मम । हस्ताव् इव शरीरस्थौ तेन जीवाम्य् अनामयः
लाभ आणि तोटा हे दोन्ही योग्य वेळी माझ्याकडे येतात, अगदी शरीराला जोडलेल्या दोन हातांसारखे, म्हणून मी कुठलाही त्रास न होता जगतो.
अपारिप्लवया ऋज्व्या सुदृशा स्निग्धमुग्धया । ऋजु पश्यामि सर्वत्र तेन जीवाम्य् अनामयः
स्वच्छ, सरळ, निर्मळ, कोमल आणि निष्पाप दृष्टीने मी सर्वत्र स्पष्टपणे पाहतो, म्हणून मी कुठलाही त्रास न होता जगतो.
आपादमस्तकान्ते ऽस्मिन् न देहे ममता मम । त्यक्ताहङ्कारपङ्कस्य तेन जीवाम्य् अनामयः
या शरीरात डोक्यापासून पायापर्यंत मला काहीच आपलं वाटत नाही; मी अहंकाराचा चिखल सोडला आहे, म्हणून मी कुठलाही त्रास न होता जगतो.
यत् करोमि यद् अश्नामि तत् त्यक्त्वा तद्वतो ऽपि मे । मनो नैष्कर्म्यम् आदत्ते तेन जीवाम्य् अनामयः
मी जे काही करतो, जे काही खातो, त्याच्याशीही आसक्ती सोडली आहे. त्यामुळे माझं मन कधीही कर्माशी जडत नाही. म्हणून मी दुःखापासून मुक्त राहतो.
यदा यदा मुने किञ्चिद् विजानामि तदा तदा । नतिम् आयामि नौद्धत्यं तेन जीवाम्य् अनामयः
हे मुनी, मी जेव्हा जेव्हा काही जाणतो, तेव्हा त्या क्षणी ना अभिमान येतो, ना गर्व वाटतो. म्हणून मी दुःखापासून मुक्त राहतो.
करोमीशो ऽपि नाक्रान्तिं परितप्ये न खेदितः । दरिद्रो ऽपि न वाञ्छामि तेन जीवाम्य् अनामयः
मी राजासारखा वागलो तरी मी कधीही मर्यादा ओलांडत नाही, ना त्याने मला त्रास होतो, ना कंटाळा येतो. गरीब असलो तरी मला कधीही इच्छा वाटत नाही. म्हणून मी दुःखापासून मुक्त राहतो.
नश्यद्रूपे शरीरे ऽस्मिन्न् अनष्टात्मा चिदास्पदः । भूतवृन्दं हसाम्य् आरात् तेन जीवाम्य् अनामयः
हे शरीर जरी नष्ट होत असलं, तरी आत्मा, जो चैतन्याचा आधार आहे, तो कधीही नष्ट होत नाही. मी सर्व जीवांना दूरून हसतो. म्हणून मी दुःखापासून मुक्त राहतो.
आशापाशविनुन्नायाश् चित्तवृत्तेस् समाहितः । संस्पर्शं न ददाम्य् अन्तस् तेन जीवाम्य् अनामयः
आशेच्या आणि अपेक्षेच्या बंधनातून मुक्त झालेल्या मनस्थितीत मी पूर्णपणे स्थिर असतो. त्यामुळे मनात कोणतीही स्पर्शभावना येऊ देत नाही. यामुळे मी दुःखमुक्त जीवन जगतो.
असत्तां जगतस् सत्ताम् आत्मनः करबिल्ववत् । सुप्तः प्रबुद्धः पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
या जगाचे अस्तित्व खोटे आणि आत्म्याचे अस्तित्व खरे आहे, हे मी झोपेत असो वा जागा असो, हातात बेलफळ धरल्यासारखे स्पष्टपणे पाहतो. यामुळे मी दुःखमुक्त जीवन जगतो.
क्षीणं भिन्नं श्लथं जीर्णं क्षुब्धं क्षुण्णं क्षयं गतम् । पश्यामि नववत् सर्वं तेन जीवाम्य् अनामयः
जे काही क्षीण, तुटलेले, सैल, जुने, अस्वस्थ, चिरडलेले किंवा नष्ट झालेले आहे, ते मी नेहमी नवीनासारखेच पाहतो. यामुळे मी दुःखमुक्त जीवन जगतो.
सुखितो ऽस्मि सुखासक्ते दुःखितो दुःखिते जने । सर्वस्य प्रियमित्रं च तेन जीवाम्य् अनामयः
जे आनंदी आहेत त्यांच्यासोबत मी आनंदी असतो, जे दुःखी आहेत त्यांच्यासोबत मी दुःखी होतो, आणि सर्वांचा प्रिय मित्र असतो. यामुळे मी दुःखमुक्त जीवन जगतो.