शान्तेन्द्रियोग्रग्राहाय क्षीणचित्तौर्ववह्नये । आनन्दाम्बुधये तुभ्यं मह्यम् आत्मन् नमो नमः
ज्याच्या इंद्रियांना शांतता लाभली आहे आणि मनाचा आतला ज्वाळाही शांत झाला आहे, अशा आनंदाच्या समुद्रासारख्या माझ्या आत्म्यास मी पुन्हा पुन्हा वंदन करतो.
प्रफुल्तानन्दपद्माय शान्तचिन्तामहोर्मये । मह्यम् उन्मानसायात्मंस् तुभ्यम् अन्तर् नमो नमः
फुललेल्या आनंदाच्या कमळासारख्या, शांत विचारांच्या लाटांनी भरलेल्या माझ्या अंतरात्म्या, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
संविदाभासपक्षाय पद्मकोटरवासिने । सर्वमानसहंसाय स्वात्मने ऽन्तर् नमो नमः
ज्याच्या पंखांना जाणीवेच्या किरणांची शोभा आहे, जो हृदयातील कमळात वसतो आणि सर्व मनांचा हंस आहे त्या माझ्या अंतरात्म्या, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
कलाकलितरूपाय निष्कलायामितात्मने । सदोदितातिपूर्णात्मशशिने ते नमो नमः
कलांनी सजलेला, पण अखंड आणि अमर्याद असलेला, नेहमीच तेजस्वी आणि पूर्ण असलेल्या आत्मरूपी पूर्णचंद्रा, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
सदोदिताय शीताय महाहृद्ध्वान्तहारिणे । सर्वगायाप्य् अदृश्याय चित्सूर्याय नमो नमः
सदैव प्रकट, शीतल, हृदयातील मोठ्या अंधाराचा नाश करणारा, सर्वत्र व्यापणारा, अदृश्य आणि चैतन्याचा सूर्य असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
अस्नेहस्नेहदीप्राय वर्त्यतिक्रान्तवर्तिने । स्वभावाधारधीराय चिद्दीपाय नमो नमः
स्वभावावर आधारलेली, ज्योतीसारखी पण तेलाशिवाय असलेली, वातही ओलांडलेली आणि चैतन्याने उजळणाऱ्या त्या दीपाला मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
मननानलसन्तप्तं शीतेन मनसा मनः । छिन्नम् अन्तर् मया तप्तम् अयसेव बलाद् अयः
विचारांच्या आगीने भाजलेले माझे मन, त्याच मनाच्या शांतीने थंड झाले आहे; आतून मी ते मन जणू लोखंडाने लोखंड घडवावे तसे, कापून आणि घडवून घेतले आहे.
इन्द्रियैर् इन्द्रियं छित्त्वा छित्त्वा च मनसा मनः । अहङ्कृतिम् अहङ्कृत्या छित्त्वा शेषो जयाम्य् अहम्
इंद्रिये इंद्रियांद्वारे, मन मनाने आणि अहंकार अहंकाराने कापून टाकला, आणि उरलेलो मी विजयशाली ठरलो.
भावेन भावम् आमृद्य च्छित्त्वा तृष्णाम् अतृष्णया । निष्पिष्य प्रज्ञयाप्रज्ञां ज्ञे ऽज्ञस् संयोजितो मया
एका भावाने दुसरा भाव दडपून, तृष्णा तृष्णारहितपणाने छाटून, अज्ञान प्रज्ञेने चिरडून, मी स्वतःमध्ये ज्ञान आणि अज्ञान यांना एकत्र केले आहे.
मनसा मनसि च्छिन्ने निरहङ्कारतां गते । भावेन गलिते भावे स्वस्थस् तिष्ठामि केवलः
मनानेच मन शांत केल्यावर आणि अहंकार नाहीसा झाल्यावर, एक अवस्था दुसऱ्यात विलीन झाल्यावर, मी माझ्या स्वतःच्या स्वरूपात एकटाच स्थिर राहतो.
निर्भावं निरहङ्कारम् अमनस्कम् अनीहितम् । केवलस्पन्दशुद्धात्म यन्त्रं तिष्ठति मे वपुः
माझं शरीर फक्त एक यंत्रासारखं उरलं आहे—त्यात कोणतीही अवस्था नाही, अहंकार नाही, मन नाही, इच्छा नाही, आणि त्याचं मूळ फक्त एक शुद्ध स्पंदन आहे.
हेलानुकल्पितानन्तविश्वैकव्यवसायिनी । परमोपशमोपेता जातेयं मम निर्वृतिः
या अनंत विश्वाच्या एकाच निर्धारात सहजपणे निर्माण झालेली, सर्वोच्च शांततेने युक्त अशी ही माझी परम शांती, म्हणजेच माझं मुक्तीस्वरूप, प्रकट झाली आहे.
प्रशान्तमोहवेतालो गताहङ्कारराक्षसः । कदाशारूपिकामुक्तो जातो ऽस्मि विगतज्वरः
मोहाचा वेताळ शांत झाला आहे, अहंकाररूपी राक्षस नष्ट झाला आहे, आशेच्या रूपातून मी मुक्त झालो आहे आणि आता मी तापमुक्त, नव्याने जन्माला आलो आहे.
तृष्णारज्जुगणं छित्त्वा मच्छरीरकपञ्जरात् । न जाने क्व गतोड्डीय दुरहङ्कृतिपक्षिणी
आकांक्षेच्या दोऱ्या तोडून, माझ्या शरीराच्या पिंजऱ्यातून तो कठीण अहंकाराचा पक्षी उडून गेला; तो कुठे गेला, मला माहीत नाही.
उद्धूलिते घनाज्ञानकुलाये कायपादपात् । न जाने गत उड्डीय क्वाहम्भावविहङ्गमः
मजबूत अज्ञानाचं घर शरीराच्या झाडावरून उधळलं, तेव्हा 'मीपणा'चा पक्षी कुठे उडून गेला, मला माहीत नाही.
दुराशादीर्घदौरात्म्या धूसरा भोगभस्मना । भयभोगिहता दिष्ट्या वयस्या वासना मृता
निराशेच्या दीर्घ काळामुळे मलिन झालेली, भोगांच्या राखेमुळे फिकट झालेली, सुखाच्या भीतीने संपलेली, अशी 'वासना' नावाची सोबती सुदैवाने आता मरण पावली आहे.
एतावन्तम् अहं कालं को ऽभूवं चित्तम् ईदृशम् । येनाहम् एव मिथ्यैव दृढाहङ्कारतां गतः
इतका काळ मी नक्की काय होतो? हे मन कसं होतं, ज्यामुळे मी फक्त भ्रमाने एवढ्या ठाम अहंकारात अडलो?
अद्याहम् अस्मि जातो ऽयम् अहम् अद्य महामतिः । अहङ्कारमहाभ्रेण यः कृष्णेनालम् उज्झितः
आज मी नव्याने जन्मलो आहे; आज माझ्या मनात मोठं ज्ञान आलं आहे. कारण मी अहंकाराच्या काळ्या मोठ्या ढगातून पूर्णपणे मुक्त झालो आहे.
दृष्टो ऽयम् आत्मा भगवान् अन्तश् चाधिगतो मया । आलब्धश् चानुभूतो ऽङ्गे सानुभूतिर् नियोजितः
हा आत्मा, हा खरा भगवंत, मी आतून पाहिला आणि ओळखला आहे; तो मला मिळाला, शरीरात अनुभवला आणि जागरूकतेने ठामपणे स्थिर केला आहे.
गतास्पदं गतमननं गतैषणं तिरस्कृतं निपुणम् अहङ्कृतिभ्रमे । निरीहितं व्यपगतरागरञ्जनं विकौतुकं प्रशमम् इदं गतं मनः
माझं मन आता शांततेला पोहोचलं आहे; त्याला आता कुठलंच आधार, विचार किंवा इच्छा उरलेली नाही. अहंकाराच्या भ्रमातून ते कुशलतेने मुक्त झालं आहे, त्यात आता काहीही आसक्ती, रंग किंवा कुतूहल नाही.
दुरुत्तरास् समविषमा महापदस् सुदुस्सहाः प्रभवनदीर्घदोषदाः । गताः क्षयं समधिगतो महेश्वरश् चिदव्ययो व्यपगतचित्तम् अन्तरे
ती मोठी अडथळे, जे पार करणं आणि सहन करणं कठीण होतं आणि जे दीर्घकाळ दोष निर्माण करायचे, ते आता नाहीसे झाले आहेत; आता माझ्या अंतर्यात अविनाशी चैतन्यस्वरूप परमेश्वर मिळाला आहे आणि मन पूर्णपणे विरघळलं आहे.
आत्मन् सर्वपदातीत चिरात् संस्मृतिम् आगतः । दिष्ट्या लब्धो ऽसि भगवन् नमस् ते ऽस्तु चिदात्मने
हे आत्मा, सर्व अवस्थांपासून पार गेलेला, इतक्या दिवसांनी पुन्हा आठवण झालीस; सुदैवाने तुला सापडलो, हे पूज्यस्वरूप, तुझ्या चैतन्यस्वरूपाला माझा नमस्कार असो.
अभिवन्द्यावलोक्यायम् अलम् आलिङ्ग्यसे मया । को ऽन्यस् स्याद् भगवन् बन्धुस् त्वदृते भुवनत्रये
तुला वंदन करून, तुला पाहून, एवढं पुरेसं आहे—मी तुला मिठी मारतो; तुझ्याशिवाय या तिन्ही लोकांत दुसरा कोण आपला असू शकतो, हे भगवंत?
हंसि पासि ददासि त्वं स्तौषि यासि विवल्गसि । अयं प्राप्तो ऽसि दृष्टो ऽसि किं करोषि क्व गच्छसि
तू मारतोस, रक्षण करतोस, देतोस, स्तुती करतोस, जातोस, आनंद करतोस; आता तू आला आहेस, दिसला आहेस—काय करतोस, कुठे चालला आहेस?
स्वसत्तापूरिताशेषविश्व विश्वजनीन हे । सर्वत्र लक्ष्यसे नित्यम् अधुना क्व पलायसे
हे सर्व जगाचा आधार असलेला, स्वतःच्या अस्तित्वाने सगळं विश्व भरून टाकणारा, सर्वत्र नेहमी दिसणारा—आता कुठे पळतो आहेस?
आवयोर् अन्तरं भूरिजन्मव्यवहितान्तरम् । अदूरम् अद्य सम्पन्नं दिष्ट्या दृष्टो ऽसि बान्धव
आपल्या दोघांमध्ये अनेक जन्मांनी पडलेलं अंतर आज संपलं आहे; आज तुझं दर्शन झालं, हे बंधू, हे खरंच मोठं भाग्य आहे.
नमस् ते कृतकृत्याय कर्त्रे हर्त्रे नमो ऽस्तु ते । नमस् संसारनृत्याय नित्याय विमलात्मने
सर्व कर्तव्य पूर्ण करणाऱ्याला, निर्माण करणाऱ्याला आणि संहार करणाऱ्याला नमस्कार असो; या जगाच्या नृत्यात रमणाऱ्या, शाश्वत आणि निर्मळ स्वरूप असलेल्या तुला मी नमस्कार करतो.
नमश् चक्राब्जहस्ताय नमश् चन्द्रार्धधारिणे । नमो विबुधनाथाय नमस् ते पद्मजन्मने
चक्र आणि कमळ हातात धारण करणाऱ्याला नमस्कार; अर्धचंद्र धारण करणाऱ्याला नमस्कार; देवतांचा स्वामी असलेल्या तुला नमस्कार; कमळातून जन्मलेल्या तुला नमस्कार.
वाच्यवाचकदृष्ट्यैव भेदो यो ऽयम् इहावयोः । असत्या कल्पनैवैषा वीचिवीच्यम्भसोर् इव
आपल्या दोघांमध्ये बोलणारा आणि बोलल्या जाणाऱ्या असा जो भेद दिसतो, तो खरा नाही; तो फक्त कल्पना आहे, जशी लाट आणि पाण्यात भेद नसतो तसा.
त्वम् एवानन्तयानन्तवस्तुवैचित्र्यरूपया । भावाभावविलासिन्या नित्ययेह विजृम्भसे
हे अनंत स्वरूप असलेल्या, असंख्य अद्भुत रूपांनी भरलेल्या, अस्तित्व आणि अनस्तित्व या दोन्हींच्या खेळात सदैव प्रकट होणाऱ्या, तूच इथे कायम प्रकट होत असतोस.