निर्भावं निरहङ्कारम् अमनस्कम् अनीहितम् । केवलस्पन्दशुद्धात्म यन्त्रं तिष्ठति मे वपुः
माझं शरीर फक्त एक यंत्रासारखं उरलं आहे—त्यात कोणतीही अवस्था नाही, अहंकार नाही, मन नाही, इच्छा नाही, आणि त्याचं मूळ फक्त एक शुद्ध स्पंदन आहे.
हेलानुकल्पितानन्तविश्वैकव्यवसायिनी । परमोपशमोपेता जातेयं मम निर्वृतिः
या अनंत विश्वाच्या एकाच निर्धारात सहजपणे निर्माण झालेली, सर्वोच्च शांततेने युक्त अशी ही माझी परम शांती, म्हणजेच माझं मुक्तीस्वरूप, प्रकट झाली आहे.
प्रशान्तमोहवेतालो गताहङ्कारराक्षसः । कदाशारूपिकामुक्तो जातो ऽस्मि विगतज्वरः
मोहाचा वेताळ शांत झाला आहे, अहंकाररूपी राक्षस नष्ट झाला आहे, आशेच्या रूपातून मी मुक्त झालो आहे आणि आता मी तापमुक्त, नव्याने जन्माला आलो आहे.
तृष्णारज्जुगणं छित्त्वा मच्छरीरकपञ्जरात् । न जाने क्व गतोड्डीय दुरहङ्कृतिपक्षिणी
आकांक्षेच्या दोऱ्या तोडून, माझ्या शरीराच्या पिंजऱ्यातून तो कठीण अहंकाराचा पक्षी उडून गेला; तो कुठे गेला, मला माहीत नाही.
उद्धूलिते घनाज्ञानकुलाये कायपादपात् । न जाने गत उड्डीय क्वाहम्भावविहङ्गमः
मजबूत अज्ञानाचं घर शरीराच्या झाडावरून उधळलं, तेव्हा 'मीपणा'चा पक्षी कुठे उडून गेला, मला माहीत नाही.
दुराशादीर्घदौरात्म्या धूसरा भोगभस्मना । भयभोगिहता दिष्ट्या वयस्या वासना मृता
निराशेच्या दीर्घ काळामुळे मलिन झालेली, भोगांच्या राखेमुळे फिकट झालेली, सुखाच्या भीतीने संपलेली, अशी 'वासना' नावाची सोबती सुदैवाने आता मरण पावली आहे.
एतावन्तम् अहं कालं को ऽभूवं चित्तम् ईदृशम् । येनाहम् एव मिथ्यैव दृढाहङ्कारतां गतः
इतका काळ मी नक्की काय होतो? हे मन कसं होतं, ज्यामुळे मी फक्त भ्रमाने एवढ्या ठाम अहंकारात अडलो?
अद्याहम् अस्मि जातो ऽयम् अहम् अद्य महामतिः । अहङ्कारमहाभ्रेण यः कृष्णेनालम् उज्झितः
आज मी नव्याने जन्मलो आहे; आज माझ्या मनात मोठं ज्ञान आलं आहे. कारण मी अहंकाराच्या काळ्या मोठ्या ढगातून पूर्णपणे मुक्त झालो आहे.
दृष्टो ऽयम् आत्मा भगवान् अन्तश् चाधिगतो मया । आलब्धश् चानुभूतो ऽङ्गे सानुभूतिर् नियोजितः
हा आत्मा, हा खरा भगवंत, मी आतून पाहिला आणि ओळखला आहे; तो मला मिळाला, शरीरात अनुभवला आणि जागरूकतेने ठामपणे स्थिर केला आहे.
गतास्पदं गतमननं गतैषणं तिरस्कृतं निपुणम् अहङ्कृतिभ्रमे । निरीहितं व्यपगतरागरञ्जनं विकौतुकं प्रशमम् इदं गतं मनः
माझं मन आता शांततेला पोहोचलं आहे; त्याला आता कुठलंच आधार, विचार किंवा इच्छा उरलेली नाही. अहंकाराच्या भ्रमातून ते कुशलतेने मुक्त झालं आहे, त्यात आता काहीही आसक्ती, रंग किंवा कुतूहल नाही.
दुरुत्तरास् समविषमा महापदस् सुदुस्सहाः प्रभवनदीर्घदोषदाः । गताः क्षयं समधिगतो महेश्वरश् चिदव्ययो व्यपगतचित्तम् अन्तरे
ती मोठी अडथळे, जे पार करणं आणि सहन करणं कठीण होतं आणि जे दीर्घकाळ दोष निर्माण करायचे, ते आता नाहीसे झाले आहेत; आता माझ्या अंतर्यात अविनाशी चैतन्यस्वरूप परमेश्वर मिळाला आहे आणि मन पूर्णपणे विरघळलं आहे.
आत्मन् सर्वपदातीत चिरात् संस्मृतिम् आगतः । दिष्ट्या लब्धो ऽसि भगवन् नमस् ते ऽस्तु चिदात्मने
हे आत्मा, सर्व अवस्थांपासून पार गेलेला, इतक्या दिवसांनी पुन्हा आठवण झालीस; सुदैवाने तुला सापडलो, हे पूज्यस्वरूप, तुझ्या चैतन्यस्वरूपाला माझा नमस्कार असो.
अभिवन्द्यावलोक्यायम् अलम् आलिङ्ग्यसे मया । को ऽन्यस् स्याद् भगवन् बन्धुस् त्वदृते भुवनत्रये
तुला वंदन करून, तुला पाहून, एवढं पुरेसं आहे—मी तुला मिठी मारतो; तुझ्याशिवाय या तिन्ही लोकांत दुसरा कोण आपला असू शकतो, हे भगवंत?
हंसि पासि ददासि त्वं स्तौषि यासि विवल्गसि । अयं प्राप्तो ऽसि दृष्टो ऽसि किं करोषि क्व गच्छसि
तू मारतोस, रक्षण करतोस, देतोस, स्तुती करतोस, जातोस, आनंद करतोस; आता तू आला आहेस, दिसला आहेस—काय करतोस, कुठे चालला आहेस?
स्वसत्तापूरिताशेषविश्व विश्वजनीन हे । सर्वत्र लक्ष्यसे नित्यम् अधुना क्व पलायसे
हे सर्व जगाचा आधार असलेला, स्वतःच्या अस्तित्वाने सगळं विश्व भरून टाकणारा, सर्वत्र नेहमी दिसणारा—आता कुठे पळतो आहेस?
आवयोर् अन्तरं भूरिजन्मव्यवहितान्तरम् । अदूरम् अद्य सम्पन्नं दिष्ट्या दृष्टो ऽसि बान्धव
आपल्या दोघांमध्ये अनेक जन्मांनी पडलेलं अंतर आज संपलं आहे; आज तुझं दर्शन झालं, हे बंधू, हे खरंच मोठं भाग्य आहे.
नमस् ते कृतकृत्याय कर्त्रे हर्त्रे नमो ऽस्तु ते । नमस् संसारनृत्याय नित्याय विमलात्मने
सर्व कर्तव्य पूर्ण करणाऱ्याला, निर्माण करणाऱ्याला आणि संहार करणाऱ्याला नमस्कार असो; या जगाच्या नृत्यात रमणाऱ्या, शाश्वत आणि निर्मळ स्वरूप असलेल्या तुला मी नमस्कार करतो.
नमश् चक्राब्जहस्ताय नमश् चन्द्रार्धधारिणे । नमो विबुधनाथाय नमस् ते पद्मजन्मने
चक्र आणि कमळ हातात धारण करणाऱ्याला नमस्कार; अर्धचंद्र धारण करणाऱ्याला नमस्कार; देवतांचा स्वामी असलेल्या तुला नमस्कार; कमळातून जन्मलेल्या तुला नमस्कार.
वाच्यवाचकदृष्ट्यैव भेदो यो ऽयम् इहावयोः । असत्या कल्पनैवैषा वीचिवीच्यम्भसोर् इव
आपल्या दोघांमध्ये बोलणारा आणि बोलल्या जाणाऱ्या असा जो भेद दिसतो, तो खरा नाही; तो फक्त कल्पना आहे, जशी लाट आणि पाण्यात भेद नसतो तसा.
त्वम् एवानन्तयानन्तवस्तुवैचित्र्यरूपया । भावाभावविलासिन्या नित्ययेह विजृम्भसे
हे अनंत स्वरूप असलेल्या, असंख्य अद्भुत रूपांनी भरलेल्या, अस्तित्व आणि अनस्तित्व या दोन्हींच्या खेळात सदैव प्रकट होणाऱ्या, तूच इथे कायम प्रकट होत असतोस.
नमो द्रष्ट्रे नमस् त्वष्ट्रे नमो ऽनन्तविकासिने । नमस् सर्वस्वभावाय नमस् ते सर्वगामिने
द्रष्ट्या तुला नमस्कार, सृष्टीकर्त्या तुला नमस्कार, अनंत विस्तार असलेल्या तुला नमस्कार, सर्वस्वाचा स्वभाव असलेल्या तुला नमस्कार, सर्वत्र जाणाऱ्या तुला नमस्कार.
प्रतिजन्म चिरं बह्व्यो दीर्घदुःखवता मया । त्वया मायोपदग्धेन दिग्धेन महतैनसा
प्रत्येक जन्मात, खूप काळ, मी अनेक दीर्घ दुःखं भोगली आहेत; तुझ्या मायेने ग्रस्त होऊन, मोठ्या पापांनी डागाळलेला आहे.
आलोकिता लोकदशा दृष्टा दृष्टान्तदृष्टयः । न प्राप्तस् त्वं त्वया येन किञ्चिद् आसादितं भवेत्
मी जगाची स्थिती पाहिली, अनेक उदाहरणं आणि दृष्टिकोन अनुभवले; तरी तुझ्यामुळे असं काहीच मिळालं नाही, ज्यामुळे काही साध्य झालं असतं.
सर्वं मृत्काष्ठपाषाणवारिमात्रम् इदं जगत् । नेहास्ति त्वदृते देव यत्प्राप्तौ नाभिवाञ्छ्यते
हे सर्व जग म्हणजे केवळ माती, लाकूड, दगड आणि पाणी आहे. देवा, तुझ्याशिवाय इथे असं काहीच नाही, ज्याच्या मिळण्याची खरी इच्छा मनात राहते.
देवायम् अद्य लब्धो ऽसि दृष्टो ऽस्य् अधिगतो ऽसि च । सम्प्राप्तो ऽसि गृहीतो ऽसि नमस् ते ऽस्तु न मुच्यसे
देवा, आज तू मला मिळालास, दिसलास, गाठलास, अनुभवास आलास आणि मी तुला धरलं. तुला नमस्कार असो—तू कधीच माझ्यापासून दूर जाऊ नकोस.
यो ऽक्ष्णोः कनीनिकारश्मिजालप्रोतवपुस् स्थितः । देवो दर्शनरूपेण कथं सो ऽन्तर् न दृश्यते
ज्याचं रूप डोळ्याच्या बुबुळातून येणाऱ्या किरणांनी विणलेलं आहे, जो पाहण्यातच आहे—तो देव आत असताना तरीही कसा दिसत नाही?
यस् त्वक्पुष्पे स्पृशन् स्पर्शगन्धं तैलं तिले यथा । स्पर्शम् अन्तः करोत्य् एष स कथं नानुभूयते
जसं फुलाच्या पाकळीत स्पर्श, गंध आणि तीळात तेल असतं, तसं हा एकच आत स्पर्श घडवतो—मग तो अनुभवायला का येत नाही?
यश् शब्दश्रवणाद् अन्तश् शब्दशक्तिं परामृशन् । रोमाञ्चं जनयत्य् अङ्गे स दूरस्थः कथं भवेत्
जो माणूस एखादा आवाज ऐकून, त्याच्या आतल्या सूक्ष्म शक्तीची जाणीव करतो आणि त्याच्या अंगावर रोमांच येतो, तो त्या आवाजापासून कसा दूर राहू शकतो?
जिह्वापल्लवलग्नानि स्वतीतस्याङ्गतो ऽपि च । स्वदन्ते यस्य वस्तूनि स्वदते स न कस्य वा
ज्या गोष्टी जिभेच्या टोकाला चिकटलेल्या असतात, जरी त्या दुसऱ्याच्या शरीरातील असल्या तरी, ज्या कुणी त्या चाखतो, त्याला त्या कुणाच्या नाहीत असं कसं म्हणता येईल?
पुष्पगन्धान् उपादाय घ्राणहस्तेन देहकम् । य आलेपयति प्रीत्या कस्यासौ न मुखे स्थितः
फुलांचा सुगंध नाकाच्या हाताने घेऊन, जो आनंदाने आपल्या शरीरावर लावतो, तो तोंडातच नाही असं कसं म्हणता येईल?